Todos los capítulos de กรงเสน่หา: Capítulo 71 - Capítulo 80

“บ้า! ไม่เอาไม่คุยเรื่องนี้แล้ว ถ้าฉันเห็นคุณน่ารักเมื่อไร ฉันก็บอกคุณเองน่ะแหละ ไหนบอกว่าพามาออกกำลังกายไง เริ่มสักทีสิ”คนบางคนจึงเปลี่ยนเรื่องเสียดื้อๆ ดึงมือใหญ่ออกจากปลายคางแล้วทำทีมองสำรวจไปรอบๆ โรงยิมกว้างขวางที่กำลังยืนกันอยู่แทน นอกจากพื้นที่กว้างๆ ที่สามารถใช้เล่นฟุตซอลได้อย่างสบายๆ ยังมีห้องอีกนับสิบๆ ห้อง ซึ่งผนังเป็นกระจกที่ชายิกาสามารถมองเข้าไปเห็นด้านในว่ามันเป็นห้องสำหรับเล่นกีฬาหลากหลายประเภท ที่เห็นแบบชัดๆ ก็คือสนามยิงปืนกับเวทีชกมวย นอกนั้นเธอเดาไม่ออกว่ามันคือกีฬาอะไร เนื่องจากไม่เห็นอุปกรณ์ในการใช้เล่นเควินก็ได้แต่ยิ้มขำ เพราะรู้ว่าชายิกาของเขากำลังอายจัด ถึงแม้เธอจะเปลี่ยนเรื่องชนิดหักมุม ทว่าใบหน้านวลกลับแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุกไปจนถึงใบหูเลยทีเดียว จากท่าทางไปไม่เป็นของสาวเจ้า ผู้ชายที่เคยผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วนเดาได้ไม่ยากว่าเธอคงมีใจให้กับตนเองอยู่ไม่มากก็น้อย ประกอบกับที่เขาเคยจงใจเข้าถึงเนื้อถึงตัวอยู่บ่อยๆ เธอก็ไม่เคยขัดขืนแบบจริงๆ จังๆ เลยสักครั้ง แถมบางครั้งยังคล้ายจะเออออห่อหมกไปด้วยเสียอีกหากตอนนี้ก็ได้แค่รอว่าเธอจะยอมรับความจริงขึ้นมาวันไหนก็เท่านั้น ถ

คล้อยหลังคนที่ก้าวออกจากห้องอาบน้ำไปพร้อมปิดประตูลงให้ด้วยเสร็จสรรพ ชายิกาก็ต้องรีบสลัดรองเท้าผ้าใบออกจากเท้า และเปลื้องเสื้อผ้าเปียกๆ ออกจากกายไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นถึงลงมืออาบน้ำสระผมเร่งรีบสุดชีวิตเท่าที่เคยทำมา โดยใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาทีเลยด้วยซ้ำ อาบน้ำเสร็จเธอก็คว้าเสื้อคลุมผ้าขนหนูบนชั้นเอามาใส่ลวกๆ แล้วเปิดประตูก้าวออกมาจากห้องอาบน้ำทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เช็ดเนื้อเช็ดตัวแบบนั้นนั่นแหละหากเธอก็ยังช้ากว่าเขาอยู่ดี เพราะคนตัวใหญ่ที่นุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวมายืนใช้ไดร์เป่าผมอยู่ตรงหน้ากระจกบานใหญ่ยาวจรดผนังอยู่ก่อนแล้ว พอเขาเงยขึ้นมาเห็นเธอก็แย้มยิ้มกรุ้มกริ่มผ่านกระจกส่งมาให้ ก่อนจะวางไดร์เป่าผมลงบนโต๊ะ แล้วเดินมาคว้าข้อมือเล็กพาไปยืนอยู่ตรงหน้ากระจก จากนั้นก็ดึงผ้าขนหนูผืนเล็กที่คล้องอยู่กับลำคอแข็งแรงเอามาเช็ดผมเปียกที่น้ำยังหยดติ๋งๆ ให้อย่างเบามือ ปากก็เอ่ยไปด้วยยิ้มๆ“จะรีบไปไหน ทำไมไม่เช็ดผมให้แห้งก่อนแล้วค่อยออกมา กลัวผมเข้าไปช่วยอาบน้ำให้จริงๆ เหรอ”ชายิกาจึงปรายตาขุ่นให้ ก็ใครกันล่ะที่ทำให้เธอต้องอาบน้ำราวกับติดเทอร์โบแบบนี้ ยังมีหน้ามาแซวอีก และก่อนเธอจะทันได้ตั้งตัว มือใหญ่ก็ก

ชายิกาพาร่างเพรียวบางในชุดใหม่เอี่ยมก้าวออกมาจากห้องในเช้าวันต่อมา เท้าเล็กเดินมาตามทางเดินช้าๆ เพื่อลงไปยังห้องรับประทานอาหารชั้นล่าง จังหวะนั้นร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มก็กำลังก้าวตรงมาจากทางเดินอีกปีกตึกหนึ่งเช่นกัน และที่เธอเห็นมาแต่ไกลก็คือเรียวปากได้รูปแต้มยิ้มน้อยๆ ดวงตาสีสวยเปล่งประกายรื่นรมย์กวาดมองชุดที่เธอใส่ตั้งแต่หัวจรดเท้าแบบไม่เกรงใจกันเลยทีเดียว พอมาหยุดเผชิญหน้ากันอยู่ตรงบันได คนตัวใหญ่ก็ผิวปากหวือแล้วเปิดปากแซวตามมาทันที“วันนี้คุณเมียพระราชาสวยนะครับ มันต้องแบบนี้สิ ถึงจะสมกับเป็นชายาของผมหน่อย”“ใครเป็นชายาของคุณไม่ทราบ”คนอายหน้าแดงเรื่ออุบอิบเถียงออกมาเบาๆ แล้วซอยเท้าลงบันไดหนีสายตาคมกริบพราวระยับนั้นไปด้วยความว่องไว ปล่อยให้คนโดนสรรเสริญรับอรุณหัวเราะลงลูกคอตามหลังไปอย่างถูกใจ ดวงตาคมมองตามร่างระหงในชุดแซกสีครีม แขนกุด ยาวเหนือเข่า ซึ่งชายชุดมันสะบัดพลิ้วตามแรงก้าวเดินของคนสวมใส่ ทำให้คนได้เห็นรู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ก่อนคนอารมณ์ดีจะก้าวลงบันไดตามคนหนีอายเข้าห้องอาหารไปบ้างหลังจากจัดการกับอาหารมื้อเช้ากันเสร็จ ทั้งคู่ก็เดินเคียงกันมาขึ้นรถหน

