All Chapters of Indayog sa Gabi (SSPG R-18+): Chapter 121 - Chapter 130

KIKAY’S POVMasyadong masakit ang ulo ko kaninang umaga at dumagdag pa ang eksena namin kaya pinilit kong matulog kahit ilang oras para ibalik ang lakas ko.Tanghali na nang tuluyan akong lumabas ng master suite, hindi ko maitatagong kumakalam na ang sikmura ko at ayaw kong mamatay sa gutom ng hindi man lang napapagbayad ang lalaking iyon.Nagbihis ako ng isang komportableng puting sundress, inayos ko ang sarili ko, at pinilit kong huwag magmukhang nasasaktan.Wala na akong planong maging mahina sa harap ng lalaking iyon.Malamig at diretso ang tingin ko habang naglalakad sa malawak na pasilyo ng villa.Tahimik ang paligid. Wala ni isang tauhan o maid ang makikita.Ibig sabihin, nagmamatigas pa rin si Rhamesis na hwag papasukin ang mga tauhan niya sa main house. Gusto pa rin niya ng privacy. Fine.Nang marating ko ang entrance ng grand dining hall, huminto ako.Sa gitna ng napakahabang hapag-kainan na gawa sa mamahaling salamin, nakalatag ang isang perpektong set-up para sa isang tao.

He manipulated my amnesia para lang maramdaman niyang napatawad ko na siya.Tsk! Nakakasakal ang kwartong ito— ang buong katutuhanang ito.Kahit na nanginginig pa rin ang mga binti ko, pinilit kong tumayo. Lumabas ako ng kwarto.Tahimik ang buong villa. Walang bakas ni Rhamesis, at lalong walang bakas ng mga 'staff' na sa totoo lang ay mga armadong tauhan pala niya.Dinala ako ng sarili kong mga paa palabas ng back door. Nakita ko na lang ang sarili kong naglalakad patungo sa mataas na kahoy na p***o ng bakod.Nang buksan ko ito, sinalubong ako ng maalat na simoy ng karagatan na humalo sa matapang na halimuyak ng libu-libong bulaklak.The garden.Tumambad sa akin ang makulay na paraisong ginawa niya para lang sa akin. Naroon pa rin ang maliit na fountain sa gitna, at ang malapad na duyan sa ilalim ng malaking puno.Napakaganda. Napakaperpekto.Sana... sana kung hindi lang talaga totoo ang mga naalala ko, ito na sana ang pinakamasayang araw ng buhay ko. Kung totoong tao lang si Rhamesis

BANG!Nanlaki ang mga mata ko. Tumigil ang pagtibok ng puso ko.Ang putok ay nanggaling mismo sa labas ng balcony. Sa mismong pwesto kung nasaan si Rhamesis.Ang buong katawan ko ay awtomatikong nanigas, ang paghinga ko ay umurong pabalik sa aking lalamunan.Nanlaki ang mga mata ko sa gitna ng madilim na kwarto. Ang puso ko na kanina ay pinupunit ng galit at sakit ay biglang tumigil sa pagtibok.Hindi kidlat iyon. Hindi kulog.Bago pa man tuluyang rumehistro sa utak ko ang tunog na iyon, at bago pa man ako makatayo mula sa pagkakabagsak sa kama...BANG!Isang pangalawang putok ang muling bumasag sa gabi.Mas malakas. Mas malapit. Nanggaling parin iyon mismo sa labas ng balcony ng master suite. Sa pwesto parin ni Rhamesis!Shit? Anong nangyayari? Bakit biglang nagkakaputukan?Si Julian! Shit! Ang lalaking iyon!“R-Rham...” Isang garalgal at nanginginig na bulong ang kumawala sa mga labi ko.Kahit gaano katindi ang poot na nararamdaman ko para sa kaniya, kahit ilang beses kong isinumpa

“Ayan!”Ang matigas at umaalingawngaw na boses ni Rhamesis ay pumuno sa kwarto, binalewala ang sakit ng kaniyang sariling mga sugat.Pindot niya ang earpiece na nakakabit pa rin sa kaniyang tainga, kahit na naliligo na ito sa sarili niyang pawis at ulan.“Yes, Boss!” rinig kong sagot ni Ayan mula sa labas.“Habulin niyo siya. E-lock down ang buong perimeter ng dalampasigan. Huwag ninyong hahayaang makatakas ang kapatid ko gamit ang stealth craft niya. I want him alive, Ayan. Is that clear?!”“Copy that, Boss! Moving out!”Kasunod ng utos na iyon ay ang mabilis na pagkilos ng mga tauhan ni Rhamesis. Ang mga yabag, ang mga sigawan, at ang tunog ng mga speedboat at sasakyan ay mabilis na lumayo patungo sa gubat.Unti-unting bumalik ang katahimikan sa loob ng master suite, maliban sa malakas na pagbuhos ng ulan at ang mabigat at naghahabol na paghinga ni Rhamesis.Nanginginig ang buong katawan ko, dahan-dahan akong gumapang palabas mula sa ilalim ng kama.Nang makatayo ako, halos hindi ko

Kinabukasan.Walang ingay ng ulan.Tanging ang tuyong kaluskos ng mga dahon sa hangin at ang mahihinang yabag ng mga security personnel sa labas ng villa ang naririnig.Hindi ako nakatulog kahit isang segundo. Ang mga mata ko ay mamula-mula at ramdam ko ang matinding pamamaga ng aking mga pilik-mata.Dahan-dahan akong tumayo mula sa tabing kama. Inayos ko ang simpleng damit na suot ko at marahang pinihit ang lock ng pinto.Binuksan ko ang pinto at humakbang nang bahagya palabas patungo sa pasilyo.Ang buong ikalawang palapag ay malinis na. Ang mga basag na salamin sa master suite ay natatakpan na ng mga pansamantalang wooden barricades habang inaayos ng mga construction workers.Sa ibaba, nakikita ko ang dalawang armadong guards na nakatayo sa magkabilang dulo ng grand staircase, nakatutok ang mga mata sa entrance.Akmang hahakbang ako patungo sa hagdanan nang biglang manigas ang buong katawan ko.Sa mismong gilid ng pinto ng bagong kwartong pinasukan ko—nakatayo siya.Napasinghap ako