อวัสดาเดินตามแรงลากของพี่ชาย ทว่ายังหันกลับไปมองร่างใหญ่ด้วยสายตารู้สึกผิดและเป็นห่วงอยู่เป็นระยะ หากนัยน์ตาคมกริบก็จ้องมองเธอฉายแววขุ่นเคืองอยู่แบบนั้นแทบไม่ละสายตา กระทั่งรถของผู้เป็นพี่ขับผ่านออกไป เธอก็ยังหันไปมองคนยืนนิ่งเป็นหุ่นอยู่ที่เดิมอย่างอดไม่ได้ จนรถเลี้ยวพ้นสายตาถึงได้หันกลับมาทิ้งหลังลงกับเบาะที่นั่ง ความรู้สึกผิดและละอายใจที่สุมอยู่ในอกทำให้หญิงสาวได้แต่ก้มหน้ามองมือบนตักนิ่ง เธอยอมรับว่าเป็นห่วงคนเพิ่งจากมามากมายอย่างบอกไม่ถูก เลือดเต็มหน้าซะขนาดนั้นแผลของเขาคงหนักหนาเอาการ‘เป็นไงล่ะ อยากแกล้งเขาดีนัก ได้เรื่องจนได้ยัยหนูดา’ เธอถอนหายใจออกมาหนักหน่วงอย่างสับสนวุ่นวายในหัวใจ แต่พลันก็ต้องสะดุ้งโหยงกับเสียงแข็งๆ ของคนเป็นพี่ที่เอ่ยถามทำลายความเงียบขึ้นมา“ไอ้ฝรั่งตาน้ำข้าวนั่นมันเป็นใคร”คุณหนูสุดแสบเหลือบมองหน้าคนถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ ซึ่งตอนนี้หน้าขาวๆ ของผู้เป็นพี่เขียวช้ำเป็นจ้ำๆ มุมปากกับจมูกก็ยังมีเลือดซึมออกมาจากบาดแผลให้เห็นอยู่เลย และเจ้าตัวกำลังใช้ผ้าเช็ดหน้าซับอยู่เป็นระยะๆ ส่วนมืออีกข้างก็กุมพวงมาลัยขับรถไปพลาง“เป็นเอ่อ...เป็นพี่ชายยัยที่รัก เจ้าของโรงแรมที
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-08
