Todos os capítulos de หมอกับมาเฟีย(Nc 35+): Capítulo 61 - Capítulo 70

“แล้วแผลนาย” เธอเพิ่งนึกได้ว่าก่อนหน้านี้แฟรงก์โดนยิง “ทำแผลแล้ว แผลแค่นี้ทำอะไรผัวเธอไม่ได้หรอก ไม่ต้องห่วง” “ใครเขาห่วงกัน ชิ!”เธอย่นจมูกใส่มาเฟียโฉดแล้วก็ล้มตัวลงนอนพลิกตัวหันหลังให้แฟรงก์ “รู้ไหมว่าเรื่องวันนี้ทำให้ฉันอยากจัดการทุกอย่างให้ถูกต้อง ฉันต้องการเธอกับลูกนะ ฉันรู้ว่าที่ผ่านมาฉันทำตัวเถื่อนระยำแค่ไหนกับเธอ บังคับขืนใจ ไม่แปลกที่เธอจะเกลียดฉัน แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงทำแบบนั้นทั้งๆ ที่เป็นคนที่ควบคุมตัวเองดีมาตลอด แต่กับเธอที่เห็นครั้งแรก มันก็ทำให้ใจฉันเต้นแรงจนบุกรุกห้องเธอในคืนนั้นศลิษา แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเพราะอะไร เพราะฉัน ‘รัก’ เธอตั้งแต่แรกเห็นถึงได้ทำแบบนั้น ฉันเป็นคนเถื่อน ไม่มีคำหวาน คำพูดจาดีๆ แบบผู้ชายคนอื่นหรอกนะ มือฉันจับแต่ปืนมาตลอดตั้งแต่เป็นหนุ่มเพื่อดิ้นรนมีชีวิตรอดในสังคมที่โหดร้ายของลาสเวกัส สำหรับเด็กกำพร้าอย่างฉันมันลำบากมากกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ เป็นบ้าน เป็นครอบครัวให้ฉันได้ไหมศลิษา” เขาพูดกับคนที่นอนบนเตียงผู้ป่วยหันหลังให้ตนเอง “ตั้งแต่คืนนั้นที่ฉันบุกรุกห้องเธอ ฉันก็ไม่เคยแตะต้องผู้หญิงคนไหนอีก ฉันมีแค่เธ

ทายาทสองตระกูลดังของสายการบิน ‘Two Airlines’ จับมือกันเข้าพิธีวิวาห์ ใครก็ต่างอิจฉา แต่หารู้ไม่ว่ามีใครคนหนึ่งนั้นไม่ได้รู้สึกยินดีหรือมีความสุขเหมือนสีหน้าที่แสร้งทำแสดงออกยามแขกเหรื่อในงานเดินเข้ามาทักทายและถ่ายรูปด้วยสักนิด กว่างานจะเสร็จสิ้นก็ทำเอาบ่าวสาวเหนื่อยเพลียแทบลมจับ เมื่อตอนนี้ส่งแขกกลับบ้านหมดและทั้งสองก็ถูกส่งตัวเข้าห้องหอแล้ว ทางด้านเจ้าบ่าวอยู่กับเจ้าสาวในห้องเรือนหอกันเพียงลำพังก็ลุกจากเตียงนอนนุ่มสีชมพูหวานโรยด้วยกลีบดอกกุหลาบสีชมพูและสีแดงขาวผสมกันบนเตียงแล้วมองดูกลีบดอกกุหลาบที่ถูกโรยเป็นรูปหัวใจบนเตียงแล้วเม้มปากแน่น แล้วหวนคิดถึงเรื่องเมื่ออาทิตย์ก่อน เขายังเป็นคน ‘โสด’ แต่มาวันนี้เขากลับเป็นคนมี ‘พันธะ’ เสียแล้ว“ยังไงก็ไม่แต่ง!” อยากเลือกคู่ชีวิตเองไม่ใช่ถูกคลุมถุงชนแบบนี้ และไม่คิดว่าเรื่องที่ผู้ใหญ่คุยกันในวัยเด็กจะเป็นเรื่องจริง “ทำไมคะพี่หมอแทน ก็แค่แต่งงานเอง เกลน่าเกลียดจนพี่แทนฝืนใจแต่งงานด้วยไม่ได้เชียวเหรอคะ” กัลชนาเอ่ยถามคู่หมั้นหนุ่ม นายแพทย์หนุ่มมองดูคู่หมั้นสาวตัวเล็ก ผมสั้น สวยเฉี่ยวของตนเองแล้วก็ถอนหายใจยาวออกมา

