กรงเสน่หา

รีสอร์ตเทพวรกุลเป็นรีสอร์ตครบวงจรที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดเชียงใหม่ เจ้าของคือพ่อเลี้ยงเทวา เทพวรกุล ซึ่งเป็นพ่อหม้ายเนื้อหอม ถึงแม้อายุอานามจะย่างเข้าวัยหกสิบเข้าไปแล้ว ทว่าใบหน้ายังคงอ่อนวัยและร่างกายก็ยังบึกบึนที่บรรดาหนุ่มๆ บางคนยังต้องชิดซ้าย เนื่องจากดูแลตัวเองเป็นอย่างดีมาตั้งแต่สมัยยังหนุ่มๆ

ในจังหวัดเชียงใหม่ไม่มีใครไม่รู้จักเจ้าของที่ดินนับหลายพันไร่ รวมทั้งรีสอร์ตกับโรงแรมในจังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดใกล้เคียงอีกมากมายหลายแห่ง อย่างพ่อเลี้ยงเทวา แต่ชื่อเสียงและความร่ำรวยที่มีก็ดังกระฉ่อนพอๆ กับความเจ้าชู้กันเลยทีเดียว

พ่อเลี้ยงเทวามีลูกสองคน คนหนึ่งเป็นหนุ่มมาดเข้มเกิดจากภรรยาคนแรกชื่อราช เทพวรกุล คนที่สองคือสาวน้อยแสนสวย ชายิกา เทพวรกุลซึ่งเกิดจากภรรยาคนต่อมา

แต่ในวันนี้บ้านไม้สักกว้างขวางหรูหราทั้งหลังที่ตั้งอยู่ในอาณาบริเวณของรีสอร์ตแทบแตก เมื่อพ่อเลี้ยงเทวาพาแม่สาวงามนางหนึ่งเข้าบ้าน และแนะนำว่าจะให้มาเป็นภรรยาคนต่อไป

“อะไรนะคะ! พ่อจะเอาแม่นี่มาเป็นแม่เลี้ยงของชายางั้นเหรอ”

“นี่ชายาพูดจาให้มันดีๆ หน่อย คุณทิพย์เขากำลังจะมาเป็นแม่เลี้ยงของเรานะ”

คุณหนูชายิกาเมื่อได้ยินประโยคเอาจริงเอาจังของบิดาจึงปรายตามองผู้หญิงร่างเพรียวบางอายุอานามก็คงจะเลยเลขสามมาเล็กน้อยด้วยหางตา ก่อนกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างตั้งใจไร้มารยาท เมื่อคนถูกจ้องก้มหน้ามองพื้นงุดๆ จึงหันไปเอ่ยกับผู้เป็นบิดา

“แล้วมันต่างจากคนก่อนตรงไหนล่ะคะ คนนี้จะอยู่กี่วัน กี่อาทิตย์ กี่เดือน ก่อนจะกอบโกยเอาไปสร้างเนื้อสร้างตัว หาหนุ่มๆ มาเป็นสามีใหม่ แล้วทิ้งคนแก่อย่างพ่ออีกตามเคยน่ะ พ่อยังไม่เข็ดอีกหรือไง ถ้าจะใช้เงินซื้อชั่วครั้งชั่วคราวเหมือนที่ผ่านๆ มาชายาไม่ว่าหรอกนะคะ แต่จะให้มาเป็นแม่เลี้ยงออกหน้าออกตา ชายาไม่เอา ถ้าให้แม่นี่เข้ามาอยู่ในบ้าน งั้นชายาจะไม่อยู่ที่นี่ พ่อเลือกเอาก็แล้วกันว่าจะเอาแม่นี่หรือชายา”

“ชายา! นี่มันจะมากไปแล้วนะ ขอโทษคุณทิพย์เดี๋ยวนี้ คนนี้พ่อเอาจริง จะจดทะเบียนให้ด้วย ไม่ว่าแกจะยอมหรือไม่ยอม คุณทิพย์เขาก็จะมาเป็นแม่เลี้ยงของแกแน่นอน”

“พ่อ! นี่พ่อเห็นแม่นี่ดีกว่าชายางั้นเหรอ ดี! งั้นก็ขอให้เสวยสุขกันให้สาสมใจเลย ชายาจะไม่อยู่ร่วมชายคากับแม่นี่เป็นอันขาด ถ้าแม่นางทิพย์นางสวรรค์นี่ทิ้งไปวันไหน ชายาจะกลับมาหัวเราะให้ฟันหักเลยคอยดู เชิญเลย! เชิญเธอสูบเอาให้สาแก่ใจ”

ตวาดเสียงใส่บิดากับว่าที่แม่เลี้ยงเสร็จ ลูกสาวตัวดีก็สะบัดร่างวิ่งหายขึ้นไปชั้นบนทันที ปล่อยให้คนเป็นพ่อตะโกนตามหลังเสียงดังลั่นบ้าน

“ชายา! ลงมาคุยกับพ่อให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้นะ ชายา!”

