Lahat ng Kabanata ng The Auctioneer’s Billion-Dollar Revenge: Kabanata 191 - Kabanata 200

Chapter 189Samantala, lumapit si Santi sa passenger side ng kanyang kotse at pinagbuksan si Astrid. Pagkabukas ng pinto, doon ay tahimik na nakalagay ang isang napakalaking bouquet ng mga sariwa at magagandang bulaklak sa upuan.Without any second thoughts, Astrid reached for the flowers.Kinuha niya iyon at akmang ihahagis sa katabing trash can nang mabilis na naging reaksyon ni Santi."What are you up to, Astrid?!" may awtoridad na tanong ni Santi habang mahigpit na hinawakan ang pulso ng babae."Can't you tell? I'm throwing away trash," matabang na sagot ni Astrid, pilit na binabawi ang kanyang kamay mula sa hawak nito.Santi closed his eyes for a brief moment, suppressing the rising anger inside him.He breathed out heavily. Inisip niyang kaya lang nagkakaganyan si Astrid ay dahil inaakala nitong para kay Caroline ang mga bulaklak na iyon."This is for you, Astrid," giit ni Santi, lumalambot ang boses habang nakatitig sa mukha ng asawa. "I've been working at the company all day,

Chapter 191"Nice to meet you, Mrs. Romanov!" masayang bati ni George. "I feel like I've heard the name Astrid somewhere before.""You can just call me Astrid," magalang na tugon ni Astrid sabay tanggap sa kamay nito."I'm getting old, and my memory is getting worse. Please don't take offense, Mrs. Romanov," natatawang hingi ng paumanhin ng matanda."You may have met my wife at an auction," maagap na singit ni Santi, may bahid ng pagmamalaki sa boses. "My wife is an auctioneer. The Song Dynasty official kiln celadon hanging pattern vase that recently fetched a sky-high price... was auctioned by my wife.""So you're Astrid!" bulalas ni George nang magbalik ang alaala.Mas lalong rumespeto ang tingin nito sa babae. "I entrusted an agent to bid on that hanging pattern vase at the auction. He told me about your performance at sinabing bihira ang isang auctioneer na katulad mo sa huling sampung taon! I've always wanted to meet you in person, pero hindi ko akalaing ikaw pala iyon. No wonder

Chapter 193"This is a ware celadon porcelain soup vase," simula ni Astrid, pormal at walang panginginig ang mga daliri habang maingat na inilalabas ang porselana mula sa kahoy na kahon.Ramdam niya ang mapanuring tingin ng lahat, na tila ba tinitingnan lang siya bilang isang babaeng ginagamit ang ganda para mang-akit ng mayaman. Subalit nanatili siyang diretso."The glaze is a sky-blue color after rain, mainit at makinis tulad ng jade, na may mga crackles na parang pakpak ng cicada. The shape is extremely simple, at pino ang mga linya," patuloy ni Astrid, bago dahan-dahang ibinaba ang vase. "May mas mababa sa isang daang kumpletong piraso ng ware sa mga museo sa buong mundo, at ang ganitong hugis ay mas lalong bihira. Dalawang taon na ang nakakaraan, ang isang katulad nito ay nabenta sa halagang two hundred ninety-four million Hong Kong dollars. Kung totoo ang soup vase na ito, mas mataas ang magiging halaga nito. What a pity...""As expected, beautiful women have no brains!" Isang

Chapter 195"Beautiful lady," masuyong usal ni Santi. His voice held that perfect, deep London accent na paborito nito habang nakalahad ang kanang kamay sa harap ng asawa. "May I invite you to dance?"Tiningnan lang ni Astrid ang palad nito bago marahang ipinatong ang sariling kamay doon. "Huwag kang mag-isip ng kung ano, Santi. This is just for the crowd.""I don't care about them, Astrid. I only care about you," seryosong sagot ni Santi sabay kabig sa kaniya palapit habang nagsisimulang tumugtog ang The Blue Danube."You're stepping too fast," bulong ni Astrid habang sumasabay sa counterclockwise na ikot ng sayaw."Then hold on to me tightly. Hindi kita hahayaang mahulog," sagot naman ng lalaki, tightening his grip on her waist, lifting her slightly as if she weighed nothing.Sabay ng pagputok ng mga kweritis sa langit ay ang tila pagkawala ng ingay ng mundo. Para kay Santi, ang natitira na lang ay ang babaeng nasa bisig niya ngayon."Santi, tapos na ang kanta," malamig na pukaw ni

Chapter 197"May kasabihan nga na ang guro sa loob ng isang araw ay magulang habangbuhay. Wala akong anak, kaya ituturing kitang parang tunay kong dugo," pagpapatuloy ng matanda sabay kabig kay Caroline para yakapin ito nang mahigpit.Gagamitin ko ang buong buhay ko, ang lahat ng narating ko, para ibigay sa iyo ang lahat ng karangyaan, aking anak. Kahit maubos pa ang pangalan ko, sumpa ni Prof. Portia sa kaniyang isip.Turing na parang tunay na anak? Isang mapait at nakatutunaw na galit ang namuo sa dibdib ni Caroline habang nakabaon ang mukha sa balikat ng propesor. Natatakot ka lang talagang masira ang pangalan mo. Duwag ka pa rin hanggang ngayon."Salamat po, Prof. Portia," malamig na tugon ni Caroline, tuluyan nang pinatay ang anumang natitirang awa sa kaniyang puso. Kung walang mag-aangat sa kaniya, siya mismo ang gagawa ng paraan gamit ang mga taong nakapaligid sa kaniya."Christmas Eve na bukas. Magbihis ka, lalabas tayo. Ipagpapatahi kita ng bagong damit," masiglang aya ni Pro