All Chapters of Chasing My Runaway Crippled Wife: Chapter 481 - Chapter 490

Chapter 411May kakaibang sakit at inis na dahan-dahang lumalason sa puso ni Azrael habang nakatitig sa dalaga."Sana hindi niya ako masamain," bulong ng binata sa sarili."Hindi naman talaga ako makikipagtalo tungkol sa narinig ko sa hagdan noong araw na 'yon," sahig nitong isip ni Shuvee.Naramdaman lang kasi ng dalaga na unti-unti siyang naimpluwensyahan ng binata.Itinuring kasi nitong walang silbi at masyadong magastos ang mga regalong pinag-isipan niya nang maigi noong araw na iyon."Noong araw na 'yon..." sabay nilang naisambit habang nakatayo sa tapat ng counter ng pastry shop.Gusto sanang linawin ni Shuvee na hindi niya iyon sinabi dahil lang sa narinig niyang usapan nila ni Angelo.Gusto rin sanang itanong ni Azrael kung narinig ba ng dalaga ang naging palitan nila ng salita ng kaibigan niya.Subalit biglang naramdaman ni Shuvee na wala na ring saysay kung magpapaliwanag pa siya."Azrael..." tawag ng dalaga habang inilalapag ang lalagyan ng ginawang sourdough bread at Frenc

Chapter 413Lito pa rin si Shuvee habang naririnig ang natatarantang boses ng kanyang Tita sa labas ng kwarto."Gaspar! Gaspar! Gising na si Shuvee! Bilisan mo at tawagin mo ang doktor, dali!" sigaw ng kanyang Tita.Tawagin ang doktor?Wala namang masakit sa kanya at hindi naman siya maysakit, kaya bakit kailangang tumawag ng doktor?Amoy na amoy pa rin sa paligid ang bango ng gardenia, at habang nakatitig sa kisame, bigla niyang narealize na wala na pala siya sa bahay nila sa Lucena.Nasa London na siya.Nakalikod at nakabalik na siya.Ibig bang sabihin, isang napakahabang panaginip lang ang lahat ng iyon?Sa gitna ng kanyang pagkalito, mabilis na pumasok sa kwarto ang kanyang Lola at ang kanyang kapatid.Sobrang saya ng kanyang Lola nang makitang nakatitig siya sa kanila. "Gising ka na sa wakas! Shuvee, pinakaba mo nang husto ang Lola mo.""Pasensya na po, Lola," paos na sabi ni Shuvee dahil sa haba ng panahon na naipikit ang kanyang mga mata."Ang mahalaga ay gising ka na, maayos n

Chapter 415Habang nasa loob ng eroplano patungong Ireland, mabilis at malakas ang kabog ng dibdib ni Shuvee dahil sa labis na pagkabalisa.Pagkatapos ng unang excitement, unti-unti siyang kumalma pero naramdaman pa rin niyang may mali sa buong sitwasyon.Ilang taon na ang nakalipas mula nang umalis si Azrael nang walang paalam.Sa mga taong iyon, maliban noong natutulog siya, ilang beses na siyang nakapunta sa Ireland ngunit kahit kailan ay wala siyang nahanap na kahit anong bakas ng binata."Captain, ano'ng iniisip mo?" tanong ni Betina sabay kalabit sa kanyang balikat habang nauupo sa tabi niya."Huh?" gulat na balik sa realidad ni Shuvee."Inihain na ng flight attendant 'yong pagkain natin," ngiti ni Betina."Excuse me," pakiusap ni Shuvee sa flight attendant na nakatayo sa kanyang tabi, kinuha ang menu, sumulyap sandali, at mabilis ding ibinalik. "Just give me a cup of hot water, please.""Captain, you look preoccupied," alalang-alalang sabi ni Betina habang nakatitig sa kanya."

Chapter 417Napagtanto ni Shuvee na napagkamalan siyang si Anna ng doktor."Kay bilis talaga ng panahon..." bulong niya sa sarili habang nakatitig sa doktor.Maaaring may malalim na impresyon ang mga doktor sa kanilang mga pasyente, pero posible ring makalimutan na sila ng pamilya pagkalipas ng ilang taon."Napakabuting makita kang muli, Doktor. Maraming salamat sa iyong mga pagsisikap sa kanyang paggamot," nakatiping ngiting wika ni Shuvee nang hindi man lang itinutuwid ang maling akala nito.Bahagyang ngumiti ang doktor bago muling nagsalita."Huwag mong sabihin iyan, Binibini. Nakakalungkot talagang hindi namin nailigtas ang kanyang mga binti," pormal na pahayag ni Dr. Harrison. "Ang husay mo... nanatili ka sa tabi niya sa kabila ng kanyang kondisyon. Karapat-dapat ka sa aming respeto."Natigilan si Shuvee at tila napako sa kanyang kinatatayuan."Hindi nailigtas ang kanyang mga binti? Anong ibig mong sabihin?" tanong niya sa kanyang sarili habang bumibilis ang tibok ng kanyang dibd

Chapter 419Sa loob ng ward, paulit-ulit na naglalaro sa isip ni Shuvee ang larawan ng namumutla at nanghihinang si Azrael na nagmamakaawa sa kaniya at sa kaniyang lola na huwag na siyang bisitahin. Ang imaheng iyon ay nagsasalit-salit sa masigla at batang Azrael na nasa harap niya ngayon, hanggang sa ang guwapong mukhang iyon ay tuluyan nang huminto sa kaniyang tapat.Tinitigan niya ito, at ang mga luhang hindi niya natapos iiyak sa London ay muling bumuhos nang walang patid na tila nasirang dam.Hindi siya makapagsalita, nakatitig lang siya rito habang patuloy na umaagos ang kaniyang mga luha.Hindi niya mapigilan ang sarili sa pag-iyak.Siya si Shuvee na trenta anyos na.Sa edad na trenta, puwedeng-puwede niyang yakapin si Azrael at ibuhos ang lahat ng sakit at hagulgol, hindi man mahalaga kung divorced na sila o kung ex-husband niya na ito.Pero hindi niya magagawa iyon ngayon. Ang Azrael na nasa harap niya ay ang labimpitong taong gulang na Azrael.Nasa loob pa rin sila ng campus