All Chapters of หมอกับมาเฟีย(Nc 35+): Chapter 41 - Chapter 50

“เป็นของหมอนะนิ่ม เป็นเมียหมอและมีลูกให้หมออีกหลายๆ คนนะ” “ค่ะ นิ่มจะเป็นเมียหมอหมา” “อื้อ...เด็กดีของหมอ” แล้วเขาก็ไม่รอช้าที่จะทาบทับอิงแอบบดเบียดเรือนกายอวบใหญ่ยาวของตนเองหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับนวิยา “อะ...อื้อ” เธออึดอัดและเสียวร้อนภายในท้องน้อย เมื่อเขากดกายเข้ามา สองเข่าเล็กก็ถูกยกขึ้นพาดไหล่เขา โดยเขาก็นั่งคุกเข่ากลางหว่างขาโยกคลึงเอวเด้งจังหวะร้อนเสียวเข้าออกในกายฉ่ำแฉะของเธอ “อะ...อื้อ หมอหมา” “อ่า...ตอดรัดหมอแน่นเหลือเกินนิ่มของหมอ อ่า...เสียว” พั่บ! พั่บ! พั่บ! แล้วจังหวะรักร้อนสวาททั้งสองก็ดำเนินไปเรื่อยๆ ในค่ำคืนที่มีเสียงน้ำทะเลซัดกระทบฝั่งตลอดทั้งคืนเหมือนกับเนินเนื้อพวกเขาที่กำลังดังกระทบกระทั่งกันในตอนนี้ เอื้องกับแดงน้ำตาคลอเมื่อลูกสาวได้คู่ชีวิตที่ดีเป็นฝั่งเป็นฝา ทั้งสองสบายใจ เบาใจ โล่งใจที่วันนี้นวิยาได้สามีที่ดีอย่างทัชชกรและครอบครัวของทัชชกรก็ไม่ได้รังเกียจลูกชาวไร่ชาวสวนอย่างตนเอง “แม่กับพ่อฝากดูแลนิ่มด้วยนะหมอ” เอื้องเอ่ยกับลูกเขย “พ่อก็ฝากน้องด้วยนะหมอ” แดงเอ่ยฝากด้วย “ครับ แม่เอื้

“หนีสิ ถ้าคิดว่าหนีออกจากโรงแรมของฉันได้ ไม่สิ ถ้าคิดว่าจะหนีไปจากเงื้อมมือของฉันได้ศลิษา” “สารเลว!” “ไปพักผ่อน ถ้าไม่พักผ่อนฉันจะทบทวนความหลังให้เอาไหม จะได้จำได้ว่าผู้ชายสารเลวที่เธอตะโกนด่าคนนี้คือ ‘ผัว’ เธอศลิษา” ถุย! แล้วหล่อนก็ถุยน้ำลายใส่หน้าคนตัวสูงตรงหน้า แฟรงก์ยกมือขึ้นเช็ดน้ำลายที่เปื้อนหน้าตนเองแล้วก็ยกมือขึ้นตวัดฟาดตบหล่อนอย่างเหลืออด เผียะ!โอ๊ย! เขาเหลือทนแล้วกับหล่อน ศลิษาไม่คิดว่ามาเฟียหนุ่มจะตบหน้าตนเอง หล่อนหันไปตามแรงตบของเขาแล้วหันกลับมาจ้องมองหน้าของแฟรงก์ด้วยความเคืองแค้น ขบฟันแน่น ตอนนี้หล่อนรับรู้ได้ถึงรสเลือดในปาก ตบของเขาทำให้ปากของเธอแตก “อย่าอวดดีกับฉันศลิษา ถ้ายังอยากมีชีวิตครบสามสิบสองก็สงบนิ่งไว้ซะ พักผ่อน” แล้วแฟรงก์ก็เดินออกไปจากห้องพร้อมกับประตูห้องปิดสนิทล็อกจากด้านนอกเหมือนเดิม ปึก! “ไอ้มาเฟียระยำ!” ปัง! ศลิษาทุบประตูห้องด้วยความเคืองแค้นแล้วก็เดินกลับไปทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงนอนนุ่มแพทย์หญิงศลิษา วารีกล วัย 28 ปี ได้

“หึ! แล้วยังไง รู้ไหมลาสเวกัสไม่มีที่สำหรับคนอ่อนแอ ถ้าฉันไม่เป็นกากเดนซะเอง มีหรือจะรอดถึงทุกวันนี้ได้ศลิษา ไม่รู้เรื่องอะไรอย่ามาพูดดีกว่า ตอนนี้นอนพักได้แล้ว หรือว่าอยากให้ฉัน ‘เอา’ ถึงได้พูดยั่วโมโหไม่หยุดฮะ?” “ทุเรศ!” “นอนซะ! ตื่นมาค่อยมาคุยกัน และตอนนั้นฉันก็คงจะ ‘หิว’ เธอเหมือนกัน จริงๆ ตอนนี้ก็ต้องการ แต่ฉันจะอดทนไว้ ไม่อยากรังแกคนท้องที่นั่งเครื่องบินมาเหนื่อยๆ อย่างเธอ” แล้วเขาก็เคลื่อนตัวมานอนข้างหล่อนโดยรวบร่างอวบอิ่มเข้ามาซุกอกตนเองไม่ยอมผละปล่อยศลิษาให้เป็นอิสระ ศลิษารู้ดีว่าดิ้นไปก็เสียแรงเปล่า เพราะไม่เคยทำมันได้ผลสักครั้ง แม้อยากจะหนีจากวงแขนมาเฟียโฉดมากแค่ไหน แต่ก็ต้องเก็บแรงไว้สู้ต่อ ตอนนี้เปลือกตาของเธอหนักอึ้งจนแทบจะปิดสนิทแล้ว แถมผมก็ยังไม่แห้ง แล้วเธอก็เผลอหลับซบอกของแฟรงก์ไปในที่สุด อือ! เสียงลมหายใจของหญิงสาวดังสม่ำเสมอ แฟรงก์ก็รู้จึงผ่อนแรงกอดให้หลวมแล้วก็หลับตามศลิษาไป เขาเองก็เหนื่อยกับหล่อนเหมือนกันจึงนอนพักผ่อนเก็บแรงไว้จัดการศลิษาหลังตื่นนอนดีกว่า ไม่รู้ว่าหลับไปนานแค่ไหน ตื่นมาก็ไม่เจ

