جميع فصول : الفصل -الفصل 40

ตอนที่31ว่าที่น้องเขยหลังจากที่พาริชรู้สาเหตุที่คนตัวเล็กหนีกลับ ชายหนุ่มก็จัดการโทรหาอีกครั้ง แต่สุดท้ายเธอก็ไม่รับสายเขาเหมือนเดิม“แม่ไปพูดกับเธอแบบนั้นได้ยังไงครับ” พาริชหันมาบ่นให้คนเป็นแม่ที่นั่งหน้าเครียดตามลูกชายไปด้วย“แล้วแม่จะไปรู้ไหมว่าเป็นผู้หญิงที่ลูกจีบอยู่ ไม่เห็นเคยบอกสักคำ โทษแม่ไม่ได้นะแม่พูดความจริง” คุณหญิงรีบแก้ต่างให้ตัวเองทันที“แล้วเธอจะมองผมเป็นคนแบบไหนเนี่ย”“จะมองแบบไหนล่ะ เมื่อก่อนตั้งแต่ที่ลูกเลิกกับหนูเฌอเบลไป ผู้หญิงที่ควงก็ไม่ซ้ำหน้า ไม่ก็ผิดหรอกถ้าหนูคนนั้นจะงอนลูก”“แต่ตอนนี้ผมไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้วนี่ครับ”“จริงจังมากเลยเหรอกับหนูคนนี้” คุณหญิงจ้องหน้าลูกชายแล้วถามขึ้นมา พาริชได้ยินคำถามก็นิ่งไป“...”“แล้วหนูคนนั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใคร ถึงเอาเขามานอนด้วยแบบนี้พ่อแม่เขาไม่ว่าเอาเหรอ ถ้าลูกคิดจริงจังก็ต้องทำให้มันถูกต้อง”“ผมจริงจังครับแล้วก็จริงใจมากด้วย ผมกำลังจีบเธออยู่แต่เธอยังไม่ใจอ่อนเป็นแฟนกับผม ผมกำลังทำคะแนนอยู่แล้วแม่มาพูดแบบนี้อีก งานยากแล้วครับตอนนี้” พาริชถึงกับถอนหายใจ เมื่อคิดว่าคนตัวเล็กต้องโกรธเขามาก ๆ แน่“ให้แม่ไปสู่ขอเขาเลยไหมล่ะ”“

ตอนที่33เล่นไม่ใหญ่ไม่ใช่พาริชเช้าวันต่อมา“ยัยพรีม!แกตื่นเดี๋ยวนี้เลย” คัพเค้กปลุกเพื่อนรักที่กำลังหลับสบาย พรีมมาที่ได้ยินก็ขยับตัวเล็กน้อย“อืม..อะไรของแกฉันกำลังนอนหลับสบายอยู่เลย” พรีมมาลืมตาขึ้นมาด้วยความงัวเงียแล้วดุคัพเค้กที่ยืนอยู่“ถ้าแต่ได้เห็นนี่ ฉันรับรองว่าแกตาสว่างแน่นอน”ว่าแล้วคัพเค้กก็ยื่นโทรศัพท์ให้กับเพื่อนสุดที่รักและมันก็เป็นอย่างที่คัพเค้กบอกว่าเธอจะต้องตาสว่างแน่ พรีมมาที่นอนอยู่เด้งตัวลุกขึ้นทันทีด้วยความตกใจ“อะไรเนี่ย” คนตัวเล็กเอ่ยด้วยความตกใจเพราะตอนนี้ ชื่อเธออยู่ในทุกแอปพลิเคชันพร้อมกับข้อความที่ระบุว่า“แฟนผมชื่อ พรีมมา เปรมธาราโชติครับ”“เธอกำลังงอนผมอยู่ครับ”“แด๊ดขอโทษนะคะคนดี”“หายงอนแด๊ดนะครับ”“เหลือจะเชื่อเขาเลยทำไมทำอะไรแบบนี้เนี่ย” พรีมมายังคงอ้าปากค้างด้วยความตกใจ“ตอนนี้คนทั้งประเทศน่าจะรู้แล้ว รวมถึงคุณป้าด้วยแล้วไม่ได้มีแค่โฆษณาในแอปนะ แกรีบลุกจากเตียงแล้วมาดูนี่” คัพเค้กดึงแขนพรีมมาให้ลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ระเบียง เพียงแค่นั้นแหละพรีมมาก็อ้าปากค้างอีกครั้ง“มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย” พรีมมาพูดด้วยความตกใจเพราะสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเธอ คือคำขอ

