All Chapters of Escaped my Maniac EX, Trapped by His Possessive Twin: Chapter 51 - Chapter 60

Bakit ba ang landi niya masyado? Bakit parang masyado niya namang ginagalingan?!Naramdaman ko ang panunuyo ng lalamunan ko. Bakit ba ako apektado? Ito naman ang gusto kong makita, 'di ba? Ito ang dahilan kung bakit ko ginagawa ang eksperimentong ito. Para mapatunayan na hindi lang ako ang makakapag-trigger sa kaniya.Pero hindi ko maiwasang bumalik ang alaala ng nakaraan. Apat na taon na ang nakakalipas... ito mismo ang senaryo. Si Z, may ibang babae... sa harap ko.Pakiramdam ko’y ang inis at galit na matagal ko nang ibinaon ay mas lalong bumabalik dahil sa nakikita ko ngayon. Ang galit ko ay mas lalong nadagdagan dahil sa naalala ko.Inilipat ko ang tingin ko kay Z, nag-aabang ng reaksyon. Inaasahan kong pipikit siya, o uungol sa sarap dahil alam ko kung gaano ka-eksperto ang ginagawa ni Cyra.Bawat haplos ng babae ay sinisigurado niyang makakaramdam ng init ang kung sino mang hinahawakan niya, literal na nagliliyab ang bawat dampi ng darili niya, mamasa masa ang bawat madaan ng dil

“Tell me… cause I’m dying while seeing the jealousy in your eyes earlier when we both know na ikaw lang ang gusto ko, Hyacinth… ikaw ang kailangan ko.”Mabilis na pumintig ang puso ko! Ang lapit niya, ang hininga niyang dumadampi sa balat ko! Lahat iyon, nakakapagpabagal ng takbo ng oras ko!Jealousy? Nagseselos ba ako? Hindi!Hindi ako nagseselos!“I-I’m not jealous, Z…” pilit kong saad, hindi maalis ang tingin ko sa mga mata niya… pero kahit gano’n… kahit sinabi kong hindi alam ko sa sarili kong may emosyon akong naramdamang ayaw kong tanggapin.Dahil kung totoo mang nagseselos ako! Masyado na akong talo!“Yes, you are, Doctor… so why are you doing things na nagpapahirap lang sa’ting dalawa?”Napatawa ako ng mapakla.Nagpapahirap sa aming dalawa?“You’re jealous, Doctor. Admit it! I already told you, ikaw lang ang kailangan ko! And I don’t want to see you struggling with your emotions with that shitty game you did!”Wow! He don’t want to see me struggling with my emotions gayong siya

Madilim na ang kalangitan. Ang malalakas na bass ng musika at ang amoy ng usok at alak ay pumupuno sa buong paligid ko.Natagpuan ko na lang ang sarili ko sa isang underground bar. Malayo sa mansyon ni Z. Malayo sa reyalidad.Pang-ilang shot glass na ba 'to ng tequila? Hindi ko na mabilang. Ang lalamunan ko ay manhid na sa pait at tapang ng alak, pero ang utak ko ay gising na gising pa rin, pilit na pinoproseso ang lahat ng nangyari.Bakit ako tumatakbo?Inisang-lagok ko ang alak at padabog na ibinagsak ang baso sa counter.Dahil natatakot ako?Natatakot ako na sa kagustuhan kong pagbayarin siya sa ginawa niya apat na taon na ang nakakalipas, ako ang tuluyang makulong sa bitag niya.Ang sakit-sakit ng dibdib ko. Pinaglalaruan ako ng sarili kong emosyon. Mas nababaliw ako ngayon kesa sa kan’ya!I am a fucking sex therapist, I studied the human mind for years, I mastered the art of detachment... pero bakit sa harap niya, pakiramdam ko ay ako ang pasyenteng kailangang iligtas… mula mismo

Bakit... bakit nakatayo na agad ang pagkalalaki niya?!Humakbang siya palapit sa kama. Ang mga mata niya ay madilim, nagliliyab sa isang uri ng pagnanasang hindi ko pa nakikita sa kaniya.Nakatingin siya na parang walang kahinaan. Purong pagiging m*****g lang. Isang lalaking alam ang gusto niya at alam kung paano ito kukunin.Gumapang siya paakyat sa kama. Awtomatiko akong napaatras, pero mabilis niyang hinuli ang isang hita ko. Hinigit niya ako palapit sa kaniya.Sinimulan niyang haplusin ang hita ko pataas, papalapit sa singit ko, ang kaniyang malalaking daliri ay nag-iiwan ng nagbabagang init sa balat ko.“Z-Z… ano ba?” halos naiiyak kong saad.Ang boses ko ay nanginginig sa isang kakaibang takot at kalituhan. Hindi ito ang plano ko. Gulong-gulo na ang utak ko. Anong nangyayari sa kaniya? Bakit parang ibang tao siya? Bakit wala na ang trauma niya?“Shh… wag ka nang magpakipot, Hyacinth,” paos na bulong niya, isang pilyong ngisi ang nasa labi.Inilapit niya ang mukha niya at sinimula

“Babaeng mahal ko...”Huminto ang pag-ikot ng mundo ko. Ang mga salitang iyon ay parang isang kalawanging patalim na dahan-dahang ibinaon at inikot sa mismong gitna ng dibdib ko.Sino ang lalaking ito na nag-aalab sa galit at handang pumatay ngayon mismo para sa akin?At bakit... bakit kamukhang-kamukha niya ang lalaking sumira sa buhay ko?Dalawang lalaking magkamukhang-magkamukha... ngayon ay nasa harap ko!Gulong-gulo ang utak ko. Apat na taon? Sumuko? Ano bang sinasabi niya?! Anong nangyayari?!“Tumayo ka diyan, gago ka!” umuungal na sigaw ng lalaking dumating, pilit na hinihila pataas ang duguang lalaki sa sahig.Ang mga ugat sa leeg niya ay litaw na litaw, ang mga mata ay nanlilisik sa purong poot. “Tumayo ka, Zion! Harapin mo ako!”Zion?Kung siya si Zion... ang lalaking nasa sahig, ang lalaking walang habas na humalik at muntik nang gumahasa sa akin ngayon lang sa loob ng kotseng iyon...Sino ang lalaking nakatayo? Sino ang lalaking nanggugulpi sa kaniya? Sino ang pasyente ko?!