《The Auctioneer’s Billion-Dollar Revenge》全部章節：第 281 章 - 第 290 章

Chapter 279Kapag naisakay na siya ng dalawang lalaking ito sa eroplano, alam ni Caroline na baka iyon na ang huling pagkakataon na matatapakan niya ang Pilipinas. Habang buhay na siyang hindi makakabalik.Mabilis niyang hinablot ang fruit knife na nasa ibabaw ng lamesa. Iwinasiwas niya iyon nang ligaw sa hangin, direkta sa dalawang lalaking dahan-dahang lumalapit sa kanya."Huwag kayong lalapit!" sigaw ni Caroline, nanginginig ang buong katawan sa takot at galit."Ma'am Caroline, nakiusap po kami. Magpakalma kayo at ibaba niyo ang kutsilyo," sabi ng isang bodyguard, nakataas ang dalawang kamay para ipakitang wala siyang armas."Umalis kayo rito! Lahat kayo, lumayas!"Sumugod si Caroline habang iwinawagayway ang kutsilyo, pasuray-suray siyang naglakad patungo sa pinto ng ward. Malinaw sa utak niya ang plano. Ang tanging paraan para maligtas siya ay ang makalabas sa pintong iyon at gumawa ng malaking iskandalo sa labas.Nang makatiyempo, bago pa siya tuluyang maabutan, buong lakas niya

Chapter 281Hindi niya maintindihan noon kung bakit! Ngunit sa sandaling makita niya si Albert ngayon, bigla niyang naunawaan ang lahat.Bahagyang nabuhayan ng loob si Albert nang makita si Ingrid. Inakala niyang naparito ito para iligtas at saksihan ang paglaya niya."Wife, I..." nauutal na panimula ni Albert.Itinaas ni Ingrid ang kanyang kamay upang patigilin ito sa pagsasalita."Bago ako pumunta rito, paulit-ulit kong iniisip kung ano ang pagkukulang ko kumpara sa babaeng 'yon. Pero matapos kitang makita ngayon, naintindihan ko na," malamig na pautol ni Ingrid.Maraming hirap ang dinanas ni Albert sa loob ng detention center nitong mga nakaraang araw. Alam niyang hindi siya papakawalan ng dalawang walang pusong bastos na iyon. Ang tanging pag-asa na lang niya ay si Ingrid.Para sa kanya, ang asawa niya ang pinakamadaling bolahin sa lahat."Honey, I really know I was wrong. Please give me a chance," pagmamakaawa ni Albert habang sumusubok umiyak. "Siya naman ang nanalandit sa akin,

Chapter 283Natigilan si Caroline sa narinig. Bakit biglang nagtatanong si Kevin tungkol kay Raica?Ibinaba niya ang kanyang ulo habang mabilis na dinalaw ng kaba ang kanyang mga mata."Nasa pamilya Romanov sigurado si Raica!" nanginginig na sagot ni Caroline habang nakatitig sa sahig.Nakahilig si Kevin sa marangyang sofa habang malamig na nakatitig sa babaeng nasa harap niya.Sa matinding presensyang nagmumula rito, hindi man lang nangahas si Caroline na itaas ang kanyang mukha. Nararamdaman niya ang nakapangingilabot na titig nito na tila nagpapakimiki sa kanyang buong katawan.Tahimik lang si Ryker na nakaupo sa gilid habang humihigop ng tsaa. Nanonood lang siya sa nangyayari at walang balak sumabat.Ang mas lalong hindi mapakali ay si Precy na nakaupo sa tabi ni Kevin. Paano siya hindi mag-aalala kung ang nakasalalay rito ay ang mismong buhay ng anak niyang si Zane?"Kunin mo ang batang iyon agad-agad at—" hindi natapos ni Precy ang sasabihin."Precy!" malamig na saway ni Kevin s

Chapter 285"Sana nga ay may matira pa pagkatapos ng liquidation ng korte!" humalakhak nang mahina si Tristan habang nakatitig nang malamig kay Savanna."Huwag kang mag-alala, siguradong bibigyan kita ng karangalan pagdating ng tamang panahon. Pero nag-iisip lang ako, masaya kaya ang Santi mo ngayon sa welfare home?" patuloy ng lalaki na may halong pang-uuyam sa kanyang boses habang nakataas ang isang kilay."Huwag kang mag-alala dahil nakiusap na ako sa lahat, walang sinumang mag-aampon sa Santi mo. Mananatili siyang anak ninyo ni Albert habang-buhay!" seryosong banta ni Tristan na tuluyang nagpabagsak sa natitirang lakas ng babae."Palagi silang titingnan bilang mga anak ng mga preso mula sa labor camp!" pagtatapos ng lalaki na walang kaunting habag sa kanyang mukha.Ang mga salitang iyon ni Tristan ang tuluyang naglakbay kay Savanna sa matinding kawalan ng pag-asa. Ang kanyang anak ang pinakamahalagang tao sa kanyang buhay, ngunit ngayon ay nalaman niyang hindi lang ito mawawalan n

Chapter 287Inabot ni Tristan ang plato ng ham sa kapatid habang pilit na ibinabaling sa iba ang usapan."Tikman mo 'to, 'di ba paborito mo 'tong flavor?" untag ni Tristan.Iniwas niya ang paningin kay Astrid. Sinalinan niya ang sarili ng alak bago tumitig sa labas ng bintana, sinusubukang itago ang kabalisahan."Ang ganda ng gabi ngayon," deklara ni Tristan.Kumunot ang noo ni Astrid at napalingon din sa labas. Madilim ang paligid, walang buwan, at halos lamunin ng kadiliman ang buong tanawin. Tumingin siya pabalik sa kapatid na nasa tapat niya, halata ang pagtataka sa mukha."Kuya, lasing ka na ba?" tanong ni Astrid."Ahem... Ang tinutukoy ko kasi ay 'yung artistic conception! Mararamdaman mo lang 'yon, hindi na kailangang ipaliwanag pa," pagdadahilan ni Tristan sabay tikhim."Ang mga lalaki talaga kapag in love, hindi maintindihan," pabalang na sagot ni Astrid sabay irap.Kumuha siya ng isang pirasong ham at dinala iyon sa bibig, dahan-dahang tumango dahil sa sarap.Habang pinapano