All Chapters of สาวใช้พระกาฬ: Chapter 111 - Chapter 120

134 Chapters

ตอนที่49 สิ่งเดียวที่มี 1

ยามเช้ามาเยือน บนเตียงนอนหนานุ่ม ท่ามกลางม่านมุ้งพลิ้วไหว ยังคงมีร่างบอบบางนั่งอยู่บนนั้นอย่างเหม่อลอยช่วงชีวิตที่ผ่านมาตั้งแต่เกิดจนเติบใหญ่ หนิงเหมยได้แต่คิดน้อยใจโดยไม่เคยได้เข้าใจ ว่าเหตุใดท่านพ่อถึงเย็นชากับนางนักในสายตาของท่านมักมีความห่างเหินมอบให้นางตลอดเวลา ท่านมักจะรักษาระยะห่างจากนางเสมอ ไม่บีบคั้นแต่ก็ไม่กีดกัน ไม่ใส่ใจแต่ก็ไม่ปล่อยปละละเลยเดิมทีนางคิดว่าเป็นเพราะท่านพ่อหมดรักท่านแม่ หลงใหลแต่ภรรยาใหม่และลูกของภรรยาใหม่ จนไม่สนใจภรรยาเก่าที่ตายไปรวมถึงนางที่เป็นธิดาจากภรรยาเก่าแต่เปล่าเลย...ที่ผ่านมา นางมองท่านพ่อผิดไปตลอด เป็นท่านแม่ต่างหากที่ทำผิดต่อท่านพ่อท่านพ่อรักท่านแม่มาก และเพราะรักมากจึงยังเก็บนางที่เป็นลูกนอกคอกเอาไว้มิให้ท่านแม่ต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง ท่านพ่อยอมกระทั่งบิดเบือนความจริงให้ตนเองถูกเข้าใจผิดเสมอมา ให้นางเข้าใจว่าตนเองเป็นสาเหตุให้ท่านแม่ตายท่านพ่อจึงเกลียดนาง ทั้งยังทำให้นางนึกเกลียดชังท่านพ่อด้วยซ้ำ ที่รักภรรยาใหม่กับลูกใหม่อย่างไร้เหตุผลจนเกินไปหญิงสาวค่อยๆ หลับตาลง รู้สึกถึงความร้อนผ่าวของเปลือกตา อึดใจน้ำตาพลันไหลรินมาเป็นสายนางรู้ตัวแล้
Read more

ตอนที่49 สิ่งเดียวที่มี 2

ภายในห้องส่วนตัวของหยางเหอจิน บนเตียงนอนกว้างใหญ่ที่ถูกผู้อาศัยแย่งเจ้าของเตียงนอนใช้เป็นที่หลับใหลทั้งคืน ซูเจินยืดแขนบิดตัวเบาๆ อย่างเกียจคร้าน ท่วงท่างดงามเผยส่วนเว้าส่วนโค้งเคลื่อนตัวไปมาบนเตียงนอนนางกระทำโดยไม่ตั้งใจเลยสักนิด ว่าจะทำให้ใครที่ตื่นทั้งคืน ต้องตื่นต่อไปตรงเสาไม้กลางห้องที่สลักลายพยัคฆ์เหินเวหาประดับเพชรพลอยจนละลานตา หยางเหอจินยืนกอดอกพิงต้นเสานั้นด้วยท่าทางเคร่งขรึมแลดูเย็นชา เขากำลังอดทนต่ออาการปวดหนึบของร่างกายชายหนุ่มยืนถลึงตาจ้องมองสตรีบนเตียงนอนที่กำลังนอนบิดตัวเลื้อยไปเลื้อยมา จนเขาอยากจะเข้าไปช่วยจัดท่านอนให้นางด้วยตนเองเสียเหลือเกิน“พี่ชาย...” สาวน้อยตื่นลืมตาแล้วเอ่ยทักทายเจ้าของเตียงที่นางแย่งที่นอนเขาในทันทีที่ลุกขึ้นนั่ง“เจ้าจะเข้าวัง” ชายหนุ่มคำรามใส่คนงามที่กำลังนั่งมองเขาด้วยดวงตากลมโตสดใสอยู่บนเตียงนอนของเขาหญิงสาวพยักหน้าน้อยๆ ยกยิ้มส่งให้ “ถูกต้อง หนิงเหมยต้องการคนดูแล รัชทายาทคือคนผู้นั้น ข้าจะช่วยพูดให้รัชทายาทรับหนิงเหมยเข้าวัง และจะช่วยกล่อมหนิงเหมยอีกทางหนึ่ง ส่วนข้าก็จะติดตามไปคุ้มครองนางในวังหลวง”หยางเหอจินรู้อยู่แล้วว่าวันหนึ่งเจินเ
Read more

