All Chapters of MY HONEY ของรักวิศวะ: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่ 31 จะเรียกว่าเมียก็ได้ซินดี้มองหน้าเมลสลับกับพี่ชายตัวเองราวกับสมองยังประมวลผลไม่ทัน ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนแทบถลนออกมา เธออ้าปากค้าง ก่อนจะยกมือขึ้นชี้นิ้วไปทางเมล แล้วก็ชี้กลับไปที่ซานอย่างสั่นๆ“เมล กะ…กับพี่ซาน เป็นแฟนกันเหรอ?” น้ำเสียงของซินดี้เหมือนคนที่เพิ่งได้ยินข่าวช็อกโลกเมลชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างเก้ๆ กังๆ“ชะ…ใช่”“OMG!!!” ซินดี้ร้องลั่นออกมาทันที มือทั้งสองยกขึ้นกุมศีรษะตัวเองอย่างคนกำลังจะแตกตื่น “นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!” เธอหันไปมองพี่ชายอีกครั้ง เหมือนต้องการยืนยันว่าตัวเองไม่ได้หูฝาด ก่อนจะหันกลับมามองเมลด้วยสายตาตกตะลึงสุดชีวิต “เมลเนี่ยนะ…แฟนพี่ซาน!?”ยังไม่ทันที่ใครจะตอบ เสียงหนึ่งก็ดังแทรกเข้ามาพอดี“อ้าวน้องเมล” ไทเกอร์เดินเข้ามาถึงตรงนั้นพอดี เขามองซินดี้กับเมลสลับกัน ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี “มาด้วยกันเหรอ ดีแฮะ ทั้งแฟนทั้งน้องสาวมาเชียร์ กำลังใจดีมากอะ” เขาพูดพลางมองสองสาวสลับกันอย่างพอใจ แต่รอยยิ้มของไทเกอร์ค่อยๆ หุบลงช้าๆ เพราะทั้งเมลและซินดี้ยังยืนแข็งทื่อ ไม่มีใครยิ้มตอบเลยแม้แต่นิดบรรยากาศเงียบแปลกๆ ไทเกอร์เลิกคิ้วขึ

บทที่ 33 ห้องน้ำร้อนรัก NC++ร่างบางยังกระตุกเกร็งจากการเสร็จสม เพียงไม่กี่นาทีเธอก็สะดุ้งจนตัวโยนเมื่อซานค่อยๆ เกี่ยวเอวคอดแล้วอุ้มลงจากเคาน์เตอร์“โก่งบั้นท้ายให้ฉันสิ ใช่…แบบนั้น” เขายิ้มพอใจ เมื่อเมลยอมก้มตัวลงและเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อย มือหนาที่สองข้างจับหมับเข้าที่เอวเธอแน่น ยกสะโพกมนขึ้นอีกนิด ก่อนจับท่อนลำที่พองตัวพร้อมใช้งานถูไถเบาๆ กับร่องก้นเธอ“อึก…พะ พี่ซาน”“เรียกภูริพัฒน์” เขาก้มลงกระซิบเบาๆ ข้างหูเมล“ภะ ภูริพัฒน์ อื้อ~ เมลเสียวค่ะ”“เสียวสิดี จะได้ผ่อนคลายไง” ซานเลียริมฝีปากเบาๆ ก่อนคว้าหยิบกล่องถุงยางอนามัยมาแกะ เขาค่อยๆ ทำราวกับจะทรมานเมล “กลิ่นช็อกโกแลต น่าจะชอบนะ” พูดจบเขาก็สวมเครื่องป้องกันกับแก่นกาย“อื้อ…อย่าแกล้ง”“แกล้งอะไร ภูริพัฒน์ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยนะคะ ภัทรพร”“ก็แกล้งบีบแก้มก้น”“หึหึ เพราะมันเด้งสู้มือไง ถึงได้บีบเล่น”เมลสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกบีบตรงสะโพกอีกครั้ง มือเล็กรีบคว้าข้อมือของซานเอาไว้แน่น ใบหน้าร้อนผ่าวจนเธอแทบไม่กล้าสบตาเขา“พี่ซาน พอแล้วค่ะ” เสียงเธอสั่นเบาๆ ทั้งเขินทั้งประหม่าซานหัวเราะในลำคออย่างพอใจ ดวงตาคมมองคนตรงหน้าราวกับกำลังชื่

บทที่ 35 ให้เกียร์หลายนาทีต่อมา หลังจากผ่านช่วงเวลาแห่งความสุขสมจนหนำใจ ซานก็ลุกขึ้นจากเตียงด้วยร่างเปลือยเปล่า เช่นเดียวกับเมลที่ไม่ได้สวมเสื้อผ้าสักชิ้นตั้งแต่เมื่อคืน“นี่…เมลกับพี่ซานเรานอนแบบไม่ใส่เสื้อผ้าเลยเหรอคะ” เมลถามเสียงเบา“อืม ก็เธอหลับไปแล้ว” เขาตอบสบายๆ “ปกติฉันก็ไม่ค่อยชอบใส่อยู่แล้วด้วย”“อ๋อ…” เธอหันหน้าหลบไปอีกทาง แก้มเริ่มร้อนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้“ทำไม ยังไม่ชินเหรอ”“ใครจะไปชินคะ” เมลหันกลับมามองเขา แต่สายตากลับเผลอเลื่อนต่ำไปยังจุดที่ไม่ควรมองเข้าให้ ทำเอาเธอตกใจรีบก้มหน้าหลบแทบไม่ทันซานหัวเราะหึในลำคออย่างนึกขำ“ลองไหมล่ะ นอนเปลือยๆ แบบนี้ ได้อะไรนุ่มๆ อุ่นๆ มาซุก มันฟินนะ”“บ้า! เมลไม่คุยกับพี่ซานแล้วค่ะ!” เธอรีบโวยวายกลบความเขิน“งั้นอาบน้ำด้วยกันอีกรอบไหม” เขาถามเสียงยียวน พลางหลุบตามองตัวเอง “กำลังได้ที่เลยนะ”“ไม่เอา!” เมลย่นคิ้วใส่ทันที ก่อนจะลุกจากเตียงแล้วเดินหนีเข้าห้องน้ำไป ไม่นานเสียงน้ำจากฝักบัวก็ดังขึ้นกระทบพื้นห้องน้ำเป็นจังหวะ “เมลยืมผ้าเช็ดตัวได้ไหมคะ” เธอตะโกนถามออกมาซานหย่อนตัวนั่งแล้วเอนตัวพิงหัวเตียง ก่อนจะตอบกลับไปอย่างสบายอารมณ์“เอาสิ

