Semua Bab Heartless Mafia Lord: Bab 1 - Bab 9

Hindi ko kailanman inisip na ang isang gabing tulad nito ang sisira sa tahimik kong buhay.Ako si Mary Florence Pendleton—isang simpleng babae na lumaki sa mundo ng kakulangan pero punong-puno ng pangarap. Pangarap na makapagtapos ng kolehiyo, makahanap ng maayos na trabaho, at maiahon ang pamilya ko sa hirap. Wala akong hiniling na marangyang buhay. Hindi ko pinangarap ang kapangyarihan. Lalong hindi ko hiniling ang mapabilang sa mundong puno ng panganib.Pero isang gabi… nagbago ang lahat.Isang gabing puno ng takot, lihim, at isang desisyong hindi ko kailanman ginusto.Doon ko nalaman ang katotohanan—ang pamilya namin ay lubog sa utang. At ang utang na iyon ay hindi basta-basta. Hindi ito kayang bayaran ng pera. Hindi ito kayang takasan.Dahil ang pinagkakautangan namin ay si Trenton Maxime Aldridge.Isang pangalan na binabanggit ng mga tao nang pabulong. Isang lalaking hindi mo gustong makasalubong, at lalong hindi mo gustong galitin. Siya ang kapangyarihan sa likod ng katahimikan

Tahimik ang buong bahay nang gabing iyon. Ang orasan sa sala ay paulit-ulit na tumutunog, bawat segundo ay parang bumibigat sa dibdib ko. Nakaupo ako sa hapag-kainan, hawak ang isang tasa ng malamig na tsaa na matagal ko nang hindi iniinom. Hindi ako mapakali. Bukas na ang araw na makikipagkita ang pamilya namin sa lalaking kinatatakutan ng buong probinsya—si Trenton Maxime Aldridge. Ang mafia lord. At ang babaeng ihaharap sa kanya bilang nobya ay hindi ako. Si Clementine. Ang maganda kong step-sister na palaging hinahangaan ng lahat. Ang babaeng sanay sa magarang buhay, sa mamahaling damit, at sa atensyon ng mga tao. Ako? Tahimik lang. Simpleng college student na mas komportable sa library kaysa sa mga party. Kaya nang ipahayag ng mga magulang namin ang kasunduang iyon ilang araw na ang nakalipas, halos hindi ako makapaniwala. Isang kasal… kapalit ng utang. Hindi ko pa rin lubos maisip kung paano kami umabot sa ganitong sitwasyon. Huminga ako nang malalim at tumingin sa

Hindi ko alam kung bakit nanginginig ang mga kamay ko habang nakaupo ako sa loob ng itim na sasakyan. Tahimik ang paligid, pero pakiramdam ko ay parang may mabigat na ulap na nakasabit sa ibabaw ng ulo ko. Hindi ito ang buhay na pinangarap ko. Dapat ngayon nasa dorm ako, nagrereview para sa midterm exams ko. Dapat iniisip ko lang kung paano ko mapapasa ang mga subjects ko at kung paano ko matutulungan ang pamilya ko balang araw. Pero ngayon… Papunta ako sa mansyon ng lalaking kinatatakutan ng buong probinsya. Si Trenton Maxime Aldridge. Ang lalaking tinatawag nilang Heartless Mafia Lord. Huminga ako nang malalim habang nakatingin sa bintana. Sa labas, unti-unting lumilitaw ang napakalaking gate na gawa sa bakal. May dalawang armadong guwardiya sa magkabilang gilid nito. Nang bumukas ang gate, parang pumasok kami sa ibang mundo. Napakalawak ng lupain sa loob. May mahahabang driveway, mga ilaw na nakahilera sa gilid ng kalsada, at sa dulo nito ay nakatayo ang isang nap

Hindi ko akalaing darating ang araw na ikakasal ako nang walang saya sa puso. Lahat ng pangarap ko tungkol sa kasal ay matagal nang nabura bago pa man ako makapagsuot ng puting damit. Noong bata pa ako, iniisip ko na ang araw ng kasal ko ay magiging puno ng liwanag—may mga bulaklak, may ngiti ang mga tao, at may lalaking hahawak sa kamay ko dahil mahal niya ako. Pero ngayon… Nakatayo ako sa gitna ng isang malaking bulwagan na tila mas malamig pa sa hangin ng gabi. Tahimik ang paligid. Sobrang tahimik na para bang pati ang paghinga ko ay maririnig ng lahat. Ang simbahan—o mas tamang sabihin, ang pribadong kapilya ng pamilya Aldridge—ay napakalaki at napakayaman sa dekorasyon. May mga mamahaling chandelier na nakasabit sa kisame at naglalabas ng mahinang liwanag. Ngunit sa kabila ng lahat ng karangyaan, parang walang buhay ang lugar. Walang musika. Walang mga bisitang nag-uusap. Walang masayang tawanan. Parang isang seremonyang ginagawa hindi para sa pag-ibig—kun

Hindi ko alam kung ilang oras na akong nakatayo sa gitna ng silid. Tahimik. Malawak. Marangya. Ang kwartong ibinigay sa akin sa Aldridge Mansion ay mas malaki pa kaysa sa buong bahay na kinalakihan ko. Ang sahig ay gawa sa makintab na marmol, ang mga kurtina ay makapal at kulay ginto, at sa gitna ng silid ay may napakalambot na kama na tila para sa isang reyna. Pero kahit gaano pa ito kaganda… Hindi ko pa rin maiwasang maramdaman na para akong nakakulong. Huminga ako nang malalim habang dahan-dahan kong hinaplos ang tela ng isang mamahaling damit na nakasabit sa aparador. Ilan ba ang mga ito? Sampu? Dalawampu? Lahat ay bagong-bago. Lahat ay mamahalin. May mga damit na pang-gabi, elegante at makikinang. Mayroon ding mga kaswal na damit na kahit kailan ay hindi ko kayang bilhin noon. Sa tabi ng mga ito ay may kahon ng mga alahas. Mga kuwintas na kumikislap sa liwanag. Mga hikaw na tila gawa sa purong diyamante. Mga pulseras na parang kayang bayaran ang matrikula ko