ตอนที่50 ยินยอม 1

ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ไกลออกมาจากวังหยางอ๋อง เป็นสถานที่ใช้สำหรับฝึกทหารในอาณัติของหยางเหอจินเสียงอาวุธหลากหลายปะทะกันอย่างดุเดือดรุนแรงประหนึ่งดั่งกำลังทำศึกหนักอย่างสมจริง ทำให้ทหารหลายคนถึงกับได้แผลกันเลยทีเดียวด้วยเหตุนี้ หลวนเยว่และหลวนเหยาถึงกับยิ้มแย้มหน้าบาน พร้อมพากันมาคอยดูแลทำแผลให้นายทหารกล้ามใหญ่อย่างไม่มีเหน็ดเหนื่อย หนิงเหมยกับหนี่ม่านพลอยมีงานทำไปด้วยหนึ่งนายสาวกับสาวใช้ตัวน้อยจึงทำหน้าที่เป็นคนเตรียมยากิจกรรมอันแสนจะชุลมุนตรงหน้า ทำให้หนิงเหมยเริ่มลืมเลือนเรื่องราวอันเศร้าสลดของตนลงได้มากเลยทีเดียวเวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยาม ซูเจินก็เข้ามาสมทบด้วยอีกคนหากแต่สาวน้อยนัยน์ตากลมโตย่อมมิใช่สตรีที่จะมาหยิบจับงานเบามือเยี่ยงนี้แน่ นางเดินลมปราณแล้วขยับปลายเท้าเพียงเล็กน้อยก็สามารถพุ่งทะยานร่างระหงขึ้นไปยืนเหนือผู้คนยังต้นเสาเล็กสำหรับการฝึกทรงตัวได้ในเวลาเพียงชั่วพริบตา ปากจิ้มลิ้มร้องตะโกนว่า“พี่ชายทั้งหลาย ตัวข้าผู้น้อยมีฝีมืออ่อนด้อยนัก ต้องการให้พี่ชายช่วยชี้แนะ จะได้หรือไม่?”เหล่าทหารกล้าทั้งหลายเมื่อมองเห็นสาวน้อยผู้น่ารักในอาภรณ์สีฟ้ากระจ่าง ยืนอยู่ยอดเสาล้อเล่นกั
Read more

