ภายในรถม้าคันใหญ่ ที่มีนายท่านหลิ่งนั่งดูแลธิดาของตนไม่ห่าง“แม่สามเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ” หนิงเหมยถามถึงภรรยาที่เหลืออีกคนของบิดา ด้วยใจคิดว่ายามนางออกเรือนไป บิดาควรมีคนคอยดูแลและใส่ใจมี่อิงคือคนผู้นั้น…หลิ่งหมิงเพียงนิ่งเงียบไป ในใจคิดว่านางก็ไม่เลว แต่นางอายุห่างจากเขามากนัก ให้ความรู้สึกเสมือนอยู่กับภรรยาและบุตรสาวในคราวเดียวกัน อืม...บอกออกไปคงไม่ดีแน่!หญิงสาวเห็นบิดาไม่เอ่ยตอบให้นึกห่วงใยขึ้นมา จึงกล่าวต่อว่า“ข้าดีใจที่ท่านพ่อยังรักท่านแม่มาก ไม่เคยลืมท่านแม่สักวัน หากแต่แม่สามก็เป็นสตรีที่ดี นางยังเยาว์วัย นางย่อมมีบุตรให้ท่านได้ ท่านพ่อควรมีบุตรเพิ่มอีกนะเจ้าคะ”หลิ่งหมิงยังคงนิ่งเงียบ พลางครุ่นคิดถึงสตรีผู้ถูกกล่าวถึง ในยามค่ำคืนที่ได้นางมาปรนนิบัติ ทำให้เขาคล้ายกลับเป็นหนุ่มวัยฉกรรจ์อีกครั้ง ยามเราสองร่วมรักกัน พูดได้คำเดียวว่า ถึงใจ“เอาเป็นว่า พ่อจะพยายามก็แล้วกัน” เสียงตอบกลับของนายท่านหลิ่งเรียบเฉยนัก ผิดกับภาพวาบหวามในความคิดอย่างสิ้นเชิงหนิงเหมยคลี่ยิ้มอ่อนหวานให้กำลังใจ นางคงต้องวานพี่น้องหมอเทวดาปรุงยาบำรุงชนิดพิเศษให้ท่านพ่อเสียหน่อยแล้วหลังจากหลิ่งหมิงมาส่งหน
Read more