Semua Bab เสน่หาคุณอาคลั่งรัก: Bab 41 - Bab 50

55 Bab

เสน่หาคุณอาคลั่งรัก ตอนที่..41

ร่างงามของวรันธรเดินก้าวฉับๆไปอย่างรวดเร็ว จนไปถึงร้านขายน้ำตามที่หล่อนตั้งใจ กาจเห็นหล่อนยืนรออยู่ที่หน้าร้านอยู่เพียงครู่เดียว จากนั้นจึงเห็นรถเก๋งสีดำคันหนึ่งขับพุ่งเข้ามาจอดอยู่ทางด้านหลังของหล่อน ห่างออกไปไม่ถึงห้าเมตรเมื่อประตูรถถูกเปิดออก ชายผิวเข้มร่างใหญ่สองคนก็เดินออกมา จากนั้นพุ่งร่างเข้าไปหาหญิงสาวอย่างรวดเร็วโดยที่วรันธรที่ยืนหันหลังให้ไม่ทันได้ระวังตัว ชายร่างใหญ่คนหนึ่งใช้มือที่แข็งแกร่งตวัดรัดไปที่ลำคอของหญิงสาว จากนั้นจึงใช้ผ้าผืนหนึ่งปิดไปที่ปากของหล่อนอย่างว่องไว วรันธรดิ้นรนอยู่เพียงครู่เดียว ร่างของหล่อนจึงอ่อนระทวยอย่างสิ้นเรี่ยวแรง ถูกชายทั้งสองฉุดลากขึ้นไปบนรถอย่างง่ายดายกาจที่เห็นเหตุการณ์อยู่ตลอดเวลา เขาทิ้งถุงที่บรรจุเสื้อผ้าของวรันธรที่ถืออยู่เต็มสองมือลงพื้นอย่างตระหนกตกใจ สาวเท้าวิ่งตรงไปที่ร่างของหญิงสาวอย่างแตกตื่นร้อนรน แต่วิ่งไปได้เพียงครึ่งทาง รถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งที่มีคนซ้อนอยู่ที่เบาะ พลันพุ่งเข้ามาจอดอยู่ริมฟุตบาททางด้านหน้าของกาจ จากนั้นร่างของช
Baca selengkapnya

เสน่หาคุณอาคลั่งรัก ตอนที่..42

โชนตะวันที่เสร็จธุระเรื่องการเจรจากับนายสุนทรเรื่องการขนส่งสินค้าและไวน์ที่กำลังจะเริ่มดำเนินการผลิตในอีกไม่กี่วันข้างหน้า หลังจากผ่านพิธีเปิดโรงงานในอีกสามวัน เขาเดินออกมาโดยมีนายสุนทรที่เดินตามออกมาส่งอย่างคุ้นเคย“ผมขอขอบคุณคุณสุนทรมากครับ ที่เป็นธุระในเรื่องการขนส่งสินค้าให้กับผลิตภัณฑ์ของผมครับ” โชนตะวันกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มที่การเจรจาสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี นายสุนทรยื่นมือออกมาสัมผัสกับโชนตะวันอย่างสนิทสนม ตอบกลับมาอย่างเป็นกันเองว่า“ผมยินดีมากครับ ที่คุณโชนมอบความไว้วางใจต่อการบริการของผม เรื่องการขนส่งไม่มีปัญหาแน่นอนครับ ทุกอย่างจะเป็นไปตามกำหนดการแน่นอน” เมื่อกล่าวจบจึงย้อนถามออกมาว่าแปลกใจว่า“เอ๊ะ...คุณโชนไม่ได้นำรถส่วนตัวมาด้วยหรือครับ” โชนตะวันยิ้มน้อยๆที่มุมปาก แล้วจึงตอบกลับไปว่า“พอดีผมมากับหลานสาวครับ จึงให้คนรถแวะมาส่งผมที่นี่ก่อน จากนั้นหลานสาวผมขอตัวไปทำธุระในตัวเมือง คาดว่านี่ก็ใกล้เวลาแล้ว อีกไม
Baca selengkapnya

