All Chapters of ตรวนเสน่หาพายุ: Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่31 หย่าปัง!!เสียงประตูปิดลงพร้อมกับร่างแบบบางถูกเหวี่ยงลงไปที่โซฟา โดยฝีมือของคนเอาแต่ใจ“เธออยากตายมากใช่ไหม ที่ยังไปไหนมาไหนกับมัน”“ใช่ฉันอยากตาย ฆ่าฉันสิฆ่าฉันให้ตาย ทุกวันนี้ฉันก็อยู่เหมือนตายทั้งเป็นอยู่แล้ว ความแค้นที่คุณบอกว่าจะทำให้ฉันเจ็บปวด นี่ไงฉันได้รับมันแล้ว ได้รับมันทุกอย่าง มันยังไม่พอใจคุณหรือไง” คนตัวเล็กพรั่งพรูทุกอย่างออกมาด้วยความรู้สึกอึดอัดที่เก็บอยู่ข้างใน ใบหน้าสวยเห่อแดงน้ำตาของความเจ็บปวดไหลลงเป็นทาง ส่วนคนที่ยืนอยู่ถึงกับนิ่งไป“ฮือ ฮือ ฉันเจ็บแล้ว เจ็บมาก เจ็บจนจะขาดใจ ฉันเจ็บขนาดนี้เพราะว่าฉันรักคุณ พอใจคุณหรือยัง” ลันตาเงยหน้าขึ้นแล้วจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้า พายุมองคนตัวเล็กที่ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยน้ำตา พายุพยายามซ่อนความรู้สึกไว้“ดี..ฉันก็ต้องการให้มันเป็นแบบนั้นเหมือนกัน อย่าให้ฉันเห็นว่าเธอไปไหนกับมันอีก” คนใจร้ายพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนจะสาวเท้าเดินขึ้นไปยังชั้นสอง เขาทิ้งให้เธอนั่งอยู่คนเดียว โดยไม่สนใจเลยว่าเธอจะรู้สึกยังไง หญิงสาวปาดน้ำตาทิ้ง แล้วพยุงตัวเองลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องเช้าวันต่อมาลันตาไม่ได้ตื่นมาเตรียมมื้อเช้าอย่างเช่นทุกวันเ

ตอนที่33ดินเนอร์ (NC+)บนดาดฟ้า ณ ร้านอาหารหรูใจกลางเมือง ตอนนี้ทั้งชั้นมีแค่โต๊ะของพายุกับลันตา ชายหนุ่มได้เหมาทั้งหมดเพื่อมื้อค่ำสุดพิเศษระหว่างเขาและเธอ“ทำไมต้องพามาที่หรู ๆ แบบนี้ด้วยคะ” หญิงสาวที่นั่งตัวเกร็งเอ่ยถามคนตรงข้าม“นาน ๆ จะพาเธอมากินมื้อค่ำ แค่นี้ขนหน้าแข้งฉันไม่ร่วงหรอก” พายุเอ่ยพร้อมกับจ้องมองคนตัวเล็กแล้วยิ้ม“แต่ชุดที่ฉันใส่มา มันดูไม่เหมาะกับสถานที่เลยนะคะ” ลันตาพูดแล้วก้มมองตัวเองที่ใส่เพียงเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยืนธรรมดาเท่านั้น พายุที่เห็นสีหน้าเป็นกังวลของคนตัวเล็กก็ถึงกับยิ้ม“เธอสวยในแบบของเธอ ไม่เห็นต้องใส่เสื้อผ้าหรู ๆ เธอก็สวย อีกอย่างเธอมากับใคร เธอเป็นเมียใคร ไม่มีอะไรที่เธอต้องอายเลย” ลันตาได้ยินที่พายุเอ่ยเสียงถอนหายใจก็ดังขึ้น มันก็จริงอย่างที่เขาพูด เธอเป็นเมียเขา ไม่เห็นมีอะไรต้องอาย“ค่ะ” เสียงหวานตอบกลับไปเท่านั้น ผ่านไปสักพักมื้อค่ำก็ถูกวางอยู่บนโต๊ะ พร้อมกับไวน์ราคาแพง ลันตามองดูแก้วไวน์ที่อยู่ตรงหน้า เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้น มันทำให้เธอไม่อยากดื่มมันอีกเลย“คืนนี้เธอดื่มได้เพราะมีฉันอยู่ด้วย”“ไม่เอาดีกว่าค่ะ ต่อให้มีคุณอยู่ด้วยฉันก็ไม่อ