ตอนที่50 ยินยอม 2

หนิงเหมยได้แต่มองทุกคนด้วยสายตาแฝงความหม่นเศร้าหากแต่ความทุกข์ใจก่อนหน้านี้นั้น ได้มลายหายไปกว่าครึ่ง ยิ่งเมื่อได้มองทุกคนในที่นี้ ความคิดอย่างหนึ่งพลันบังเกิดนางสังเกตเห็นเหล่าทหารมากมายที่ต้องใช้ชีวิตเสี่ยงความตายนับครั้งไม่ถ้วน ช่วงลำตัวที่เปิดเปลือยล้วนมีรอยแผลเป็นมากมาย บ่งบอกถึงอันตรายที่เคยฝ่าฟันพวกเขายังนับว่าโชคดีที่มีชีวิตรอดจนทุกวันนี้ แต่กับพวกที่มิได้กลับมายืนตรงนี้เล่า อีกกี่ชีวิตกัน ที่สิ้นสลายไปในศึกสงคราม ครอบครัวของพวกเขา ย่อมมีแต่ความสูญเสีย เมียเป็นหม้าย ลูกเป็นกำพร้าหนิงเหมยคิดการณ์พลางพินิจไปรอบทิศทาง นางมองไปยังอาเจินที่ใช้วิชาตัวเบาโจนทะยานอยู่ไกลๆหญิงสาวยังจำถึงครั้งแรกที่เจอกัน ตัวอาเจินนั้น เป็นสตรีงดงามฝีมือสูงส่งทั้งยังทระนงองอาจสง่างามเหนือสตรีด้วยกัน แต่ทว่าคราแรกที่เจอกัน อาเจินนั้นคล้ายคนที่ตายไปแล้วกว่าครึ่ง ไม่บอกก็รู้ว่านางเจอเรื่องเลวร้ายสาหัสปานใดส่วนหนี่ม่านนั้น ก็อย่างที่นางรู้มาแต่ไหนแต่ไร สาวใช้ตัวน้อยนางนี้เป็นเด็กกำพร้า ไร้บิดามารดาให้พึ่งพิง ชีวิตลำบากยากแค้นมาตั้งแต่เยาว์วัยหนิงเหมยยิ่งคิดยิ่งประจักษ์ เมื่อระลึกถึงชีวิตของผู้คนรอบด้
Read more

ตอนที่50 ยินยอม 3

ใบหน้างามของหนิงเหมยยิ่งร้อนผ่าว กระแสบางอย่างแล่นพล่านไปทั่วทั้งใจ ให้ความรู้สึกคล้ายกวางน้อยวิ่งซน[1] ฝ่ามือน้อยๆ ค่อยๆ เอื้อมขึ้นมา เนิ่นนานทีเดียวที่ชายตรงหน้าต้องรอหยวนคังและหนี่ม่านที่ยืนมองอยู่ไม่ห่าง ได้แต่พากันลุ้นจนตัวเกร็ง พวกเขาถึงกับต้องจับมือกันและกัน เพื่อเอาใจช่วยเจ้านายทั้งสองเลยทีเดียวหนิงเหมยตัดสินใจเอื้อมมือเย็นเยียบของตนวางลงบนฝ่ามืออุ่นของอีกฝ่าย นางยกมุมปากยิ้มโดยไม่รู้ตัว สายตาทอประกายนุ่มนวลแบบที่ไม่เคยเป็นเมื่อฝ่ามือเล็กวางลงบนฝ่ามือใหญ่ ดวงตาดอกท้อสง่างามของชายหนุ่มพลันสว่างวาบด้วยประกายตื่นเต้นการที่หนิงเหมยยอมเอามือนางวางลงบนมือเขา ย่อมเทียบเท่ากับการยอมฝากชีวิตเอาไว้ให้กันความหมายของนางคือเช่นนั้นใช่หรือไม่?มุมปากเขาหยักโค้งยิ้มขึ้นไปอีก ดวงตารูปดอกท้อยิ่งน่าหลงใหล เฟยหลงเซียนกระชับมือนุ่มเอาไว้แน่นดังใจ พร้อมสัญญาที่แอบให้ไว้ ว่าจะไม่ทิ้งกัน...ตามทางเดินทอดยาว สองข้างฝั่งเป็นลานกว้างและทุ่งหญ้า พร้อมทหารมากมายที่ฝึกหนัก ชายหนุ่มร่างสูงสง่า เดินจูงมือหญิงสาวร่างระหงให้เดินไปตามทาง ท่ามกลางทุกสายตาอย่างไม่คิดปิดบังหนิงเหมยได้แต่เดินตามแผ่นหลังตั้
Read more

