All Chapters of Boşandı, Zirveye Ulaştı: Chapter 11 - Chapter 20

Ulaş, Barış'ın yanında yıllardır çalışıyordu. Ne de olsa Barış'ın özel aşçısıydı ve kimliği oldukça gizemliydi. Cenk ve arkadaşları onu daha önce hiç görmemişti. Ulaş, Melisa ve Leyla'yla sanki çok samimiymiş gibi selamlaştı, sonra kalabalığın arasından geçip sırıtarak sordu: "Hava iyice soğudu, ayaz var. Sizi ben mi bırakayım eve?"Melisa'nın heyecanı tavan yaptı. Düşmanımın düşmanı dostumdur. Cenk ve Tuba denen iki şerefsizin yüzüne bir tokat atmak... Gözleri parladı, tatlı bir sesle, "Teşekkür ederim Ulaş," dedi.Leyla gülmeden edemedi. İçinden ise Ulaş'ın bu kadar ince düşünceli biri olmadığını, onu göndermesini isteyenin büyük ihtimalle Barış olduğunu geçirdi.Melisa'yla birlikte arabaya bindi. Gölgelerin arasında kalan köşke baktı. Adamın isteğini düşündü, bakışları uzaklara kaydı."Leyla Hanım, Profesör Burak'tan sizin psikoloji alanında çok yetkin olduğunuzu duydum. Bir hastam var, size bir iyilik soracaktım."O zaman bunu duyunca doğrudan reddetmişti.O yıllarda Cenk'le evlenm

Tuba hemen Gülşah Hanım'ı durdurdu: "Anne, Leyla Hanım ne de olsa Cenk'in eski karısı. Bu şekilde davranmak pek hoş olmaz. Zaten bizim evde boş odalar da var. Olmazsa Leyla Hanım'a bir oda ayarlayalım."Ardından güvenlik görevlisi, sade giyimli Leyla'ya küçümseyerek baktı.Sanırım bu tür eski karılar, zengin ailelere yapışıp bırakmak ister.Leyla kimsenin bakışını umursamadı. Sadece, "Gerek yok," dedi.Valizini alıp uzaklaştı. Ama gökyüzü aniden karardı ve şiddetli bir yağmur başladı.İnsanın talihi kötüyken içtiği su bile boğazına takılır.Leyla, yüzde iki kalan telefonunun ekranına baktı, kendi kendine alay etti.Etraf tamamen ormanla kaplıydı, sığınacak hiçbir yer yoktu. Saçı başı dağılmış, sırılsıklamdı. Şiddetli yağmurun altında oldukça perişan görünüyordu.Derken yanında bir Cayenne durdu. Adam siyah bir şemsiye açıp ona doğru yürüdü. Yağmurun sağanağı şemsiyenin dışında kaldı. Barış sakin bir gülümsemeyle perişan haldeki Leyla'ya baktı: "Leyla Hanım, ne tesadüf."Yağmur şiddetli

Cenk'in sert yüzünde bir huzursuzluk vardı. "Daha toplantım devam ediyor..."Sözünü bitiremeden Leyla sözünü kesti."Hâlâ toplantıdasın, değil mi?" Leyla'nın sesinde nadir görülen bir soğukluk vardı. "Cenk Bey, kimse seni sonsuza kadar beklemez. Boşanmaya karar verdiysen, artık şu işlemi uzatıp durma. Bir yandan düğün hazırlığı yapıp bir yandan da boşanmayı uzatmak, dışarıdan bakınca çok vefalı görünüyor ama bence bunun hiçbir anlamı yok."Leyla, Tuba'nın o küçük sinsi sınamalarından ve Cenk'le sonu gelmeyen, anlamsız bağlarından bıkmıştı.O hep kararlı bir kadın olmuştu. Birini severse canını ortaya koyardı, ama ayrılınca da ardında kirpik bırakmak istemezdi.Kendini beğenmişlik yapıp Cenk'in ondan hoşlandığını falan düşünmüyordu. Cenk sadece onu hiçe sayıyordu.Her zaman en son seçenekti o. Bütün tercihlerinde.Cenk telefonu sıkıyordu. Keskin hatlı yüzünde kaşları iyice çatılmıştı. Dudaklarını birleştirdi. O gün onu eve bırakan adamı düşündü, içinde bastıramadığı bir öfke vardı. Soğu

Cenk'in tepkisi arkadaşlarını biraz ürküttü. Adam tereddütle açıklamaya başladı: "Yani, Tuba gittikten kısa bir süre sonra, Cenk, sen Tuba yüzünden uzun süre bocaladın. Şirketteki üst düzey yöneticiler senden memnun değildi. Sonra birden birkaç proje geldi ve toparladın. Babam, o projelerden bazılarını Leyla'nın senin eşin sıfatıyla bulduğunu söyledi. Ama seni üzmemek için Leyla bunu hiç söylememiş."Eğitimi yüksek değildi, bu işlerden de anlamazdı. Üstelik Cenk'in en nefret ettiği "Karahan'ın eşi" kimliğini kullanmıştı. O projeleri bulmuş olsa bile, Cenk muhtemelen kullanmazdı, bu yüzden ondan saklamıştı.Tam üç yıl boyunca sakladı.Cenk, gölgelerin arasında oturuyordu. Leyla'nın bugünkü halini düşündü. Yüreği birden acıyla sızladı.Akşam Cenk eve geldiğinde Tuba, Gülşah Hanım'la kanepede oturmuş sohbet ediyordu. İkisi çok mutlu ve samimi görünüyordu.Onu görünce Gülşah Hanım heyecanla seslendi: "Cenk, gel bakalım. Tuba'yla düğünü konuşuyorduk. Tuba diyor ki şimdilerde birçok kişi kın

Ulaş gülümseyerek ortamı yumuşatmaya çalıştı."Leyla Hanım, habersiz geldiğimiz için kusurumuza bakmayın." Kibar ve soylu adam kibarca başını salladı. Gözlerinin ucunda hafif bir kurnazlık parladı."Leyla Hanım, merhaba." Defne, karşısındaki zarif ve güzel kadına bakarak gözlerini kısıp gülümsedi. Çok güzeldi. "Ben Defne Soylu."Leyla, bu güzel ve ışıl ışıl genç kıza baktı ve içinden her şeyi anladı."Merhaba, hoş geldiniz. Lütfen içeri buyurun." Leyla yan çekilip onları içeri davet etti."Siz sohbet edin, ben yemeği yapayım." Ulaş elinde bir sürü malzemeyle doğruca mutfağa yöneldi.Leyla engel olmaya fırsat bulamadan Melisa önünü kesti."Aşçı arkadaş, yemek yapmayı bildiğini biliyorum ama bugün Leyla ev sahibi. Misafiri mutfağa sokmak ayıp olur. Leyla çoktan yemek hazırladı, bugün mangal yapıyoruz."Melisa yemek düşkünüydü. Ulaş'ın eline övgü düzerken içtenmiş gibiydi. O gün yediği kazın tadını hâlâ unutmamıştı.Mangal yapacaklarını duyunca Ulaş çaresizce Barış'a baktı.Bu adamın iler