All Chapters of ซีรีส์ คนโฉดคลั่งรัก (Nc35+): Chapter 101 - Chapter 110

“ชูว์ หยกอย่าช้า...อ๊า”“อือ ใจเย็นๆ ค่ะ” หล่อนดึงรั้งกางเกงของขันโตกลงไปกองไว้ที่ข้อเท้าทั้งสองของเขา แล้วมือเล็กทั้งสองก็กอบกุมขยำพวงสวรรค์ทั้งสองของเขาแล้วโน้มหน้าไปซุกซบตวัดไล้ปลายลิ้นน้อยถูไถลากไล้วนไปมากับโคนขาแข็งแรง“อ่า เสียว..งแบบนี้แหละหยกที่ผัวอยากได้ อ่า เสียว ดูดผัว อมผัวทูนหัว อ่า ซี้ดดด”ยืนเกร็งบั้นเอวสอบรอปากน้อยและลิ้นน้อยของภรรยาสาวเล้าโลมสวาทแก่นกายอุ่นร้อนที่แข็งขึงของตัวเอง ตอนนี้เขาตื่นผงาดแข็งแรงชันเต็มที่แล้ว เพียงแค่สัมผัสเล็กน้อยจากหงส์หยกเขาก็พร้อมจะปริแตกใส่หน้าของหล่อนแล้ว“อือ คุณโตกใหญ่เต็มมือมากค่ะ” หล่อนพึมพำกับกลางหว่างขาของเขาพร้อมกับกอบกุมความอุ่นร้อนที่ใหญ่อวบเต็มมือของตัวเอง“อือ ไม่ใช่แค่เต็มมือนะหยก เต็มปากด้วยทูนหัว อ้าปากสิ ดูดผมสิหยก ชูว์ นั่นแหละที่รัก อ่า” ขันโตกคำรามพร่าเสียวเมื่อหงส์หยกทำตามที่เขาร้องปรารถนา เพียงแค่ปากน้อยดูดกลืนและขยับเคลื่อนไหวก็ทำให้เกิดแรงเสียดสีเสียวซ่านแก่นกายกลางร่าง จนต้องยกมือขึ้นมากดหัวทุยเล็กให้ซุกลงไปกับหว่างขาตัวเองให้ชิดกว้าเดิม“อะ อือ”เสียงแรงดูดของปากน้อยเคลื่อนขยับไปมาอยู่กลางหว่างขาแข็งแรงพร้อมกับมื

“รักพี่ไหมหยก อ่า เสียว...ซี้ดดด”ขยับโยกเร่าขย่มตอบรับกันนั้นขันโตก็ถามคนตัวเล็กที่ขย่มเสียวตัวเองอีกครั้งเพื่อให้หัวใจพองเต้นแรง“อ่ะ อือ รักค่ะ หยกรักพี่โตก พี่โตกล่ะคะ รักหยกไหม อ่า เสียว...อ๊า”“รัก รักหยก พี่รักหยกมาก อ่า เสียว อูว์ โน้มมาหน่อยอยากดูดนม”“ชูว์ เสียว ดูดแรงๆ พี่โตก อ่า ไม่ไหวแล้วร้อน อือ”หงส์หยกโน้มสองเต้าเข้าไปหาปากหนาพร้อมกับยกร่างขย่มเสียวต่อเนื่องไม่ให้สะดุด และเอวหนาก็แอ่นเด้งกระแทกตอบสนองดุเดือดไม่แพ้กัน เรียวแขนที่กุมขยำอกของสามีก็ตวัดเกี่ยวรั้งลำคอหนาไว้“อ่า ดีเหลือเกินหยก พี่รักหยกเหลือเกิน อือ ขอโทษนะที่ผ่านมา อ่า”“ชูว์ ไม่เป็นไรค่ะ หยกไม่เคยโกรธ อือ หยกรักพี่โตกนะคะ อ่า ไม่ไหวแล้วค่ะ อือ”ขย่มโยกเร่ารักกันพร้อมกับบอกรักบอกให้อภัยกันไปด้วย ตอนนี้เวลานี้ไม่มีใครมีความสุขเท่าขันโตกกับหงส์หยกอีกแล้วในตอนนี้“อา พี่รักหยกกับหนูพร้อมนะ อือ พี่ไม่สัญญาว่าจะเป็นผัวที่ดีแต่พี่จะเป็นผัวให้หยกเห็นทุกๆ วันว่าพี่เป็นผัวของหยกได้ดีกว่าใครแน่ และพี่ไม่มีคนอื่นแน่นอน พี่นอนกับคนอื่นไม่ได้แล้ว พี่ติดหยกแล้วตอนนี้ อ่า พี่รักหยก”“หยกขอบคุณนะคะพี่โตก หยกก็รักพี่โตกกับ