ตอนที่51 สถานการณ์สร้างรัก 1

นายทหารคนเดิมเดินหน้าเกี้ยวพาเด็กสาวตรงหน้าอย่างต่อเนื่อง โดยไม่สนอาการคล้ายลังเลนั่นเลยแม้แต่น้อย “แม่นาง...ข้าเจ็บจะแย่อยู่แล้ว”“เจ็บมากนักก็ตัดทิ้งเสีย” เสียงเย็นเยียบแต่แข็งกร้าวกล่าวตัดฉับฉากสนทนาทั้งสองชายหญิงหันหน้ามองพร้อมกันเสียงเย็นเยียบนั้นยังคงเอ่ยอย่างเย็นชา ใบหน้าของเขาไม่มีรอยยิ้ม สายตาที่จ้องคนนั้นน่าหวาดผวายิ่ง “หากไม่กล้าตัดเอง ข้าจะช่วยสงเคราะห์ให้” จบคำก็ได้ยินเสียงดัง ชริ้ง จากกระบี่ข้างเอว“อ่า...ข้าหายดีแล้ว” นายทหารท่านนั้นรีบเก็บแขนแล้วเดินกึ่งวิ่งจากไปทันทีหยวนคังเก็บกระบี่ไว้ที่เดิม แล้วยืนกอดอกหรี่ตามองหนี่ม่านนิ่งๆ คล้ายสามีคอยคุมเชิงภรรยาตัวน้อยไม่ให้นอกลู่นอกทาง!สาวน้อยเงยหน้ามองราชองครักษ์หนุ่มตาปริบๆ มิรู้ได้ว่านางคิดไปเองหรือไม่ ว่าช่วงนี้พี่คังช่างหงุดหงิดง่ายนัก ท่าทางโมโหร้ายยิ่ง“พี่คัง...” หนี่ม่านเรียกขานชายตรงหน้าเสียงหวานมาก นางคลี่ยิ้มประจบแถมให้ หวังเพียงว่าเขาจะใจเย็นลง “ท่านหิวหรือไม่ ข้าไปเอาขนมให้นะเจ้าคะ”แต่มันกลับไม่ได้ผล หยวนคังแค่นเสียงหนักอย่างไม่สบอารมณ์ออกมา “ไปกับข้า ไม่ต้องทำงานตรงนี้แล้ว”จบคำก็หมุนกายเดินนำหน้า ให้หนี่ม
Read more

ตอนที่51 สถานการณ์สร้างรัก 2

ทั้งสองยังคงจับจูงมือกันเดินเล่นที่ริมสายธารน้ำใส รอยยิ้มอบอุ่นยังคงประดับบนใบหน้าหล่อเหลา ยังผลให้รอยยิ้มหวานล้ำประดับบนใบหน้านวลนางเช่นกัน“เหมยเอ๋อร์...” รัชทายาทหนุ่มเอ่ยเรียกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุนมากนัก เขาหยุดเดินแต่ยังไม่ปล่อยมือนาง“เราแต่งงานกันเถิด ให้ข้าได้ดูแลเจ้า...” เขาเอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่น สายตาคมยังจับจ้องที่ดวงตางามไม่วางตาถึงแม้ว่าจิตใจจะกำลังย่ำแย่ หากแต่สำนึกยังคงมี หนิงเหมยรู้สึกเป็นห่วงชายตรงหน้านัก นางเป็นสตรีไร้สกุล ไร้มารดา กระทั่งบิดาก็ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร แล้วนางจะฉุดเขาลงมาตกต่ำกับนางได้อย่างไรอึดใจรอยยิ้มหวานพลันเจือจาง น้ำตาไม่รู้จากที่ใดพลันเอ่อคลอเต็มขอบตาหนิงเหมยเงยหน้าขึ้นมองเฟยหลงเซียน ดวงตาสวยหวานบัดนี้เอ่อล้นไปด้วยน้ำสีใส นางพยายามมองหน้าเขาผ่านม่านน้ำตาอย่างยากลำบากชายหนุ่มเอื้อมเรียวนิ้วขึ้นปาดขอบตาให้นาง ไล้เบาๆ ให้น้ำสีใสกลิ้งตกไป เขาเอ่ยอีกครั้งด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลน่าฟัง “ให้ข้าได้ดูแลเจ้า”หญิงสาวหลับตาลงแล้วเอียงหน้าแนบฝ่ามือเขา นางเอ่ยเสียงแผ่วปนสะอื้นไห้ “ท่านเคยคิดหรือไม่? ว่าสตรีเช่นข้าอาจนำความเสื่อมเสียมาให้ท่าน และหา
Read more

