Lahat ng Kabanata ng สถาปนิกสาวทะลุมิติมากู้โลกด้วยศาสตร์ฮวงจุ้ย: Kabanata 191 - Kabanata 200

เสียงสัญญาณเตือนภัยเวทมนตร์ที่แหลมสูงและบาดลึกทะลุโสตประสาทดังกังวานก้องไปทั่วทั้งนครลอยฟ้าที่เคยหลับใหล บรรยากาศแห่งความเงียบสงัดที่เปี่ยมไปด้วยความวิจิตรบรรจงถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ ในเสี้ยววินาที วงแหวนอักขระสีแดงฉานที่สลักซ่อนอยู่ใต้พื้นหินอ่อนของวิหารกลางกะพริบแสงอย่างบ้าคลั่ง เปล่งประกายรัศมีแห่งความตายที่อาบย้อมความบริสุทธิ์ของเมืองโบราณให้กลายเป็นสีเลือด เกรซ แอนเดอร์สัน สถาปนิกสาวชาวมนุษย์ ยืนตัวแข็งทื่อ นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่สวยของเธอเบิกกว้างจนสุดขอบตา หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำรัวเร็วประดุจรัวกลองศึกอยู่ภายในอก ความตระหนักรู้อันแสนโหดร้ายแล่นริ้วเข้าสู่สมองของเธออย่างรวดเร็ว การลักลอบเข้ามาเพื่อกอบกู้แกนพลังงานอย่างเงียบเชียบได้พังทลายลงอย่างสมบูรณ์แบบแล้วทว่าสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าสัญญาณเตือนภัยที่ดังกึกก้อง คือความเปลี่ยนแปลงที่บังเกิดขึ้นเบื้องบนฟากฟ้า ท้องฟ้าสีครามสดใสที่เคยกว้างใหญ่และปราศจากมลทินใดๆ ของนคร เซเลสเทียเริ่มเกิดความบิดเบี้ยว ก้อนเมฆสีขาวบริสุทธิ์ที่ลอยเอื่อยเฉื่อยถูกกระแสลมที่มองไม่เห็นพัดกระจัดกระจายออกไปด้านข้าง แสงตะวันสีทองอร่ามที่เคยสาดส่องล

ท้องฟ้าเบื้องบนนครลอยฟ้าที่เคยเงียบสงบ บัดนี้ถูกย้อมด้วยสีสันแห่งความโกลาหลและควันไฟที่พวยพุ่ง คลื่นลมที่ถูกฉีกกระชากจากการดริฟต์เรือเหาะขนาดยักษ์เพิ่งจะสงบลง ทว่าวิกฤตการณ์หาได้จบสิ้นลงไม่ แม้ฝูงกริฟฟินติดเกราะนับสิบตัวจะพุ่งชนหน้าผาหินจนแหลกสลายไปแล้ว แต่ทว่าบนน่านฟ้าที่กว้างใหญ่ไพศาลนั้น ยังคงมีกองกำลังวิศวกรนักฆ่าของสมาคมทมิฬหลงเหลืออยู่อีกมาก พวกมันเรียงรายกันอยู่เหนือหมู่เมฆ กางปีกกว้างบดบังแสงอาทิตย์จนเกิดเป็นเงามืดทาบทับลงมายังยานกู้โลกดิอาร์ค ดวงตาสีเลือดของเหล่าสัตว์อสูรจ้องมองมายังเหยื่อของพวกมันด้วยความเคียดแค้นที่ทวีคูณขึ้นหลายเท่าตัว เสียงร้องคำรามแหลมเล็กของพวกมันบาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของทุกคนบนเรือเกรซ แอนเดอร์สัน สถาปนิกสาวชาวมนุษย์ ยืนหอบหายใจอย่างหนักหน่วงอยู่หลังพวงมาลัยบังคับการ หยาดเหงื่อเย็นเยียบไหลรินลงมาตามกรอบหน้าและลำคอ สองมือของเธอที่สวมถุงมือหนังยังคงกำแน่นอยู่ที่คันบังคับ เรี่ยวแรงในร่างกายแทบจะเหือดแห้งไปกับการคำนวณทิศทางลมและการฝืนบังคับโครงสร้างน้ำหนักมหาศาลเมื่อครู่นี้ นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่สวยทอดมองทะลุกระจกหน้าต่างออกไป เธอมองเห็นรอยขีดข่วนและ

