ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / The Abandoned Wife's Bold Revenge Shocks the Billionaire CEO / บทที่ 161 - บทที่ 170

บททั้งหมดของ The Abandoned Wife's Bold Revenge Shocks the Billionaire CEO: บทที่ 161 - บทที่ 170

204

Kabanata 161

Kabanata 161 Si Rhian! Kadarating pa lamang niya mula sa parking area nang makita niya ang eksena. Hawak niya ang susi ng sasakyan at papalapit sana kay Marian nang mapansin niya ang lalaking naka-itim na mabilis na sumugod mula sa likuran nito habang may hawak na patalim. Parang huminto ang oras. Wala siyang inisip. Tumakbo siya. “Marian!” Kasabay ng sigaw niya ang pagtalon niya papunta rito. Tumilapon si Marian sa kanyang mga bisig. At sa sumunod na segundo, bumaon ang kutsilyo sa kanyang dibdib. Napasinghap si Marian. “Rhian!” Nanlaki ang kanyang mga mata. Pakiramdam niya ay tumigil ang tibok ng kanyang puso. Ilang metro ang layo ni Arturo nang mangyari iyon. Nang makita niya ang kutsilyong tumama kay Rhian, agad siyang sumugod. “Damn it!” Sinipa niya ang dalawang lalaking nakaharang sa kanya. Bumagsak ang mga ito sa semento habang umaalingawngaw ang mga daing ng sakit. Ngunit bago pa siya makarating kina Marian, dumating na ang grupo ni Max. “Protect President Men
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 162

Kabanata 162 Nang makita ni Marian ang litrato, parang may malaking bahagi ng palaisipan na biglang nabuo sa isip niya. Kanina pa niya iniisip kung paano siya natunton ni Tiger. Hindi siya nito nakita nang maayos sa hot spring. Hindi rin nito alam ang pangalan niya. Pero ngayon, nasa harapan niya ang sagot. Mahigpit niyang hinawakan ang litrato habang unti-unting umaangat ang tingin niya kay Jessica. Namumutla ang mukha nito. Nanginginig ang mga kamay nito. At doon tuluyang nakumpirma ni Marian ang kanyang hinala. "Jessica..." malamig niyang sabi. Napatigil ang lahat sa hallway. "Ikaw ba ang nagbigay ng litrato na ito kay Tiger?" Biglang kumabog ang dibdib ni Jessica. Kanina pa siya balisa dahil sa nangyari kay Rhian. Pero hindi dahil nag-aalala siya rito. Galit siya. Galit na galit. Dahil si Rhian ang nasaksak. Hindi si Marian. Kung hindi lamang sumulpot si Rhian sa tamang oras, matagal nang patay si Marian ngayon. Ngunit wala siyang panahon para isipin iyon. Dahil ng
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 163

Kabanata 163 Sa kabilang bahagi ng hallway, nakatayo si Arturo na parang isang malamig na estatwa. Hindi ito nagsasalita. Hindi rin siya tinitingnan. Samantala, tahimik ding nakatayo si Jessica sa tabi nito. Walang may gustong magsalita. Parang anumang salita ay maaaring magpasabog sa tensyong bumabalot sa lugar. Maya-maya, bumukas ang pinto ng operating room. Agad na tumayo si Marian. Lumabas ang isang doktor na suot ang puting coat at face mask. Hindi na naghintay pa si Marian. “Doctor, kumusta po siya?” Tiningnan siya ng doktor bago ito tumango. “The surgery was successful.” Para bang may malaking batong naalis sa dibdib ni Marian. “However,” pagpapatuloy ng doktor, “the patient lost a significant amount of blood. Kailangan pa rin naming obserbahan siya, pero kung walang complications, he should wake up within forty-eight hours.” Napapikit si Marian saglit. Salamat. Iyon lang ang nasa isip niya. Alam niyang hindi tumama sa vital organs ang saksak dahil nakita niya mi
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 164