ตอนที่51 สถานการณ์สร้างรัก 3

ถัดจากริมน้ำใสตรงหลังพุ่มไม้ยังมีเงาร่างของคนสองคนที่กำลังทำตัวเป็นสายลับระดับพระกาฬ รอชมผลงานสร้างสถานการณ์รักให้เจ้านายทั้งสอง“พี่คัง ข้ามองไม่เห็น” เสียงหวานใสของหนี่ม่านดังออกมา เมื่อพยายามชะเง้อมากแล้วก็ยังมองคุณหนูกับรัชทายาทไม่ชัดเท่าไหร่หยวนคังที่ตัวโตสูงใหญ่กว่าจึงส่ายหน้าไปมา “เจ้าควรกินให้มากเข้าไว้ อะไรๆ จะได้โตมากกว่านี้”สาวน้อยย่นจมูกหน้าง้ำ “ก็ข้ายังเด็กอยู่นี่นา ยังมิได้ปักปิ่นด้วยซ้ำ รออีกหน่อยเถิด อะไรๆ ของข้าจะโตให้ท่านดู หึ!”ราชองครักษ์หนุ่มถึงกับหูผึ่ง อะไรๆ ของนางจะโตให้เขาดูรึ?เมื่อคิดแล้วก็แอบชำเลืองมองอะไรๆ ที่ว่านั่นเล็กน้อยอืม...ไม่ต้องโตมากนักหรอก ขอแค่พอดีมือก็พอหนี่ม่านไม่รู้ตัวสักนิดว่าพูดอะไรออกไป นางยังคงพยายามที่จะมองนายสาวของตนผ่านพุ่มไม้สูงใหญ่อย่างยากลำบากหยวนคังให้รู้สึกสงสารคนตัวเล็กนัก เขาจึงจับกระชับเอวนางและแตะปลายเท้ากับพื้นดินเพื่อพุ่งตัวขึ้นไปบนต้นไม้สูงใหญ่สาวน้อยถึงกับตกใจจนลืมกรีดร้องเลยทีเดียวเมื่อบุรุษร่างใหญ่พาสตรีร่างเล็กขึ้นมานั่งด้วยกันบนกิ่งของต้นไม้ใหญ่ เขาจึงจับนางให้นั่งบนหน้าขาของเขา ฝ่ามือรวบเอวนางเอาไว้แน่น ด้วยเก
Read more

