Semua Bab สาวใช้พระกาฬ: Bab 131 - Bab 140

เมื่อสิบแปดปีก่อน เจียวลู่มีสามีนามว่า หานตง เป็นหัวหน้าโจรป่าที่พาพรรคพวกเข้าปล้นชิงหลิ่งหมิง จนเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ก่อนที่สามีของนางจะไปหลบซ่อนตามวิสัยที่เคยกระทำมาในครานั้น นางเห็นหลิ่งหมิงเป็นชายหนุ่มรูปงาม ทั้งยังท่าทางร่ำรวยมากนัก นางจึงแอบตลบหลังสามี เข้าแจ้งความกับทางการ ทั้งยังชี้เบาะแสที่หลบซ่อน จนสามีและพวกพ้องถูกจับตัวไปจนสิ้น ส่วนนางก็พาหลิ่งหมิงมารักษาตัวอยู่หลายวัน จนเขาหายดีนางในตอนนั้นตั้งครรภ์อ่อนๆ จึงขอติดตามหลิ่งหมิงเข้าเมือง หวังชีวิตสุขสบาย นางพยายามตื้อหลิ่งหมิงอย่างยากลำบาก มีมารยาใดก็ล้วนงัดออกมาใช้จนหมดสิ้น ทว่าความหวังก็ยังริบหรี่แต่แล้วสวรรค์ก็เมตตา เมื่อเข้าบ้านหลิ่งมา ก็เจอกับภรรยาเขายืนกอดกับชายชู้ เห็นเขาทั้งรักทั้งแค้น นางจึงสวมบทหญิงใจกว้าง รับปากจะไม่บอกใคร ร่วมช่วยเขาเก็บเป็นความลับ แลกกับการได้อยู่บ้านเขา ต่อมาสวรรค์ยังเป็นใจ ให้ภรรยาของเขาตายไปอย่างอนาถ คงเหลือเพียงนางที่เป็นฮูหยินคนเดียวของเขาหึ!ทว่า...เจ้าบ้านี่ดันโผล่มา!เจียวลู่ยังคงส่งเสียงกราดเกรี้ยวด่าทอจิ้นฝานดังระงม ตามด้วยเสียงกรีดร้องของลี่จูยังคงโวยวายอยู่นอกห้องโถง ทำเอาคนบ้าน

เฟยหลงจวิ้นเพียงมองชายตรงหน้าด้วยสายตาเย็นเยียบเขายอมรับว่าเขาเกลียดชายตรงหน้า หากแต่หญิงเดียวในใจกลับเลือกชายผู้นี้เป็นคู่ชีวิต แทนที่จะเลือกเขา ที่เป็นบุรุษรูปงามปานเทพมาจุติ ทั้งยังสูงศักดิ์มากนัก ชายวัยกลางคนทั้งสองยืนนิ่งเป็นแท่งศิลาร้อนฉ่า สองสายตาคู่คมสบประสานกันและกันนิ่งนานในขณะที่สองบุรุษคู่อาฆาตกำลังต่อสู้กันกลางอากาศด้วยสายตาทอประกายคมกริบ เฟยหลงเซียนจึงเดินเข้ามาดึงหนิงเหมยให้ออกไปด้วยกัน สองหนุ่มสาวในยามนี้นั้น กำลังตกอยู่ในห้วงภวังค์แห่งหลุมลึกดำทมิฬ พวกเขาจึงต้องการพากันไปหามุมส่วนตัวเพื่อหลบพักทำใจ...หากคนรักกันกลับกลายเป็นพี่น้อง แล้วชีวิตต่อจากนี้จักทำอย่างไร?เมื่อเฟยหลงเซียนกับหนิงเหมยเดินจากไปอย่างเหม่อลอย คล้ายวิญญาณหลุดออกจากร่าง หยวนคังกับหนี่ม่านจึงต้องตามติดอย่างห่วงใยทั้งสี่คนจึงหายตัวไปจากห้องโถง คงเหลือเพียงจักรพรรดิปลอมตัว กับเจ้าบ้านยืนประจันหน้ากันทว่ายังมีอีกสองคนที่ยืนมองเหตุการณ์ด้วยสายตาเฉยชา นั่นก็คือหยางเหอจินกับซูเจิน ทั้งสองรู้สึกว่าฉากนี้มันช่างโศกเศร้าเสียจริงแต่ความลับคืออะไรกันแน่ เลิกเล่นงิ้วได้หรือไม่!?เมื่อยืนรอจนเมื่อย ทั้งสอ

