กรงเสน่หา

กรงเสน่หา

last updateÚltima atualização : 2026-07-11
Por:  เพียงดาราAtualizado agora
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
40Capítulos
11visualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

เควิน วิลเลียมเบอร์ลิซ หนุ่มหล่อมาดเข้มทายาทตระกูลวิลเลียมเบอร์ลิซที่มี ธุรกิจในเครืออยู่ทั่วทุกมุมโลก ฉลาด รู้ทันคน เก่งกาจรอบด้าน เจ้าชู้ลูกเล่นแพรวพราว สเปกหญิงต้องสวยอวบอึ้มเท่านั้น แต่พอมาเจอสาวเฉิมแสนเชยหากมีฝีปากเก่งกล้า ซึ่งจับพลัดจับผลูเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์วิลเลี่ยมเบอร์ลิซแบบฟลุคๆ สเปกอันมั่นคงชักเริ่มรั่ว เพราะเวลาที่ให้เคยให้กับบรรดาสาวๆ กลับเอามาคอยตอแยกลั่นแกล้งสาวเจ้าที่ไม่ตรงสเปคสักอย่างอยู่ตลอดเวลา และยิ่งได้ว่าภายใต้ชุดแสนเชยเหมือนคุณป้าแก่ๆ ได้ห่อหุ้มสาวน้อยแสนสวยสุดเซ็กซี่เอาไว้ แล้วปลาไหลเรียกลูกพี่อย่างเควินน่ะหรือจะปล่อยให้หลุดออกจากกรง! VS ชายิกา เทพวรกุล คุณหนูตกยากหนีออกจากบ้านไปอยู่กับเพื่อนที่ประเทศอังกฤษเพราะทะเลาะกับบิดา จนเจอเข้ากับเหตุร้ายไม่คาดฝัน ชายิกาได้คุณนายวิลเลียมเบอร์ลิซช่วยเอาไว้ และถูกตาต้องใจแอบจองเอาไว้ให้ลูกชายจอมเจ้าชู้โดยที่สาวเจ้าไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย คุณนายวิลเลียมเบอร์ลิซให้เธอปลอมตัวเป็นสาวเฉิ่มแสนเชยเพื่อตบตาลูกชายจอมเจ้าชู้ หากเรื่องไหนๆ เธอก็สู้ไม่ถอยอยู่แล้ว แต่ให้สู้กับลูกชายแสนจะเจ้าชู้ แถมยังปากว่ามือถึงของคุณนายนี่สิ ทำเอาชายิกาอยากจะหนีออกจากบ้านอีกสักหนเสียให้รู้แล้วรู้รอด

Ver mais

Capítulo 1

ตอนที่1

SEVENTH MONTH OF YEAR 992.

DAHLIA:

“I dragged myself through hell just to make you suffer, and I’ll make sure you really suffer!”

These were your bitter words to me, my dearest Tristan, the words that had finally woke me up and shook me awake for what you really were.

You said you’ve only come to me for revenge – to see me spill the blood that have been spilled similarly by your pack, by your own people, but did you not see that I was also one of your people? I am your wife now, your other half… Do you really think so poorly of me that you’d rather see me die and wither away like this rather than save me?

When I accepted your hand back then, I admit that I was scared… I have never known what love was like. I had never known what freedom was like too, and you had given me those choices when you extended your hands towards me.

“Dahlly,” you said, calling me softly by my childhood name, “Dahlly, come and run away with me. Come with me… You have nothing to fear. I shall give you the freedom you deserve and the love you longed for so much in this life…”

But where is that promise now, my dearest husband? Where did that promise go?

I sat here, awaiting the vampires to drink my blood. To them, my existence was nothing more than a breath – a passing meal for the night. I was just a sustenance delivered to them that will help quench their thirst for blood, and yet, why do I feel that I have more value to them than I can ever be to you?

Was it because you have never loved me from the start?

You have never loved me, I know. Who, in their right minds, could ever love their enemy so willingly? Yet here I am, painfully and deeply in love with you.