ตอนที่35บุคคลที่สามวันต่อมาพรีมมาลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าของอีกวัน ร่างแบบบางพลิกตัวหันหลังกลับ หมายจะเอ่ยทักทายคนตัวโตที่นอนกอดเธอไว้ทั้งคืน แต่ทว่าเจอแต่ความว่างเปล่า“ไปไหนแต่เช้า ไหนบอกว่าวันนี้จะไม่เข้าบริษัท” คนตัวเล็กบ่นพึมพำ สายตาเหลือบไปมองนาฬิกาที่ติดอยู่ข้างผนัง มันบ่งบอกว่าเป็นเวลาเจ็ดโมงเช้า ร่างแบบบางดันตัวเองลุกนั่งพิงหัวเตียง เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ พรีมมาโทรหาพาริชทันที แต่เขาก็ไม่รับสายเธอ“ทำอะไรอยู่ทำไมถึงไม่ยอมรับสายหรือว่าติดงาน” คนตัวเล็กเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ก่อนจะโทรหาพาริชอีกครั้งและก็เหมือนเดิมเขาไม่รับสายเธอ พรีมมาเลยส่งข้อความทิ้งไว้ให้ชายหนุ่มพรีมมา : หนูไปหายัยเค้กนะคะ ถ้าแด๊ดว่างแล้วโทรหาหนูด้วยนะคะพรีมมาพิมพ์ข้อความทิ้งไว้เพียงแค่นั้นแล้วลงจากเตียงเดินเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อจัดการธุระส่วนตัวก่อนจะออกไปหาคัพเค้กทางด้านของพาริชชายหนุ่มมาหาเฌอเบลที่คอนโด เขาต้องการมาหาเธอเพื่อจัดการอะไรบางอย่างแกร็ก!!พาริชเปิดประตูเข้ามา ทำให้เฌอเบลที่นั่งอยู่ลุกขึ้นแล้วรีบเดินเข้าไปสวมกอดอดีตแฟนหนุ่มทันที พาริชที่เห็นก็ตกใจกำลังจะดันคนตัวเล็กออก แต่เมื่อเข

ตอนที่37 แดดดี้ผู้น่าสงสารวันต่อมา06.00น.พาริชขับรถคันหรูเข้ามาจอดภายในบ้านหลังใหญ่ของคุณหญิงผกา ประธานหนุ่มลงจากรถแล้วเดินเข้าไปภายในบ้าน คุณหญิงผกาที่กำลังเดินลงมาจากชั้นสองก็ตกตกใจ เมื่อเห็นหน้าว่าลูกเขย“ตาริช ทำไมมาแต่เช้าจังเลยลูก น้องยังไม่ตื่นเลย” คุณหญิงเอ่ยถามว่าที่ลูกเขยที่กำลังเดินเข้ามา“สวัสดีครับคุณแม่” พาริชยกมือไหว้ว่าที่แม่ยายทันที คุณหญิงผกาเดินตรงมาหาชายหนุ่มแล้วจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่ดูอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด แถมขอบตาที่ดูคล้ำเหมือนคนไม่ได้นอน จนคุณหญิงต้องเอ่ยทักด้วยความเป็นห่วง“ตาริชเป็นอะไรหรือเปล่าลูก ทำไมหน้าตาดูไม่ได้เลย”“ไม่ได้เป็นไรหรอกครับคุณแม่ ผมทำงานหนักไปหน่อยครับ” พาริชเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเหมือนคนไม่มีแรง ความจริงแล้วชายหนุ่มไม่ได้นอนเลยทั้งคืนเพราะเอาแต่คิดถึงคนตัวเล็กที่หนีเขามานอนที่บ้าน อีกอย่างพาริชขับรถมาจอดที่หน้าบ้านของแฟนสาวตั้งแต่เมื่อคืนเพราะเขาทนคิดถึงเธอไม่ได้ แต่ไม่กล้าเข้ามาเพราะเกรงใจคุณหญิงผกาแลชะกลัวว่าคนตัวเล็กจะโกรธ พาริชเลยต้องรอให้เช้าเสียก่อน“เป็นถึงท่านประธาน ต้องทำงานหนักขนาดนั้นเลยเหรอลูก แม่ว่าตาริชขึ้นไปล้างหน้า ล้

ตอนที่39 คนดีของหนูพรีมสองวันต่อมา“อย่าเล่นค่ะ หนูทำงานอยู่” พรีมมาดุคนตัวโตที่เอาแต่หอมแก้มเธอไม่หยุด“ก็ตัวหนูหอมนี่ครับ” พาริชหอมแก้มคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตัก เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอห่างจากเขาเลยแม้แต่น้อย พาริชจัดการย้ายโต๊ะทำงานของเธอมาไว้ที่ห้องทำงานของเขา แต่ก็ไม่ยอมให้คนตัวเล็กนั่งที่โต๊ะ เขากลับให้เธอมานั่งทำงานบนตักเขาแทน“แล้วจะย้ายโต๊ะทำงานของหนูมาทำไม ถ้าจะให้หนูนั่งทำงานบนตักแด๊ด” พรีมมาเอียงตัวถาม คนเอาแต่ใจที่ไม่ยอมปล่อยเธอไปไหน“ก็อยากให้หนูมาอยู่ใกล้ ๆ ไง แด๊ดจะได้มีกำลังใจทำงาน”“เกี่ยวกันที่ไหนคะ”“เกี่ยวสิเพราะหนูเป็นเมียแด๊ด”“ใครเป็นเมียคะ เป็นแค่แฟนต่างหาก”“เอากันทุกคืน มันน่าน้อยใจจริง ๆ เลย” ประธานหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำแผ่วเบา พรีมมาหันมามองคนขี้งอนทันที มือเล็กทั้งสองข้างเอื้อมไปสัมผัสใบหน้าหล่อเหลาของแฟนหนุ่ม“คนดีของหนูไม่น้อยใจสิคะ เดี๋ยวไม่หล่อน้าา..” พรีมมายิ้มหวานให้คนตัวโตพร้อมกับบีบแก้มเล่นเบา ๆ“....” ประธานหนุ่มขี้น้อยใจยังคงทำหน้าบึ้งและเงียบจุ๊บ!ริมฝีปากบางจุ๊บลงบนแก้มขวาของแฟนหนุ่มเพื่อเอาใจเขา แต่ดูเหมือนว่าพาริชก็ยังทำหน้านิ่ง“หนูจุ๊บแก้มแล้วยังไ