All Chapters of สถาปนิกสาวทะลุมิติมากู้โลกด้วยศาสตร์ฮวงจุ้ย: Chapter 51 - Chapter 60

ความมืดมิดของรัตติกาลที่เคยน่าสะพรึงกลัว บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงผืนผ้าใบสีดำสนิทที่รอคอยการแต่งแต้มสีสัน แสงจันทร์นวลผ่องสาดส่องลงมาอาบไล้ซากปรักหักพังของสวนทิศตะวันตก ผืนดินที่เพิ่งผ่านพ้นการต่อสู้อย่างดุเดือดระหว่างอัศวินหีบเหล็กและอสุรกายไส้เดือนยักษ์ยังคงทิ้งร่องรอยของหลุมลึกและโคลนตมเอาไว้ ทว่าท่ามกลางความย่อยยับนั้น ร่องน้ำของค่ายกลยันต์แปดทิศที่สถาปนิกสาวได้วางรากฐานเอาไว้อย่างยากลำบาก ยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์ กระแสน้ำใสสะอาดไหลเวียนเป็นวงจร นำพาความชุ่มชื้นและพลังงานด้านบวกให้หล่อเลี้ยงผืนดินที่บอบช้ำอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเกรซก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้าทว่ามั่นคง สองเท้าของเธอเหยียบย่ำลงบนดินร่วนซุยที่ปราศจากกลิ่นเหม็นเน่าอีกต่อไป ข้างกายของเธอคือร่างสูงสง่าของจอมมารไคเซอร์ ผู้ซึ่งรักษาสัจจะวาจาอย่างเคร่งครัด เรือนผมสีดำสนิทของเขาพลิ้วไหวไปตามสายลมยามค่ำคืน ดวงตาสีแดงก่ำดุจโลหิตที่เคยแข็งกร้าว บัดนี้ทอดมองเพียงแค่แผ่นหลังเล็กๆ ของหญิงสาวด้วยความระแวดระวังและหวงแหน เขาเดินเคียงข้างเธอไม่ห่างไปไหนแม้แต่ก้าวเดียว คอยใช้เวทมนตร์ปัดเป่าเศษหินและกิ่งไม้แหล

แสงจันทร์สีเงินยวงยังคงสาดส่องลงมาอาบไล้ศาลานั่งชมจันทร์ที่ถูกรังสรรค์ขึ้นอย่างวิจิตรบรรจง บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความเงียบสงบที่แสนจะอ่อนโยน สายลมยามดึกพัดพลิ้วพาเอากลิ่นหอมของดอกราตรีและไม้หอมจันทน์ลอยอวลไปทั่วบริเวณ ความร่มเย็นจากพื้นหินหยกแผ่ซ่านขึ้นมาบรรเทาความรุ่มร้อนในสายเลือดของปีศาจ ทว่าสิ่งที่ทำให้จอมมารผู้ยิ่งใหญ่รู้สึกสงบลงได้อย่างแท้จริง ไม่ใช่วัสดุชั้นเลิศหรือดอกไม้งามเหล่านั้น แต่เป็นไออุ่นจากฝ่ามือเล็กบอบบางที่เขากำลังกอบกุมเอาไว้ข้ามโต๊ะน้ำชาต่างหากเกรซปล่อยให้มือของตนเองถูกมือใหญ่ที่เต็มไปด้วยร่องรอยของการจับดาบเกาะกุมไว้อย่างแนบแน่น สัมผัสหยาบกร้านที่ฝ่ามือของเขาไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกรังเกียจ กลับกันมันกลับมอบความรู้สึกปลอดภัยและมั่นคงอย่างประหลาด นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่สวยของหญิงสาวทอดมองบุรุษเบื้องหน้า เรือนผมสีดำขลับของเขาตกลงมาปรกหน้าผากเล็กน้อย แสงจันทร์ที่ส่องกระทบใบหน้าด้านข้างขับเน้นสันกรามแกร่งและจมูกโด่งเป็นสันให้ดูหล่อเหลาราวกับรูปสลัก ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาของเธอมากที่สุดคือนัยน์ตาสีแดงก่ำดุจโลหิต ซึ่งยามนี้ปราศจากรังสีอำมหิตหรือความเกรี้ยวกราดใดๆ มันห

บรรยากาศภายในสตูดิโอออกแบบส่วนตัวของเกรซในยามดึกสงัดนั้นเต็มไปด้วยความเงียบงัน มีเพียงเสียงขีดเขียนของปลายปากกาที่เสียดสีกับกระดาษไขแผ่นกว้างและเสียงถอนหายใจยาวเป็นระยะที่ดังแทรกขึ้นมา แสงสว่างจากตะเกียงเวทมนตร์ดวงเล็กสาดส่องลงบนโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยม้วนแบบแปลนระเกะระกะ ทว่าท่ามกลางกองกระดาษเหล่านั้น มีแผ่นหนังผืนใหญ่ที่สุดถูกกางแผ่หลาและทับไว้ด้วยแท่งเหล็กเพื่อให้เรียบตึง มันไม่ใช่แบบแปลนอาคารธรรมดาอย่างที่สถาปนิกทั่วไปใช้กัน แต่มันคือผลลัพธ์จากการใช้เนตรพิมพ์เขียวขั้นสูงสแกนลึกเข้าไปถึงแกนวิญญาณของจอมมารไคเซอร์เมื่อค่ำคืนก่อนเกรซยืนจ้องมองแผ่นหนังผืนนั้นด้วยดวงตาที่แดงก่ำจากการอดนอน บนแผ่นหนังปรากฏภาพร่างโครงสร้างปราสาทจอมมารแบบภาคตัดขวาง ทว่าเหนือโครงสร้างเหล่านั้นกลับถูกทาบทับด้วยจุดวงกลมสีแดงนับร้อยจุดที่ถูกลากเส้นเชื่อมต่อถึงกันอย่างสลับซับซ้อน รูปร่างของมันดูคล้ายคลึงกับแผนผังของกลุ่มดวงดาวบนท้องฟ้าในยามราตรี ทว่าดวงดาวเหล่านี้ไม่ได้ส่องแสงระยิบระยับอยู่บนฟากฟ้า มันคือตำแหน่งของจุดชีพจรวิญญาณบนร่างกายของไคเซอร์ที่เธอจดจำและถ่ายทอดลงมาอย่างแม่นยำทุกกระเบียดนิ้วนี่

