LOGINChapter 423Hindi alam ni Shuvee kung anong nangyari sa taong 'yon at kung bakit hindi na siya sumasama sa mga lakad ng grupo. Pero ang simbahan ang lugar kung saan siya dating nanalangin nang buong puso...Gusto niyang pumunta roon para tingnan kung nandun pa rin ba siya paggising niya bukas."Tawagan mo na lang ako bukas nang umaga tapos pag-usapan natin," sagot niya.Kapag wala na siya rito bukas, kay Shuvee na nakasalalay ang desisyon kung pupunta ba siya o hindi."Sige! Kapag okay na 'yang pakiramdam mo bukas, tuloy tayo," masayang sang-ayon ni Aliyah."Bakit nga pala kayo magsisimba?" tanong ulit ni Shuvee.Lumapit nang kaunti si Aliyah sa kaniya at bumulong nang may halong hiwaga sa boses."Last year na natin 'to sa high school, 'di ba? Pinagsimba talaga ako ni Mommy para magdasal, hehe," tawa nito.Hindi napigilan ni Shuvee na mapatingin kay Azrael. Naniniwala pa rin ba ito sa ganun?Hindi na sila nagtagal nang matagal sa palamigan. Pagkatapos kumain ay bumalik na silang apat
Chapter 422Nadarama pa rin ni Shuvee ang hubog ng mga kalamnan sa palad niya. Totoo ang mga iyon, buong-buo ang buhay, at tila tumitibok pa nga sa kaniyang hawak."Nandito ka ba talaga? Totoong ikaw na 'yan, 'di ba?" tanong niya habang patuloy na umaagos ang mga luha sa kaniyang mukha.Ang kasagutan na matagal na niyang gustong makuha ay isang bagay na hindi pa kayang intindihin ng labimpitong taong gulang na si Azrael. Napatitig lang ito sa kaniya nang walang nagawa."Oo, nandito ako," sagot nito sa kaniya.Nang makita niyang umiiyak na rin ito nang tuluyan, kumuha si Shuvee ng tissue at inabot ang mukha nito upang punasan ang mga luha."Nandito lang naman ako palagi, eh. Hindi naman ako umalis. Ikaw lang 'tong ayaw nang humahanap sa akin," mahinang sabi nito.Umiling-iling si Shuvee.Hindi 'yun ang sagot na gusto niyang marinig. Hindi niya pa rin mahanap ang totoong sagot."Azrael, hindi ko na mahanap 'yong sagot..." pag-iyak niya habang bulong sa sarili na hindi na rin niya ito ma
Chapter 421Paulit-ulit na naglalaro sa isip ni Shuvee ang imahe ni Azrael.Iyon ang Azrael na namumutla, nanghihina, at nagmamakaawa sa kanila ng lola niya na huwag na itong bisitahin sa ward.Bigla iyong napalitan ng anyo ng masigla at batang Azrael na nakatayo ngayon mismo sa harapan niya.Tinitigan niya ang binata. Ang mga luha na hindi man lang niya naubos na maiyak noong nasa London siya ay muling umagos nang walang patid.Hindi siya makapagsalita. Nakatitig lang siya rito habang patuloy ang pag-bagsak ng sariling mga luha.She couldn't stop crying.Siya si Shuvee na trenta anyos na.At thirty, Shuvee could just hug Azrael and cry her heart out. Wala siyang pakialam kung divorced man sila o kung ex-husband niya na ito.Pero hindi niya magawa iyon ngayon. The current Azrael in front of her is only seventeen years old.Nasa loob pa sila ng campus habang nagaganap ang taunang sports meet.Nasa paligid ang lahat ng estudyante sa playground, sa ilalim ng matatalim at mausisang tingin
Chapter 420Basang-basa na ng mga luha ni Shuvee ang damit ni Gaspar."Huwag ka nang malungkot, please? Iiyak mo lang lahat," comfort sa kaniya ni Gaspar habang hinahaplos ang buhok niya.Pero tahimik lang ang pag-iyak ni Shuvee, mga luha lang ang sunod-sunod na pumapatak mula sa kaniyang mga mata."Kuya, hindi ako malungkot, promise! Tignan mo ako, nakangiti ako, 'di ba? Ha? Tignan mo!" sabi niya habang pinipilit ngumiti sa harap nito.Pinilit niyang kumalas sa mga yakap nito para maiharap ang kaniyang buong mukha.Puno ng luha ang mukha niya at ang ngiting pinakita ay mas mukha pang umiiyak kaysa sa natutuwa.Sumikip nang husto ang dibdib ni Gaspar kaya mas hinigpitan niya ang yakap sa kaniya."Sige na, hindi na ako titingin. Iiyak ka o tatawa, basta nandito lang ako para sa iyo," bulong ni Gaspar habang may kirot sa dibdib.Sa mga bisig ni Gaspar, nagawa pa ring makauwi ni Shuvee sa kaniyang malawak na mansyon sa Forbes Park.Pagdating sa bahay, tanging ang medyo maga at mapulang m