บทที่ 37 เพราะเจอคนที่ดีกว่าซานบีบมือเมลที่จับกุมไว้แน่นขึ้น ก่อนหันมายิ้มให้เธอ รอยยิ้มนั้นไม่มีอะไรแอบแฝง เป็นรอยยิ้มสบายๆ ราวกับจะบอกให้เธอวางใจและเชื่อใจเขา“อ๋อ แฟนเหรอ มีแฟนแล้วนี่นา ดีใจด้วยนะซาน”อิงค์มองสร้อยบนคอของเมล แล้วส่งยิ้มให้อีกฝ่ายบางๆ “มีแฟนสักทีนะเพื่อนฉัน”“อืม” เขาก้มมองมือของอิงค์ ก่อนเงยหน้ามองเธอ และเอ่ยถามในนามเพื่อนคนหนึ่ง “ไม่ได้เจอกันนานเลย สบายดีนะ”“อืม สบายดี”“อืม ก็ดีแล้ว…งั้นเราขอตัว” เขาจูงมือเมลเดินออกมาจากจุดนั้น โดยไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายเอ่ยอะไรตอบกลับมา และไม่หันกลับไปมองอิงค์อีก เดินมาสักพัก บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไป เขาเงียบผิดปกติ และไม่พูดอะไรกับเธอเลย“พี่ซาน” เมลหยุดเดินแล้วรั้งมือซานไว้เบาๆ“มีอะไร?” เขาหันมาถามเสียงเรียบ“มีอะไรจะเล่าไหมคะ เมลไม่ได้ว่าอะไรนะ เล่าได้ค่ะ”“ไม่มีนะ”“แต่พี่ซานเงียบไปตั้งแต่เดินออกมาจากพี่อิงค์ พี่ซานไม่ยิ้มเหมือนเดิม ไม่รู้ว่ารู้สึกอะไรอยู่ แต่พูดกับเมลได้นะ”“เด็กน้อย อยากให้ฉันเล่าอะไรล่ะ แต่ถ้าจะให้ดี…เก็บไว้เล่าตอนอยู่บนเตียงดีกว่า”“ไม่ต้องเอาความหื่นมาบังหน้าเลยค่ะ เล่ามาเถอะ ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้พร้อ

บทที่ 39 มีเรื่องกลางดึก ณ คลับที่ประจำ“แม่ง!” เสียงตบเข่าฉาดหนึ่งของไต้ฝุ่นดังขึ้น หลังฟังเรื่องราวจากปากซานว่าเจฟมาหาเรื่อง “กูบอกแล้วว่าไอ้เด็กเปรตนี่แม่งมันหัวรั้น ต้องเอาให้เข็ดในครั้งเดียว ไม่งั้นไม่เลิกวอแวมึงหรอก”“กูก็อยากทำแบบนั้น แต่มันยังเด็กเกินจะหักกระดูก”“ใจเย็นก่อน” ไทเกอร์พูดขึ้น “เด็กบางทีมันพูดไม่รู้เรื่องหรอก มันต้องค่อยๆ ดันสันดาน”“เด็กอย่างมันคือข้อยกเว้นเว้ย!”“ช่างเถอะ กูเบื่อจะคุยเรื่องของมันแล้ว แต่ถ้ามีครั้งต่อไปอีก กูไม่เอาไว้แน่”“แล้วนี่มึงได้ติดต่ออิงค์บ้างไหมวะ” ไทเกอร์เอ่ยขึ้น ซานกับไต้ฝุ่นมองหน้าเขาพร้อมกันโดยไม่นัดหมาย “ก็กูเห็นโพสต์ในเฟซแปลกๆ ไง เลยคิดว่าน่าจะทะเลาะกับแฟน หรือไม่ก็เลิกกันแล้วมั้ง”“อืม” ซานครางอืมในลำคอ“เพื่อนสนิทมึงนี่ ไม่โทรไปถามหน่อยเหรอ” ไต้ฝุ่นพูดเสริมขึ้น“ไม่สนิทแล้ว”คำตอบของซานทำเอาสองหนุ่มนิ่งไปชั่วขณะหนึ่ง“ทะเลาะอะไรกันวะ เมื่อก่อนเห็นมึงกับอิงค์ตัวติดกันตลอด ทำไมตอนนี้…” ไต้ฝุ่นหยุดพูดเพราะไทเกอร์ห้ามไว้“เมื่อก่อนอะใช่ ตอนนี้ไม่”“สรุปแล้ว มึงไม่สนใจยายนั่นแล้วใช่ไหม” ไทเกอร์เอ่ยถาม พลางยกแก้วเหล้าขึ้นจิบเล็กน้อย