All Chapters of ฤดีซ่อนรัก: Chapter 71 - Chapter 80

บทที่ 17 เคียงข้าง                   ช่วงเดือนอันแสนสับสนผ่านไปว่องไวกว่าที่คิด พลอยขวัญใช้เวลาสักพักเลยทีเดียวกว่าจะกลับมาโฟกัสที่งานได้ ผู้บริโภคที่เป็นคนรุ่นใหม่หันไปสนับสนุนและซื้อสินค้าหรือเสื้อผ้าจากแบรนด์ที่ให้คุณค่าเรื่องความยั่งยืนมากกว่า        ในปัจจุบันกลุ่มวัยรุ่นซึ่งเป็นกลุ่มลูกค้าหลักมีความเป็นตัวของตัวเองสูงขึ้น ต้องการความแตกต่าง ความโดดเด่นและไม่เหมือนใคร ทำให้เสื้อผ้าที่ถูกผลิตในลักษณะของฟาสต์แฟชั่น ซึ่งมีความคล้ายคลึงกันตามความนิยมในช่วงเวลานั้นๆ และมีคุณภาพที่ไม่คงทน ไม่เป็นที่นิยมเหมือนในอดีตแล้ว ดังนั้นพลอยขวัญจึงนึกถึงคอลเล็กชันที่เธอออกแบบไว้ แต่ยังไม่ได้หยิบมาทำต่อ มันถูกแช่แข็งไปตั้งแต่เกิดเรื่องราวใหญ่โตคราวนั้นแล้ว        “พี่ครับ...”        ถึงจะ

พชรจ๋อย ก่อนจะอึกอักเมื่อพลอยขวัญหมุนตัวกลับมากะทันหัน เอานิ้วจิ้มอกเขา แววตาดุกว่าปกติแต่สองแก้มแดงลามไปถึงใบหู “เด็กบ้า”        ได้ฟังเช่นนั้น มุมปากของเขาก็ค่อยๆ ยกขึ้น พลอยขวัญเองก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก ออกจะน่าขบขันเพราะใจเต้นรัวจนน่ากลัวว่าเขาจะล่วงรู้ เด็กนี่มันร้ายนัก เจอไม้นี้เข้าไปไม่เขินก็บ้าแล้ว เจ้าต้าวแฟนเหมือนเด็กที่ชอบใครแล้วก็พยายามป่าวประกาศไม่มีผิด และการที่เธอหมุนตัวกลับมากะทันหันเช่นนี้จึงช่วยไม่ได้ที่ร่างกายจะเกือบแนบเข้าหากัน มาเฟียหนุ่มสวมกอดเธอ จ้องมองใบหน้าของกันและกันในระยะประชิด สายตานี่สิ รถอ้อยคว่ำอยู่ในแววตาของเขาแน่ๆ        “พี่ครับ... คิดดูแล้ว ผมว่าเราน่าจะประกาศความหมายที่แท้จริงจะดีกว่า”        “ห...หา”        เขาคว้าข้อมือเธอไว้ ทำท่าจะฉุดไปเสียเดี๋ยวนี้ “ผมรักพี่ นี่แหละที่ผมอยากบอกให้โลกรู้”     

“นอกจากการออกแบบแล้ว จุดสำคัญที่ช่วยให้บริษัทประหยัดต้นทุนทั้งเงินและเวลานั่นคือระบบซอฟต์แวร์ที่ดี ที่ไหนๆ ก็มีเหมือนกัน แต่การจัดซื้อหรือการขายซึ่งเป็นตัวหลักของธุรกิจยังคงทำโดยอาศัยประสบการณ์ส่วนตัวของปักเจกชน อย่างเช่นเมื่อเราต้องการซื้อผ้าสเปกสูงสักล็อต เราก็ยังไม่มีวิธีช่วยคำนวณเลยว่าผู้ผลิตรายใดให้ราคาถูกที่สุด พร้อมกับสนองความต้องการของลูกค้าได้ครบถ้วน อย่างการส่งตรงเวลา หรือทำตามขนาดที่เราสั่ง ผมจะอุดช่องโหว่ตรงนี้ให้ เราจะเหนือกว่าคู่แข่งได้ถ้าเราช่วยกัน”        พชรกล่าวอย่างมั่นใจ พลางชูกำปั้นให้เธอ “พี่ทำให้เต็มที่เลยครับ ไม่ต้องพะวงเรื่องอื่น ผมดูแลให้”        คอลเล็กชันของพลอยขวัญครั้งนี้สรุปผลในที่สุดว่าจะมีทั้งหมดสิบชุด เป็นการปัดฝุ่นนำผลงานการออกแบบที่เคยทำไว้มาปรับให้เข้าสมัยและมีลูกเล่นขึ้น ขั้นต่อไปคือการติดต่อสถานที่จัดแฟชั่นโชว์ไว้แต่เนิ่นๆ ซึ่งแน่นอนว่าต้องขับเคี่ยวกับทางแอนนิต้าอย่างดุเดือด        “ผมพอจ

