All Chapters of สถาปนิกสาวทะลุมิติมากู้โลกด้วยศาสตร์ฮวงจุ้ย: Chapter 71 - Chapter 80

ความเงียบสงัดที่โรยตัวลงมาปกคลุมทั่วทั้งบริเวณท้องพระโรงอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้น ช่างเป็นความเงียบที่หนักอึ้งและเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่สามารถกรีดลึกเข้าไปในสติสัมปชัญญะของทุกชีวิตในที่แห่งนั้น คำพูดที่ฉะฉานและเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของสถาปนิกสาวชาวมนุษย์ ยังคงดังก้องกังวานสะท้อนไปตามผนังหินออบซิเดียนที่ถูกขัดเงาจนเรียบลื่นราวกับผิวน้ำ สายตาทุกคู่ของเหล่าคณะทูตานุทูต ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ และอดีตศัตรูจากทั่วทุกสารทิศ ต่างเบิกกว้างและจับจ้องมาที่ร่างเล็กบางของเกรซด้วยความตกตะลึงระคนไม่อยากจะเชื่อสายตา ไม่มีผู้ใดในประวัติศาสตร์ของดินแดนปีศาจที่กล้าเอ่ยปากโต้แย้งและสั่งสอนสตรีผู้ทรงอำนาจที่สุดแห่งแดนทิศใต้อย่างเจ้าหญิงแม่มดไอริสมาก่อน ยิ่งผู้ที่เอ่ยถ้อยคำเหล่านั้นเป็นเพียงมนุษย์ที่ไร้ซึ่งแกนวิญญาณเวทมนตร์ด้วยแล้ว มันยิ่งเป็นเรื่องที่อยู่เหนือสามัญสำนึกของสิ่งมีชีวิตทุกเผ่าพันธุ์เจ้าหญิงไอริสยืนนิ่งงันอยู่เบื้องหน้าของเกรซ นัยน์ตาสีม่วงอเมทิสต์ที่เคยทอประกายหยิ่งยโสและเย้ยหยัน บัดนี้หรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด รอยยิ้มสีแดงสดบนริมฝีปากของนางค่อยๆ จางหายไป ถูกแทนที่ด้วยเส้นสายของความเรีย

แสงอรุณรุ่งแห่งเช้าวันใหม่สาดส่องลงมาอาบไล้ยอดหอคอยหินออบซิเดียนสีดำขลับของปราสาทจอมมาร ทอประกายระยิบระยับสะท้อนกับหยาดน้ำค้างที่เกาะพราวอยู่ตามยอดหญ้าในสวนสวรรค์ทิศตะวันตก บรรยากาศในยามเช้าตรู่นี้ช่างเงียบสงบและบริสุทธิ์ แตกต่างจากค่ำคืนที่ผ่านมาซึ่งเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงสังสรรค์เฉลิมฉลองของงานสถาปนาเผ่าปีศาจอย่างสิ้นเชิง กลิ่นหอมละมุนของดอกราตรีและไม้หอมจันทน์ยังคงลอยอวลผสมผสานไปกับสายลมเย็นที่พัดผ่านช่องลมคริสตัล ทุกสรรพสิ่งภายในอาณาจักรดูเหมือนจะกำลังพักผ่อนและซึมซับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ที่เพิ่งผ่านพ้นไปทว่าความเงียบสงบอันแสนงดงามนั้นกลับดำรงอยู่ได้เพียงชั่วครู่ยาม ก่อนที่ความสงบเงียบของท้องฟ้าเหนือปราสาทจะถูกทำลายลงด้วยปรากฏการณ์ที่ไม่มีผู้ใดเคยคาดคิดมาก่อนเสียงกระพือปีกนับพันนับหมื่นคู่ดังกระหึ่มขึ้นจากเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น มันดังแว่วมาตามสายลมก่อนที่จะค่อยๆ ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับเสียงของพายุลูกใหญ่ที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าปะทะ ทหารยามปีศาจที่กำลังยืนเฝ้าเวรอยู่บนกำแพงเมืองต่างพากันแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยความตื่นตระหนก มือหนาที่หยาบกร้านกระชับด้ามหอกใ

บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวของจอมมารไคเซอร์ยังคงอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความอบอุ่นและสายใยแห่งความผูกพันที่เพิ่งถูกถักทอให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น แสงแดดยามสายที่ทาดทับลงบนพื้นพรมขนสัตว์สีเข้มดูราวกับจะส่องประกายระยิบระยับมากกว่าทุกวัน กลิ่นหอมของไม้หอมจันทน์ที่เผาไหม้อยู่ในกระถางกำยานทองเหลืองผสานเข้ากับกลิ่นอายความเย็นเยียบอันเป็นเอกลักษณ์ของจอมมาร สร้างความรู้สึกสงบเงียบและปลอดภัยอย่างประหลาด ร่างเล็กบางของเกรซยังคงยืนพิงแผ่นหลังอยู่กับขอบโต๊ะทำงานที่สลักเสลาขึ้นจากหินออบซิเดียนสีดำขลับ ลำคอระหงของเธอประดับด้วยสร้อยคริสตัลโลหิตที่เปล่งประกายสีแดงสดดุจจังหวะการเต้นของหัวใจ สัญลักษณ์แห่งการปกป้องคุ้มครองที่ผู้ชายตรงหน้าเพิ่งบรรจงสวมใส่ให้ด้วยมือของเขาเองหลังจากที่ข้อตกลงเรื่องการอนุญาตให้ออกไปทำงานนอกปราสาทได้รับการประนีประนอมอย่างลงตัว เกรซก็สูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอดเพื่อเรียกสติสัมปชัญญะและวิญญาณของสถาปนิกผู้มุ่งมั่นให้กลับคืนมาอย่างเต็มที่ นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่สวยของเธอทอดมองกองจดหมายว่าจ้างที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นสบประสานกับนัยน์ตาสีแดงก่ำของไคเซอร์ รอยยิ้มที่เต็

แสงแดดยามเช้าทาดทับลงบนแผ่นป้ายทองคำขาวที่สลักชื่อบริษัทรับเหมาก่อสร้างแห่งแรกของอาณาจักรปีศาจ ประกายแสงสีทองและสีแดงเรืองรองสาดส่องสะท้อนกับละอองน้ำค้างยามรุ่งอรุณ สร้างบรรยากาศที่เปี่ยมล้นไปด้วยมนต์ขลังและความหวังอันยิ่งใหญ่ ภายในห้องโถงกว้างขวางของหอคอยทิศเหนือ ซึ่งบัดนี้ได้ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นสำนักงานใหญ่ที่หรูหราและโอ่อ่า เกรซ สถาปนิกสาวชาวมนุษย์ผู้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งเจ้าของกิจการ กำลังยืนทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างบานสูง แผ่นหลังเล็กบางตั้งตรงอย่างสง่างามภายใต้ชุดทำงานที่ตัดเย็บจากผ้าไหมเนื้อดีสีน้ำเงินเข้ม ท่วงท่าของเธอในยามนี้ปราศจากความหวาดหวั่นหรือความลังเลใดๆ หลงเหลือเพียงความเด็ดเดี่ยวและวิสัยทัศน์อันกว้างไกลที่พร้อมจะขับเคลื่อนองค์กรให้ก้าวไปข้างหน้าเกรซหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับโต๊ะทำงานตัวยาวที่ทำจากไม้หอมจันทน์แกะสลักลวดลายพฤกษา บนโต๊ะนั้นเต็มไปด้วยม้วนกระดาษแปลนงานและกองจดหมายว่าจ้างที่ถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ ทว่าการจะขับเคลื่อนงานก่อสร้างระดับมหาโปรเจกต์นับสิบโครงการไปพร้อมกัน ย่อมไม่อาจใช้เพียงสองมือและหนึ่งสมองของเธอได้ บริษัทที่แข็งแกร่งต้องการรากฐาน

แสงอาทิตย์ยามเช้าทาดทับลงบนยอดหอคอยทิศเหนือของปราสาทจอมมาร ทอประกายสะท้อนกับป้ายทองคำขาวของบริษัทที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ บรรยากาศภายในสำนักงานใหญ่ของสถาปนิกสาวชาวมนุษย์เต็มไปด้วยความเงียบสงบและกลิ่นหอมของกระดาษสา เกรซนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊กตัวใหญ่ สองมือของเธอประสานกันไว้บนตัก นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่สวยทอดมองไปยังสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์รูปร่างคล้ายม้าน้ำที่ทำจากหยดน้ำบริสุทธิ์ มันเพิ่งลอยเข้ามาทางหน้าต่างและวางเปลือกหอยมุกสีรุ้งขนาดใหญ่ลงบนโต๊ะทำงานของเธอ ก่อนที่ร่างของมันจะแตกสลายกลายเป็นละอองน้ำและระเหยหายไปในอากาศนี่ไม่ใช่จดหมายธรรมดา ทว่ามันคือสาส์นด่วนพิเศษที่ถูกส่งตรงมาจากก้นบึ้งของมหาสมุทร เกรซสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอด เธอรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของความเค็มและกลิ่นคาวน้ำทะเลที่ลอยอวลออกมาจากเปลือกหอยนั้น มือเล็กบางที่สั่นเทาเล็กน้อยค่อยๆ เอื้อมไปสัมผัสผิวเรียบลื่นของเปลือกหอยมุก ทันทีที่ปลายนิ้วของเธอแตะลงไป เปลือกหอยก็ค่อยๆ แง้มเปิดออกอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นแผ่นกระดาษที่ทำจากสาหร่ายทะเลทอประกายระยิบระยับ ตัวอักษรบนกระดาษถูกจารึกด้วยหมึกสีน้ำเงินเข้มที่มีกลิ่นอายของเวทมนตร์โ