Semua Bab Indayog sa Gabi : Bab 61 - Bab 70

“I am your arranged fiancée, Rhamesis Wilton! I am the future wife chosen by your grandfather, Crisostomo Wilton!”Parang biglang huminto ang pag-ikot ng mundo.Nawala ang lahat ng ingay sa paligid. Ang tunog ng aircon, ang paghinga ng mga tao sa loob ng kwarto, ang lahat ay naglaho. Ang tanging naririnig ko lang ay ang malakas at nakakabinging tibok ng sarili kong puso.Arranged fiancée? Rhamesis Wilton? Crisostomo?Anong nangyayari? Bakit pakiramdam ko, wala akong maintindihan!“At tatanungin mo ako kung anong karapatan ko?!” patuloy na sigaw ni Beatrice, halos maghysterical na habang ako, hirap na hirap iproseso ang mga sinasabi at lumalabas sa bibig niya.“You! Ikaw, pinoprotektahan mo ang isang murang bayaran sa loob ng mismong hotel na pag-aari mo?! Sa mismong suite na pag-aari ng pamilya mo?! God! Rhamesis! You are the sole heir of WWW corp.! How could you be this cheap!”Sole heir? WWW corp? Si Rhamesis? Pero si Julian? Akala ko ba siya ang may-ari ng WWW corp? Akala ko si Jul

RHAMESIS WILTON'S POVNapakabigat ng katahimikan sa loob ng Suite 808 matapos lumabas si Kikay.Ang bawat hakbang niya palayo ay parang nagpapaalala sa akin ng lahat ng kababuyang ginawa ko sa kan’ya.Habang ako, naiwang nakatayo rito, hawak ang suit jacket ko na ibinato niya mismo sa mukha ko.“You are a monster, Rhamesis... Mas masahol ka pa sa mga matatandang manyak na sumasayaw sa club.”Paulit-ulit na bumabalik sa utak ko ang sigaw niya! Ang galit na sumbat niya!Ang mga luha niya, ang panginginig ng mga balikat niya, ang duguan niyang labi, lahat ng iyon ay kasalanan ko.Tama siya! Naging mas masahol pa ako! Pero, yung sinabi niya? Yung limang taon na ang nakakalipas…Hindi kaya! Hindi kaya mali lahat ng pinaniwalaan ko? Hindi kaya mali na naniwala ako sa lolo ko? Hindi kaya! Lahat ng iyon ay paninira lang kay Kikay!Naiyukom ko ang kamao ko!“FUCK!” wala sa sarilo kong sigaw!“Rhamesis!” Agad na saway ni Rhamesis. Humalukipkip ito, ang mukha ay namumula pa rin sa inis dahil sa

“Messy situations?” Napahalakhak ako nang pagak, humakbang palapit sa kaniya. Ang mga mata ko ay nanlilisik. “Ikaw ang naging kasabwat niya sa paggawa ng messy situation na 'to! You played the VIP! You let him use you para sirain ang utak ko! Magkano ba ang ibinayad niya sa'yo para magpanggap na demonyo, ha?!”Hindi natinag si Julian. “I was paid handsomely to play a role. It was a transaction, Kikay. Just like how you dance for money, I play corporate chess for it. Walang personalan.”“Walang personalan,” inulit ko ang mga salita niya, tumatango-tango habang unti-unting pinapatigas ang sarili kong puso. “Kung gano'n, transaction lang pala ang lahat sa'yo. Pera at kapangyarihan lang ang nagpapatakbo sa utak mo.”“Exactly.” Uminom siya sa mug niya, tinititigan ako nang seryoso. “So, if you’re done crying like a broken toy, the door is right there. I gave you a safe space for the night. My part in this drama is over.”“No,” madiin kong sagot. Tumaas ang noo ko. Pinunasan ko ang huling ba

“Let’s see if your little bar dancer will still choose you when I pull the plug on her mother’s life support.”Akmang susunggaban ko ang leeg ng sarili kong lolo sa matinding galit nang biglang bumukas nang malakas ang mabibigat na pinto ng study room.Hingal na hingal at namumutla ang personal secretary ni Don Crisostomo.“D-Don Crisostomo... Sir...” nanginginig na tawag nito, hawak ang isang tablet.“What is it?!” asik ni Don Crisostomo, inis na inis sa biglaang panghihimasok ng kaniyang secretary. “Can’t you see I am in the middle of a very important lesson with my grandson?!”Nanginginig ang buong katawan ng secretary. Hindi siya makatingin nang diretso sa mata ng matanda, kaya napalipat ang paningin niya sa akin.“S-Sir... the hospital administrator from St. Luke's just called back,” garalgal na paliwanag ng secretary, lumunok nang malalim bago nagpatuloy. “H-Huli na po ang lahat.”Kumunot ang noo ng lolo ko. “Anong huli na ang lahat? I gave a direct order to lock down the floor!

Ito ang mismong pagkakakilala ni Rhamesis sa akin? Golddigging bitch! Na para bang hindi niya ako nakasama ng ilang taon para bigla nalang maniwalang tumanggap ako ng pera o nagbenta ako ng laman.He’s pathetic!Naikuyom ko ang mga kamao ko.“Are you going to stare all night?” pukaw ni Julian sa katinuan ko, malamig ang boses ngunit may pahiwatig ng pagmamadali.Humarap ako sa kaniya, isang matalim na ngiti ang sumilay sa labi ko.“Let’s go.”Mabilis kong tinahak ang natitirang distansya patungo sa pintuan ng opisina ni Sir Ayan.Hindi na ako kumatok. Marahas kong pinihit ang doorknob at binuksan iyon nang malakas.“Kikay? Julian? Anong ginagawa niyo rito?!” natatarantang tanong ng floor manager.Hindi na ako nagtaka kung kilala nito si Julian, alam kong alam din ni Sir Ayan, kung sino ba talaga ang VIP noon pa man, kaya hindi malabong alam din nito kung sino ang kasama ko.Ngumiti ako. Isang ngiting sarkastiko. Lumapit ako sa kaniyang desk at itinukod ang dalawang kamay ko roon.“I n