บททั้งหมดของ The Auctioneer’s Billion-Dollar Revenge: บทที่ 441 - บทที่ 450

Chapter 446Maagang dumating si Santi sa mansyon. May bitbit siyang regalo para sa Bagong Taon at isang makapal na red envelope para kay Raica.Mula nang mahulog si Raica sa gusali, tinanggal na ang lahat ng dating kasambahay ng mga Riego. Ang mga natira ay para na lang sa gawaing-bahay, habang ang mga personal na nag-aasikaso kay Raica ay pawang galing na sa mga tauhang inayos ni Santi."Mr. Romanov, magtsa-a po muna kayo," bati ng kasambahay habang inilalapag ang tasa ng tsa-a sa may bulwagan."Thank you," tipid na tugon ni Santi.Inabot niya ang mga inihandang red envelopes sa mga kasambahay, pati na rin sa natitirang mga tauhan ng pamilya Riego. Hindi usapin sa kaniya ang pera. Gusto niyang ipamukha at iparamdam sa lahat na si Raica ang tunay na batang madyonda at amo sa bahay na iyon."Dahan-dahan sa pagbaba, Raica," mabilis na utos ni Caroline habang inalalayan ang bata pabalik sa sala.Nang marinig ni Santi ang ingay sa hagdanan, agad siyang tumayo para salubungin ang anak. Nak

Chapter 448"Nabanggit po ni Mamita noon na si Tita Astrid ang pinakapaborito niya," bulong ni Raica sa kanyang sarili habang napahigpit ang yakap sa leeg ng matanda."Kung gaano ako kabait sa kanya, bakit magagawa ng batang 'to ang ganito?" isip-isip ni Ryker habang nakatitig sa natapon na cream sa sahig."Sinadya niyang itumba ang cake," mabilis na hinala ni Ryker.Naalala niya ang kaluskos sa labas ng banyo noong isang gabi. Hindi hangin sa kurtina ang narinig niya kundi ang batang ito. nalaman nito ang plato ng kanilang balak."Walang kwenta talaga si Caroline. Pati sariling anak, hindi magawang kontrolin," galit na naisip ni Ryker sabay kitkit ng kanyang ngipin."Sayang ang cake. Mukhang ako na mismo ang kailangang kumilos," pabulong niyang banta bago lumayo.Nakapagpalit na ng damit si Astrid at dahan-dahang bumaba ng hagdan. Tumatagaytay ang malamig na hangin mula sa labas habang ang ulan ay patuloy sa pagpatak sa salaming bintana. Tumigil na sa pag-iyak si Raica.Mabilis na bu

Chapter 450Namumula ang maliit na mukha ni Raica, marahil dahil sa lamig ng ulan o dahil sa matinding sama ng loob.Mas lalong nagkaroon ng katiyakan si Astrid sa kaniyang hinala dahil sa inasal ng bata. Pinunasan niya ang mga luha sa mga mata ni Raica."Raica, gusto kong sabihin sa 'yo na malaki ka na," maunawaing sabi ni Astrid. "May sarili ka nang isip para malaman kung ano ang tama at mali.""Tita..." humihikbi pa rin ang bata."Naiintindihan ni Tita na may mga dahilan ka kaya hindi mo masabi," pagpapatuloy ni Astrid habang nakatitig sa kaniyang mga mata. "Pero gusto pa rin kitang pasalamatan. Alam kong kaya ayaw mo akong pakainin ng cake kanina ay dahil gusto mo akong protektahan... pati ang baby sa tiyan ko."Tumingala si Raica sa kaniya."Sobra akong masaya, Raica," ngumiti si Astrid. "Ginawa mo ang tamang desisyon."Tila tumagos sa puso ng bata ang bawat salitang binitawan ni Astrid. Lalo itong napahagulgol habang pinupunasan ang kaniyang mga pisngi."Tita Astrid, I'm sorry!

Chapter 452Sa liwanag ng ilaw mula sa poste sa labas ng courtyard, malinaw na nakikita ang bakas ng mga luha sa mukha ni Santi.Ang luhang iyon, na tila itinaboy ng malamig na hangin at ulan papunta sa puso ni Astrid, ay nagdulot ng matinding kirot sa kaniyang dibdib.Iminwestra ni Astrid ang kaniyang ulo paitaas at pinaling ang tingin sa malayo. Pinilit niyang 'wag na itong tingnan pa.Kung nalaman ko lang sana noon ang alam ko ngayon...Ibinigay niya ang buong puso niya noon. Sinakripisyo niya ang lahat para mahalin ito, pero limang taon na paghamak at pagmamaltrato lang ang nakuha niya kapalit.Ngayong nakawala na siya at handa nang magsimula muli, tsaka naman ito babalik para guluhin siya!How dare he treat me like that!How could he treat me so casually!Nakasandal pa rin si Santi sa itim na bakal na gate. Ang lupang tinatayuan niya ay tila umiikot sa kaniyang paningin. Hindi siya makatayo nang maayos at parang nagwawala ang apoy sa loob ng kaniyang katawan.Pilit niyang pinipig

Chapter 454Ang taong lumabas mula sa loob ng bakuran ay si Tito Rene, ang housekeeper ng villa.Naka-coat ito at halatang kagigising lang mula sa pagkakatulog dahil sa lamig ng gabi."Sino 'yan?" tanong ni Tito Rene habang naglalakad patungo sa gate.Nang makita niya kung sino ang nakatayo sa labas ng pinto, mabilis na bumilis ang kaniyang mga hakbang."Madam? Bakit po kayo bumalik?" gulat na tanong ni Tito Rene habang binubuksan ang bakal na gate.Narinig ni Astrid ang pagtawag nito sa kaniya ng Madam."Tito Rene, just call me Astrid," malambot niyang paalala.Bahagyang nataranta si Tito Rene. "Astrid, I'm so sorry! Nakalimutan ko lang po talagang baguhin ang tawag ko sa inyo.""It's alright, Tito Rene," ngumiti nang bahagya si Astrid bago tumingin sa sasakyan. "Pumasok ka na muna at tumawag ng dalawang kasambahay. Si Santi, kasi..."Napatigil si Astrid at nag-isip nang mabilis."Lasing siya," pagpapatuloy ni Astrid. "Kumuha ka ng dalawang tao para tulungan siyang maiakyat sa itaas.