ความเงียบสงัดภายในหอสมุดลอยฟ้าแห่งนครโบราณ เซเลสเทียนั้น เป็นความเงียบที่ให้ความรู้สึกแตกต่างจากการถูกทอดทิ้งอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่ความอ้างว้างที่ตายซาก ทว่ามันเป็นความเงียบที่อัดแน่นไปด้วยมนต์ขลังและลมหายใจของอดีตกาลที่รอคอยการถูกค้นพบอีกครั้ง หลังจากที่ยานกู้โลกดิอาร์คสามารถกลับมาลอยลำและรักษาสมดุลได้อย่างปาฏิหาริย์ เกรซ แอนเดอร์สัน และจอมมารไคเซอร์ ก็ได้นำทัพทีมสำรวจบุกทะลวงลึกเข้ามาถึงใจกลางของนครลอยฟ้า อาคารหอสมุดขนาดยักษ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าพวกเขานั้น ถูกสร้างขึ้นจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์และประดับประดาด้วยผลึกแก้วใสที่ทอประกายสะท้อนแสงอาทิตย์ราวกับอัญมณีล้ำค่าเกรซก้าวเดินนำหน้าคณะสำรวจเข้าไปภายในโถงทางเดินที่กว้างใหญ่ไพศาล รองเท้าบูตหนังของเธอเหยียบย่ำลงบนพื้นหินอ่อนที่เรียบเนียนประดุจผิวน้ำ เสียงฝีเท้าดังก้องกังวานสะท้อนไปตามเพดานโค้งที่ถูกสลักเสลาเป็นรูปหมู่ดาวและเกลียวคลื่น นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่สวยของสถาปนิกสาวกวาดมองไปรอบกายด้วยความหลงใหลระคนหวาดระแวง แม้ว่าพวกเขาจะเพิ่งผ่านพ้นการปะทะอันดุเดือดกลางเวหามาได้ไม่นาน ทว่าสัญชาตญาณของนายช่างใหญ่กลับเตือนให้เธอรับรู

สายลมหนาวเหน็บที่พัดผ่านน่านฟ้าเหนือเมฆพิษสีม่วงเข้ม หอบเอากลิ่นอายของความเก่าแก่และฝุ่นผงแห่งอดีตกาลมาปะทะกับใบหน้าของสถาปนิกสาวชาวมนุษย์ เกรซ แอนเดอร์สัน ยืนหอบหายใจอย่างหนักหน่วงอยู่บนระเบียงศิลาที่สูงที่สุดของนครลอยฟ้าที่สาบสูญ หอคอยแห่งนี้ตั้งตระหง่านเสียดแทงทะลุหมู่เมฆขึ้นมาประดุจหอกขนาดยักษ์ที่ท้าทายสรวงสวรรค์ มันคือจุดสูงสุดของ เซเลสเทียสถานที่ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางแห่งการเชื่อมต่อทุกสรรพสิ่งในยุคโบราณกาล บันไดหินอ่อนนับหมื่นขั้นที่เธอเพิ่งจะปีนป่ายขึ้นมาด้วยสองขาของตนเอง ทำให้กล้ามเนื้อทุกมัดปวดร้าวและสั่นสะท้าน หยาดเหงื่อเย็นเยียบไหลรินลงมาตามกรอบหน้าและแผ่นหลังจนชุ่มเสื้อเครื่องแบบ ทว่านัยน์ตาสีฟ้าครามคู่สวยของเธอกลับไม่ได้ฉายแววแห่งความย่อท้อเลยแม้แต่น้อย มันกลับลุกโชนไปด้วยประกายแห่งความหวังและความมุ่งมั่นที่แรงกล้าที่สุดเท่าที่เคยมีมาเบื้องหลังของนายช่างใหญ่ ร่างสูงใหญ่กำยำของจอมมารไคเซอร์ กษัตริย์แห่งแดนปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ ก้าวเดินตามขึ้นมาอย่างเงียบเชียบและมั่นคง แผ่นหลังกว้างของเขายืดตรงตระหง่านเป็นเสมือนปราการเหล็กกล้าที่คอยปกป้องนางจากทุกภยันตราย นั

ร่างสูงใหญ่กำยำของจอมมารไคเซอร์พุ่งดิ่งลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่างประดุจดาวตกสีดำทมิฬที่ฉีกกระชากม่านแห่งรัตติกาล เสียงลมกรีดร้องก้องกังวานอยู่ข้างใบหูเมื่อเขาทะลวงผ่านช่องโหว่ของพื้นหินอ่อนลงมาสู่โครงสร้างชั้นใต้ดินของนครลอยฟ้าที่สาบสูญ เสื้อคลุมสีดำขลับของเขาพลิ้วไหวอย่างรุนแรงตามแรงลมต้าน ทว่าท่วงท่าของกษัตริย์แห่งแดนปีศาจกลับสง่างามและมั่นคงไม่มีสั่นคลอน ปลายเท้าที่หุ้มด้วยรองเท้าหนังเนื้อดีเกราะเหล็กกระแทกลงบนพื้นหินเบื้องล่างอย่างหนักหน่วงจนเกิดเสียงดังกัมปนาท รอยแตกร้าวลุกลามออกไปเป็นใยแมงมุม ฝุ่นผงโบราณและเศษดินร่วงหล่นลงมาตามแรงสะเทือน บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความหนาวเหน็บและชื้นแฉะ กลิ่นอายของสนิมเหล็กและตะไคร่น้ำที่ถูกทิ้งร้างมาเนิ่นนานนับสหัสวรรษลอยปะทะจมูกเมื่อฝุ่นควันเริ่มจางหาย นัยน์ตาสีเลือดดุจโลหิตของไคเซอร์กวาดมองไปรอบทิศทาง เขากำลังยืนอยู่ภายในอุโมงค์ซ่อมบำรุงใต้เมืองที่มีขนาดคับแคบและอึดอัดอย่างยิ่ง ผนังสองข้างทางถูกสร้างขึ้นจากศิลาแลงก้อนมหึมาที่เรียงซ้อนกันอย่างแน่นหนา เพดานอุโมงค์โค้งต่ำจนชายร่างใหญ่อย่างเขาเกือบจะเดินชน ท่อโลหะขนาดใหญ่และกลไกฟันเฟืองที่ใช