ตอนที่52 คุ้มครอง 1

หยวนคังละสายตาจากศัตรูลงมองหนี่ม่าน เขาเห็นดวงตาคู่งามใสกระจ่างจ้องเขม็ง ให้ความรู้สึกเด็ดเดี่ยวยิ่งนัก ทั้งๆ ที่นางเป็นเพียงเด็กสาวตัวเล็กๆ แต่กลับไร้ซึ่งความกลัวอยู่ในนั้นชายหนุ่มรู้สึกแปลกประหลาด นึกห่วงนางตรงหน้าขึ้นมาจับใจแต่ไหนแต่ไรมา คนเดียวที่เขาห่วงใยย่อมเป็นนายเหนือหัว หากแต่ยามนี้นั้น กลับมีอีกคนเพิ่มขึ้นมาชั่วขณะนั้น เสียงกระทบกันของอาวุธมากมายพลันดังขึ้นรอบทิศทาง เสียงต่อสู้โรมรันพลันดังกระหึ่มจนน่าหวาดกลัว กลุ่มคนชุดดำผู้เป็นศัตรูเริ่มรุกฆาตจนเจอกับราชองครักษ์รอบนอกเข้าให้แล้ว เวลาแห่งการห้ำหั่นผ่านไปไม่นาน เสียงซวบซาบเริ่มกล้ำกรายเข้ามา และคล้ายกับว่าฝ่ายศัตรูจะมีจำนวนมากเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้ อีกทั้งยังมากฝีมืออีกด้วยหยวนคังพอจับพลังลมปรานได้ว่ากลุ่มคนชุดดำครานี้เหนือสามัญกว่าที่ผ่านมา พวกมันไม่ใช่สุนัขของราชสำนักธรรมดาแน่ กลิ่นอายสังหารอันเข้มข้นนั้น พวกมันทุกคนล้วนเป็นคนของยุทธภพ!เสี้ยวเวลาระหว่างความเป็นความตาย ราชองครักษ์หนุ่มจับอุ้มเด็กสาวเอาไว้แนบอก แล้วพุ่งร่างไปยังทิศทางตรงต้นไม้ใหญ่ริมลำธาร ที่เฟยหลงเซียนยืนคุ้มเชิงให้หนิงเหมยอยู่ก่อนแล้ว “พวกมันมากัน
Read more

ตอนที่52 คุ้มครอง 2

หยางเหอจินถึงกับเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยยามรับฟังเรื่องราวของหนิงเหมย สายตาคมปลาบเริ่มวิเคราะห์แลขบคิดเพื่อน้องน้อย“เจ้าบอกว่านางเป็นลูกของชายชู้หรือ?” ชายหนุ่มถามออกมาซูเจินพยักหน้าตอบรับ “นางไร้ญาติขาดมิตร เหลือตัวคนเดียว น่าเห็นใจนัก”หยางเหอจินเห็นคนงามตรงหน้าแสดงนิสัยอ่อนโยนแบบนั้นออกมาให้เกิดความรู้สึกเอ็นดู เขามองนางด้วยดวงตาคมกริบพลางเอื้อมมือมาลูบกระหม่อมนางเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงนุ่ม “เด็กน้อย...เจ้ายังเป็นนักฆ่าอยู่หรือไม่?”หญิงสาวกะพริบตากลมโตอย่างใสซื่อไร้เดียงสา เอ่ยปากว่า “ข้าไม่ชอบฆ่าใครนักหรอก”คราวนี้ชายหนุ่มถึงกับขมวดคิ้ว ใครเชื่อก็บ้าแล้วซูเจินพลันหน้าง้ำ “พี่ชาย...” นางลากเสียงยาวเมื่อเห็นคนตัวเล็กเริ่มมีสีหน้างอง้ำ หยางเหอจินจึงเริ่มเอ่ยคำด้วยน้ำเสียงเนิบช้า “เด็กน้อยเอ๋ย...เจ้ายังไม่เข้าใจระบบวังหลวง การรักใคร่ของรัชทายาทนั่นเป็นไปได้ การแต่งงานก็เป็นไปได้ แต่ว่าเรื่องของระบบขั้วอำนาจยังคงมี พระชายาในรัชทายาทย่อมสำคัญในเรื่องนี้ หนิงเหมยของเจ้ากำลังเจอทางตันเข้าให้แล้ว”“หืม...” ซูเจินเลิกคิ้วมองชายหนุ่มยังคงขยายความต่อ “การที่นางจะเข้าวังบูรพาโดยที่ยังไม่แต่งงาน น
Read more
PREV
1
...
91011121314
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status