Kabanata 164 Maayos na ang lagay ni Rhian. Matapos suriin ang kaniyang vital signs, ngumiti nang bahagya ang nurse at isinulat ang resulta sa chart. Wala nang dapat ipag-alala. Matatag na ang kondisyon nito at tuloy-tuloy ang paggaling. “Mukhang okay na po ang lahat. Continue lang ang gamot at obserbasyon,” sabi ng nurse bago tuluyang lumabas ng VIP room. Nang magsara ang pinto, muling bumalik ang katahimikan sa silid. Nakaupo si Marian sa tabi ng kama ni Rhian. Ilang araw na siyang halos hindi umaalis sa ospital. Kahit may klase siya, bumabalik pa rin siya rito pagkatapos. Hindi niya kayang pabayaan ang binata. Habang nakatingin siya sa natutulog na mukha ni Rhian, may narinig siyang pamilyar na boses mula sa labas ng pinto. “President, hindi na talaga puwedeng ipagpaliban pa ’yan. Kailangan nang magamot nang maayos ang kamay ninyo. Kung patatagalin pa natin, baka magkaroon ng komplikasyon.” Si Secretary Max iyon. Bahagyang kumunot ang noo ni Marian. Dahan-dahan siyang tuming
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 165

Kabanata 165 Sandaling natahimik si Lola Amore matapos marinig ang sagot ni Marian. Ngunit gaya ng dati, mabilis din siyang ngumiti. Hindi niya gustong maramdaman ng dalaga ang anumang pressure mula sa kaniya. “Okay, Marian. Samahan mo muna ang kaibigan mo. Kapag may oras ka na, umuwi ka rito at sabay tayong maghapunan, ha? Miss ka na ni Grandma.” Lumambot ang boses ni Marian sa kabilang linya. “Opo, Grandma. Babalik po ako kapag nakaluwag-luwag.” “Sige. Mag-ingat ka lagi.” “Kayo rin po.” Pagkatapos noon ay nagpaalam na sila sa isa’t isa at naputol ang tawag. Dahan-dahang ibinaba ni Lola Amore ang telepono. Nang lumingon siya, nakita niyang nakaupo pa rin si Arturo sa sofa. Nakahawak ito sa isang business newspaper at kunwari ay abalang nagbabasa. “Arturo,” tawag niya. Hindi agad tumingin ang lalaki. “Hmm?” “Nag-away ba kayo ni Marian?” Hindi man lang nito itinaas ang ulo. “No.” Napangiti si Lola Amore. “Talaga?” Hindi sumagot si Arturo. Lumapit ang matanda at umupo sa
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 166

Kabanata 166 Napakurap si Marian habang nakatitig sa cellphone. Parang hindi niya naproseso nang tama ang narinig. “Ha?” Ngunit sa kabilang linya, halos hindi mapigilan ni Brian Joy ang excitement nito. “Marian, hindi mo ba naiintindihan? Lalaki si Dr. Castro!” Mas lalo lamang nalito si Marian. Nang na-gets niya ang sinabi ng dalaga, napatawa siya. Paano naging lalaki si Dr. Castro kung siya ang taong iyon? “Brian Joy, sandali nga. Hindi ba ilang taon mo nang hinahanap si Dr. Castro dahil gusto mong magpaturo sa kaniya ng medicine?” “Oo nga!” “Eh bakit parang iba na ang direksiyon ng usapan?” Humagikgik si Brian Joy. “Because destiny happened!” Napahawak si Marian sa noo. May kutob na siyang hindi maganda ang kahihinatnan ng kuwentong ito lalo pa't hindi naman lalaki si Dr. Castro. “Anong ibig mong sabihin?” “Love at first sight.” Tumahimik si Marian. “...Ano?” “Love. At. First. Sight.” Isa-isang diin ni Brian Joy. “Pagkakita pa lang sa akin ni Dr. Castro, alam kong
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 167

Kabanata 167 Nanlaki ang mga mata ni Boss Zeus nang makita si Marian. Mula ulo hanggang paa ay mabilis niya itong sinuri. Agad na kumislap ang pagnanasa sa kanyang mga mata. "Wow," bulalas niya habang nakangisi. "Saan naman nanggaling ang magandang 'to? Para kang artista. Parang diyosa." Lalong napaurong si Erich at mahigpit na kumapit sa braso ni Marian. "Boss Zeus, classmate ko siya," nanginginig na sabi ni Erich. "Students kami. Hindi kami gano'ng mga babae. Please, hayaan n'yo na kami." Ngunit imbes na maawa, lalo lamang lumapad ang ngiti ng lalaki. "Student?" ulit niya. Tumawa siya nang malakas. "Mas gusto ko nga ang mga estudyante." Namilog ang mga mata ni Erich. Samantalang si Marian ay nanatiling kalmado sa kabila ng tensiyon. Muling tumingin si Boss Zeus sa kanya. Ang tingin nito ay parang mamimili sa isang mamahaling produkto. "Dahil magkaibigan kayo," aniya, "pareho kayong sasama sa akin ngayong gabi." Pagkatapos ay lumingon siya sa dalawang bodyguard. "Dalhin n'
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 168

