All Chapters of MY HONEY ของรักวิศวะ: Chapter 11

บทที่ 10 “ภูริพัฒน์”ระหว่างรอสัญญาณไฟจราจรหน้ามหา’ลัย ซานเหลือบไปเห็นรถคุ้นตาของเพื่อนสนิทขับผ่านหน้าไปพอดี หัวใจเขากระตุกวูบหนึ่งโดยไม่รู้ตัว และทันทีที่ไฟเขียวขึ้น เขาเหยียบคันเร่งตามไปห่างๆ พลางยกโทรศัพท์แนบหู“อิงค์จะไปไหน เราอยู่ข้างหลัง”(อ้าวเหรอ)“ไม่ต้องจอดนะ ขับไปเลย แค่โทรมาถามว่ารีบไปไหน”ปลายสายหัวเราะเบาๆ ก่อนตอบกลับเขา(รีบไปหาแฟนสิ วันนี้พี่เขามีแข่งบอล)“อ๋อ…” เขานิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “งั้นก็ขับรถดีๆ เวลาเลี้ยวก็มองซ้ายมองขวาด้วย อย่ารีบมาก เข้าใจไหม”(ครับผม ยังเป็นห่วงกันเหมือนเดิมเลยนะ ขอบคุณมากซาน)“อืม เดี๋ยวก่อนอิงค์”(อืม)ช่วงว่างระหว่างคำสั้นๆ นั้นกลับยาวนานกว่าที่คิด ลมหายใจเขาหนักขึ้นโดยไม่รู้ตัว“…ขอโทษนะ”(ขอโทษเรื่องอะไร)“ก็เรื่องนั้น”ปลายสายเงียบไปเสี้ยววินาที ก่อนตอบกลับอย่างอ่อนโยน(ไม่เห็นต้องขอโทษเลย เออซาน เราวางก่อนนะ พี่เขาโทรมาแล้ว)“อืมๆ”แต่เป็นซานเองที่กดตัดสายก่อน เขาเลี้ยวรถเข้าจอดริมฟุตพาท มือกำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดปูดชัด เสียงหัวใจเต้นถี่ดังสะท้อนอยู่ในอก เหมือนพยายามย้ำเตือนอะไรบางอย่างที่เขาพยายามจะลืม“ทำไมวะ” เขาพึมพ