ท่ามกลางทัศนียภาพอันบิดเบี้ยวของชั้นบรรยากาศที่ถูกฉีกกระชากด้วยรอยแยกมิติ แสงสีขาวเจิดจ้าจากกองทัพเรือเหาะศักดิ์สิทธิ์ยังคงสาดซัดลงมาประดุจคลื่นมหาสมุทรที่บ้าคลั่ง มันกลบกลืนแสงสีนวลตาของผลึกมานาประจำเมืองจนหมดสิ้น ทิ้งไว้เพียงความขาวโพลนที่แสบพร่าและกลิ่นอายของโอโซนที่เข้มข้นจนแทบจะบาดลึกเข้าไปในปอด ทุกสรรพสิ่งบนยอดตึก DNA Helix ตกอยู่ในสภาวะชะงักงัน แรงกดดันจากเบื้องบนมหาศาลจนอากาศรอบกายดูเหมือนจะควบแน่นกลายเป็นวัตถุที่หนักอึ้งเกรซ แอนเดอร์สัน ยืนนิ่งงันราวกับถูกสาป นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่สวยที่เคยทอประกายแห่งปัญญาและความมุ่งมั่น บัดนี้เบิกกว้างด้วยความสับสนและหวาดระแวง มือที่สวมแหวนอัญมณีแกนโลกสั่นเทาเล็กน้อยขณะที่นางยังคงจ้องมองแผนที่เวทมนตร์จำลองที่แสดงตราสัญลักษณ์รูปดวงตะวันและดาบศักดิ์สิทธิ์ ตราประทับที่เปรียบเสมือนฝันร้ายจากอดีตกาลที่นางพยายามกลบฝังไว้ใต้รากฐานของมหานครแห่งใหม่ อาณาจักรมนุษย์ฝ่ายสว่าง... ดินแดนที่เคยเนรเทศนางราวกับเศษขยะไร้ค่า บัดนี้กลับหวนคืนมาพร้อมกับแสนยานุภาพที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่งทันใดนั้น เสียงแตรสังข์เวทมนตร์ที่ทุ้มต่ำทว่าทรงพลังก็ดังกังวานก้
Read more