All Chapters of The Abandoned Wife's Bold Revenge Shocks the Billionaire CEO: Chapter 151 - Chapter 160

Kabanata 152 "Boss Tiger, nakita ko sila! Dito sila tumakbo!" Mabilis na dumating si Tiger kasama ang kanyang mga tauhan. Kilala ni Arturo ang lalaking iyon. Isa ito sa mga kilalang personalidad sa ilalim ng mundo ng krimen sa Manila. Hindi man siya ang pinakamataas sa organisasyon, siya ang ikalawang pinakamakapangyarihan. Kilala rin siya sa pagiging marahas at walang pakundangan. Maraming beses nang nasangkot ang pangalan nito sa mga kaso ng karahasan at pagpatay, ngunit walang sapat na ebidensyang nakakapagpabagsak sa kanya. Ngayon, nahuli ni Marian ang lihim nitong pakikipagrelasyon sa asawa ng kapatid nito. At para sa mga taong gaya ni Tiger, walang puwang ang mga testigo. Hindi nito hahayaang makaalis nang buhay si Marian kapag nakilala siya nito. Sa loob ng maraming taon sa mundo ng negosyo, alam ni Arturo ang isang hindi nakasulat na patakaran. Ang mga negosyante at mga kriminal ay hindi dapat nakikialam sa teritoryo ng isa't isa. Ayaw niyang magkaroon ng direktang bangga

Kabanata 154 Mahigpit na hawak ni Marian ang strawberry ice cream habang tahimik na nakatayo sa harap ng lahat. Pakiramdam niya ay para siyang nasa gitna ng isang imbestigasyon. Lahat ng mata ay nakatutok sa kanya. Lalo na ang mga mata ni Arturo. Nakatayo ito nang tuwid sa hindi kalayuan, nakapasok ang isang kamay sa bulsa ng shorts nito. Tahimik lamang itong nakatingin sa kanya, tila naghihintay kung ano ang magiging sagot niya. Napakurap si Marian. Pagkatapos ay itinaas niya nang bahagya ang ice cream. "Bakit? Kailangan bang lalaki ang bumili nito para sa akin?" Kalmado ang kanyang boses. "Ako ang bumili nito." Isa iyong maliit na kasinungalingan. Ngunit wala siyang balak na magpaliwanag pa. Nagkatinginan sina Jessica at Trixie. Halatang hindi sila kumbinsido. Lalo na si Trixie na para bang handang magsalita anumang oras. Ngunit hindi na iyon pinansin ni Marian. Samantala, si Arturo naman ay tahimik lamang na nakatingin sa kanya. May bahagyang kurba sa sulok ng kanyang labi.

Kabanata 156 "Ano naman ito?" Napakunot ang noo ni Marian habang isinasara ang pinto ng suite. Kakapasok lamang niya mula sa entrance nang ilapag niya sa kama ang mga bagay na dala ng room service. Pagkabukas niya ng paper bag, agad siyang natigilan. May isang kahon ng condom at isang set ng lingerie. Nanlaki ang kanyang mga mata. "Ano'ng kalokohan ito?" Muli niyang sinuri ang mga laman ng bag. Baka nagkakamali lang siya. Ngunit hindi. Tama ang nakita niya. Talagang condom at lingerie ang nasa loob. Hindi niya alam kung matatawa ba siya o maiinis. Sigurado siyang wala siyang inorder na kahit ano sa mga iyon. Lalo namang imposibleng si Rhian ang nag-order. Habang nakatitig siya sa mga gamit sa kama, bumukas ang pinto ng banyo. Lumabas si Rhian na bagong ligo. May tuwalya pa itong ipinupunas sa buhok. Nang makita nito ang mga gamit sa kama, agad din itong natigilan. "Wait." Lumapit ito. "Ano 'yan?" Tinuro nito ang kahon. Napabuntong-hininga si Marian. "I honestly don'

Kabanata 158 Tuluyang lumamig ang samahan nina Marian at Arturo. Pagkasara ng pinto ng banyo, para bang naubos ang lahat ng lakas ni Marian. Dahan-dahan siyang sumandal sa malamig na pader at naupo sa sahig. Nakatungo siya habang mahigpit na nakakuyom ang mga kamay. Hindi niya maintindihan. Bakit ba bigla na lamang pumasok si Arturo sa banyo para insultuhin siya? Ano bang nagawa niya? Pakiramdam niya ay bawat salitang binitiwan nito ay sadyang pinili para saktan siya. Disgusting. Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip niya ang salitang iyon. Hindi naman siya umiiyak, pero mabigat ang dibdib niya. Kung tutuusin, matagal na siyang nasasaktan kay Arturo. Dapat ay sanay na siya. Pero sa tuwing akala niyang wala nang mas sasakit pa, lagi siyang napapatunayang mali. Samantala, sa balkonahe ng presidential suite, tahimik na nakatayo si Arturo. Nakasuot siya ng itim na silk robe. Sa pagitan ng mahahaba niyang daliri ay may hawak siyang sigarilyo. Paikot-ikot ang usok sa paligid niy

Kabanata 160 Napabuntong-hininga si Rhian matapos niyang sabihin ang nasa isip. Sa totoo lang, kahit siya ay nahihirapang intindihin ang ikinikilos ni Arturo nitong mga nakaraang araw. Matagal na silang magkaibigan. Halos magkapatid na nga ang turingan nila sa isa't isa. Kaya alam na alam niya ang ugali ni Arturo. Ngunit hindi bastos. Hindi ito iyong klase ng lalaking magsasalita nang masakit sa isang babae nang walang dahilan. Pero pagdating kay Marian, tila nagiging ibang tao ito. Tahimik na ngumiti si Marian. Ngunit hindi umabot sa mga mata niya ang ngiting iyon. "Alam ko naman," mahinang sabi niya. "Ano?" "Na galit sa akin si Arturo." Napakunot-noo si Rhian. Gusto sana niyang kontrahin iyon. Gusto niyang sabihing hindi iyon mukhang galit. Mas parang may ibang emosyon. Pero hindi niya alam kung paano ipapaliwanag. Kaya sa huli ay hindi na siya nagsalita. "Hintayin mo ako rito." Napatingin si Marian sa kanya. "Saan ka pupunta?" "Kukunin ko lang ang sasakyan sa parki