All Chapters of สถาปนิกสาวทะลุมิติมากู้โลกด้วยศาสตร์ฮวงจุ้ย: Chapter 61 - Chapter 70

แสงอรุณรุ่งของเช้าวันใหม่สาดส่องลงมาอาบไล้ยอดหอคอยของปราสาทหินสีดำขลับ บรรยากาศรอบด้านที่เคยถูกกดทับด้วยมวลความมืดมิดและความหวาดกลัวมาเนิ่นนานนับศตวรรษ บัดนี้ได้ปลาสนาการหายไปจนสิ้น เหลือเพียงความปลอดโปร่งและสายลมบริสุทธิ์ที่พัดผ่านเข้ามาจากการจัดวางผังทิศทางลมใหม่ของสถาปนิกสาวผู้เก่งกาจ ความเงียบสงบที่เคยมีอยู่ในยามเช้าถูกแทนที่ด้วยความเคลื่อนไหวอันคึกคักและเต็มไปด้วยพลังงานแห่งความตื่นตัว เมื่อคำสั่งประกาศิตจากผู้เป็นนายเหนือหัวแห่งดินแดนได้ถูกเปล่งออกมาจากริมฝีปากหยักลึกณ ลานระเบียงกว้างที่ยื่นออกไปสู่หน้าผาสูงชัน ร่างสูงสง่าของจอมมารไคเซอร์ยืนตระหง่านรับสายลมอย่างองอาจ เสื้อคลุมสีดำสนิทขลิบทองสะบัดพลิ้วไปด้านหลัง เผยให้เห็นแผ่นหลังกว้างที่ตั้งตรงและเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ นัยน์ตาสีแดงก่ำดุจโลหิตสดทอดมองออกไปยังผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ไพศาลเบื้องล่าง แววตาของเขาในยามนี้ปราศจากความเจ็บปวดทรมานจากการรั่วไหลของพลังเวทมนตร์อย่างที่เคยเป็นมา พลังงานสีดำทมิฬที่เคยล้นทะลักและทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง บัดนี้ถูกกักเก็บและควบคุมเอาไว้อย่างสมบูรณ์แบบภายในร่างกายที่ได้รับการเยียวยาผ่านการเ

เสียงค้อนเหล็กที่กระทบลงบนสิ่วสกัดหินดังก้องกังวานไปทั่วทั้งโถงกว้าง มันไม่ใช่เสียงของความวุ่นวายที่ไร้ทิศทาง ทว่ามันคือจังหวะแห่งการสร้างสรรค์ที่สอดประสานกันอย่างลงตัว ฝุ่นผงสีขาวของเศษหินอ่อนลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ แสงแดดยามสายที่สาดส่องลอดผ่านช่องหน้าต่างที่เพิ่งถูกเจาะขยายใหม่ กระทบกับละอองฝุ่นเหล่านั้นจนดูราวกับมีหมอกสีทองบางเบาปกคลุมไปทั่วบริเวณ ท้องพระโรงอันมืดมิดและน่าสะพรึงกลัวในอดีต บัดนี้ได้แปรสภาพกลายเป็นสมรภูมิแห่งการก่อสร้างที่เปี่ยมล้นไปด้วยชีวิตชีวาและพลังงานอันร้อนแรงบนนั่งร้านไม้ไผ่เวทมนตร์ที่ถูกต่อเติมขึ้นไปสูงลิบ ร่างของเหล่าปีศาจหลากหลายสายพันธุ์กำลังทำงานร่วมกันอย่างแข็งขัน กองทัพช่างปีศาจที่เกรซรวบรวมมาได้จากการใช้สัญญากระเพาะแลกแรงงานนั้น ไม่ได้มีเพียงแต่ออร์คกล้ามโตหรือก็อบลินร่างแคระ ทว่าเธอยังได้ดึงเอาวิญญาณบรรณารักษ์แห่งหอจดหมายเหตุ ผู้ซึ่งมีร่างกายโปร่งแสงและลอยไปมาได้ มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของทีมงานที่ยิ่งใหญ่นี้ด้วยการผสมผสานระหว่างพละกำลังอันมหาศาลของเผ่าพันธุ์อสูร และสติปัญญาอันเฉียบแหลมของดวงวิญญาณผู้พิทักษ์ตำรา ก่อเกิดเป็นระบบการทำงานที่ทรงประ