เขาจำต้องจากไป โดยที่สายตามองร่างที่สิ้นใจและลูกน้อยอันที่จริง จี้หยกนี้คือของหมั้นหมาย ธิดาของหนิงเยว่ซิน คือลูกสะใภ้ของเขาแล้วตั้งแต่วันนั้นและแน่นอนว่า กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำหลังจากปราบกบฎอยู่เนิ่นนาน กระทั่งเข้าสู่ช่วงเปลี่ยนถ่ายขั้วอำนาจ เขาเตรียมตัวขึ้นเป็นฮ่องเต้ ความวุ่นวายในราชสำนักจึงไม่มีสิ้นสุด ทั้งยังโหมกระพือรุนแรง กระทั่งเขาได้ขึ้นนั่งบัลลังก์มังกร ยังต้องจัดการบริหารบ้านเมืองอย่างต่อเนื่องอยู่หลายปีจากวันนั้นจนถึงวันนี้ ก็ล่วงเลยไปถึงสิบกว่าปีเขายังจำได้ดี ในวันที่บังเอิญเจอกับธิดาของหนิงเยว่ซิน ในวันนั้น เขาเชยคางนางขึ้น จนเห็นจี้หยกที่ลำคอนาง ต่อมาก็รับรู้ว่านางคือคนรักของเซียนเอ๋อร์ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ว่าสวรรค์ช่างเป็นใจ ให้คนสองคนที่หมั้นหมายโดยไม่รู้ตัว ได้มาเป็นคนรักกัน แต่ทว่า...เจ้าบ้าด้านข้างนี้ กลับโง่เง่า คิดว่าเขาเป็นชายชู้ทั้งยังคิดว่า เขาเป็นพ่อของลูกมัน ฮึ! น่าสั่งประหารนัก!และอีกครั้งที่สองชายวัยกลางคน เอาแต่ยืนจ้องหน้ากันและกันนิ่งนาน โดยไม่เอ่ยวาจาอันใด ได้แต่สู้กันทางสายตากลางอากาศซูเจินเริ่มจะทนไม่ไหวอีกต่อไป นางจึงพุ่งร่างรวดเร็วปานสายฟ

สาวใช้ตัวน้อย ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเหตุใด คู่รักใต้ต้นดอกเหมยฮวา ถึงไม่ไตร่ตรองอันใดให้ละเอียดถ้วนถี่ หากพวกเขาเป็นพี่น้องกันจริงๆ แล้วฝ่าบาทจะทรงออกรับสั่ง ว่าจะให้มีสมรสพระราชทานทำไม อืม...หรือว่าตอนนั้น ที่วัดฉือหนิง ฝ่าบาททรงคิดแค่ว่า คุณหนูเป็นคนรักของรัชทายาทเท่านั้น หาใช่ธิดาของคนรักเก่าไม่ จึงทรงรับสั่งมอบงานแต่งให้ง่ายดายอืม...แต่คิดอีกที หรือว่าฝ่าบาททรงรู้ว่าคุณหนูคือธิดาของหญิงคนรัก แต่มิทรงล่วงรู้ ว่าคนรักตั้งครรภ์กับตน อืม...แต่นางก็ยังมิได้ยินรับสั่ง ให้ยกเลิกงานแต่งนะ!หนี่ม่านใช้ความคิดหนักมาก ใบหน้าเรียวเล็กจึงยับย่นไปหมดหยวนคังมองหญิงข้างกายมานานจนเริ่มอดรนทนไม่ได้ขึ้นมา เขาแค่ต้องการให้นางโตเร็วๆ มิได้ต้องการให้นางแก่เร็วเสียหน่อย อึดใจก็ล้วงเอาขนมออกมา แล้วยื่นส่งให้ตรงหน้า นางผู้คิดมากทันทีหนี่ม่านเห็นขนมน่ากินยื่นมาให้ จึงเลิกคิดไป รับขนมมากินทันควัน ชั่วครู่ก็มีน้ำชายื่นมาให้ นางก็รับไว้อีกเช่นกันเพียงครู่ต่อมา สาวน้อยจึงนั่งกินขนมและจิบชาอย่างอารมณ์ดีหยวนคังลอบยกยิ้มพึงพอใจ ไม่เสียเที่ยวที่เขาแอบเตรียมการไว้ นางดูแลไม่ยากเลยสักนิด เมื่อคิดได้แล้ว

ตรงทางเดินห่างออกไปจากเรือนของหนิงเหมยเล็กน้อย เมื่อมองมาจากตรงนั้น จะเห็นเงาร่างของนายท่านหลิ่งกำลังยืนกอดหนิงเหมย คล้ายยิ้มทั้งน้ำตาอยู่ด้วยกัน มี่อิงเดินมาตามทางหมายจะเข้ามาหาอาเจินเพื่อสอบถามเรื่องราววุ่นวายในวันนี้ นางไม่รู้หรอกว่าเรื่องราวทั้งหมดมันเป็นอย่างไร รู้เพียงว่าความสัมพันธ์ของนายท่านกับคุณหนูใหญ่ที่ผ่านมามิสู้ดีสักเท่าไหร่ สาเหตุคงมาจากฮูหยินรองและคุณหนูรอง ที่นางต้องร่วมมือกับอาเจินคอยจัดการหากแต่บรรยากาศยามนี้ของนายท่านหลิ่งกับคุณหนูใหญ่นั้น ช่างน่าประทับใจ เรื่องราวหลายอย่างคงได้รับการสะสางแล้วกระมังหญิงสาวจึงมีน้ำตาซึมปริ่มๆ อยู่ตรงขอบตา ไม่อาจเดินเข้ามาขัดจังหวะทั้งสองได้แต่อย่างใดนางได้เป็นเพียงฮูหยินสามของคฤหาสน์แห่งนี้ ด้วยการแลกกับคำสั่ง ที่ให้มาดูแลปรนนิบัติชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง นางจึงไม่อาจมีสิทธิ์มีเสียงอะไรได้แต่ทว่า...นางไม่อาจมิใส่ใจเดิมทีนางเป็นคุณหนูมีตระกูลผู้หนึ่ง นางไร้มารดา มีเพียงบิดาแต่วันหนึ่งบิดาก็ด่วนตายจาก เพราะถูกหักหลังจากตระกูลเดียวกัน บ้านหลังใหญ่ถูกยึดทรัพย์ บริวารหนีหาย เหลือเพียงนางที่เดียวดาย ไร้ใครเหลียวแลนางไร้บ้านไร้เงินท