All Chapters of Heartless Mafia Lord: Chapter 41 - Chapter 50

Hindi ko alam kung kailan nagsimulang maging ganito kasalimuot ang lahat. Dati, malinaw ang plano ko. Papasok ako sa buhay ni Trenton bilang kapalit ng utang ng pamilya ko. Mananatili. Magtitiis. At sa tamang panahon—aalis. Walang damdamin. Walang komplikasyon. Pero ngayon? Hindi ko na alam kung saan ako nakatayo. Tahimik akong nakatayo sa may hagdanan ng mansyon, pinagmamasdan ang eksenang hindi ko dapat nakikita. Nasa ibaba si Trenton. At kaharap niya si Clementine. Ang babaeng dapat na nasa pwesto ko. Ang babaeng dahilan kung bakit ako napunta sa mundong ito. At ang babaeng… ngayon ko lang muling nakita matapos ang ilang linggong pagkawala niya. Mahigpit ang hawak niya sa braso ni Trenton, tila ba may karapatan siya. At ang mas masakit? Hindi siya inaalis ni Trenton. “Akala ko hindi ka na babalik,” malamig ngunit may bahid ng kakaibang tono ang boses ni Trenton. Hindi ko iyon narinig dati. Hindi ganoon ang boses niya kapag kausap ako. Mas malamig. Mas kontrolado.

Hindi ko na alam kung alin ang mas masakit—ang katotohanan, o ang paraan kung paano ito ibinunyag sa akin. Tahimik akong nakatayo sa loob ng silid ni Trenton. Hindi ko alam kung paano ako napunta rito, o kung bakit parang kusa na lang gumalaw ang mga paa ko. Marahil dahil sa papel na hawak ko ngayon. Isang dokumento. Isang kasunduan. Isang kasinungalingan. Mahigpit ang pagkakahawak ko sa papel habang paulit-ulit kong binabasa ang mga salitang ayaw kong paniwalaan. Marriage Contract. Hindi lang pala ito simpleng kasunduan para bayaran ang utang ng pamilya ko. Isa itong plano. Isang maingat na plano na matagal nang inihanda. At ang mas masakit— Alam ni Trenton ang lahat. “Hindi mo dapat hinahawakan ‘yan.” Nanigas ang katawan ko sa malamig at pamilyar na boses na iyon. Dahan-dahan akong lumingon. Nakatayo siya sa may pintuan, ang mga mata niyang madilim at hindi mabasa. Katulad ng dati. Katulad ng lalaking pinilit kong intindihin. Katulad ng lalaking… pin

POV: Mary Florence Pendleton Hindi ko na maalala kung kailan ako huling nakahinga nang maluwag. Sa loob ng mansion ni Trenton, bawat galaw ko ay may bantay. Bawat hakbang ko ay may kapalit. At bawat desisyon ko… maaaring magdala ng kapahamakan. Pero ngayong gabi, hindi na ako ang parehong Mary na pumasok sa mundong ito. Ngayong gabi, tatakas ako. Tahimik akong nakaupo sa gilid ng kama, hawak ang maliit na bag na matagal ko nang inihanda. Ilang damit lang, konting pera na palihim kong itinabi, at ang lumang litrato namin ni Clementine. Mahigpit ko iyong hinawakan. “Nasaan ka na…” bulong ko sa sarili. Hindi ko alam kung buhay pa siya o kung bahagi na siya ng lahat ng kaguluhang ito. Pero isang bagay ang sigurado—hindi na ako pwedeng manatili dito para hintayin ang sagot. Hindi habang unti-unti akong nasasakal. Hindi habang unti-unti akong nahuhulog sa isang lalaking hindi ko dapat mahalin. Napapikit ako. Si Trenton. Hanggang ngayon, hindi ko maintindihan kung pa

Hindi ko alam kung kailan nagsimulang magbago ang lahat. O kung kailan ko unang naramdaman na hindi na lang ito basta arranged marriage… kundi isang bagay na mas delikado. Isang bagay na unti-unting bumabalot sa akin hanggang hindi na ako makahinga nang maayos sa loob ng sariling buhay ko. At ang pangalan ng lahat ng iyon— Trenton Maxime Aldridge. Ang lalaking tinawag ng mundo na Heartless Mafia Lord. Pero ngayon… hindi ko na alam kung tama pa ba ang tawag na iyon. “Where were you?” Malamig ang boses niya. Pero ang lamig na iyon… hindi na parang dati. Mas mabigat. Mas may laman. Mas… nakakakulong. Nakatayo siya sa tapat ng pinto ng silid ko. Suot niya ang itim na suit na laging parang sumisigaw ng kapangyarihan. Ngunit ang mga mata niya… hindi na simpleng malamig. May kung anong apoy doon. Isang apoy na hindi ko maintindihan. “Sa library,” maikli kong sagot, pilit pinapakalma ang sarili ko. Hindi niya ako agad sinagot. Lumapit siya nang dahan-dahan, hanggang sa maramd

POV: Mary Florence Pendleton Hindi ko alam kung kailan nagsimulang maging ganito ang buhay ko. Isang araw, isa lang akong simpleng college student na ang tanging problema ay assignments, exams, at kung paano ko mababayaran ang tuition ko. Ngayon, bawat paghinga ko ay may kasamang takot. Takot sa mundo ni Trenton Maxime Aldridge. Takot sa mga taong gustong sirain siya. At mas lalo akong natakot… nang malaman ko na ako ang pinakamadaling target nila. “Stay inside the mansion at all times.” Iyon ang huling sinabi ni Trenton bago siya umalis kaninang umaga. Malamig ang boses niya, gaya ng dati. Walang emosyon. Walang paliwanag. Pero sa ilang linggo kong pananatili sa kanya, natutunan kong basahin ang pagitan ng mga salita niya. May panganib. Palaging may panganib. Pero hindi ko inisip na darating ito nang ganito kabilis. “Ma’am Mary, kailangan niyo pong pumasok sa loob,” sabi ng isa sa mga bodyguard sa akin habang nasa garden ako. Hindi ako sumagot agad. Pinagmamasdan ko lang