All Chapters of The Auctioneer’s Billion-Dollar Revenge: Chapter 451 - Chapter 460

Chapter 456Malakas ang buhos ng ulan sa labas ng Villa. Ibinaba ni Caroline ang tray sa mesa bago dahan-dahang inakay si Santi patungo sa study room. Mula nang halos patayin siya ni Ryker sa ospital, alam niyang kapag wala siyang ginawa, hindi niya malalaman kung kailan siya tuluyang tatapusin ni Kevin.Kailangan niyang samantalahin ang pagkakataong ito. Hindi lang dapat siya magkaroon ng ugnayan kay Santi, kailangan din nitong malaman kung gaano kalagim ang sitwasyon nila ni Raica sa loob ng pamilya Riego. Gusto niyang gamitin si Santi para mapabagsak si Kevin. At higit sa lahat, gusto niyang gamitin ang gabing ito para manatili sa tabi ng lalaki habambuhay.Inabot ni Caroline ang prepared tea kay Santi. Sa gitna ng pag-abot, dahan-dahan niyang iniyuko ang kanyang leeg para "inadvertently" na maipakita ang mga pasa at marka doon. Marka iyon ng sakal na iniwan ni Ryker.Inasahan niyang mag-aalala si Santi o kahit magtanong man lang. Subalit nang mag-angat siya ng tingin, tila walang

Chapter 458Lumapit si Prof. Portia at hawak sa dalawang balikat ang anak habang umiiyak nang tuluyan."Dugo nga ba talaga 'yun?!" tanong ni Prof. Portia sa gitna ng kanyang pag-iyak. "Kay Raica ba talaga 'yun?!""Mom, tumahimik ka nga!""Paano mo nagawa 'to?!" sigaw ng matanda habang masaganang dumadaloy ang luha. "Anak mo si Raica! Ano ang ginawa mo sa dugo ng sarili mong anak?!""Wala kang pakialam!""Bata pa si Raica, Caroline!" hagulhol ni Prof. Portia.Inis na inis na si Caroline sa mga pangaral ng kanyang ina. Sa tingin niya, ang sarili niyang ina ang pinakawalang karapatang magturo sa kanya kung paano maging isang magulang."Oo! Kumuha ako ng dugo kay Raica!" sigaw ni Caroline habang itinutulak ang kamay ng ina. "At ginamit ko ang dugo ni Raica para makuha ang posisyon ko ngayon at maging goddaughter ng pamilya Riego! O, ano ngayon?!"Nanlaki ang mga mata ni Prof. Portia sa narinig. Dahil sa matinding pighati at galit, isang malakas na sampal ang ibinigay niya sa pisngi ni Car

Chapter 460Naghahabol ng hininga si Caroline matapos bitawan ang huling mga salita. Namumula ang kanyang mukha sa matinding emosyon at tuluyang nanginginig ang kanyang buong katawan.Patuloy ang pag-usal ni Prof. Portia ng "patawad," ngunit sobrang hina na ng kanyang boses at halos hindi na ito marinig.Tiningnan lang ni Caroline ang ina na tila nahihimatay na sa labis na pighati. Malamig niyang inilayo ang kanyang tingin.Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa pinto ng kuwarto. Bago tuluyang lumabas nang hindi gumagawa ng anumang paglingon pabalik, nag-iwan siya ng huling linya."Ngayong alam mo na ang lahat ng ginawa ko," malamig na sabi ni Caroline, "malaya ka nang isumbong ako sa pulis o sabihin kay Astrid."Huminto siya nang bahagya sa may pintuan."Tutal," huling hirit ni Caroline, "mas itinuturing mo naman siyang anak kaysa sa akin."Inakala niyang tulog na ang lahat sa bahay dahil sa lalim ng gabi, ngunit pagkabukas na pagkabukas pa lamang niya ng pinto sa entrance, narinig n

Chapter 462"Sigurado ako," dahan-dahang sabi ni Santi Riego habang tumatayo at malamig na nakatitig sa mga sugatang binti ni Caroline.Nakahinga nang maluwag si Caroline at mabilis na tumango."Masyadong masakit ang nararamdaman mo ngayon, 'di ba?" tanong muli ni Santi Riego sa kanya.Tumango muli ang babae nang mabilis dahil sa pag-aakalang pinapahalagahan pa rin ng lalaki ang dati nilang pinagsamahan."Pero nararapat lang sa 'yo ang karma na 'to," dagdag pa ni Santi Riego habang mas lalong dumilim ang mukha. "Dahil sa 'yo, halos masaktan ko na naman si Astrid!""Caroline, karapat-dapat ka lang mamatay!" malamig na patuloy ng lalaki bago tumalikod.Pumutla tulad ng papel ang mukha ni Caroline sa kanyang narinig.Akala niya ay naparito si Santi Riego para pahirapan siya dahil sa pagpapakain ng gamot at pag-set up sa lalaki.Ngunit malinaw na sinabi ni Santi Riego na ginagawa niya ang lahat ng ito dahil kay Astrid.Masyado niyang mahal si Astrid hanggang sa puntong iyon.Iniisip pa ri

Chapter 464Dumating si Santi Riego sa tapat ng sanatorium.Tanghaling tapat na noon ngunit napakalakas pa rin ng buhos ng ulan mula pa kagabi. Ang mga dahon ng puno sa paligid ay nakayuko dahil sa tindi ng hanging kasama ng ulan, at ang dating tahimik na kalsada ay napuno ng basang putik na pinaliligiran ng mataas at madilim na bakal na gate.Ipinatigil ni Santi Riego ang kanyang sasakyan sa labas ng bakod ng sanatorium.Sa mismong sandaling iyon, biglang tumunog ang kanyang telepono.Bumaba ang malamig na tingin ng lalaki sa screen ng telepono upang tingnan kung sino ang tumatawag.Si Kevin ang lumalabas na caller ID.Kinuha ni Santi Riego ang telepono, sumulyap sa hindi kalayuang gusali, at naging mas malamig at malalim ang kanyang mga mata.Pinindot niya ang answer button."Nag-abala ka pa talaga para lang mahanap ang lugar kong ito," bungad ng boses ni Kevin mula sa kabilang linya."Nasaan si Raica?" tanong agad ni Santi Riego sa mababang boses.Mabilis na pumailanlang ang boses