You are my enemy. You have approached me as an enemy, and yet I thought I could turn you somewhat to my side. I thought that if I tried my hardest and do penance for my pack and my father’s sins, that if I give you every ounce of sincerity in my heart, you will really start to love me or at least like me… I thought you’d recognize the real shape of my heart beneath all the violence and the dark pasts that surrounded our lives…

But I was a fool for believing I could change you… I had always been a fool when I placed all of my trust in you by the bridge or when I took your hand and conceded to the kiss that marked our intertwined destinies… I had been a fool to love you at all, Tristan Dmitri Abell!

Now, I shall pay that price with my own life… As the vampires’ fangs sank into my flesh, all I could think of was you and how you had delivered me to them… All I could think of was you and how elated your heart must feel that I will be finally gone in your life now.

The agony burned in me as the canines of the blasted one collided into my veins.

Ahhh! It’s too much! The pain is too much!

It was an unbearable kind of pain, but right then, all I could even whisper was your name, the very name of my savior, the name of my tormentor, and the name of my unborn child’s father who would sadly never get to see his lovely face....

“Tristan!”

******************************

TRISTAN:

I hurried to the place where they kept you and cursed the Moon Goddess and myself for bringing you there!

Why of all times, why of all places did you have to be there? Did you not know that this was the place I have sworn never to return to? This was the very place I have sent my father and the rest of my pack to their final rests… Why, of all places, did you have to be here?

You were my enemy, and you should remain my enemy until the end - that was my simple plan.

I wasn’t supposed to fall in love with the girl who had robbed me of an opportunity to live a peaceful existence, and yet, what am I doing here, hurrying to you like a mere pet dog? Why is my heart about to burst at the thought of you losing your life at the very place I had lost my entire family?

I stopped for a while and listened at the footfall of your heart against my chest. The moment I wedded you and marked you as mine, we had become connected, and at that very moment, my suffering had begun. I swore to get my revenge on you and your people, but why does it feel that you are getting revenge upon me by thinking such putrid thoughts? Why are you doing this to my heart, my Dahlly?

I hated you, Dahlia! I hated you precisely because you had to be the one and only child of my sworn enemy. Why does it have to be you? Why does it have to be you that I must get my revenge upon?

I ran like crazy towards your scent. Almost instantly, I encountered a vampire, and I wasted no time by attacking his head, severing it from the rest of its body. I needed to find you as fast as I could. I needed to find you and save you, or else I would never be able to save my own soul!

Why, Dahlia? Why did you have to be the kind and gentle person that you are? Why did you have to be the one to fall into my arms on that day at the woods? If it was another wolf, it would have been easier to be cruel. I could have easily hurt them over and over without remorse, and yet the rare beauty of you had never failed to catch my heart and plant guilt in it whenever I had to use you as a pawn to my schemes. And why on earth did you have to agree to be used by me? Why did you agree to help me at all?

Now that I have brought this hell upon you, I wondered, would you still love me? Would you still kiss me as fervently as you did on our first night together? Will you still think of me as your husband and you as my wife? Would you still have conceded into taking my hand after promising you the love and freedom you deserved at that time?

If I had known we would come to this, I should never have stolen you from Kaist. I should have just turned a blind eye and watch you walk down the aisle in his arms, smiling like you really mean it. At least you would have led a peaceful existence... You wouldn’t have to suffer from fright or be caught in all my foolish schemes! You wouldn’t find yourself in a predicament like this…

When I delivered you to these bloodless monsters, I was half-crazy! I should have known that they wouldn’t keep their promise of never harming you!  Of course they would do all sorts of evil to you, my poor Dahlia, my dearest beloved Dahlia!

‘I’m coming! I’m coming, Dahlly,’ I screamed through our shared thoughts. I hoped to the Goddess that you heard me. I hoped that you didn’t think it in your heart that I would abandon you for even a second! I swear I will kill them if they had even laid a finger even against the fibers of your hair tonight!

I knocked down another bloodless creep as I closed in now on this land that had become the vampire’s territory. They had been coming towards me like bees on honey, but it doesn’t matter. They all fall headless when I release them. They could keep on coming for all I care, if that meant that you were still safe and alive somewhere!

Suddenly, in the midst of swarming chaos, I heard you scream.

“Tristan!”

Bloody Goddess, you called my name - my name - which you had lately abhorred. My heart stilled and the blood in my veins started to chill.