เสียงสายน้ำที่ไหลรินกระทบโขดหินสลักดังกังวานก้องไปทั่วบริเวณลานกว้างของสวนทิศตะวันตก มันไม่ใช่เพียงแค่เสียงของธรรมชาติตามปกติ ทว่ามันคือท่วงทำนองแห่งชีวิตที่กำลังเต้นเป็นจังหวะสอดคล้องกับชีพจรของแผ่นดิน เกรซ สถาปนิกสาวผู้รับหน้าที่เยียวยาบาดแผลของสถานที่แห่งนี้ กำลังยืนอยู่กลางสระน้ำตื้นเขินที่ล้อมรอบเสาหินรูปดอกบัว ชายกระโปรงผ้าฝ้ายสีอ่อนของเธอถูกถกขึ้นและผูกปมไว้เหนือเข่าเพื่อไม่ให้เปียกชุ่ม สองเท้าเปลือยเปล่าเหยียบย่ำลงบนพื้นหินหยกใต้น้ำ สัมผัสถึงความเย็นฉ่ำที่แผ่ซ่านขึ้นมาถึงปลายเท้า ในมือเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยร่องรอยของการทำงานหนัก เกรซกำลังประคองเส้นสายโลหะสีขาวเงินยวงที่ทอดยาวมาจากโถงทางเดินด้านในปราสาท มันคือเส้นสายทองคำขาวที่ถูกหลอมและตีแผ่จนกลายเป็นสื่อนำพลังงานชั้นเลิศ หญิงสาวค่อยๆ บรรจงสอดแทรกเส้นโลหะเหล่านั้นลงไปตามรอยแยกของแท่นศิลาใต้ฐานน้ำพุ การเคลื่อนไหวของเธอเป็นไปอย่างเชื่องช้าและระมัดระวังที่สุด ราวกับกำลังทำศัลยกรรมเชื่อมต่อเส้นเลือดใหญ่ให้กับสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ "พลังงานที่ล้นทะลักออกมาจากรอยร้าว ไม่สามารถปล่อยให้สูญสลายไปในอากาศเฉยๆ ได้ มันต้องถูกนำมาใช้

สายลมยามค่ำคืนพัดพาความเย็นสบายมากระทบผิวหน้า นำพากลิ่นหอมละมุนของบุปผชาติที่เพิ่งผลิบานลอยอวลไปทั่วทุกตารางนิ้วของพื้นที่กว้างใหญ่ บรรยากาศภายในปราสาทจอมมารที่เคยถูกปกคลุมด้วยความมืดมิดและรังสีความกดดันอันหนักอึ้งมานานนับศตวรรษ บัดนี้ได้ถูกชำระล้างจนหมดสิ้น โครงการปรับปรุงระบบแสงสว่างและเส้นทางไหลเวียนของกระแสเวทมนตร์ระยะแรกได้เสร็จสมบูรณ์ลงอย่างเป็นทางการแล้ว ความพยายามอย่างหนักหน่วง การอดหลับอดนอน และหยาดเหงื่อทุกหยดของเกรซ ได้ผลิดอกออกผลกลายเป็นความวิจิตรตระการตาที่อยู่เหนือจินตนาการของสิ่งมีชีวิตทุกเผ่าพันธุ์ตามแนวระเบียงทางเดินยาว กำแพงหินสีดำขลับที่เคยดูน่าเกรงขามและเย็นเยียบ กลับทอประกายอบอุ่นด้วยแสงสีนวลตาที่เปล่งประกายออกมาจากโคมไฟทองคำขาวบริสุทธิ์ เส้นสายโลหะที่ถูกฝังซ่อนไว้อย่างแนบเนียนตามร่องหิน ทำหน้าที่เสมือนเส้นเลือดใหญ่ที่คอยดูดซับความเจ็บปวดและพลังงานที่ล้นทะลักจากตัวผู้เป็นนาย ถ่ายทอดลงสู่รากฐานของอาคารและเปลี่ยนสภาพให้กลายเป็นแสงสว่างที่คอยนำทางและปกป้องผู้อยู่อาศัย ปราสาทหินที่เคยเงียบเหงาและตายซาก บัดนี้กลับมามีชีวิตชีวา มันสั่นสะเทือนเป็นจังหวะแผ่วเบาสอด