ร่างเล็กนอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มในความมืด หล่อนนอนตั้งแต่หัววัน อีกอย่างเธอเหนื่อยเพลียจากการนั่งเครื่องมาด้วยจึงขึ้นมานอนพักผ่อน วันนี้เป็นวันแรกที่ย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านของญาติ ซึ่งเธอเองก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าท่านเป็นญาติฝ่ายไหนของตัวเอง แต่ในวันที่หล่อนไม่เหลือใครท่านเดินเข้ามาบอกว่าเป็นญาติ พร้อมกับพาเธอบินข้ามน้ำข้ามทะเลมายังอังกฤษ นาทีแรกที่เท้าเล็กเหยียบลงพื้นไม่คุ้นเคยไม่ใช่แผ่นดินที่เคยเกิดและอาศัยหล่อนไม่รู้จักผู้คน ท่านเป็นผู้ใหญ่ใจดี ตอนนี้หากไม่นับท่านเป็นญาติหล่อนก็เหมือนตัวคนเดียว แต่เมื่อมีครอบครัวคุณยายที่ใจดีรับหล่อนมาอยู่ด้วยมาดูแลหล่อนก็พร้อมจะตอบแทนบุญคุณท่าน ปีนี้เมณิษา ทองแท้ หรือจินนี่ เพิ่งจะอายุ 18 ปีเมื่อสองอาทิตย์ที่ผ่านมา หล่อนมาอยู่นี่ท่านบอกจะส่งเสียให้เรียนที่ดีๆ และหางานดีๆ ให้ทำ และเมณิษาก็สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าจะตั้งใจเรียนทำงาน และตอบแทนบุญคุณของท่าน ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นรัวๆ ในกลางดึกที่เงียบสงัด หล่อนที่นอนไม่หลับเพราะแปลกที่เลยรีบลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูห้องอย่างไม่คิดว่าคนที่มารบกวนกลางดึกนั้นเป็นใคร เมื่อเ

“อ่า หนูแน่นเป็นบ้า...อือ”ฮัฟไม่ได้สนใจเสียงร้องไห้และสีหน้าเจ็บปวดของคนตัวเล็กที่ตัวเองเพิ่งจะพรากความสาวของหล่อนไปแม้แต่น้อย เขาสนใจแต่ตัวเอง เอวหนาของชายหนุ่มเคลื่อนไหวอย่างใจร้อนด้วยความทรมานร้อนรุ่มเมื่อถูกกายสาวตอดรัดคลึงแน่น เอวหนาบดกระแทกกระหน่ำจังหวะเร็วถี่ตามสัญชาตญาณดิบของตนเองพั่บ! พั่บ! พั่บ!“อ่า แน่นเหลือเกินหนู เธอชื่ออะไรหนู อ่า เสียว”พั่บ! พั่บ! พั่บ!“อือ ฮือๆๆ อึก เจ็บ...หนูเจ็บ จินนี่เจ็บคุณ อ่าได้โปรดหยุด อ่า” เมณิษานอนนิ่งไม่ดิ้นรนขัดขืน หล่อนเจ็บปวดกลางร่างสาวเมื่อถูกร่างใหญ่บดกระแทกเข้ามาในร่างของตนเอง หญิงสาวกำมือแน่นพร้อมกับกัดปากตัวเองจนเจ็บจนเลือดซึมไหลออกโดยที่เธอเองก็ไม่รู้ตัว “อ่า ช่างเธอสิ ฉันต้องการ อ่า แน่น แน่นเหลือเกิน อือ”ฮัฟเคลื่อนมาบดจูบปากน้อยที่ครวญครางเสียงสะอื้นออกมาให้เขาได้เสียวซ่านแก่นกาย เขาดูดเม้มริมฝีปากเล็กที่มีเลือดซึมออกมา เขารับรู้ถึงรสเค็มของเลือด เลือดของหล่อนทำให้เขาคึกคะนองเร่งกระหน่ำบิดเอวเร่าเสียวกระแทกดุดันกว่าเดิม โดยไม่สนใจว่าหล่อนจะตอบรับและเจ็บปวดกลางกายสาวเพียงไร“ฮือๆ เจ็บ... ไม่ไหวแล้ว อ่า อือ จินน

กาลเวลาเลื่อนผ่านมาจนตอนนี้หล่อนเรียนจบ มีการมีงานทำและถึงแม้จะทำงานกับฮัฟแต่ก็ไม่ได้เจอกันกับเขาถึงเจอเธอก็ไร้ตัวตนในสายตาของชายหนุ่ม และตั้งแต่เหตุการณ์ในครั้งนั้นเธอก็ไม่ได้เข้าหาหรือได้พบกับฮัฟอีก และเขาเองก็ไม่ต้องการเห็นหน้าเธอเหมือนกัน เมื่อเขารู้ความจริงว่าหล่อนคือหลานสาวของเขา และยิ่งไปกว่านั้นหลังจากนั้นหล่อนก็มีเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาก่อตัวขึ้น ด้วยความหวาดกลัวเมณิษาจึงขอย้ายออกไปอยู่ข้างนอก และคุณยายก็ใจดีให้หล่อนไปอยู่ข้างนอก เธอไม่ต้องการให้ใครรู้ว่าตัวเธอเองกำลังมีลูกของชายหนุ่มติดตามมาด้วย แต่ก็ไม่สามารถปิดบังมาเรียคุณยายได้ ท่านช่วยเหลือเธอตลอดจนคลอดลูกชาย เจสันถอดแบบมาจากผู้เป็นพ่อทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นตา ปาก คิ้ว จมูก รูปปากที่เหมือนกัน ดูแล้วเหมือนฮัฟย่อส่วน แต่แปลกหล่อนกลับไม่คิดว่ามันคือความผิดพลาดหรือเสียใจ กลับดีใจด้วยซ้ำที่หล่อนมีครอบครัวไม่ได้มีตัวคนเดียวเหมือนเมื่อก่อน “เมื่อไหร่หนูจะกลับบ้านไปอยู่กับยายลูก แล้วพาหลานไปอยู่ด้วยกัน เนี่ยก็หลายปีแล้วนะ หนูไม่คิดจะให้ฮัฟรู้เลยเหรอว่าเขาเป็นพ่อคนแล้ว” มาเรียเอ่ยถามหลานสาวที่เป็นแม่ของหลานชายของตนเอง ตอนนี