Kabanata 184 Halos mahawakan na ni Marian ang pilak na karayom na nahulog sa carpet. Kaunting abot na lang. Kaunting galaw na lang ng mga daliri niya. Ngunit bago pa niya iyon mapulot, naramdaman niyang bahagyang umangat ang laylayan ng suot niyang palda. Nanigas siya. Agad siyang nagpumiglas at itinulak ang lalaking nasa ibabaw niya. “Arturo, huwag!” Ngunit tila wala nang naririnig si Arturo sa matinding epekto ng gamot na nasa katawan niya. Mahigpit siya nitong hinila pabalik sa sofa at muling ikinulong sa mga bisig nito. Yumuko ang lalaki at sinakop ang mga labi niya sa isang mariin at desperadong halik. Patuloy na lumalaban si Marian. Ngunit sa bawat pagpiglas niya, lalo lamang humihigpit ang pagkakahawak ni Arturo. Sa gitna ng kanilang pagtatalo, natamaan ng braso ni Arturo ang mamahaling plorera sa gilid. Bumagsak iyon sa sahig. Nagkalat ang mga magasin, diyaryo, at mga dekorasyong nakapatong sa mesa. Ngunit ni isa sa kanila ay hindi na iyon pinansin. Maya-maya, tumig
Read more