The Auctioneer’s Billion-Dollar Revenge のすべてのチャプター: チャプター 371 - チャプター 380

Chapter 379Ipinagpatuloy ni Astrid ang pag-aayos ng mga papeles sa kaniyang mesa, ngunit ramdam niya ang unti-unting pagkawala ng kaniyang pokus. Huminga siya nang malalim at naglakad patungo sa balkonahe.Sinalubong siya ng malamig na hangin ng gabi. Ang amoy ng basang lupa mula sa katatapos lang na ulan ay tila gumising sa kaniyang natutulog na sistema.Habang nakatitig sa kalmadong tubig ng swimming pool sa ibaba at sa mga nakapatay na ilaw sa paligid, ang mga sinabi ni Santi na ibinalita sa kaniya ni Alessandra ay muling umalingawngaw sa kaniyang isipan."Nagsinungaling ako," bulong niya sa hangin.Nagsinungaling siya sa tawag kanina. Hindi totoong wala na siyang nararamdaman. Labing-isang taon. Labing-isang taon niyang minahal ang lalaking iyon. At ang mga salitang binitawan nito ngayon ay ang klase ng pagpapahalaga na hinding-hindi niya natanggap noong magkasama pa sila.Ngunit alam niya rin na ang mga bagay-bagay ay nawawalan ng halaga kapag lumipas na ang tamang panahon. Katu

Chapter 381Narinig ni Astrid ang mga salitang iyon."Salamat..." mahinang bulong ni Astrid habang pilit na pinasisilay ang isang tipid na ngiti sa kaniyang mga labi.Ngunit sa sumunod na segundo, tuluyan nang nawalan ng lakas ang kaniyang katawan at diretsong natumba pasulong."Astrid!" sigaw ni Santi, mabilis ang naging reaksyon ng kaniyang mga bisig.Agad niyang nasalo ang katawan ng asawa bago pa man ito tuluyang humampas sa sahig. Doon niya lang narehistro sa kaniyang utak kung gaano kainit ang balat nito—mataas ang lagnat nito at tila nagbabaga."Astrid, gumising ka! Huwag mo akong takutin nang ganito!" desperadong pag-alug-alog niya sa katawan nito, ngunit nanatiling sarado ang mga mata ng babae.Walang pag-aalinlangan na binuhat ni Santi ang walang malay na si Astrid. Nilagpasan niya ang naguguluhang staff at ang mga papeles na naiwan sa mesa, at mabilis na naglakad patungo sa labas upang dalhin ito sa pinakamalapit na ospital."Hindi pa... hindi pa natatapos ang divorce natin

Chapter 383Hindi alam ni Santi na sa bawat beses na humaharang siya para protektahan si Caroline, unti-unting nadudurog ang natitirang kahinaan sa puso ni Astrid. Pero sa bawat pagkadurog, may nabubuong sumpa.Darating ang araw na aakyatin niya ang pinakamataas na palapag ng tagumpay. Pagdating sa tuktok ng piramide, sisiguraduhin niyang walang Santi o Kevin ang makakapagsalba kay Caroline. Pagbabayarin niya ito.Ngunit hindi lang paghihiganti ang buhay niya. Gagawin niya ito para sa sarili niya. Limang taon na ang sinayang niya sa maling tao. Tama na.Bumubuhos ang malakas na ulan sa labas ng bintana ng St. Luke's. Madilim na ang paligid nang magmulat ng mata si Astrid. Tuyo ang kanyang lalamunan. Akmang babangon siya para magsalat ng baso nang may pamilyar na boses na pumigil sa kanya."Ako na," malambing ngunit seryosong saad ni Alessandra. Kinuha nito ang pitsel, nagbuhos ng tubig, at inabot ang baso kay Astrid."Salamat," bulong ni Astrid matapos uminom. Inilibot niya ang paning

Chapter 385Dala ang mga paboritong pagkain ni Astrid mula sa pinakagusto nitong restawran, mabilis ang mga hakbang ni Santi patungo sa ospital. Subalit pagtapak pa lang niya sa reception room sa labas ng ward, natigilan siya.Isang masiglang tawanan ang pumailanlang mula sa loob.Dumaan ang kaba sa dibdib niya. Sumilip siya sa maliit na salamin ng pinto. Doon, nakita niya si Astrid. Ang babaeng matagal nang hindi ngumingiti sa kanya ay mukhang masayang-masaya ngayon.At ang dahilan? Si Ryker."Gusto mo pa ng lugaw? Dahan-dahan, mainit pa ito," malambing na saad ni Ryker habang maingat na hinahalo ang pagkain para kay Astrid."Salamat, Ryker. Ayoko na ng gulay, busog na ako," nakangiting sagot ni Astrid, bakas ang gaan ng loob na matagal nang hindi nakikita ni Santi."Kahit kaunti lang, Astrid. Para sa lakas mo. Huwag mo akong tanggihan, please?" pagsusumamo muli ni Ryker, tinitigan si Astrid ng may malalim na pagmamahal na hindi man lang nito itinago.Napakuyom ang palad ni Santi hab

Chapter 387Binuksan niya ang pinto ng sasakyan at sumakay nang hindi man lang nililingon ang lalaking naiwan sa labas. Sumara ang pinto, at tuluyan nang umandar ang kotse, unti-unting nawawala sa gitna ng dagsang sasakyan sa maulawng lansangan ng Maynila.Naiwang nakatayo si Santi sa tabi ng kalsada, nakatitig sa kawalan.Pakiramdam niya ay may malaking bahagi ng kanyang pagkatao ang tuluyang kinuha at isinama ng kotseng iyon palayo. Alam niyang simula sa araw na ito, wala na siyang dahilan para lumapit kay Astrid. Wala na siyang puwang sa buhay nito.Habang humahampas ang malamig na hangin at ulan sa kanyang katawan, pakiramdam ni Santi ay winasak nang pira-piraso ang kanyang dibdib.Hindi pa nakikita ni Tiffany si Mr. Romanov na ganoon kadehado ang hitsura.Ang lalaking kilalang walang awa at napakadesidido pagdating sa negosyo ay nakatayo ngayon sa gilid ng kalsada, basang-basa ng ulan habang hinahatid ng tingin ang sasakyan ng kanyang ex-wife. Mukha itong tangang iniwan sa kawala