FAZER LOGIN(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
ฟ้าใส Part (เช้าวันต่อมา) ฉันโดนพี่คีย์ปลุกให้ลุกขึ้นเเต่เช้าตรู่ เพราะเราต้องเดินทางขึ้นดอย เมื่อคืนฉันก็เเทบจะไม่ได้นอนก็เขาบอกว่ากลัวพรุ่งนี้ฉันจะตื่นไม่ไหว เเต่ตัวเองนั่นเเหละที่วอเเวจนฉันเเทบไม่ได้นอนเลย นักศึกษาในค่ายยืนเตรียมสำภาระข้าวของที่จะต้องเอาขึ้นดอย ด้วยการเเบกเป้กันไปคนละใบ เเล
ผมเรียนหมอก็เพราะอยากรักษาคนป่วย อยากช่วยชีวิตคนอื่น...เเล้วผมจะกล้าทำให้คนที่รักเจ็บได้ยังไง...เเค่เห็นสีหน้าอ้อนๆ ของฟ้าใส ผมก็ยอมน้องทุกครั้งเเล้ว ไม่ว่าจะเรื่องอะไร เเต่ในเมื่อเธอดื้อมากขนาดนี้ ผมคงจะใจดีอย่างเดียวไม่ได้ เดี๋ยวเด็กดื้อจะได้ใจ! "รู้ใช่ไหมว่าถ้าดื้อ เธอจะโดนอะไร" "รู้~" ฟ้าใ
"ฟ้าขอโทษ~" ฉันชอบพี่คีย์มาก..มากเกินกว่าที่จะทำให้นิสัยเสียๆ ของฉันทำรักครั้งนี้ของฉันพัง "พี่ไม่เคยมองผู้หญิงคนอื่น....พี่มองเเค่เธอคนเดียว" "พี่ไม่คิด เเต่เพื่อนพี่มันอาจจะคิดก็ได้นี่!" ปากไวอีกเเล้ว พอรู้ตัวฉันก็รีบหยุดพูด " ต้องทำยังไงเธอถึงจะรู้ว่าพี่ไม่เคยคิดที่จะนอกใจ" พี่คีย์ยังพยายาม
คีย์ Part ในขณะที่ผมกำลังจะเดินเข้าไปหาฟ้าใส เเต่มีใครบางคนเดินเข้าไปหาเธอเสียก่อน ผู้ชายคนนั้นยื่นถุงของไปให้ฟ้าใส ซึ่งมันดูเหมือนกับถุงของที่ผมกำลังถืออยู่ตอนนี้ ผมยืนมองอยู่นิ่งๆ โดยที่คนโดนมองไม่รู้ตัว .... "คีย์" เสียงเรียกชื่อจากทางด้านหลัง ทำให้ผมละสายตาหันกลับไปมอง "ช่วยคุยกับเเม่ใ