เธออ่อนระทวยใต้ร่างมาเฟียโฉด แม้แต่ตอนถูกอุ้มมายังเตียงนอนนุ่มยังไม่รู้ตัว มารู้ตัวก็ตอนหลังสัมผัสกับความนุ่มของเตียงแล้วมีร่างใหญ่ของบุรุษเถื่อนคร่อมทับกักตนไว้ใต้ร่าง ส่วนปากหนาก็ยังคงดูดคลึงเรียวลิ้นเล็กของเธอไม่ยอมผละห่าง ความหวานรัญจวนที่เคยลิ้มลองเมื่อหลายเดือนก่อน แม้จะผ่านมาเป็นหลายเดือน แต่แฟรงก์ก็ยังจำความหวานละมุนของคนตัวเล็กใต้ร่างได้ดี แม้จะอวดดีและพยศดื้อรั้น แต่นั่นก็ใช่เรื่องที่เขาจะเก็บมาใส่ใจ เพราะหล่อนนั้นหอมหวานกว่าจะนำเรื่องแบบนั้นมาเป็นอารมณ์ “อ่า...อื้อ” จากจะแค่จูบสั่งสอนปากอวดดี ตอนนี้แฟรงก์กลับหยุดไม่ได้แล้ว ปากหนาผละออกจากปากอวบอิ่มแสนหวานเพื่อให้เธอได้หายใจเต็มปอดแล้วก็ทาบทับอีกครั้ง ไม่ปล่อยให้ศลิษาได้ต่อว่าตนเอง สองมือเล็กทุบตีอกก็ถูกมือใหญ่จับรวบตรึงรั้งไว้เหนือหัว อีกมือของเขาก็สอดแขนใต้ร่างอวบโอบอุ้มหล่อนยกขึ้นหาตนเอง “อ่า...อื้อ” เสียงครางกระเส่าเสียวยังคงดังลอดออกมาจากปากทั้งสอง ตอนนี้ใจของมาเฟียหนุ่มเต้นแรงผิดจังหวะไม่ต่างจากคนใต้ร่างที่เขาเองก็ได้ยินและสัมผัสได้เหมือนกันว่ามันกำลังเต้นผิดจังหวะเหมือนใจตนเอง “

ผู้หญิงข้างนอก เขาถึงชอบกลับมานอนกกกอดหล่อนทุกคืนและชอบที่ได้ทแยงกระแทกเด้งเร่าเสียดสีในความคับแน่นของศลิษาด้วย “แกไม่ทำหรอก เพราะฉันยังมีประโยชน์อยู่ เพราะปากของฉันมันทำให้แกคลั่งไคล้” “หึ! ก็จริง ก็ปากเธอมันหวานและจูบมัน ฉันชอบ” ว่าแล้วเขาก็บีบคางเธอให้แหงนเงยขึ้นแล้วก้มลงบดกระแทกกลีบปากอวบอิ่มสีระเรื่อหนักหน่วง “อะ...อื้อ” เธอชินเสียแล้วกับจูบดุดันของมาเฟียโฉด “อ่า...อื้อ” เรียวลิ้นอุ่นร้อนดุนดันเข้ามาในโพรงปากของเธอ “อ่า...อื้อ” มาเฟียหนุ่มดุนดันลิ้นเข้าไปในโพรงปากหวานฉ่ำแฉะของศลิษาแล้วโน้มตัวดันร่างอวบอิ่มล้มไปกับโซฟา “อะ...ยะ...อย่า ฉันไม่พร้อม” “ฉันก็เห็นเธอพูดแบบนี้ตลอดศลิษา เดี๋ยวฉันทำให้พร้อมเองเด็กน้อย อ่า...อื้ม” แล้วปากหนาก็บดจูบกลีบปากอวบอิ่มอีกครั้งและมันก็จริงอย่างที่เขาพูด ศลิษาจูบตอบ สองแขนเล็กตวัดโอบกอดลำคอหนา “อ่า...อื้อ” เรียวลิ้นทั้งสองดูดเล้าโลมกันในปากน้อยอย่างคุ้นชิน เสียงครวญครางพร่าเสียวดังลอดจากโพรงปากของทั้งสองพร้อมกับร่างกายเคลื่อนไหวเสียดสีกันบนโซฟาตัวนุ่มแล้วแฟรงก