เสน่หาคุณอาคลั่งรัก ตอนที่..43

เมื่อหลายเหตุผลมาประกอบกันจนเป็นรูปเป็นร่าง ทำให้โชนตะวันเชื่อมั่นว่าการลงมือครั้งนี้จะต้องมีลาภิศเป็นคนบงการอยู่เบื้องหลังอย่างแน่นอน แต่การที่จะตระเวนขับรถเสาะหาร่องรอยอย่างสะเปะสะปะไร้ทิศทางแบบนี้ ออกจะเลื่อนลอยเกินไป  เมื่อครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่จึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอีกครั้ง เพื่อโทรออกทันทีเสียงสัญญาณโทรศัพท์ทางปลายสายดังขึ้นอยู่สามสี่ครั้ง จากนั้นทางปลายสายกดรับสัญญาณและกรอกเสียงหวานตอบกลับมาทันควัน“สวัสดีค่ะคุณโชน แปลกใจมากเลยค่ะที่คุณโชนโทรมาหาภินได้ ไม่ทราบมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ” เสียงหวานนุ่มนวลใสของลาภินตอบกลับมาอย่างตื่นเต้น เมื่อทราบว่าคู่สายที่โทรมาคือโชนตะวัน ชายหนุ่มรีบกรอกเสียงตอบกลับไปอย่างร้อนรน“สวัสดีครับคุณลาภิน เอ่อ...ผมมีเรื่องด่วนที่ต้องการขอความช่วยเหลือจากคุณลาภิน ไม่ทราบว่าคุณลาภินพอที่จะให้ความช่วยเหลือผมได้หรือเปล่าครับ”“อือ...ได้สิคะ หากภินสามารถช่วยเหลือคุณโชนได้ ภินยินยอมช่วยเหลือแบบถวายตัวถวายใจเลยค่ะ”&n
Baca selengkapnya

เสน่หาคุณอาคลั่งรัก ตอนที่..44

ภายในบ้านเดี่ยวชั้นเดียวหลังใหญ่ที่สร้างอยู่ภายในตัวเมืองที่หนาแน่นคับคั่งไปด้วยตึกรามอาคารหลากหลาย อีกทั้งยังรถยนต์นานาประเภทที่วิ่งกันขวักไขว่ รวมทั้งผู้คนที่สัญจรกันอย่างพลุกพล่านบ้านพักของลาภิศอยู่ภายในซอยแยกก่อนที่จะออกจากตัวเมือง ด้วยความที่ลาภิศเป็นผู้ที่ค่อนข้างมีอิทธิพลจากพ่อเลี้ยงณรงค์ผู้เป็นบิดา อีกทั้งอุปนิสัยส่วนตัวยังก้าวร้าวปฏิบัติตนเป็นนักเลงอันธพาล มีผู้ติดตามล้อมหน้าล้อมหลังหลายคน จนไม่มีใครกล้าที่จะเกี่ยวข้องวุ่นวาย หลากหลายเรื่องราวที่นายลาภิศและลูกน้องกระทำ จึงไม่มีผู้ใดกล้าปริปากแพร่งพรายออกไป เพราะเท่ากับเป็นการหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวภายในห้องนอนขนาดใหญ่ภายในบ้านพักของลาภิศ ร่างงามของวรันธรนอนหมดสติเพราะฤทธิ์ยาสลบทอดยาวอยู่บนเตียงนอนหนานุ่ม ลาภิศที่เปิดประตูค้างเอาไว้จ้องมองร่างของหญิงสาวอย่างหื่นกระหายจนใจเต้นระส่ำด้วยเพลิงปรารถนาที่พลุ่งพล่าน  เขาหันกลับไปกำชับกับลูกน้องคนสนิทสองคนที่อยู่อยู่ทางหน้าประตูด้วยน้ำเสียงที่กร้าวแข็งดุดัน“แกสองคนเฝ้าทางด้านนอกเอาไว้ให้
Baca selengkapnya