“Dahlia!” I growled back. Even in my wolf form, I know you would hear me and recognize my voice. “Dahlia,” I screamed again, but to my surprise, you were no more.

Something in my heart snapped… Something had painfully snapped inside of me… Was that a muscle, a ligament, a blood vessel?

“No,” I howled in horror as I realized what it was… It was your life line… Our connection as fated mates have been severed and that could only mean one, damn thing!

Finally, after battling several throngs of lifeless, soulless creatures, I have finally reached the shack where they have imprisoned you.

I cried as I looked at your limp and lifeless body. The blood on your neck that had generously poured out had already dried a bit. I was too late! Too late!

I extended my paws to reach your outstretched hand. It was the hand that had once caressed me, the hand that had stirred my heart and body into heat. Now, that hand had already grown cold and pallid…

“I’m sorry,” I whispered. “I’m sorry…Please don’t leave me… I love you. Please don’t leave me…”

These were the words I so longed to tell you, but I couldn’t, or rather, I didn’t, for you were my enemy, the enemy I have sworn to crush…

Now, my greatest enemy was none other than myself, and the greatest vengeance I could give him was to die alongside with you.

I reached towards your hand and clasped it. “My Dahlly, wait for me… In the afterlife, wait for me…”

I only had one prayer as I closed my eyes… Moon Goddess, if you were there, please save her… Save Dahlia…

Everything else in my life faded away as I shut my eyes. What remained in my head were only my memories of your beautiful and smiling face… 