รถอิตาลีคันหรูมาจอดหน้าร้านอาหารไทยที่ดูจากภายนอกไม่ได้เลิศหรูอะไรมากมายนักในชั่วโมงต่อมา ชายิกาเปิดประตูก้าวลงจากรถ เดินนำเข้าไปในร้านอย่างคุ้นเคยเป็นอย่างดี ปล่อยให้เจ้ามือล็อกรถแล้วก้าวตามมาทีหลังภายในร้านลูกค้าค่อนข้างเยอะพอสมควร โต๊ะอาหารจึงถูกจับจองแทบจะทุกโต๊ะ เพราะขณะนี้เป็นช่วงเวลาอาหารมื้อเย็นพอดี ชายิกาเมื่อเข้ามาในร้านได้ก็กวาดตามองหาเจ้าของร้านเป็นอันดับแรก พอเห็นร่างอวบอัดที่กำลังก้มหน้าก้มตาอยู่ตรงเคาน์เตอร์จึงเปิดยิ้มกว้างเดินตรงเข้าไปหาทันที เธอไปยืนเคาะปลายนิ้วบนเคาน์เตอร์พร้อมกับเอ่ยยิ้มๆ“ได้ข่าวว่าอาหารที่นี่อร่อย มีเมนูเด็ดแนะนำไหมคะ”คนที่มัวแต่ก้มหน้ายุ่งอยู่กับบิลของลูกค้าจึงเงยหน้าขึ้นมามองคนถาม เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็คลี่ยิ้มกว้าง ก่อนจะก้าวอ้อมเคาน์เตอร์ออกไปกระโดดกอดเพื่อนรักเอาไว้แน่นอย่างดีใจ“ชายา! แกมาได้ไงเนี่ย”ชายิกาก็ได้แต่หัวเราะขำกับท่าทางดีใจออกหน้าออกตาของเพื่อนรัก และกอดตอบร่างอวบด้วยความคิดถึงเช่นกัน พลางเอ่ยกับเพื่อนไปด้วย“ฉันยังอยู่ในลอนดอน แกลืมไปแล้วหรือไงไมลี่ย์”มาลินาคลายอ้อมแขนจากร่างบางที่กอดอยู่ แล้วกวาดตาวาววิบวับมองเพื่อนรักตั้งแต

“เอ้า! ก็ฉันพูดเรื่องจริงมันผิดตรงไหนล่ะ แกลองหัดคิดบวกดูบ้างสิชายา ถือซะว่าเขาไปฝึกปรือวิทยายุทธ์ก็แล้วกัน ผู้ชายประเภทนี้น่ะเรื่องอย่างว่าอื้อฮือ! อย่าบอกใครเชียวล่ะ แกลองสังเกตดูบรรดาผู้หญิงที่ได้สามีเจ้าชู้มาก่อนดูสิ ติดหนึบไปไหนไม่รอดทุกราย แกไม่เชื่อจะลองพิสูจน์ดูก็ได้นะ แล้วจะรู้ว่าที่ฉันพูดน่ะไม่ผิดเลยสักนิด และถ้าแกทำให้เขาหยุดอยู่ที่แกได้แสดงว่าแกเจ๋งจริงชายา”“บ้า! ฉันไม่คุยกับแกแล้ว เชิญแกคิดบวกไปคนเดียวเถอะ”คนเถียงไม่ออกเดินกระแทกเท้าพาหน้าแดงปลั่งหนีออกไปจากครัวอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้มาลินาหัวเราะไล่หลังตามไปอย่างสนุกสนาน ที่ได้แกล้งเพื่อนรักซึ่งเกลียดผู้ชายเจ้าชู้เข้าไส้จนคลำทางไปแทบไม่ถูกได้สำเร็จพอกลับมานั่งที่โต๊ะอีกครั้ง ชายิกาก็เห็นเขากำลังจิบเบียร์อยู่อย่างสบายอารมณ์ และเธอก็ดันบ้าจี้คิดตามที่มาลินาพูดขึ้นมา หน้าจึงแดงเถือกไปตลอดใบหูอย่างห้ามไม่ได้ คนได้เห็นจึงเอ่ยแซวยิ้มๆ“เป็นอะไร มองผมแล้วหน้าแดงเอาๆ คิดอะไรกับผมอยู่หรือเปล่าเนี่ย หรือไปแอบดื่มย้อมใจมา”“บ้าน่ะสิ! ใครเขาชอบคิดอะไรลามกแบบคุณกันล่ะ” ชายิกาอุบอิบว่าให้ ไม่กล้าว่าเสียงดังนักเพราะเธอก็คิดอยู่จริงๆ น