เสน่หาคุณอาคลั่งรัก ตอนที่..45

“นายรู้ตัวไหมลาภิศ ว่านายกำลังทำอะไรอยู่ นายกำลังจะก่อเรื่องราวใหญ่โตนะ รีบปล่อยคุณรันกลับไปเดี๋ยวนี้” ลาภินตะคอกกลับมาเสียงดังไม่แพ้กัน แต่ลาภิศที่เมื่อครู่นั่งอยู่ที่ขอบเตียง พลันผุดลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว สาวเท้าเข้ามาหาลาภินช้าๆด้วยนัยน์ตากระด้างจนหล่อนรู้สึกหวั่นใจ ลาภิศแค่นเสียงเครียดกล่าวออกมาว่า“พี่รีบออกไปซะ อย่ามายุ่งกับผม ไป...” เขากระชากเสียงขับไล่อย่างไม่ใยดีและไม่เกรงใจ จนลาภินสะดุ้งออกมาต่อพฤติกรรมก้าวร้าวของน้องชาย นัยน์ตาของเขาวาวโรจน์แดงฉานคล้ายคลุ้มคลั่งเดือดดาลและเต็มไปด้วยโทสะ แต่หล่อนก็ยังฝืนใจกล่าวออกไปอีกว่า“พ่อจะต้องไม่พอใจแน่ที่นายก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ ตอนนี้ยังสามารถแก้ไขเรื่องทั้งหมดที่นายก่อขึ้นได้ทัน รีบนำตัวคุณรันไปคืนคุณโชนเสียเถอะ ฉันจะช่วยพูดให้คุณโชนไม่เอาเรื่องกับนายเอง” “หุบปาก...ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น วันนี้ยังไงผมก็จะต้องเอาผู้หญิงคนนี้เป็นเมียให้ได้ ผมจะเอาชนะไอ้โชนมันทุกวิถีทาง&n
Baca selengkapnya

เสน่หาคุณอาคลั่งรัก..ตอนที่46

ร่างของหญิงสาวขยับเล็กน้อยคล้ายกำลังจะเริ่มรู้สึกตัว แต่แล้วก็นิ่งงันไปอีก ลาภิศยิ้มอยู่ในลำคออย่างพึงพอใจ ส่งเสียงคำรามออกมาอย่างถูกใจว่า“ผิวเนียนนุ่มจริงๆเลยครับคุณรัน ขอดูหน้าอกหน่อยนะว่าจะใหญ่โตซ่อนรูปขนาดไหน” มือหน้าของลาภิศรั้งกลับมาจัดแจงปลดกระดุมเม็ดที่สามจนหลุดออก แต่ในขณะที่กำลังจะเลื่อนมือไปปลดกระดุมเม็ดต่อไป ประตูพลันเปิดผางออกอย่างแรงเสียงดังสนั่นลาภิศสะดุ้งเฮือกอย่างขัดใจ คำรามออกมาอย่างเดือดดาลว่า “อะไรกันนักกันหนาวะ ก็บอกแล้วไงว่าอย่าเข้ามาขัดจังหวะ...เอ๊ะ”  กล่าวยังไม่ทันจบประโยค แต่เมื่อเหลียวหน้ากลับมามองจึงอุทานออกมาอย่างตกใจ เมื่อหางตาเห็นกำปั้นแน่นๆพุ่งเข้ามากระแทกปลายคางอย่างถนัดถนี่ จนร่างที่นั่งอยู่กระเด็นไปตามแรงหมัดกลิ้งตกไปจากเตียงนอนฟุบอยู่ที่พื้นด้วยความเจ็บปวดมึนงง“ไอ้ลาภิศ ไอ้ระยำ อย่าอยู่เลยมึง กูจะกระทืบมึงให้ตายคาตีนกูเลยทีเดียว” เสียงกร้าวของลพคำรามลั่นออกมาอย่างโกรธแค้น แต่โขนตะวันที่เมื่อครู่พ
Baca selengkapnya