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
40 Capítulos
ตอนที่1
รีสอร์ตเทพวรกุลเป็นรีสอร์ตครบวงจรที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดเชียงใหม่ เจ้าของคือพ่อเลี้ยงเทวา เทพวรกุล ซึ่งเป็นพ่อหม้ายเนื้อหอม ถึงแม้อายุอานามจะย่างเข้าวัยหกสิบเข้าไปแล้ว ทว่าใบหน้ายังคงอ่อนวัยและร่างกายก็ยังบึกบึนที่บรรดาหนุ่มๆ บางคนยังต้องชิดซ้าย เนื่องจากดูแลตัวเองเป็นอย่างดีมาตั้งแต่สมัยยังหนุ่มๆในจังหวัดเชียงใหม่ไม่มีใครไม่รู้จักเจ้าของที่ดินนับหลายพันไร่ รวมทั้งรีสอร์ตกับโรงแรมในจังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดใกล้เคียงอีกมากมายหลายแห่ง อย่างพ่อเลี้ยงเทวา แต่ชื่อเสียงและความร่ำรวยที่มีก็ดังกระฉ่อนพอๆ กับความเจ้าชู้กันเลยทีเดียวพ่อเลี้ยงเทวามีลูกสองคน คนหนึ่งเป็นหนุ่มมาดเข้มเกิดจากภรรยาคนแรกชื่อราช เทพวรกุล คนที่สองคือสาวน้อยแสนสวย ชายิกา เทพวรกุลซึ่งเกิดจากภรรยาคนต่อมาแต่ในวันนี้บ้านไม้สักกว้างขวางหรูหราทั้งหลังที่ตั้งอยู่ในอาณาบริเวณของรีสอร์ตแทบแตก เมื่อพ่อเลี้ยงเทวาพาแม่สาวงามนางหนึ่งเข้าบ้าน และแนะนำว่าจะให้มาเป็นภรรยาคนต่อไป“อะไรนะคะ! พ่อจะเอาแม่นี่มาเป็นแม่เลี้ยงของชายางั้นเหรอ”“นี่ชายาพูดจาให้มันดีๆ หน่อย คุณทิพย์เขากำลังจะมาเป็นแม่เลี้ยงของเรานะ”คุณหนูชายิกาเมื่อได้ยินประโย
last updateÚltima atualização : 2026-07-06
Ler mais
ตอนที่2
“ปล่อยมันไปนังน้อย นังแจ่ม ฉันจะคอยดูว่าคุณหนูของเธอสองคนจะปีกกล้าขาแข็งไปได้สักกี่น้ำ เงินทุกบาท บัตรเครดิตทุกใบ ฉันจะสั่งอายัดให้หมด ดูสิว่ามันจะไปไหนรอด”เสียงห้าวของประมุขใหญ่แห่งเทพวรกุลตะโกนมาจากหน้าโซฟากลางห้องโถงใหญ่ และวงแขนก็ยังไม่ยอมคลายจากร่างบางของคนที่พามาเป็นภรรยาคนเป็นลูกที่ได้ยินถึงกับชะงักขาอยู่แค่หน้าประตู แต่ก็ไม่ได้หันกลับไปมองผู้เป็นบิดาแม้แต่น้อย ลำคอระหงตั้งตรง พยายามกลั้นน้ำตาที่ปริ่มขอบตาไม่ให้ไหลลงมาให้ใครได้เห็น ชั่วอึดใจถึงตัดสินใจเดินออกจากประตูไปอย่างไม่เหลียวหลัง และก้าวสวนกับร่างสูงใหญ่ของพี่ชายตรงเชิงบันไดบ้านพอดี“ชายา! จะไปไหน”พี่ชายเป็นฝ่ายร้องทักขึ้นด้วยความแปลกใจ หากคนเป็นน้องไม่ตอบว่ายังไงกลับก้าวลิ่วๆ ไปยังรถกระบะโฟร์วีลคันใหญ่ จัดการเปิดประตูเสร็จ ก็เหวี่ยงเป้เข้าไปก่อน แล้วถึงก้าวขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับราชหันไปมองในบ้านก็ได้เห็นบิดากับผู้หญิงนางหนึ่งกำลังเดินตรงมายังประตูหน้าบ้าน เขาจึงเข้าใจเหตุการณ์ได้โดยไม่ต้องมีใครบอก ท่าทางโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงของน้องสาวในตอนนี้คงจะทะเลาะกับบิดาเรื่องผู้หญิงอีกตามเคย ทว่าคราวนี้รู้สึกจะรุนแรงกว่าครั้งไ