Chapter 419Sa loob ng ward, paulit-ulit na naglalaro sa isip ni Shuvee ang larawan ng namumutla at nanghihinang si Azrael na nagmamakaawa sa kaniya at sa kaniyang lola na huwag na siyang bisitahin. Ang imaheng iyon ay nagsasalit-salit sa masigla at batang Azrael na nasa harap niya ngayon, hanggang sa ang guwapong mukhang iyon ay tuluyan nang huminto sa kaniyang tapat.Tinitigan niya ito, at ang mga luhang hindi niya natapos iiyak sa London ay muling bumuhos nang walang patid na tila nasirang dam.Hindi siya makapagsalita, nakatitig lang siya rito habang patuloy na umaagos ang kaniyang mga luha.Hindi niya mapigilan ang sarili sa pag-iyak.Siya si Shuvee na trenta anyos na.Sa edad na trenta, puwedeng-puwede niyang yakapin si Azrael at ibuhos ang lahat ng sakit at hagulgol, hindi man mahalaga kung divorced na sila o kung ex-husband niya na ito.Pero hindi niya magagawa iyon ngayon. Ang Azrael na nasa harap niya ay ang labimpitong taong gulang na Azrael.Nasa loob pa rin sila ng campus
Chapter 418Basang-basa na ng mga luha ni Shuvee ang damit ni Gaspar."Huwag ka nang malungkot, please? Just cry it out, iiyak mo lang lahat," patuloy sa pag-comfort sa kaniya ni Gaspar habang hinahaplos ang buhok niya.Pero tahimik lang ang pag-iyak ni Shuvee, mga luha lang ang sunod-sunod na pumapatak mula sa kaniyang mga mata."Kuya, I'm not sad, promise! Look at me, am I smiling? Ha? Look!" sabi niya habang pinipilit ngumiti sa harap nito.Pinilit niyang kumalas sa mga yakap nito para maiharap ang kaniyang mukha.Puno ng luha ang mukha niya at ang ngiting pinakita ay mas mukha pang umiiyak kaysa sa natutuwa.Sumikip nang husto ang dibdib ni Gaspar kaya mas hinigpitan niya ang yakap sa dalaga."Fine, I won't look at you anymore. Iiyak ka o tatawa, basta nandito lang ako para sa iyo," bulong ni Gaspar nang may kirot sa dibdib.Sa mga bisig ni Gaspar, nagawa pa ring makauwi ni Shuvee sa kanilang malawak na mansyon.Pagdating sa bahay, tanging ang medyo maga at mapulang mata na lamang
Chapter 6: Let's Get a Divorce"Azrael..." naging paos ang boses ni Shuvee, hindi na niya mapigilan ang kanyang paghikbi."Hmm? Shuvee?" Hinawakan ni Azrael ang kanyang kamay. "What's wrong? Gusto mo bang umiyak? Sige, umiyak ka lang. Huwag mong kimkimin 'yan."Napakalumanay ng boses nito, sobrang
Chapter 5: My Own RedemptionMatapos ang masakit na rebelasyong iyon sa office, muling binalikan ni Shuvee ang kanyang mga libro. Hindi niya masyadong pinag-isipan ang magiging resulta noon; ang gusto lang niya ay lagyan ng kaunting pag-asa ang kanyang buhay. Naisip niya na kung may ginagawa siya,
Chapter 4: I don’t want to face herHabang pinagmamasdan ang sitwasyon, sumingit si Scarlett sa tamang pagkakataon. "Azi, huwag kang magpaapekto dahil lang sa mga sinasabi nila tungkol sa asawa mo. Talagang nag-aalala lang naman sila sa'yo," malambing na sabi ni Scarlett habang nakatingin sa lalak
Chapter 3: FavoritismDahil sa exaggerated na performance ni Owen, sumabog sa tawa ang lahat ng nasa loob ng kwarto. Si Scarlett, na nakaupo sa tabi ni Azrael ay tawa nang tawa hanggang sa sumandal na ito sa balikat ni Azrael. Samantala, nanatiling tahimik si Azrael at hindi man lang pinigilan ang