ตอนที่35 ภาพบาดตา3 ชั่วโมงผ่านไปภายในงานประมูลเพชรที่เต็มไปด้วยคุณหญิงคุณนาย ทำให้ลันตารู้สึกอึดอัดไม่น้อย จนกระทั่งงานประมูลจบลงทุกคนทยอยเดินออกมาจากงาน รวมถึงพาริชกับลันตาด้วย“เฮียมารับเหรอครับ” พาริชหันมาถามคนตัวเล็กที่เดินอยู่ข้าง ๆ“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ฉันโทรไปเขาก็ไม่รับเลย”“นั้นเดี๋ยวผมไปส่ง” ลันตาหันมาพยักหน้าแล้วทั้งสองคนก็เดินไปที่รถของพาริช ยังไม่ทันที่ลันตาจะเอื้อมมือไปเปิดประตูรถแขนเล็กก็ถูกกระชากออกมาเสียก่อน แรงกระชากทำให้ร่างแบบบางกระทบเข้ากับแผ่นอกแกร่งของพายุอย่างแรง“อ๊ะ” ลันตาร้องออกมาด้วยความเจ็บ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนเอาแต่ใจ“ผัวเธออยู่นี่จะไปไหน” เสียงเข้มเอ่ยพร้อมกับมองไปที่พาริชด้วยสายตาดุดัน“มึงก็เหมือนกันเมื่อไหร่จะเลิกยุ่งกับเมียกูสักที”“หึ! ผมคงเลิกยุ่งไม่ได้หรอก ถ้าเฮียยังทำตัวแบบนี้อยู่”“กูทำตัวแบบไหน” พายุขึ้นเสียงใส่คนเป็นน้องด้วยความไม่พอใจ“ก็ที่ทำอยู่ ผมถามจริงเฮียคิดจะสนใจเธอบ้างไหม คิดจะให้ความสำคัญเธอจริง ๆ บ้างไหม"“มึงรู้ได้ยังไงว่ากูไม่ทำ มึงรู้ได้ไงว่ากูไม่สนใจ ไม่รู้อะไรก็อย่ามาพูด” พูดแค่นั้นคนเอาแต่ใจก็กระชากคนตัวเล็กเดินที่รถของตัว

ตอนที่37 ความจริงทั้งหมดหนึ่งอาทิตย์ผ่านไป“โธ้เว้ย!! พวกมึงเป็นเหี้ยอะไร แค่เมียกูคนเดียวยังหาไม่เจอ ยังมีหน้ามาให้กูเห็นอีกนะ ออกไป! พากันออกไปให้หมด” พายุตะโกนใส่หน้าลูกน้องที่เข้ามารายงานการตามหาคนตัวเล็กที่หนีเขาไป วันนี้ก็ครบหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ลันตาหายไป โดยที่เขาตามหาเธอไม่เจอเลย ไม่ว่าจะตามหาในที่ที่เขาคิดว่าเธอจะไปแล้ว แต่ก็ไม่เจอ พายุทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอีกก้มหน้า ยกมือขึ้นมากุมขมับด้วยความรู้สึกเครียดเพราะหลังจากที่กลับมา ชายหนุ่มก็ไม่เคยได้หยุดตามหาเธอเลย พายุตามเธอตั้งแต่กล้องวงจรปิดที่สนามบิน ครั้งสุดท้ายที่คนตัวเล็กหายไปจากกล้องคือเธอขึ้นรถไปกับใครบางคน พายุไม่เคยคิดที่จะสืบประวัติของลันตาเลยจนกระทั่งวันนี้เขาให้ลูกน้องคนสนิทไปสืบประส่วนตัวของเธอมาทั้งหมดและมันทำให้เขาได้รู้ความจริงว่าเธอเป็นน้องสาวต่างมารดากับโรส ทำให้พายุต้องกลับไปขอดูกล้องวันเกิดเหตุ และก็ได้รู้ว่าคนเป็นแม่เก็บหลักฐานทั้งหมดไว้ วันที่พาขวัญถูกรถชนและเขาก็ได้รู้ความจริงอีกอย่างว่าอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นมันไม่ได้เกี่ยวข้องกับเธอเลย กลับเป็นลันตาเองที่วิ่งเข้าไปช่วยพาขวัญ ทำไม? ทำไม? เขาถึงไม่เอะใจอะไรในต

ตอนที่39 รู้สึกตัวในวันที่สายเกินไปPart.พายุผมเดินออกมาจากห้องทำงานของพาริช ผมรู้ว่าเธออยู่ในห้องนั้นด้วย ผมเลยพูดทุกอย่างที่อยากพูดไปทั้งหมด ไม่ได้ขอให้เธอให้อภัยกับสิ่งที่ครอบครัวของผมเคยทำไว้กับเธอแต่ผมแค่อยากให้เธอกลับมา กลับมาให้ผมได้แก้ตัวอีกครั้ง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเริ่มจากความมักง่ายของผมทั้งหมดและมันก็ต้องจบที่ผม ผมจะไม่โทษใครเพราะผมผิดจริง ๆ แต่จะให้ผมยอมปล่อยคนที่ผมรักไป ผมทำไมได้ หลังจากนี้ผมคงต้องทำให้เธอเห็นว่าสิ่งที่ผมพูดออกไปในวันนี้ ผมพูดจากความรู้สึกจริง ผมขับรถออกมาแล้วโทรหาลูกน้องคนสนิททันที(ครับนาย)“กูมีเรื่องให้มึงช่วยหน่อย”(ว่ามาได้เลยครับนาย)“ตอนนี้เมียกูอยู่กับไอ้ริช มึงช่วยตามเฝ้าอยู่ห่าง ๆ ห้ามให้เธอรู้ตัวเด็ดขาด แล้วก็รายงานกูตลอดเวลา”(รับทราบครับนาย)เพียงแค่นั้นผมก็วางสายไป ก่อนจะเหยียบคันเร่งตรงที่บริษัทพายุend.ทางด้านของลันตาหลังจากที่เธอหนีออกมาจากคนใจร้าย พาริชก็ช่วยเธอไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่อยู่เขาก็ช่วย ตอนนี้ลันตาอยู่ที่บ้านของพรีมมา เธอเป็นพนักงานธนาคารและเป็นคนที่พาริชไว้ใจให้ช่วยเรื่องนี้มากที่สุด“คุณลันตาจะกลับเลยไหมคะพรีมจะได้ไปส่ง