Masukในชีวิตคนเรา ทุกสิ่งที่ทำและทุกคนที่พบย่อมทิ้งร่องรอยไว้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง บางเศษเสี้ยวของเราจะถูกฝากไว้กับคนที่เคยพานพบ ไม่มีอะไรสูญหายไปร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมอาจจะเป็นแค่ธุลีเล็กๆ ในมหานทีอันไพศาลไร้จุดสิ้นสุดในใจพี่ แต่แค่รู้ว่าผมยังคงอยู่ในใจพี่ ต่อให้เป็นแค่ธุลี ผมก็มีความสุขแล้วครับ
Lihat lebih banyakสื่อโซเชียลที่ยี่หวาโพสปลุกปั่นกำลังลามไปทั่วแล้ว มีภาพเปรียบเทียบผลงานออกมาหลายภาพ สังคมออนไลน์กำลังขุดประวัติของพลอยขวัญกันสนุก ยี่หวาตีหน้านิ่งแต่แอบยิ้มลิงโลดขณะรอเวลาแถลงข่าว มันคือการชิงความได้เปรียบด้วยการให้ข่าวก่อน โดยใช้หัวข้อเรียกแขกว่า ‘แอนนิต้าถูกก๊อปปี้หน้าด้านๆ’ หึๆ ยี่หวายิ้มให้ตัวเอง มองดูลูกน้องเตรียมสไลด์ภาพและภาพเปรียบเทียบผลงานโดยละเอียด เตรียมส่งให้สื่อมวลชนทุกแขนงที่ทยอยเข้ามาทำข่าว “นี่จะเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว” ยี่หวามั่นอกมั่นใจมาก เพราะจะได้ทั้งพื้นที่สื่อให้แอนนิต้า ทำให้ทุกคนได้เห็นคอลเล็กชันของเธอผ่านสื่อโดยไม่ต้องเสียเงินทำการตลาดสักแดง และที่สำคัญก็คือนังนั่นจะถูกฝังกลบลงหลุมแบบไม่มีตั๋วเที่ยวกลับมาเสนอหน้าแข่งกับเธอได้อีก “นี่คือไฟล์งานออกแบบที่ดิฉันเป็นผู้ออกแบบเมื่อห้าปีก่อนค่ะ” 
บทที่ 19 โลกสว่างไสวเพราะเธอ พลอยขวัญเป่าปากโล่งอกหลังจากตรวจทานงานเป็นครั้งสุดท้ายแล้วพบว่าทุกอย่างไร้ที่ติ การเปิดตัวแบรนด์ POLY อย่างเป็นทางการจะมีเรื่องผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด ตอนนี้ชุดทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว พร้อมที่จะส่งมอบให้ทีมนางแบบรับช่วงต่อและแจกจ่ายหมายกำหนดการให้แก่สื่อมวลชนและอินฟลูเอนเซอร์ด้านแฟชั่นไปหมดแล้ว ทุกคนตอบรับเข้าร่วมงานซึ่งเป็นสัญญาณที่ดี แต่แล้วก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นที่โต๊ะทำงาน มันมีเค้าลางความชั่วร้ายอะไรบางอย่าง “สวัสดีค่ะ พลอยขวัญ หัวหน้าทีมออกแบบ POLY พูดสายค่ะ” พลอยขวัญรับสาย ฟังอีกฝ่ายพูดอยู่อึดใจก่อนที่มือจะสั่นจนเธอต้องใช้สองมือประคองหูโทรศัพท์ไว้ “เป็นไปไม่ได้ค่ะ หมายความว่ายังไงกันคะ เรื่องนี้ไม่มีทางเกิดขึ้น พลอยเป็นคนออกแบบเองทั้งหมดค
“พี่อบเค้กให้น้องเติร์ดกินคนเดียวนี่นา น้องเติร์ดเป็นคนพิเศษของพี่นะ อ๊ะ... น้องเติร์ด อย่าจู่ๆ ก็กอดแน่นแบบนี้สิ” “พี่รู้มั้ยครับว่าหูสองข้างรับรู้คำบอกรักได้ไม่เท่ากัน” เขากระซิบที่หูข้างซ้ายของเธอ เพียงเท่านั้นก็สร้างความปั่นป่วน “ผมอ่านเจอมาว่า... สมองซีกขวาของคนเราเป็นส่วนถ่ายทอดอารมณ์ ไวต่อสัญญาณที่ส่งมาทางหูซ้ายมากกว่าหูขวา เพราะฉะนั้น...” ร่างสูงใหญ่งับใบหูข้างซ้ายของเธอเบาๆ พลอยขวัญสะดุ้ง สองแก้มแดงจนน่าขบขัน “ถ้าอยากอ้อนใคร ให้กระซิบที่หูซ้าย... พี่ครับ ลองพิสูจน์ข้อเท็จจริงกับผมนะครับ” “พิสูจน์... ยังไง” “ผมรักพี่ครับ” เขากระซิบที่หูข้างขวา น้ำเสียงนุ่มนวลอ่อนโยน แค่นั้นพลอยขวัญก็ยิ่งเห่อร้อนไปทั้งตัว พชรยิ้มมุมปากก่อนจะกระซิบที่หูข้างซ้าย “ผมรักพี่น
“ทำไมถึงไม่ถูกกับคุณพลอยขวัญล่ะ” “ก็แค่เกลียดคนตอแหลค่ะ” ยี่หวาขุ่นเคือง ตอนที่ได้ร่วมงานกันครั้งแรกเมื่อหลายปีก่อน ยี่หวาก็ชื่นชมพลอยขวัญเหมือนคนอื่นๆ นั่นแหละ จนกระทั่งพลอยขวัญดูแบบที่ยี่หวาวาดขึ้นแล้วหัวเราะ บอกว่าน่ารักดี พวงผ้าตรงข้างเอวชุดกระโปรงให้อารมณ์เหมือนหางเครื่อง ยี่หวาก็ตัวชาด้วยความอับอาย ปากทำเป็นชมว่าน่ารักดี แต่ยี่หวารู้! รู้ดีว่าพลอยขวัญจงใจเหยียดงานของเธอว่าบ้านนอก จนถึงบัดนี้ยัยนั่นก็ยังคงดูถูกว่าเธอจบแค่มหาวิทยาลัยระดับกลางๆ ไม่ได้มีดีกรีจบจากต่างประเทศและไม่เคยได้รางวัลระดับนานาชาติ แค่เห็นพลอยขวัญยิ้มตอแหล เส้นประสาทของยี่หวาก็ร้อนลวกไปทั้งตัวแล้ว “พวกนั้นสนใจจองพื้นที่เมื่อไหร่คะ” ยี่หวากระแทกเสียงถามออแกไนเซอร์ “ทาง POLY ยังไม่ได้คอนเฟิร์มจองสถานที่ค่ะ แต่แจ้งว่าน่าจะใช้ช่วงปลายเดือนหน้า” “ก็อีกประมาณ