《THE BILLIONAIRE I SLEPT WITH IS NOW OBSESSED WITH ME 》全部章節：第 121 章 - 第 130 章

Bago tuluyang mawalang ng balanse, nanlaki ang mga mata ni Janella, biglang may humawak sa balingkinitang baywang niya. Isang pares ng malalaki at matitibay na kamay ang marahang pumisil sa tagiliran niya bago siya hinila paatras. Napaatras siya at tuluyang bumangga sa matipunong dibdib ni Brielle. Gayunpaman, wala roong atensyon si Janella. Nakatutok pa rin ang mga mata niya sa ahas na mabilis na gumagapang papunta sa pintuan. “Ang ahas! Ang ahas! Nakatatakas na!” nanginginig niyang turo. Agad siyang binitawan ni Brielle. “Teka lang.” Mabilis itong naglakad papunta sa pintuan. Malapit na itong makalusot nang maabutan ito ni Brielle. Walang kahirap-hirap nitong pinisil ang bandang leeg nito at inangat iyon. Kung marunong lang magsalita ang ahas, sigurado si Janella na nagmumura na ito sa sandaling iyon. Dahil maging siya ay halos matawa sa itsura ng kawawang nilalang. Nakangnga ito at mabilis na pumulupot ang katawan sa braso ng lalaki. Maingat itong ibinalik ni Brielle sa t

Halos hindi makapaniwala si Blythe sa kaniyang nasaksihan. Ang kuya niyang may asawa na ay niyayakap ang isang babaeng hindi naman niya asawa! Oo, matagal na niyang gusto si Teacher Janella para sa kaniyang kuya. Pero hindi ibig sabihin noon na gusto niya itong maging kabit. Napakabait at may iniingatan itong pangala para madawit sa ganoong klaseng iskandalo. At higit sa lahat, naaawa siya sa sister in law niyang hindi pa niya kailanman nakikilala. Kakakasal pa lamang ng mga ito, tapos ganito agad ang ginagawa ng kuya niya? Lalo siyang nakaramdam ng awa para sa babaeng niloloko ng sarili nitong asawa. Sa sitwasyon ngayon...Sa nakikita niya... Malaki ang posibilidad na ang walanghiya niyang kuya ang nangungulit kay Teacher Janella! Bakit ba hindi pumasok sa isip niya ang gano'ng bagay magmula ng mapansin niya ang kak

Pag-akyat nila sa ikalawang palapag, dinala ni Brielle si Janella sa isa sa mga silid doon. Pagkabukas pa lang ng pinto, agad nang napansin ni Janella ang malaking pagkakaiba nito sa kuwarto ni Blythe. Kung ang kuwarto ni Blythe ay puno ng malalambot na kulay, stuffed toys, at mga dekorasyong parang kuwarto ng isang prinsesa, kabaligtaran naman nito ang silid ni Brielle. Simple lang ito, malinis, at napaka-elegante.Tulad din ng kuwartong ginagamit nila sa villa, pinaghalong itim, abo, at puting kulay ang buong espasyo. Tahimik na naglibot ang tingin ni Janella sa paligid. “Minsan dito ako tumutuloy kapag umuuwi ako rito,” paliwanag ni Brielle habang isinara ang pinto. “Kuwarto ko ito.” Bahagyang tumango si Janella, halata naman kasi. Ngunit hindi niya maikakailang medyo kinakabahan siya. Maaga pa naman. At hindi pa sila naghahapunan. Nasa ibaba pa ang pamilya nito. At ngayon, silang dalawa lang ang magkasama sa kuwarto. Habang kung anu-anong bagay ang pumapasok sa kan

Nang malaman ni Janella na para pala kay Blythe ang damit, agad na gumaan ang kaniyang pakiramdam.Tutal, magkapatid sina Brielle at Blythe. Natural lang na bilhan ni Brielle ang nakababatang kapatid ng mga damit. Madalas mang nag-aasaran ang dalawa, ramdam naman niyang mahal ng mga ito ang isa't isa. At kung tutuusin, wala naman talagang dahilan para magselos siya. Lalo na't mas marami pang beses siyang nabigyan ng regalo ng asawa niya kaysa kay Blythe.Naalala niya tuloy ang naging reaksyon niya kanina, bagay na mapayuko siya. Bigla s'yang nahiya sa sarili. Tahimik niyang pinaglaruan ang mga daliri habang nakatingin sa sahig.Napansin naman iyon ni Brielle, kaya napangiti ito.“Ano bang iniisip mo?”Hindi agad sumagot si Janella.“Wala…”“Hmm?”“Hayst, nakakahiya.” Bahagya namang natawa si Brielle.“Nakakahiya qng alin?” “Yung kanina.”Mas lalo siyang yumuko. Pakiramdam niya ay para siyang batang nahuling nagseselos nang wala namang dahilan.Sunod niyang naramdaman ay ang marahan

Pagkalapit ni Brielle, agad niyang binuksan ang first-aid kit. Kumuha siya ng bulak at betadine bago maingat na ginamot ang sugat ng ginang. Maliit lang naman iyon pero sapat upang mapasinghap ito sa bawat dampi niya ng bulak. “Sana po kasi pinaubaya n'yo na lang sa mga kasambahay ang pagluluto ng ulam.” Malamig ngunit seryoso ang kaniyang mukha habang nagsasalita. Hindi niya ito tiningala bagkus nakatutok lang ang kaniyang atensyon sa paggagamot.Napatingin naman ang ginang sa kaniya at bahagyang ngumiti. “Kasalanan ko naman iyon. Hindi ko kasi nahawakan nang maayos ang plato kaya nahulog. Pasensya ka na kung nag-alala ka.”“Nag-aalala lang kasi ako,” sagot ni Brielle. “Bilang isang surgeon, mahalaga po ang mga kamay n'nyo. Ayoko naman pong mapahamak kayo.”Bahagyang nagliwanag ang mukha nito sa sinabi ni Brielle. Isang matamis na ngiti ang sumilay sa labi habang nakatitig sa lalaki. Oo, malamig si Brielle pero hindi naman kasingtigas ng bato ang puso nito lalo na sa mga taong impo