เสน่หาคุณอาคลั่งรัก ตอนที่..47

ทางด้านหน้าห้อง ร่างของกาจที่ยืนคุมเชิงระมัดระวังอยู่ แม้ว่าลูกน้องทั้งสองคนของลาภิศที่คอยเฝ้าอยู่ที่หน้าห้องจะถูกลพและกาจจัดการจนสลบไสลไปแล้ว แต่เพื่อความไม่ประมาท โชนตะวันจึงสั่งให้กาจคอยเฝ้าเอาไว้ โดยมีเขาและลพสองคนเท่านั้นที่บุกเข้าไปในห้องในขณะที่กำลังจะเดินผ่านห้องทางด้านข้าง เสียงของลาภินพลันส่งเสียงร้องเรียกออกมาจากในห้อง คนทั้งสามจึงหยุดชะงักทันควัน“คุณโชน คุณโชน ช่วยภินด้วยค่ะ ภินถูกขังอยู่ในห้องนี้”  โชนตะวันหันไปมองหน้าลพ จากนั้นจึงออกคำสั่งให้ลพทำการเปิดประตูออกทันที“คุณลาภินถอยออกห่างประตูนะครับ ผมจะเปิดประตูให้เดี๋ยวนี้แหละครับ”  ลพส่งเสียงร้องเตือนคนข้างในออกไป จากนั้นจึงกระโจนร่างยกเท้าถีบไปที่บานประตูอย่างแรง บานประตูถึงกลับชำรุดเปิดผางออกกว้างตามแรงถีบ ร่างของลาภินจึงโผออกมาจากห้องอย่างแตกตื่น“คุณลาภินไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ” โชนตะวันที่ยังอุ้มร่างของวรันธรอยู่ในอ้อมแขนส่งเสียงถามออกมาเมื่อเห็นหญิงสาว
Baca selengkapnya

เสน่หาคุณอาคลั่งรัก ตอนที่..48

เมื่อโชนตะวันพาวรันธรจากไปแล้ว ลาภินหันไปมองทางหน้าห้องที่นายลาภิศจับตัววรันธรมาขังเอาไว้เมื่อครู่ จึงเห็นร่างของลูกน้องคนสนิทของเขานอนหมดสติสิ้นลวดลายอยู่ทางหน้าห้อง ส่วนประตูห้องถูกเปิดอ้าออกกว้าง หล่อนเดินตรงเข้าไปในห้องทันที ด้วยความเป็นกังวลต่อน้องชายที่กระทำเรื่องราววู่วามมุทะลุภายในห้องร่างของลาภิศที่นอนเหยียดยาวอยู่บนเตียง ใบหน้าปริแตกหลายแห่งเลือดสีแดงไหลออกมาตามรอยบาดแผล หยาดรินเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาวเห็นเป็นรอยหยดสีแดงเข้มกระเซ็นกระจายอยู่หลายแห่งหญิงสาวรีบโผขึ้นไปบนเตียงตรงเข้าไปประคองร่างของน้องชายเอาไว้อย่างเป็นกังวล หล่อนประคองยกศีรษะของเขาขึ้นมา จึงพบว่าลาภิศไม่ได้หมดสติ แต่นัยน์ตากลับแข็งค้างเป็นประกายดุดันอย่างคลั่งแค้น“พี่เป็นคนพาพวกไอ้โชนมาที่นี่ใช่ไหม...ใช่ไหม” ลาภิศแค่นเสียงต่ำออกมาอย่างเจ็บแค้น น้ำเสียงของเขานั้นทั้งเจ็บแค้นทั้งผิดหวังเสียดายและห่างเหินจนลาภินใจหาย ต้องหลบสายตาไม่กล้าแม้จะจ้องประสานสายตาตอบกลับไป“ทำไม ๆ ท
Baca selengkapnya

