Semua Bab Dumped by My Boss, Claimed by the Ruthless Billionaire (SPG): Bab 101 - Bab 110

Third Person's POV Palabas na si Leona ng bahay niya nang makita niya si Gerald na nakasandal sa kotse niya. Kanina pa pala ito naghihintay sa paglabas niya. Kakakandado lang ni Leona ng front door niya at maglalakad na sana siya papunta sa kotse. Papunta siya sa Montefalco estate. Nakaplano na ang lahat. Ibibigay niya ang ebidensya, at kapalit noon ang perang ipinangako sa kaniya. May jacket siya over her dress. Nakatali ang buhok niya at nakasabit ang bag sa balikat niya. Nasa loob ng bag ang recordings, bank statements, at mga dokumentong kayang magpakulong kay Gerald Watson habambuhay. Humakbang siya palapit sa kotse niya, pero bigla siyang natigil. May lalaking nakatayo sa tabi ng driver's side door. Matangkad. Malapad ang balikat. Light brown ang buhok. Si Gerald. Nakasandal ito sa kotse na parang pag-aari siya nito. Parang pag-aari rin nito si Leona. Nakakrus ang mga braso nito sa dibdib habang nakangiti ng pamilyar nitong ngiti. Iyong ngiting dati niyang kinikiligang mak

Third Person's POVHabang matiyagang naghihintay si Sebastian kay Gerald sa bahay nito, hindi niya alam na papunta na pala si Gerald sa Montefalco Estate kung saan naghihintay si Vanessa sa pag-uwi niya.Madilim ang mga kalsada. Nagbibigay ng mahinang liwanag ang mga streetlights sa daan. Nagmamaneho si Gerald gamit ang isang kamay habang ang isa naman ay nakahawak sa baril na nakapatong sa kandungan niya. Kalmado ang mukha niya. Malamig ang mga mata niya. Nakapatay na siya ng isang tao ngayong gabi. Handa siyang pumatay ulit.Sa likurang upuan, tahimik na nakaupo ang tatlong lalaki. Kasama ni Gerald ang mga taong binayaran niya para sa planong pagkidnap kay Vanessa.Mga bayarang armado, mersenaryo, at lalaking gagawin ang kahit ano kapalit ng pera.Binayaran ni Gerald ang bawat isa ng limampung libong piso."Remember the plan," sabi ni Gerald. "We go in. We grab the woman. We get out. Walang masasaktan unless they get in the way.""Paano kung nandoon si Mr. Montefalco, Boss?" tanong

Vanessa's POVKritikal ang kondisyon ni Daddy Chase dahil sa balang tumama sa likod niya. Tapos nang magamot ang braso ni Kimberly at kasalukuyan na siyang nagpapahinga habang binabantayan siya ni Mommy Kiara.Malamig ang hallway ng ospital. Mapuputi ang mga pader. Masyadong maliwanag ang mga ilaw. Nakaupo ako sa isang plastic chair sa labas ng ICU, nakapatong ang mga kamay ko sa tiyan ko. Gumagalaw ang baby. Sumisipa. Parang alam niyang may mali.Tatlong oras na akong nakaupo roon. Tatlong oras na paghihintay. Tatlong oras na pagdarasal. Tatlong oras na pagsisisi sa sarili.Sa tuwing may doktor na dumaraan, parang humihinto ang tibok ng puso ko. Sa tuwing may nurse na lumalabas ng ICU, napipigilan akong huminga. Naghihintay ako ng balita. Mabuti man o masama. Gusto ko lang malaman kung mabubuhay ba si Daddy Chase o hindi.Sabi nila, dalawang sentimetro lang ang pagitan ng bala at ng spine niya. Dalawang sentimetro. Napakaliit na distansya. Kasinglapad lang ng hinlalaki ko. Kung tumam

Sebastian's POV"Boss, hindi pa rin namin mahanap si Gerald," sabi ng tauhan ko sa kabilang linya.Nakatayo ako sa labas ng funeral parlor, nakasandal sa pader.Palubog na ang araw. Kulay kahel at pula ang kalangitan. Parang dugo.Sa mga panahong ito, lahat na lang ay mukhang dugo sa paningin ko.Ang kausap ko ay si Gabriel, isa sa mga lider ng security team ko.Pitong araw na nila akong hinahanapan ng impormasyon tungkol kay Gerald.Pitong araw na walang resulta.Pitong araw na puro dead end.Pitong araw na nakikita ko ang mukha niya sa bawat news channel habang alam kong malaya pa rin siya.Humihinga pa rin siya."Putang-ina ninyo! Isang linggo ko na siyang pinapahanap!" sigaw ko.Narinig ko ang paglunok ni Gabriel sa kabilang linya."Boss, napuntahan na namin lahat ng dati niyang taguan. Lahat ng hotel, motel, at bahay ng mga kaibigan niya. Wala siya roon.""Kung gano'n, maghanap pa kayo! Suyurin ninyo ang mga abandonadong gusali, warehouse, at bawat sulok ng siyudad kung kinakaila

Sebastian's POVInihampas niya ang baril patungo sa ulo ko.Mabilis akong nakaiwas.Natisod siya. Nawalan ng balanse. Mahina na siya matapos ang ilang araw na pagtatago. Ilang araw na halos walang kain. Walang tulog.Nag-agawan kami sa baril.Pareho naming hawak iyon.Pareho kaming nakikipaglaban para makontrol ito.Malakas si Gerald.Mas malakas kaysa sa inaakala ko.Pinihit ko ang baril.Naitutok ko iyon sa dibdib niya at kinalabit ko ang gatilyo.Umalingawngaw ang putok sa buong warehouse.Naramdaman ko ang lakas ng recoil sa mga braso ko.Nanigas ang katawan ni Gerald. Lumaki ang mga mata niya. Bahagyang nakabuka ang bibig niya. Dahan-dahan siyang napatingin sa dibdib niya.May butas doon.Unti-unting kumalat ang dugo sa damit niya."S-Sebastian..." mahinang bulong niya."You should have walked away. Dapat hinayaan mo na lang kami ni Vanessa. Dapat tinanggap mo na lang ang katotohanang sinayang mo ang babaeng minsang naging sa iyo."Biglang nanghina ang mga tuhod niya. Bumagsak si