สองทุ่มกว่าแล้ว แพรวค่อยๆย่องออกมาจากห้องอย่างเงียบกริบ ปกติตาชุ่มและยายเนียมของหล่อนจะนอนหลับกันตั้งแต่หัวค่ำ บ้านพักของคนเก่าคนแก่ของโชนตะวันคือลุงชุ่มและป้าเนียม จะค่อนข้างกว้างขวางกว่าหลังอื่นอยู่พอสมควร ภายในมีสองห้องนอน เป็นห้องของลุงชุ่มและป้าเนียมห้องหนึ่ง ส่วนอีกห้องจึงเป็นห้องของแพรวผู้เป็นหลานสาวแพรวในชุดนอนสีเทาทั้งเสื้อและกางเกงขาสั้น แต่หล่อนสวมเสื้อคลุมสีดำทับร่างเอาไว้อีกชั้นหนึ่ง ค่อยๆจรดฝีเท้าย่องไปเปิดประตูหน้าห้องพักอย่างแผ่วเบา เมื่อชะโงกหน้าออกไปมองกราดไปรอบบริเวณ ไม่พบเห็นสิ่งผิดปกติ ไม่มีร่องรอยของผู้คนแม้แต่คนเดียว เธอจึงพาร่างออกมาอย่างแช่มช้าและปิดงับประตูลงอย่างเงียบกริบไร้สุ้มเสียง จากนั้นจึงพาร่างขาวอวบอัดเดินลัดเลาะผ่านไร่องุ่น ตรงไปทางท้ายไร่อย่างคุ้นเคยต่อเส้นทางทางท้ายไร่เป็นโรงงานผลิตสินค้าและผลิตภัณฑ์ อีกทั้งยังมีห้องพักของคนงานที่สร้างเรียงรายเอาไว้อีกหลายห้อง แต่ในเวลานี้ แทบทุกห้องล้วนปิดประตูปิดไฟพักผ่อนกันหมดแล้ว หล่อนค่อยๆพาร่างหลบเร้นไป
Baca selengkapnya
Masuk