ความเงียบสงัดที่โรยตัวลงมาปกคลุมทั่วทั้งบริเวณท้องพระโรงอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้น ช่างเป็นความเงียบที่น่าสะพรึงกลัวและกรีดลึกเข้าไปในขั้วหัวใจ แสงสว่างจากดวงอาทิตย์ยามสายที่สาดส่องลอดผ่านช่องหน้าต่างบานสูงลงมา กระทบกับละอองฝุ่นที่ลอยคว้างอยู่ในอากาศ เผยให้เห็นภาพของหายนะที่เงียบงัน ร่างของเหล่าคนงานปีศาจ ออร์คร่างยักษ์ คนแคระช่างฝีมือ และดวงวิญญาณบรรณารักษ์นับพันชีวิต นอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่เกลื่อนกลาดเต็มพื้นหินอ่อนที่เพิ่งถูกขัดเงา ไม่มีเสียงค้อนกระทบสิ่ว ไม่มีเสียงตะโกนสั่งงาน มีเพียงเสียงลมหายใจที่แผ่วเบาและผิดจังหวะของกองทัพแรงงานที่หลับลึกราวกับซากศพท่ามกลางความวิปโยคและเศษซากของความหวังที่พังทลาย ร่างเล็กบางของเกรซ สถาปนิกสาวผู้แบกรับความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ ทรุดฮวบลงนั่งขดตัวอยู่กึ่งกลางกองวัสดุก่อสร้างที่กองระเกะระกะ สองแขนเรียวกอดเข่าของตนเองเอาไว้แน่น ใบหน้าเนียนใสซบลงกับท่อนแขน หยาดน้ำตาแห่งความสิ้นหวังไหลรินอาบสองแก้ม หยดแล้วหยดเล่าร่วงหล่นลงกระทบพื้นหินที่เย็นเยียบ เสียงสะอื้นไห้ที่พยายามกลั้นเอาไว้เล็ดลอดออกมาจากลำคอที่ตีบตัน ร่างกายของเธอสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุมไ

แสงแห่งรุ่งอรุณทอประกายฉาบไล้ยอดหอคอยของปราสาทหินสีดำขลับ เป็นการต้อนรับเช้าวันใหม่ที่เต็มไปด้วยความสำคัญอย่างยิ่งยวดในหน้าประวัติศาสตร์ของดินแดนปีศาจ อากาศในยามเช้าตรู่เย็นเยียบและแฝงไปด้วยความตึงเครียดที่ลอยอวลอยู่แทบทุกตารางนิ้วของโถงทางเดินอันกว้างใหญ่ ข้ารับใช้และทหารยามต่างวิ่งวุ่นปฏิบัติหน้าที่ของตนเองด้วยความรวดเร็วและเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียงดังหรือทำตัวเชื่องช้าในวันเฉลิมฉลองการสถาปนาเผ่าปีศาจ วันที่ผู้ยิ่งใหญ่จากทั่วทุกสารทิศจะเดินทางมารวมตัวกัน ณ สถานที่แห่งนี้เกรซยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าบานประตูไม้โอ๊กขนาดมหึมาของท้องพระโรง ซึ่งบัดนี้ถูกปิดบังเอาไว้ด้วยผ้าม่านกำมะหยี่สีแดงเข้มผืนยักษ์ที่ทิ้งตัวลงมาจากเพดานจรดพื้นหินอ่อน ผ้าม่านผืนนี้หนาหนักและทึบแสงจนไม่สามารถมองทะลุเข้าไปเห็นสิ่งใดที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังได้เลยแม้แต่น้อย มันเป็นดั่งกำแพงปริศนาที่ขวางกั้นความตื่นตะลึงที่เธอกำลังเตรียมจะมอบให้กับสายตาของชาวโลก ร่างเล็กบางของสถาปนิกสาวในวันนี้ไม่ได้อยู่ในชุดทำงานที่เปรอะเปื้อนฝุ่นและคราบสีอีกต่อไป ทว่าเธอสวมใส่ชุดกระโปรงยาวสีน้ำเงินเข้มที่ต

กาลเวลาล่วงเลยผ่านพ้นช่วงทิวาเข้าสู่ยามราตรี งานเฉลิมฉลองการสถาปนาเผ่าปีศาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบหลายศตวรรษได้ดำเนินมาถึงจุดสูงสุด บรรยากาศภายในท้องพระโรงแห่งใหม่นั้นเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงสังสรรค์ที่ดังก้องกังวาน ทว่าภายใต้รอยยิ้มและการชนแก้วไวน์ที่ทำจากคริสตัลเจียระไนของบรรดาแขกผู้มาเยือนจากทั่วทุกสารทิศ ล้วนแฝงเอาไว้ด้วยความตื่นตะลึงและความยำเกรงที่ยังคงสลักลึกอยู่ในจิตใจของพวกเขาตั้งแต่ก้าวแรกที่เหยียบย่างเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ความงดงามที่ผสานความแข็งแกร่งของหินออบซิเดียนเข้ากับความโปร่งแสงของกระจกคริสตัล ได้ทำลายกำแพงอคติที่โลกภายนอกมีต่อดินแดนปีศาจลงจนพังพินาศไม่มีชิ้นดีเกรซ สถาปนิกสาวผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ยืนสงบนิ่งอยู่บริเวณมุมหนึ่งใกล้กับยกพื้นของแท่นบัลลังก์ศิลา นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่สวยของเธอทอดมองภาพความสำเร็จเบื้องหน้าด้วยความภาคภูมิใจ ทว่าลึกๆ ในใจของเธอกำลังเต้นระรัวและจดจ่ออยู่กับจังหวะเวลาที่กำลังคืบคลานเข้ามาอย่างช้าๆ เธอแหงนหน้าขึ้นมองผ่านโครงหลังคากระจกใส ท้องฟ้าด้านนอกมืดสนิทไร้เมฆหมอกบดบัง ดวงจันทร์สีเงินยวงดวงใหญ่กำลังเคลื่อนตัวสูงขึ้น