All Chapters of The Auctioneer’s Billion-Dollar Revenge: Chapter 391 - Chapter 400

Chapter 396"Santi! Huwag! Pakiusap..." mahinang dinalangin ni Astrid sa kanyang pagtulog, habang pilit na ibinubaling ang ulo sa unan.Mabigat at magulo ang kanyang panaginip. Hinahabol siya ng isang madilim na anino sa isang kakaibang mundo na wala siyang matakasan. Sa labas ng ilusyong iyon, nakatayo si Santi—malamig ang mga mata, walang pakialam habang pinapanood siyang malunod sa makukulay ngunit nakakasuffocate na mga bula."Tulungan niyo ako..." subok niyang isigaw, pero walang boses na lumabas sa kanyang bibig.Hingal na hingal si Astrid nang bigla siyang mapabalikwas nang gising. Hawak-hawak niya ang kanyang dibdib habang mabilis ang tibok ng puso."Panaginip lang... Panaginip lang pala," bulong niya sa sarili habang pinapahid ang malamig na pawis sa kanyang noo.Masyadong totoo ang pakiramdam ng panaginip na iyon. Sumulyap siya sa bintana ng kanyang silid. Bahagya nang pumuputi ang langit sa labas, hudyat ng madaling-araw.Dahil hindi na siya makabalik sa pagtulog, nagpasya

Chapter 398Hindi na naghintay ng sagot si Ryker. Binuksan niya ang pinto ng ward at lumabas sa pasilyo ng ospital kung saan nagpapatuloy ang marahang buhos ng ulan sa labas ng bintana.Pagkalabas ng pinto, hinarap niya ang mga bodyguard na nakabantay sa pasilyo. Dumukot si Ryker ng isang makapal na bundle ng pera mula sa kanyang bulsa at iniabot ito sa pinuno ng mga bantay."Huwag ninyong babanggitin kay Mr. Riego na pumunta ako rito ngayon. Maliwanag?" utos ni Ryker, mababa ang tono ngunit puno ng awtoridad."Opo, Sir. Walang makakarating kay Boss," mabilis na sagot ng bodyguard habang maingat na tinatanggap ang pera.Tumango lang si Ryker bago mabilis na naglakad patungo sa elevator nang walang lingon-lingon.Samantala, sa loob ng tahimik na ward, nanatiling nakaupo sa malamig na sahig si Caroline. Tulala siyang nakatitig sa kawalan habang unt-unting umaagos ang luha sa kanyang pisngi.Paano ako humantong sa ganito? Bakit kailangan kong lumuhod sa harap ng asong tulad ni Ryker? tan

Chapter 400Tiningnan ni Astrid ang kanyang relo. Alas-diyes na ng gabi. Bukod sa ulan sa labas, nararamdaman na niya ang bigat ng kanyang talukap. Naalala niya ang bilin ng doktor na masyado pang mahina ang kanyang kapit, kailangan ng sapat na pahinga at iwasan ang puyat para sa kaligtasan ng sanggol."Hindi na siguro, Zane. Kailangan ko nang bumalik sa hotel para magpahinga. May auction pa ako bukas," malumanay na tanggi ni Astrid.Bakas ang matinding pagkadismaya sa mukha ng binata. Bahagya nitong hinawakan ang laylayan ng manggas ni Astrid, tila nagmamakaawa."Uuwi ka na agad? Kahit kalahating oras lang, Astrid... Bigyan mo naman ako ng kalahating oras, oh? Please?" puna ni Zane, ang boses ay puno ng pagsusumamo.Naisip niya ang mga inihanda niyang fireworks para sa dalaga. Kahit pa magbayad siya ng malaking multa dahil sa maagang pagpapasiklab nito sa gitna ng ulan, walang pakialam si Zane—basta ba makita lang ni Astrid ang inihanda niya para sa kanya."Zane, ano ba itong ginagawa

Chapter 402"Salamat, Erton. Pero kung sakali mang magkaroon ng hindi inaasahang sitwasyon mamaya, sana ay hayaan mo muna akong ayusin ito sa sarili kong paraan," banayad ngunit may pinal na tono na saad ni Astrid. Bahagyang sumilay ang isang tipid na ngiti sa kanyang mga labi.Naitaas ni Erton ang kanyang kilay dahil sa narinig. Kitang-kita niya ang nag-aalab na tiwala sa sarili at ambisyon sa mukha ng dalaga."The stage is yours," pormal na tugon ni Erton habang inilahad ang kamay upang bigyan siya ng daan.Tumango naman si Astrid at ngumiti bago tuluyang humakbang papasok sa mismong bulwagan ng auction house.Subalit isang malamig na pagsalubong ang agad na bumati sa kanya pagkatapak na pagkatapak pa lang niya sa entablado.Punong-puno ang buong hall ng mga elitista at kolektor, ngunit iilan lamang ang nag-abalang pumalakpak. Halatang pilit pa ang iba. Sa gitna ng malamig na atmosphere na iyon, ang pinakamalakas at pinakamasiglong palakpak ay nanggaling sa VIP section. Walang iba k

Chapter 404"Sobrang pagod mo ba?" tanong ni Zane habang maingat na pinaandar ang sasakyan sa gitna ng bumubuhos na ulan."Isang oras at kalahati lang 'yon, pero parang naubos ang buong lakas ko," sagot ni Astrid habang mas lalong sumasandal sa passenger seat at tuluyang ipinikit ang kanyang mga mata."Matulog ka muna. Gisingin na lang kita pagdating natin sa hotel," marahang utos ni Zane, ibinababa nang kaunti ang aircon para hindi ito lamigin.Hindi na sumagot si Astrid. Ilang sandali pa ay narinig na ni Zane ang marahang paghinga ng dalaga sa kanyang tabi. Lumingon siya, pinagmasdan ang mukha nitong hinahagkan ng liwanag at anino mula sa mga ilaw sa kalsada."Sana ganito ka na lang palagi kapag kasama ako," bulong ni Zane sa hangin, sapat lang para sa sarili niya. Sa mga sandaling tulog ito, nawawala ang pagiging mailap at intimidating ng isang gold medal auctioneer, at doon lang niya nararamdamang may karapatan siyang tumayo sa tabi nito.Biglang kumurba ang kotse sa isang likuan.