last updateÚltima atualização : 2026-07-06
Ler mais
ตอนที่3
สองชั่วโมงต่อมา ณ สนามบินสุวรรณภูมิ บนเครื่องบินแอร์บัสลำโตซึ่งอีกยี่สิบนาทีจะได้เวลาเหินฟ้ามุ่งสู่ประเทศอังกฤษ ภายในห้องผู้โดยสารชั้นเฟิร์สคลาสมีสาวน้อยหนีออกจากบ้านนั่งอยู่ชิดหน้าต่าง บนศีรษะสวมหมวกฮูดติดเสื้อคลุม พิงไหล่กับกระจก พลางเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างคนไม่รับรู้และสนใจอะไรทั้งสิ้นชายิกาจะบินไปอังกฤษ เพราะในกรุงเทพไม่มีเพื่อนของเธอเลยสักคน แล้วจะให้เธอไปพักกับใครได้ เนื่องจากทั้งปริญญาตรีและปริญญาโทก็เรียนที่อังกฤษมาโดยตลอด แต่ถ้าบอกผู้เป็นพี่ชาย เขาคงไม่ยอมให้ไป และค้านหัวชนฝาเป็นแน่ พอมาถึงกรุงเทพชายิกาก็จัดการถอนเงินสดที่มีติดบัญชีอยู่แค่แสนกว่าบาทออกมาทั้งหมด จากนั้นจึงตรงดิ่งไปสนามบินและหาเที่ยวบินไปอังกฤษเที่ยวจะออกล่าสุดทันที แต่ที่นั่งมันดันเหลือแค่ชั้นเฟิร์สคลาส หากชายิกาก็ไม่สนใจ ขอแค่ให้ไปถึงอังกฤษเท่านั้นเป็นพอ ทว่าเฉพาะตั๋วเครื่องบินอย่างเดียว ก็ทำเอาเธอแทบจะหมดกระเป๋ากันเลยทีเดียวหากก่อนเครื่องจะขึ้นประมาณสิบนาทีก็มีร่างสูงใหญ่หุ่นราวกับนายแบบในชุดเสื้อยืดกางเกงยีน สวมแจ็กเก็ตสีเทายี่ห้อหรูดูเท่สะดุดตาก้าวขึ้นมาบนเครื่อง ถึงแม้ดวงตาและใบหน้าจะถูกปกปิดไปด้ว
last updateÚltima atualização : 2026-07-06
Ler mais
ตอนที่4
“ผู้ชายมันไม่ได้มีอยู่คนเดียวในโลกหรอกนะ ถ้าคนนี้มันไม่ใช่ คนต่อไปก็ค่อยว่ากันใหม่ คุณก็ยังสาวยังแส้จะมาร้องไห้คร่ำครวญทำไมกับอีแค่ผู้ชายคนเดียว ไอ้หมอนั่นมันไม่ใช่เนื้อคู่ของคุณก็ปล่อยมันไปสิ อายุสี่สิบเขาเพิ่งเจอเนื้อคู่ก็มีถมเถไป อย่างคุณนี่อายุคงไม่ใช่สี่สิบหรอกมั้ง ยังมีเวลาเลือกอีกหลายปี คงมีสักคนหรอกเนื้อคู่ของคุณน่ะ”เควินคิดว่าผู้หญิงร้องไห้โวยวายให้ผู้ชายแบบนี้ก็คงหนีไม่พ้นเรื่องอกหักแน่ๆ จึงพูดไปเรื่อยๆ เพื่อกลบเสียงสะอึกสะอื้นปนเสียงสูดน้ำมูกฟืดฟาด พอเขาดึงผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตยื่นให้ คุณเธอก็รับเอาไปเช็ดน้ำตาลวกๆ แถมยังสั่งน้ำมูกใส่เสียฟืดใหญ่ จนเควินต้องกลอกตาโคลงศีรษะให้กับผ้าเช็ดหน้าคริสเตียนดิออร์ราคาเหยียบหมื่นอย่างปลงๆ ก่อนแม่คุณจะเอ่ยอู้อี้ผ่านผ้าเช็ดหน้าออกมาอีกเหมือนยังไม่สาแก่ใจ“ฉันเกลียดผู้ชายเจ้าชู้ ขอสาปส่งให้ไปลงนรกซะ! ชาตินี้ขออย่าได้เจอะได้เจอกันอีกเลย เจอที่ไหนแม่จะจับตอนให้หมดเลย!”คนรู้ตัวดีว่าเข้าข่ายที่เจ้าหล่อนพูดถึงกับสะดุ้งในใจ และภาวนาให้ตัวเองไม่ต้องเจอะต้องเจอคุณเธอด้วยเช่นกัน อังกฤษก็ตั้งกว้างใหญ่ไพศาลถ้าเจอนี่ก็คงฟลุกสุดขั้วแล้วละ
last updateÚltima atualização : 2026-07-06
Ler mais
ตอนที่5