“พ่อเลี้ยงคะ ถ้าหนูชายาเขาไม่ชอบทิพย์ ให้ทิพย์ไปอยู่ในเมืองก็ได้นะคะ”

ผู้หญิงผิวบางนามทิพย์เกสรต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดพูดขึ้นด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก เมื่อได้เห็นพ่อลูกทะเลาะกันใหญ่โตแบบนี้

“ไม่เอาน่าคุณทิพย์ แม่ลูกสาวของผมมันก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่เคยจะพูดจาดีๆ กับผู้หญิงที่ผมเฉียดเข้าใกล้สักคน คุณไม่ใช่คนแรกหรอกนะคุณทิพย์ แม่ตัวดีนี่ถูกเลี้ยงดูมาแบบตามใจ คนในบ้านโอ๋กันมาตั้งแต่เด็ก ต้องกำราบซะบ้าง ไม่งั้นจะเหลิงไปกันใหญ่ คุณอย่าไปใส่ใจเลยนะคุณทิพย์”

“แต่หนูชายาเธอไม่พอใจมากเลยนะคะ”

พ่อเลี้ยงหัวใจยังหนุ่มเมื่อได้เห็นสีหน้ากังวลใจของว่าที่ภรรยาคนใหม่จึงดึงร่างเพรียวบางเข้ามากอด พลางเอ่ยปลอบโยนเสียงอ่อนเสียงหวาน

“อย่าคิดมากเลยคุณทิพย์ ปัญหานี้ผมจัดการเอง คุณอยู่ที่นี่ให้สบายใจเถอะ ผมรักคุณนะ อยากให้คุณมาเป็นคู่ชีวิต และคอยอยู่เคียงข้างผม ณ รีสอร์ตเทพวรกุลแห่งนี้ตลอดไป ถ้าคุณอยู่ที่นี่แบบไม่มีความสุขแล้วผมจะมีความสุขได้ยังไงฮึ!”

ทิพย์เกสรไม่รู้จะตอบโต้พ่อเลี้ยงหนุ่มใหญ่ว่าอย่างไรดี ที่เธอยอมตามเขามาอยู่ที่นี่ก็เพราะนึกรักในความอบอุ่นและช่างเอาใจของเขา ถึงแม้มันจะเกิดขึ้นในเวลาอันรวดเร็วไปสักหน่อยก็ตามที แต่เธอก็รักเขาจริงๆ ไม่ได้คิดจะมายุ่งเกี่ยวกับสมบัติอะไรของเขาด้วยความบริสุทธิ์ใจ แต่พอมาเห็นพ่อกับลูกทะเลาะกันใหญ่โตเพราะเธอเป็นต้นเหตุแบบนี้ ก็อดรู้สึกหดหู่ในหัวใจไม่ได้

ส่วนพ่อเลี้ยงเทวาก็ได้แต่กอดปลอบคนรักอยู่เช่นนั้น หากยังไม่ทันจะได้ผละไปทางไหน คนที่หนีขึ้นไปชั้นบนก็พาร่างระหงในชุดเสื้อยืดกับกางเกงยีนพร้อมแบกเป้ใบใหญ่บนหลังก้าวลงมาจากบันได มีสาวใช้สองคนวิ่งตามคอยดักหน้าดักหลังพร้อมเอ่ยห้ามปรามเสียงระงม บอกให้รู้ว่าเตรียมตัวจะออกไปจากบ้านอย่างแน่นอน

“คุณหนูอย่าไปเลยนะคะ คุณหนูจะไปอยู่ที่ไหน เราสองคนเป็นห่วง คุณหนูใจเย็นๆ ก่อนนะคะ”

“หลีกไปพี่น้อย พี่แจ่ม คนเป็นพ่อเขายังไม่เห็นจะสนใจลูกอย่างฉันเลย พี่สองคนจะมาเป็นห่วงเป็นใยอะไรนักหนา หลีกไปสิคะ”