เสน่หาคุณอาคลั่งรัก ตอนที่..49

“เฮ้ย...ลาภิศ  แกทำอะไรของแก หยุดเดี๋ยวนี้นะไอ้ลูกเลว” เสียงแหบห้าวดังขึ้นทางด้านหลัง จากนั้นร่างของลาภิศจึงถูกกระชากออกมาจนพ้นร่างของหญิงสาวอย่างแรง เสียงผลั๊วะดังขึ้นอย่างถนัดถนี่ เมื่อกำปั้นหนักๆต่อยโครมไปที่ใบหน้าของลาภิศ จนร่างของเขาผงะไปตามแรงกระแทก จนร่างกลิ้งตกลงไปจากเตียงเมื่อพลิกร่างหันกลับมามองผู้บุกรุก จึงร้องอุทานออกมาอย่างแตกตื่น “พ่อ”พ่อเลี้ยงณรงค์ในร่างที่สันทัด สูงไม่ถึง 170 ซ.ม. แต่ร่างของเขากลับหนากำยำ คล้ายนักมวยเจนสังเวียนโชกโชน แม้ว่าอายุจะล่วงเข้า 50 เศษแล้ว แต่เขาก็ยังหมั่นออกกำลังกายอยู่เสมอ จึงทำให้รูปร่างยังดูแข็งแกร่งแข็งแรงใบหน้าที่มีเค้าความห้าวหาญดุดัน ไว้หนวดเรียวหนา จ้องมองมาที่ร่างของลาภิศเขม็งแข็งกร้าว กระชากเสียงออกมาอย่างเดือดดาล“แกกำลังจะทำอะไรของแกไอ้ลาภิศ” “พ่อ  พ่อ...ผม เปล่า ผมไม่ได้ทำอะไร” ลาภิศตะกุกตะกักตอบออกมาอย่างลนลาน&
Baca selengkapnya

เสน่หาคุณอาคลั่งรัก ตอนที่..50

“แพรว บอกความจริงออกมาสิ หากแพรวสำนึกผิดทุกคนก็พร้อมที่จะให้อภัยแพรวนะ” ลพที่เห็นเหตุการณ์เริ่มจะลุกลามบานปลาย จึงเอ่ยแทรกออกมาเสียก่อน เพราะหวั่นเกรงว่าแพรวจะถูกลุงชุ่มผู้เป็นตาทำร้ายทุบตี ยังไงแพรวก็เป็นผู้หญิงที่เขารัก หากเห็นว่าหล่อนถูกทำร้ายต่อหน้าต่อตา เขาก็คงปวดร้าวเช่นกัน  แต่แพรวกลับตะคอกกลับมาอย่างขุ่นเคืองว่า“ความจริงอะไรกันพี่ลพ แพรวบอกว่าไม่ได้ทำก็คือไม่ได้ทำสิ จะมาคาดคั้นอะไรกันนักหนา” นัยน์ตาของแพรวเขม็งจ้องมองไปที่ร่างของลพอย่างไม่พอใจ แต่ลุงชุ่มที่โมโหจนเลือดขึ้นหน้า กำหมัดแน่นทุบลงไปบนโต๊ะเสียงดัง กระชากเสียงตวาดออกมาอย่างโกรธจัด“หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะนังแพรว ทำผิดแล้วยังไม่รู้จักสำนึกอีกเหรอ แกนี่มันเลวโดยสันดานจริงๆ” แต่ป้าเนียมกลับสอดคำพูดแย้งออกมาว่า“เดี๋ยวก่อนนะตาชุ่ม หากแพรวมันผิดจริงก็ต้องหาหลักฐานมายืนยันความผิดของมันหรือให้มันยอมรับออกมาเสียก่อนสิว่ามันได้ทำแบบนั้นจริงตามที่ถูกกล่าวหา นี่ความจริงย
Baca selengkapnya
Sebelumnya
123456
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status