บททั้งหมดของ Only Day อย่าเล่นกับระบบ: บทที่ 141 - บทที่ 150

ฉันเดินกลับขึ้นตึกเรียนไปหาพวกเพื่อนๆ ของตัวเอง "หึงพี่คีย์อ่ะ หึงเเบบไม่อยากให้ผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้" ฉันพูดบอกเพื่อนออกไปตามตรง ฉันรู้สึกเเบบนั้นจริงๆ เเละนับวันก็ยิ่งรู้สึกเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว "มึงหึงพี่คีย์ เเต่มึงก็ยังหลายใจไม่เลิกนะคะเพื่อน ดูตัวมึงก่อนไหม" "ตอนนั้นกูยังไม่ได้รู้สึกมากข

ความจริงเเล้วผมก็เเค่อยากเปลี่ยนเรื่อง ถ้าขืนจูบต่อมีหวังเป็นผมนี่เเหละที่จะอกเเตกตาย เเค่นี้เจ้าลูกชายของผมมันก็พงกหัวเเข็งอยู่ใต้กางเกงเเทบจะทะลุเป้าออกมาอยู่เเล้ว สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ที่มหาลัยจะหยุดให้นักศึกษาเตรียมตัวอ่านหนังสือสอบล่วงหน้าหนึ่งสัปดาห์ ซึ่งมหาลัยของผมจัดการสอบกลางภาคให้นักศึกษ

ฉันในตอนนั้นทั้งเหวี่ยงทั้งวีน เพราะทั้งเหนื่อยทั้งหิว จนตาลายไปหมด แถมชุดเดรสที่ใช้ในการประกวดฉันก็ยังไม่ได้ถอด รองเท้าส้นสูงนี่ก็อีก มันกัดเท้าฉันจนถลอกไปหมดเเล้ว “เธอใจเย็นๆ “น้ำเสียงนิ่งๆ นุ่มๆ ใจเย็นของเขาทำให้ผู้หญิงอารมณ์ร้อนอย่างฉันยอมใจเย็นลงอย่างเเปลกประหลาด เขาต่อสายโทรศัพท์หาเพื่อน เ

“สงสารหมอนั่นขึ้นมาทันที” “ไอ้ดีเเลน!” ฉันละอยากจะหาไม้มาทุบหัวมันจริงๆ ไอ้ใบหน้าหล่อๆ เเต่คำพูดกวนส้นตีนสุดๆ ใครได้ไปเป็นเเฟนน่ะคงปวดกระบาลเเย่ ฉันยอมรับ เเต่เพราะที่ผ่านๆ มาฉันคุยหลายคน มีตัวเลือกให้เลือก ฉันก็ต้องเลือกไหมล่ะ ฉันก็เเค่คุยศึกษาไปก่อน ไม่เคยคิดที่จะจริงจังกับใครจนมาเจอพี่คีย์นี่

เเต่ในจังหวะนั้นมีผู้ชายคนนึงเดินเข้าไปพูดอะไรบางอย่างกับฟ้าใส จนคนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมาด้านบน คงมองมาที่ผม ผมเลยเเกล้งหันไปมองอย่างอื่น "นั่นไอ้คีนรุ่นน้องในคณะเราป่ะ มันเป็นเเฟนน้องฟ้าใสเหรอว่ะ? ไอ้นี่เเม่งปาดหน้ารุ่นพี่อีกเเล้ว" ไอ้ริวหันไปคุยกับไอ้บาสเเละไอ้กันต์ ผู้ชายคนนั้นคงเป็นรุ่นน้องคณะวิ