เควินใช้นิ้วชี้ดันขมับบางให้คนยังหลับใหลลงไปนอนเบาะข้างๆ และดูเหมือนท่าทางคุณเธอคงยังไม่อยากจะตื่น เพราะร่างเล็กพลิกไปนอนยังเบาะของตัวเองพลางหลับตาพริ้มอยู่เช่นเดิม เธอขดตัวเข้าหากันด้วยความหนาวจากแอร์บนเครื่อง เนื่องจากผ้าแพรที่สายการบินมีไว้ให้บริการมันร่วงลงไปกองอยู่บนพื้นเรียบร้อยแล้วตอนนี้บนเครื่องผู้โดยสารต่างทยอยลงไปเกือบหมดแล้ว เควินจึงลุกจากที่นั่ง บิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยขบอยู่สองสามที ก่อนจะก้าวตรงไปยังประตูชั้นเฟิร์สคลาสเพื่อจะลงจากเครื่อง แต่ก้าวไปได้แค่สามก้าวก็ต้องชะงักขา อดหันกลับไปมองคนยังนอนหลับอุตุไม่ได้ ชั่วอึดใจถึงตัดสินใจเดินกลับมาอีกครั้ง ถอดแจ็กเก็ตสีเทาแสนแพงออกจากตัวมาคลุมให้ร่างแน่งน้อยเมื่อเทียบกับตัวเองเบาๆ“อากาศข้างนอกมันหนาว สงสารผิวสวยๆ หรอกนะแม่เปี๊ยก”เจ้าของเสื้อพึมพำบอกกับใบหูบางเสร็จ ก็ก้มลงจูบกลีบปากอิ่มสีหวานที่กำลังเผยอน้อยๆ ดูน่าจูบเสียหนักหน่วงหนึ่งที ก่อนจะถอยห่างออกมาแค่นิ้ว หากคนหลับก็ได้แต่ครางแผ่วๆ ในลำคอเท่านั้น คนขโมยจูบจึงคลี่ยิ้มน้อยๆ แล้วกระซิบบอกอีกครั้ง“จูบนี้แลกอาร์มานีตัวโปรดของผม ถึงมันจะไม่ค่อยคุ้มค่าสักเท่าไร แต่ผมก็เต็มใจแ
last updateÚltima atualização : 2026-07-06
Ler mais
ตอนที่6
“แกไม่ต้องกลัวหรอกชายา พี่ไมค์ไม่ค่อยมาพักที่บ้านหรอก โน่น! ต้องรอเงินหมดน่ะแหละถึงโผล่หัวกลับมาสักครั้ง แต่ถึงพี่ไมค์จะอยู่ คราวนี้ฉันก็ไม่ปล่อยให้เขาทำอะไรแกได้หรอก ต้องข้ามศพคนอย่างไมลี่ย์ไปก่อน”มาลินาบอกเพื่อนรักยิ้มๆ พลางยักคิ้วถี่ๆ ทำหน้าทะเล้นให้ไปด้วย ทำให้ชายิกาอดคลี่ยิ้มขำออกมาไม่ได้“แล้วนี่แกเป็นคุณหนูหรูติดแบรนด์ไปตั้งแต่เมื่อไร อาร์มานีซะด้วย แต่ฉันว่ามันตัวใหญ่ไปหน่อยนะ”ชายิกามองตามสายตาของเพื่อนสาวที่พยักพเยิดหน้ามาบนตักของเธอ ก่อนจะเบิกตาโต อุทานออกมาเสียงหลง“เฮ้ย! นี่มันของอีตาหนวดดกนั่นนี่นา แล้วมาอยู่ที่ฉันได้ไงเนี่ย”“อะไรของแกไอ้ชายา อีตาหนวดดกที่ไหนกัน”“ก็ไอ้คนที่นั่งข้างๆ ฉันบนเครื่องน่ะสิ”ชายิกาบอกเพื่อนพลางยกมือเกาศีรษะอย่างงงๆ ไม่เข้าใจว่าตัวเองถือติดมือลงมาได้ยังไง“เขาอาจจะแอบจองแกเอาไว้ด้วยแจ็กเก็ตราคาหลายหมื่นนี่ก็ได้ ว่าแต่...หล่อปะ! เจ้าของเสื้อน่ะ” มาลินาแกล้งถามพร้อมตาพราวระยับ“ไม่รู้! หนวดดกซะขนาดนั้น แถมยังใส่แว่นเสียดำปี๋ ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ ตาอาจจะเขอยู่ก็ได้ แต่ที่รู้เจ้าชู้ละของแท้แน่นอน ฉันละเกลียดที่สุดเลยไอ้พวกผู้ชายเจ้าชู้เนี่ย ขออย
last updateÚltima atualização : 2026-07-06
Ler mais
ตอนที่7
