NINONG DWAYNE'S FAVORITE OBSESSION의 모든 챕터: 챕터 121 - 챕터 130

CHAPTER 121"Ninong!" sigaw ko. Wala na akong pakialam kung makita man ako ng ibang tao na parang tanga sa gitna."Babe, don't cry. Wala pa nga, nag- aayos lang naman ako ng sapatos ko," natatawang sabi niya. Rinig na rinig sa bawat sulok ng hall ang kanyang boses dahil may mic itong hawak. Si Ninong Dwayne, nakaluhod ang isang tuhod niya. Isa lang ang pumapasok sa aking isip kaya naiiyak ako ngayon. Gagawin niya ba sa harap ng maraming tao? Hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko. Isang kamay lang ang gamit niya panghawak sa aming anak.Naghiyawan ang mga tao at mukhang alam na rin nila kung ano ang gagawin ni Ninong."Can you get him, please? May kukunin lang ako sa bulsa ko," Aniya, tinutukoy niya ang anak namin.Kinuha ko muna mula sa kanya si Sebastian. Ito na ba 'yon?"Babe, the moment I felt my heart being happy with you, I knew exactly that you are the one I want to spend the rest of my life with,""I know there are many challenges that came into our lives, but we faced t

CHAPTER 123Kaming dalawa lang ang nakakaintindi ng sinabi niya sa akin."Lasing ka na. Hindi na natin magagawa 'yon," nakangising sabi ko. Kumuha siya ng alak sa isang waiter na dumaan at tinungga iyon. Parang wala man lang siyang naramdamang pait. Tuloy- tuloy niya iyong nilagok hanggang sa maubos niya ang isang baso. Naghiyawan ang mga kasamahan niya.Bigla na lang sumulpot sa kanyang tagiliran si Sir Joseph."Lasing na 'to, Rizza. Iuwi mo na lang siya sa kwarto," pang- aasar niya pa rito.Inakbayan siya ni Ninong Dwayne."Parang last na inom ko na 'to bilang single. Soon, I can't drink and be with you guys because I will be focusing on my family,"Nanlaki ang mga mata ni Sir Joseph na parang hindi siya makapaniwala sa naririnig niya sa kanyang kaibigan. Bilib na bilib talaga ako sa pagkakaibigan nilang dalawa. Nung nasa ospital si Ninong, si Sir Joseph ang nag- aasikaso sa lahat. Binabantayan niya rin si Ninong, at walang araw na hindi siya dumadalaw sa ospital kahit may trabaho

CHAPTER 125“But I promise you, this will be the last time that I will get drunk, babe. Hindi na sa susunod. Focus na ako sa buhay may asawa,” aniya. Nanghihina ang aking mga tuhod sa paghaplos ni Ninong sa aking bewang. Parang may naramdaman akong kuryente mula sa kamay niya at dumadaloy iyon sa aking buong katawan. “Pwede ka pa rin namang uminom kahit mag- asawa na tayo, Ninong. Pero syempre konti lang at hindi ka pwedeng sumubra. Sa labas ka talaga matutulog kapag umuwi kang lasing sa bahay,” sabi ko.Hindi ko talaga pinangarap na magkaroon ng asawang lasinggero at naninigarilyo. Gusto ko 'yong walang bisyo.“Sa labas? Hindi ka ba maaawa sa akin? Malamig kaya sa labas,” Pakiramdam ata ni Ninong kaming dalawa lang ang nandito sa loob ng hall. Niyakap ba naman ako at pinatong ang mukha sa aking tiyan. Tumingin ako sa buong paligid, ang iba ay nakatingin sa amin. 'Yong iba naman ay masyadong naging focus sa pakikisabay sa banda. Ang pinakamahalaga sa lahat ay ang masama ang tingi

CHAPTER 127Isang taon ang nakalipas..."Sebastian, later na lang tayo magplay? Kailangan pang mag- aral ni Mommy, 'nak. May exam pa ako bukas," malambing na sabi ko sa aking anak. Nandito kaming tatlo sa loob ng playroom niya. Kasama namin si Manang Jas. May hawak akong notebook habang nakikipaglaro ako sa kanya.Mahigit isang taon na siya at nagsisimula ng maglakad. Kapag nga binitawan mo sa labas ay tatakbo agad kung hindi mo mahahawakan.Bumalik na rin pala ako sa aking pag- aaral. Sa una ay nanibago ako ng husto. Matinding adjustments ang aking ginawa. Ilang taon din kasi akong natigil sa aking pag- aaral. Halos lahat ng mga kaklase ko ay mas bata kesa sa akin. Ang hirap mag- adjust.Sa awa ng Diyos ay nakakaya ko naman. Patapos na nga ang first semester namin. Tuloy pa rin ang aking pagbebenta ng mga cake. Bale minsan na lang ako tumatanggap ng mga orders. Gumagawa ako pero para na lang ilagay sa shop namin. Depende na lang sa kanila kung sino ang unang makakabili. Madalas nga

CHAPTER 129“Pinagtitripan mo pa ata? Mas lalong magagalit sa 'yo 'yan, Rizza,” kinakabahang sabi sa akin ni Manang Anne. Madali lang naman suyuin si Ninong Dwayne. Isa lang ang alam kong paraan para mabilis siyang masuyo. Kaya nga confident akong pagtripan muna siya.“Hayaan mo, Manang. Madali lang 'yang suyuin,” natatawang sagot ko. Dumating ang pananghalian at nagpasiya kaming dito na kumain sa labas ng shop. Paubos na rin naman ang cake na binebenta ko. Tapos kaonting mga cupcakes at tinapay na lang din ang natira. Kapag nakita nila ang post ko sa social media na may bukas ang aming shop at may binebenta ako ay mabilis na dinadagsa ng mga tao. Kulang pa ang bente na cake, mahigit singkwenta na cupcakes, at iba't- ibang klase na tinapay."Dada, palagyan nga po ng tubig ang baso ko," utos ko kay Ninong. Kahit na abot ko naman ang pitcher. Gusto ko lang siyang utusan para pansinin niya ako."Thank you, Dada," nakangiting sabi ko nang nilagyan niya ng tubig ang aking baso. Kahit gal