เขาบอกว่าถอดเก็บไว้ในเสื้อกาวน์ แต่กลับมาจากทำงาน พรก็นำแหวนแต่งงานที่เจอในกระเป๋ากางเกงสามีตอนซักผ้ามาให้ กัลชนามองแหวนแต่งงานที่ตนสวมให้สามีกับมือในงานแต่งงานแล้วน้ำตาคลอ เขาไม่ใส่ใจด้วยซ้ำว่ามันจะอยู่ไหน จะหายหรือยังอยู่ มือน้อยกำแหวนแต่งงานแน่นแล้วเก็บใส่กระเป๋าสะพายตัวเองเดินขึ้นชั้นสองเพื่ออาบน้ำนอนพักผ่อน นี่หรือชีวิตแต่งงาน แน่ใจนะว่าแต่งงาน เธอกับสามีไม่เหมือนคู่แต่งงานใหม่สักนิด เหมือนคนแปลกหน้าสองคนที่จับพลัดจับผลูมาอยู่ด้วยกันเท่านั้น สามทุ่มกว่าแล้วเขาก็ยังไม่คิดจะโทรหาเธอแม้แต่สายเดียว แม้แต่ข้อความผ่านไลน์ก็ไม่มี “ทำไมเป็นเกลทุกครั้งที่โทรหา ส่งข้อความหาพี่หมอแทนก่อน” เธอพึมพำหลังจากอาบน้ำ เป่าผมแห้งเสร็จพร้อมนอนแล้วก็คลานขึ้นเตียงนอนแล้วคว้าหยิบโทรศัพท์ที่ชาร์จแบตไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียงมากดต่อสายหาสามีเพื่อย้ำกับเขาถึงเรื่องพรุ่งนี้ ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!รอสายไม่นานปลายสายก็กดรับสายพร้อมกรอกเสียงทุ้มสุภาพแบบปกติของเขาส่งมาตามสาย‘มีอะไรรึเปล่าเกล?’“เกลโทรมาเตือนพี่หมอแทนค่ะ พรุ่งนี้เที่ยงอย่าลืมนะคะ”นายแพทย์หนุ่มขมวดคิ้วใช้ความคิดเมื่อได้ฟังภ

แอค! มือน้อยผลักเปิดประตูอย่างระวังด้วยกลัวว่าจะทำให้คนที่หลับอยู่ตื่น และก็ปิดเบาๆ แล้วเดินย่องเข้าห้องทั้งๆ ที่เป็นห้องของตัวเองและตัวเองต้องปลุกเขาตื่นยังจะกลัวเขาตื่นนอนอีก พอเดินเข้ามาในห้องมาถึงเตียงนอนก็เห็นคนตัวโตนอนหลับสนิทบนเตียงของตนเอง เวลาหลับเขาช่างดูเหมือนเด็ก ส่วนเสียงกรนนั้นบ่งบอกได้ชัดว่าเขาเหนื่อยและเพลียมากถึงนอนหลับสนิทและกรนดังแบบนี้ กัลชนาคุกเข่ากับพื้นพรมข้างเตียงนอนแล้วเท้าแขนกับเตียงนอน สองมือดันคางตั้งมองจ้องใบหน้าหล่อของสามีด้วย ‘รัก’ แล้วก็ยิ้มเมื่อได้มองจ้องใบหน้าของแทนยามหลับ แล้วก็อดไม่ได้ที่จะผละมืออีกข้างออกจากคางเล็กบุ๋มมาลูบไล้หัวคิ้วของเขาไล้เลื้อยมายังข้างแก้ม คร่อก! คนเพลียจากการอยู่เวรดึกยังคงนอนกรนไม่ยอมตื่นแม้จะมีสิ่งรบกวนใบหน้าของตนเอง แต่ก็ยกมือปัดป้องสิ่งที่ทำให้ตนรู้สึกรำคาญออกไป “เหมือนเด็กจัง” สาวเจ้าพึมพำกับตนเองแล้วดึงมือตัวเองออกมา แต่ถูกมือใหญ่คว้าจับรั้งไว้กลางคัน “พะ...พี่หมอแทน” เธอพยายามดึงมือออกจากมือใหญ่ของสามี แต่เขาก็จับกำแน่นไม่ยอมปล่อยและยังกระตุกดึงมือขอ

“เกลไม่ได้อยากรู้เรื่องของเพื่อนพี่หมอแทนค่ะ เกลรู้ดีว่าพี่หมอแทนไม่ได้เต็มใจแต่งงานกับเกล แต่ที่ยอมแต่งงานกับเกลเพราะว่าไม่อยากทำงานที่บริษัท และเกลก็ยินดีจะทำงานบริษัทแทนพี่ทุกอย่าง ส่วนพี่ก็ทำงานที่ตนเองรักที่โรงพยาบาล แค่ใส่แหวนแต่งงานของเราให้ชินให้คุ้นนิ้ว แค่นี้ไม่ได้เชียวเหรอคะ และแหวนไม่ได้หายค่ะ แหวนอยู่กับเกล เมื่อวานพี่พรเอาเสื้อผ้าพี่หมอไปซักแล้วเจอแหวนแต่งงานของเรา พี่พรเอามาให้เกลแล้วค่ะ เกลถึงรู้ไงคะว่าพี่หมอแทนโกหกเรื่องแหวน” “แล้วทำไมไม่บอกว่าเจอแหวนแล้ว รู้ไหมว่าวันนี้พี่เดินตามหาให้ทั่วที่โรงพยาบาล นึกว่าทำตกที่ไหน” “พี่หมอแทนสนใจด้วยเหรอคะว่ามันจะอยู่หรือหายไป” “ก็ต้องสนใจสิ เพราะมันเป็นแหวนแต่งงานของเราสองคน” คนไม่อยากแต่งงานเอ่ย และก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันทำไมต้องมาใส่ใจกับแหวนแต่งงานแค่วงเดียวด้วย ทั้งๆ ที่ตัวเองไม่ได้ยินดีจะแต่งงานตั้งแต่แรก “เหรอคะ” จากหน้าบึ้งตึงเปลี่ยนเป็นมีรอยยิ้มแต้มมุมปากขึ้นมา “ใช่น่ะสิ ก็นั่นแหวนแต่งงานของเรา และเอาแหวนมาให้พี่ด้วย ต่อไปนี้พี่จะไม่ถอดแหวนแต่งงานแล้ว แต่ถ้าเข้าห้องผ่าต