“ทำไมถึงไม่ถูกกับคุณพลอยขวัญล่ะ”        “ก็แค่เกลียดคนตอแหลค่ะ” ยี่หวาขุ่นเคือง ตอนที่ได้ร่วมงานกันครั้งแรกเมื่อหลายปีก่อน ยี่หวาก็ชื่นชมพลอยขวัญเหมือนคนอื่นๆ นั่นแหละ จนกระทั่งพลอยขวัญดูแบบที่ยี่หวาวาดขึ้นแล้วหัวเราะ บอกว่าน่ารักดี พวงผ้าตรงข้างเอวชุดกระโปรงให้อารมณ์เหมือนหางเครื่อง ยี่หวาก็ตัวชาด้วยความอับอาย ปากทำเป็นชมว่าน่ารักดี แต่ยี่หวารู้! รู้ดีว่าพลอยขวัญจงใจเหยียดงานของเธอว่าบ้านนอก จนถึงบัดนี้ยัยนั่นก็ยังคงดูถูกว่าเธอจบแค่มหาวิทยาลัยระดับกลางๆ ไม่ได้มีดีกรีจบจากต่างประเทศและไม่เคยได้รางวัลระดับนานาชาติ แค่เห็นพลอยขวัญยิ้มตอแหล เส้นประสาทของยี่หวาก็ร้อนลวกไปทั้งตัวแล้ว        “พวกนั้นสนใจจองพื้นที่เมื่อไหร่คะ” ยี่หวากระแทกเสียงถามออแกไนเซอร์        “ทาง POLY ยังไม่ได้คอนเฟิร์มจองสถานที่ค่ะ แต่แจ้งว่าน่าจะใช้ช่วงปลายเดือนหน้า”         “ก็อีกประมาณ

บทที่ 19 โลกสว่างไสวเพราะเธอ          พลอยขวัญเป่าปากโล่งอกหลังจากตรวจทานงานเป็นครั้งสุดท้ายแล้วพบว่าทุกอย่างไร้ที่ติ การเปิดตัวแบรนด์ POLY อย่างเป็นทางการจะมีเรื่องผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด ตอนนี้ชุดทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว พร้อมที่จะส่งมอบให้ทีมนางแบบรับช่วงต่อและแจกจ่ายหมายกำหนดการให้แก่สื่อมวลชนและอินฟลูเอนเซอร์ด้านแฟชั่นไปหมดแล้ว ทุกคนตอบรับเข้าร่วมงานซึ่งเป็นสัญญาณที่ดี แต่แล้วก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นที่โต๊ะทำงาน มันมีเค้าลางความชั่วร้ายอะไรบางอย่าง        “สวัสดีค่ะ พลอยขวัญ หัวหน้าทีมออกแบบ POLY พูดสายค่ะ”        พลอยขวัญรับสาย ฟังอีกฝ่ายพูดอยู่อึดใจก่อนที่มือจะสั่นจนเธอต้องใช้สองมือประคองหูโทรศัพท์ไว้        “เป็นไปไม่ได้ค่ะ หมายความว่ายังไงกันคะ เรื่องนี้ไม่มีทางเกิดขึ้น พลอยเป็นคนออกแบบเองทั้งหมดค