Todos los capítulos de กรงเสน่หา: Capítulo 91 - Capítulo 100

กว่าจะเคลียร์เรื่องราวทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืน เพราะหลังจากที่ทั้งการ์ดและตำรวจเข้าไปทลายบ่อนก็เกิดการต่อสู้กันจนชุลมุนวุ่นวายอยู่หลายชั่วโมง จึงเป็นเหตุทำให้ทั้งนักพนันกับบรรดาลูกน้องของไอ้เสี่ยอรรณพบาดเจ็บไปไม่น้อย และทางด้านการ์ดกับเจ้าหน้าที่ตำรวจก็บาดเจ็บไปหลายนายจนต้องหามส่งโรงพยาบาลกันเป็นการเร่งด่วนชายิกาสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินเสียงเปิดปิดประตูรถจากที่เผลองีบหลับไปเกือบชั่วโมง หลังจากที่เควินพาลงมาจากห้องไอ้เสี่ยนั่น เขาก็ให้เธอเข้ามานั่งรอในรถโดยให้การ์ดเฝ้าดูแลอยู่ด้วยสองนาย ส่วนเขากลับเข้าไปดูบรรดาการ์ดที่ได้รับบาดเจ็บ และช่วยตำรวจเคลียร์เรื่องราวทั้งหมดอยู่พักใหญ่“เป็นไงบ้างคะ”คนตื่นนอนกะทันหันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดจะงัวเงียเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าคนที่เข้ามานั่งด้วยในรถตอนหลัง“เรียบร้อยแล้ว การ์ดของเรากับตำรวจบาดเจ็บไปหลายนาย แต่ไม่สาหัสเท่าไร ส่วนบรรดาลูกน้องไอ้เสี่ยนั่นตายไปหลายคนเหมือนกัน ที่เหลือก็ให้ตำรวจดำเนินคดีไป”คนถามได้แต่พยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะปิดปากหาวเสียวอดใหญ่ คนได้เห็นจึงคลี่ยิ้มกว้าง อดขำคนง่วงนอนแต่ก็ยังอยากรู้อยากเห็นไม่ได้ ก่อนจะสอดแข

คนแกล้งนอนนิ่งเฉยอยู่นานแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก มือใหญ่ตลบเอาผ้านวมที่ขวางกั้นเกะกะอยู่ตรงกลางโยนทิ้งไปทางปลายเตียงอย่างไม่สนใจ แล้วสอดลำแขนล่ำสันดึงคนนอนตะแคงเอามากอดแนบอกเสียแน่นหนา พร้อมกับตวัดปลายเท้าไปเกี่ยวกับลำขาเรียวงามเอาไว้แน่นอีกเช่นกัน เรียกว่ากอดเอาไว้ทั้งตัวเลยก็ว่าได้ ด้านชายิกาก็ดิ้นขลุกขลักอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่ในอ้อมแขนแกร่งกำยำ ปากอิ่มก็โวยวายแตกตื่นขึ้นมาทันที“อ๊าย! เควิน! คุณจะทำบ้าอะไร ก็ไหนว่าง่วงนอนไง ปล่อยเลยนะ!”“ขอกอดหน่อยไม่ได้หรือไง อย่าดิ้นน่า! ถ้าดิ้นมากๆ เกิดผมคึกขึ้นมาโทษผมไม่ได้นะ ผมจะถือว่าคุณยั่วผมเองนะชายา”ร่างดิ้นพราดในอ้อมแขนแข็งแรงชะงักกึกลงราวกับปิดสวิตช์ แต่ก็หยุดแค่แรงดิ้น มือเล็กยังจิกเล็บลงกับท่อนแขนที่รวบอยู่ตรงเอวคอดไปสุดแรงอย่างไม่ยอมซะทีเดียว เมื่อเห็นว่ามันไม่คลายลงสักนิดจึงอ้าปากเตรียมจะก้มลงไปงับ ทว่าฟันขาวๆ ยังไม่ทันได้แตะถูกลำแขนกำยำเลยด้วยซ้ำ เสียงทุ้มห้าวหากฟังดูแหบพร่าแปลกๆ ก็กระซิบใส่หูมาเสียก่อน“อ๊ะๆ ห้ามกัดนะครับ ไม่งั้นผมจะกัดคืนเอาให้น่วมทั้งตัว และทุกซอกทุกมุมเลยด้วย ไม่เชื่อก็ลองดูสิ!”ปากอิ่มอ้าค้างอยู่เช่นนั้น พร้อมกับน

สองมือใหญ่เคลื่อนมากอบกุมดอกบัวตูมคู่งามพลางเคล้นคลึงแผ่วเบา ก่อนอุ้งปากร้อนจะก้มลงไปครอบครองปลายยอดสีเรื่อที่กำลังชูชันท้าทายให้ลิ้มรสอยู่ตรงหน้า จัดการดูดลิ้มชิมรสดื่มด่ำราวกับคนหิวโหยแบบจัดๆ ด้วยความลุ่มหลงเมามันอยู่นานแสนนาน ทำให้คนถูกปลุกเร้าอย่างหนักสั่นสะท้านไปตลอดกาย เสียงครางแหบโหยถูกเปล่งออกมาจากเรียวปากอิ่มอย่างคนที่เก็บกักอารมณ์ซาบซ่านใจเอาไว้ไม่ไหวขณะนี้หัวสมองของชายิกาไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น สติสตังกระเจิดกระเจิงไม่รู้ทิศรู้ทาง อาการหวาดกลัวและความอายที่บังเกิดอยู่เป็นนิจถูกดูดกลืนไปกับอารมณ์พิศวาสเร่าร้อน ซึ่งถูกปลุกให้ลุกลามเลียไปทั่วทั้งสรรพางค์จากผู้ที่มีฝีมือระดับปรมาจารย์ไปเรียบร้อยแล้ว มือน้อยๆ ทั้งสองข้างเกาะเกี่ยวบ่าไหล่หนาเอาไว้แน่น และจิกเล็บลงไปอยู่เป็นระยะ เธอส่ายใบหน้าพราวไปด้วยเหงื่ออยู่บนหมอนใบโตเมื่อถูกความเสียวซ่านเล่นงานมาเป็นระลอกพอริมฝีปากรุ่มร้อนบวกกับปลายลิ้นอุ่นซ่านเริ่มลากลงมาตามผิวเนื้อขาวนวลผุดผาด และปัดป่ายไปตลอดทั้งกายของเธอจนทั่วทุกซอกทุกมุมตั้งแต่หัวจรดเท้าแทบไม่มีที่ว่างเว้น โดยเฉพาะดอกไม้งามจุดอ่อนไหวที่สุดซึ่งไม่เคยมีชายใดได้สัมผัสแตะต้อ