Kabanata 168 Nanatili si Marian na nakatayo sa gitna ng pasilyo habang si Arturo ay walang anumang emosyon sa mukha na naglakad palayo kasama ang grupo ng mga negosyante at executive. Hindi man lang ito lumingon. Makalipas ang ilang sandali, isa-isang pumasok ang mga ito sa marangyang private room sa dulo ng corridor. Bahagyang tumigas ang katawan ni Marian. Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman. Galit? Pagkabigo? O baka naman hindi na siya dapat magulat. Pagkatapos ng nangyari sa ospital, pagkatapos ng sampal na ibinigay niya rito, malinaw naman na lumayo na sila sa isa't isa. Samantala, si Erich na kanina ay umiiyak sa takot ay tila nakalimutan ang lahat nang makita si Arturo. Namula ang maputla nitong mukha. Napatitig siya sa direksiyong nilakaran ng lalaki. Parang nahipnotismo. Hindi niya maalis ang tingin sa matangkad at guwapong pigura nito hanggang sa tuluyan itong mawala sa kanyang paningin. Hindi niya namalayang nakanganga na pala siya. Samantala, nang
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 169

Kabanata 169 Itaas ni Arturo ang isang kamay at bahagyang itinuro si Marian. Iisang simpleng kilos lang iyon, ngunit sapat na para matahimik nang bahagya ang buong pribadong silid. “Siya ang mag-toast.” Natigilan si Marian. Hindi niya alam kung ano ang nasa isip ng lalaki. Kanina lamang ay diretsahan siyang itinanggi nito sa harap ni Zeus. Ngayon naman ay siya ang pinapatawag. Maging si Zeus ay napakunot-noo. May kung ano bang espesyal sa babaeng ito? Kung sakaling interesado si Arturo kay Marian, wala siyang balak makipagkumpitensya rito. Kahit gaano pa siya kayaman at maimpluwensya, wala siyang laban sa pinakamakapangyarihang negosyante sa Maynila. “Ano pang hinihintay mo?” agad na sabi ni Zeus habang tinutulak siya nang bahagya. “Bilisan mo. Mag-toast ka kay Mr. Mendoza.” Nagtawanan ang ibang mga executive. “Ang dami ko nang nakitang college girls na gustong makalapit kay Mr. Mendoza.” “Pero first time kong makakita ng mismong pinatawag niya.” “Swerte mo, hija.” “Go ahe
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 170

Kabanata 170 Sinadya siyang asarin ni Arturo. Napansin niyang sa tuwing nagagalit si Marian at masama siyang tinitingnan, saka lamang ito nagkakaroon ng kaunting buhay sa ekspresyon. Ilang araw na kasi itong malamig at mailap sa kanya, para bang wala silang pinagsamahan. Nakatingin si Arturo sa kanya habang mahigpit pa rin ang hawak sa kanyang baywang. "Magmakaawa ka," mababa nitong sabi. "At ilalayo kita rito." Diretso ang tingin nito sa kanyang mga mata. Isa si Arturo sa mga taong sanay magbasa ng sitwasyon. Isang tingin pa lang ay alam na nito ang nangyayari. Nakita nito kung paano siya napasama kay Zeus at kung paanong wala siyang madaling paraan para makaalis. Ngunit gusto nitong siya mismo ang humingi ng tulong. Gusto nitong magmakaawa siya. Bahagyang nanigas ang mukha ni Marian. Hindi niya gagawin iyon. Ayaw niyang may utang na loob kay Arturo. Lalo na ngayon. Lalo na matapos ang lahat ng nangyari sa pagitan nila. Huminga siya nang malalim bago mariing nagsalita. "Mr. Me
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
1516171819
...
21
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status