มาลินากับชายิกาถึงกับเบิกตาโต อ้าปากค้างกับภาพที่ได้เห็นไปตามๆ กัน ขณะนี้โต๊ะเก้าอี้ล้มระเนระนาดไปเป็นแถบ และข้าวของที่เคยวางไว้บนเคาน์เตอร์ข้างผนังก็ร่วงลงมากองเกลื่อนอยู่เต็มพื้น มีชายฉกรรจ์หน้าตาน่ากลัวหกเจ็ดคนยืนจังก้ากระจัดกระจายไปทั่วทั้งห้องโถง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผลงานที่เห็นเป็นฝีมือของใคร ส่วนนางชุดา ลาเวลล์ผู้เป็นมาดายืนตัวสั่นงันงกอยู่ตรงหน้าชายร่างท้วม ผิวขาวจัด และมีดวงตายิบหยี นางยกมือไหว้ปลกๆ พร้อมพร่ำวอนขอปากคอสั่นไปหมด“ท่านคะ อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ ขอเวลาชุดาอีกสักอาทิตย์ ชุดาสัญญาว่าจะหาไปใช้คืนให้ครบทุกบาททุกสตางค์เลยนะคะท่าน”“แม่! นี่มันเกิดอะไรขึ้น”มาลินาร้องถามเสียงดังอย่างตกใจ ถลาเข้าไปกอดร่างสั่นเทาของมารดาเอาไว้แน่น ด้านชายิกาก็วิ่งตามเพื่อนรักมาหยุดยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าตื่นตระหนกไม่แพ้กัน“เธอจะมีปัญญาหาเงินที่ไหนมาใช้ฉัน เงินสิบล้านนะ ไม่ใช่สิบบาท ขายไอ้ร้านอาหารสับปะรังเคนี่ได้ถึงล้านหรือเปล่าก็ยังไม่รู้”“จากที่ไหนก็ได้ แต่ตอนนี้ขอเวลาให้ชุดาอีกสักอาทิตย์เถอะนะ แค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น นะคะท่านอรรณพ ชุดาขอร้องล่ะ นะคะๆ”“แล้วฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่าเธอจะไม่ห
last updateÚltima atualização : 2026-07-06
Ler mais
ตอนที่8
ชุดากุมขมับก้มหน้าหลับตานิ่ง ชั่วครู่ถึงเงยขึ้นมาอีกครั้งเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าไม่ได้มีแค่ลูกสาวยืนอยู่ตรงนี้ แม่หม้ายยังสาวจ้องร่างบางที่ยังยืนขาแข็งมองมาที่เธอนิ่งอย่างไตร่ตรอง ก่อนเอ่ยถามออกมา“แล้วชายามาเมื่อไรจ๊ะ”“เพิ่งมาถึงค่ะคุณน้า”ชายายกมือไหว้พร้อมเอ่ยตอบเบาๆ หากยังไม่ทันจะได้ว่ายังไงกันต่อ เสียงห้าวของคนที่เพิ่งก้าวลงบันไดมาจากชั้นบนก็ดังลอยมาขัดจังหวะเสียก่อน“นี่เฮอริเคนพัดถล่มชุดาไทยฟูดส์หรือไงเนี่ย”“แหม! ดูลูกชายของแม่สิ เป็นสุภาพบุรุษซะจริงๆ โผล่หัวมาตอนที่พวกมันยกโขยงกันกลับไปหมดแล้ว ช่างเป็นลูกผู้ชายตัวจริงน่ายกย่องสรรเสริญสุดๆ” มาลินาเปิดปากกระแนะกระแหนพี่ชายทันที“นังไมลี่ย์! เดี๋ยวเถอะนังตัวดี ลองฉันโผล่หัวออกมาสิ มีหวังถูกกระทืบจมพื้นแน่ๆ ยิ่งกำลังโดนหมายหัวอยู่ด้วย”“ทำไม! พี่ไปก่อคดีอะไรเอาไว้อีกล่ะ เรื่องของแม่คนหนึ่งแล้ว นี่ยังจะมีเรื่องของพี่อีกคนหรือไงพี่ไมค์”“ก็คืนนั้นฉันกับเพื่อนเมาเลยอาละวาดผับมันซะเละ มันก็เลยสั่งลูกน้องตามล่าฉันกับเพื่อนกันให้ควั่ก นี่ถ้าพวกมันรู้ว่าที่นี่เป็นบ้านของฉัน ร้านนี้คงเละไปแล้วแน่ๆ”“เออ! ดี ทั้งแม่ทั้งพี่คอยแต่จะสร้างปัญหา
last updateÚltima atualização : 2026-07-06
Ler mais
ตอนที่9
“ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง เธอไม่ต้องมาสอนฉันหรอก”“แล้วเรื่องเงินสิบล้านหนี้ของชุดาล่ะคะ”“ถ้าเด็กนั่นก้าวเข้ามาในห้องของฉันเมื่อไร หนี้สิบล้านของเธอก็ถือว่าเป็นอันโมฆะ และถ้าลูกสาวของเธอประสิทธิภาพเยี่ยมจริง ฉันจะแถมให้เธอไปต่อทุนอีกสักล้านเป็นไงชุดา”คนได้ยินเงื่อนไขถึงกับเบิกตาโต ก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างอย่างดีใจไม่เก็บอาการ“ขอบคุณนะคะท่านอรรณพ ขอบคุณท่านมากๆ เลยค่ะ”“สองทุ่มคืนนี้ฉันจะรอนะชุดา หวังว่าเธอคงไม่ทำให้ฉันผิดหวังหรอกนะ”เสี่ยใหญ่สั่งลาทิ้งท้ายแล้วลุกก้าวออกไปจากที่นั่นทันที ทิ้งให้ชุดา ลาเวลล์มองตามหลังไปอย่างมีความหวัง ตอนนี้นางต้องทำทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตตัวเองให้รอดก่อน ส่วนแม่สาวน้อยเพื่อนของลูกสาวคนนั้น แค่ปรนเปรอตาแก่นี่สักหนสองหนคงไม่สึกไม่หรอหรอกมั้ง แต่นางนี่สิ ถ้าไม่มีเงินไปใช้คืนมัน ต้องตายแน่ๆ คิดได้แบบนั้นก็ฉวยกระเป๋ามาถือแล้วลุกก้าวออกไปจากล็อบบีโดยไม่สนใจใครทั้งนั้น เพราะคิดว่าตรงบริเวณที่นั่งมีแค่ชาวต่างชาติ คงไม่มีใครมาสนใจฟังนางกับอีตาเสี่ยนั่นคุยกันหรอกหารู้ไม่ว่าบทสนทนาเมื่อกี้มีผู้ร่วมรับฟังด้วยอีกหนึ่งคน และเข้าใจอย่างถ่องแท้เสียด้วย คุณนายวิลเลียมเบอร์ล
last updateÚltima atualização : 2026-07-06
Ler mais
ตอนที่10
ชายิกาเดินช้าๆ ไล่เลขห้องไปเรื่อยๆ แต่ก็พบว่าหมายเลขห้องในมืออยู่ติดกับห้องของแหม่มนี่เอง จึงจัดการเคาะประตูสามครั้งอย่างเป็นงานเป็นการ ยืนรออยู่ชั่วครู่ประตูก็ถูกเปิดออกโดยฝรั่งร่างใหญ่ใบหน้าเรียบนิ่ง เธอจึงเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสุภาพพร้อมยื่นกล่องอาหารไปให้“เอาอาหารมาส่งค่ะ”ชายร่างใหญ่ในชุดเสื้อยืดกับกางเกงยีนสีดำทั้งชุดก็ออกมารับกล่องอาหารกลับเข้าไปในห้อง ชายิกาคิดว่าเขาคงกลับเข้าไปเอาเงินค่าอาหารมาให้ เธอจึงใช้เวลานั้นลอบมองภายในห้องสูทกว้างขวางหรูหรา ซึ่งไม่เห็นใครนอกจากนายฝรั่งร่างยักษ์นั่นแค่คนเดียวเท่านั้น มันดูเงียบกริบให้บรรยากาศอึมครึมแปลกๆ แต่พลันแขนเธอทั้งสองข้างก็ถูกท่อนแขนกำยำล็อกมาจากข้างหลัง“ว้าย!”เสียงร้องพ้นออกมาจากลำคอระหงได้แค่ครั้งเดียวก็มีมือหยาบใหญ่ตะปบปิดปากอิ่มเอาไว้แน่น แล้วลากร่างบางเข้าไปในห้องรวดเร็วฉับไว จากนั้นชายร่างใหญ่ไซซ์พอๆ กันอีกสองคนก็ก้าวตามเข้ามาติดๆ และทำหน้าที่ปิดประตูให้ด้วยเสร็จสรรพร่างเพรียวบางดิ้นเร่าๆ ถูกหิ้วปีกมาปล่อยให้นั่งแหมะลงบนพื้นกลางห้อง พอเห็นชายฉกรรจ์ทั้งห้าคนที่ยืนกระจัดกระจายห้อมล้อมเธออยู่ก็ถึงกับเบิกตาโตอ้าปากค้างอย่างตกใ
last updateÚltima atualização : 2026-07-06
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status