เรือนร่างอรชรที่กำลังนอนหลับใหลอยู่บนเตียงกว้างขยับตัวตื่นอย่างงัวเงียเมื่อได้ยินเสียงคุยโทรศัพท์ดังมาเข้าหูเบาๆ ทว่าก็รู้สึกเมื่อยขบไปตลอดทั้งร่าง และบางจุดก็รู้สึกระบมจนปวดหนึบๆ ราวกับว่าเมื่อวานเธอไปทำงานรับจ้างแบกหามมาอย่างงั้นแหละ เธอยันตัวลุกขึ้นมานั่ง พอกวาดตามองไปรอบๆ ห้องก็เห็นร่างใหญ่ในชุดคลุมสีขาวนั่งคุยโทรศัพท์อยู่ตรงโซฟามุมห้อง แต่พอเขาเหลือบมาเห็นเธอก็สั่งอะไรในโทรศัพท์อีกสองสามคำแล้วจึงวางสายลงชายิการีบกระชับผ้านวมที่ปกปิดเนินทรวงอวบอิ่มเอาไว้แน่น และหลบสายตาคมกริบวาววับของคนที่กำลังลุกก้าวตรงมาหาเป็นพัลวัน หากใบหน้านวลเนียนก็แดงซ่านลามเลียไปตลอดใบหูและลำคออย่างปิดบังอาการเขินอายเอาไว้ไม่มิดร่างสูงใหญ่มาทรุดนั่งลงใกล้ๆ คนบนเตียง แล้วรวบร่างอวบอิ่มที่ซ่อนในผ้านวมหนานุ่มขึ้นไปนั่งบนตักกว้าง แกล้งกอดรัดเอาไว้แนบแน่นและจูบแก้มนุ่มแดงปลั่งไปหนักหน่วงราวกับคนมันเขี้ยว ก่อนกระซิบหยอกเย้าใส่ใบหูบางยิ้มๆ อย่างอารมณ์ดี“ไงทูนหัว! เจอศึกหนักมาเหรอคุณน่ะ เห็นหลับเป็นตายเลย นี่ถ้าอีกห้านาทียังไม่ยอมตื่น ผมกะจะตามหมอมาดูอาการอยู่แล้วเชียว”‘ก็ฝีมือใครล่ะ ยังมีหน้ามาแซวอีก คนบ้านี่!

เควินเลิกคิ้วพร้อมคลี่ยิ้มกว้างอย่างอดขำคนที่มายืนหน้าตาตื่นตูมอยู่ใกล้ๆ ไม่ได้ ก่อนเขาจะทรุดนั่งที่ริมเตียง แล้วรั้งเอวคอดลงมานั่งบนตักกว้างพลางกอดเอาไว้แน่น เรียวปากได้รูปจูบแก้มนิ่มไปหนักหน่วงแล้วถึงเอ่ยกับมารดาในโทรศัพท์อีกครั้ง“ก็ลูกสาวคนดีของมัมไม่เป็นไรจริงๆ นี่ครับ ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน มัมหายห่วงได้เลย”‘มีแค่รอยจ้ำแดงๆ ตามผิวขาวๆ นิดหน่อย อันนั้นไม่นับ เพราะมันเป็นฝีมือของเขาเอง แล้วเรื่องอะไรจะบอกมารดาให้ตนเองโดนสวด’ คิดแล้วเขาก็แย้มยิ้มกริ่ม ลูบฝ่ามือไปตามแขนเรียบเนียนเบาๆ ก่อนคว้ามือนุ่มนิ่มมาจูบเสียหนึ่งที“แล้วตอนนี้อยู่ไหนน่ะลูก มัมโทรไปที่บริษัท เห็นมาร์คัสบอกว่าวันนี้ลูกยังไม่เข้าไปเลย”“คอนโดครับ กะว่าจะเข้าไปเคลียร์งานช่วงบ่ายน่ะครับ”ขณะเอ่ยตอบมารดาก็พาปากร้อนๆ กับจมูกโด่งๆ ลากไปเคล้าเคลียผิวแก้มนุ่มกรุ่นกลิ่นครีมอาบน้ำไปจนถึงริมหูบางแผ่วๆ ทำเอาคนบนตักต้องย่นคอหนีพัลวัน แต่ยังไม่กล้าโวยวาย เพราะเกรงว่าเสียงจะดังเข้าไปในโทรศัพท์“นี่มันจะบ่ายสามโมงแล้วนะลูก ยังไม่ไปอีกเหรอ แล้วหนูชายาอยู่ไหน วันนี้ไม่ต้องให้น้องไปทำงานหรอกนะ พามาหามัมที่บ้านหน่อย”“พาไปหาที่ไหนนะค