Lahat ng Kabanata ng Dumped by My Boss, Claimed by the Ruthless Billionaire (SPG): Kabanata 121 - Kabanata 130

Vanessa's POV"Mabuhay ang bagong kasal!" sabay-sabay na bati ng lahat nang lumabas kami ni Sebastian sa simbahan pagkatapos ng ceremony ng kasal namin.The sun was bright. The sky was blue. The flowers in my hands were white and pink and smelled like heaven. I blinked against the light and felt Sebastian's hand tighten around mine.People were everywhere. Family. Friends. Colleagues. People I had known my whole life and people I had just met. They were all smiling. All clapping. All cheering.Napatingin ako kay Sebastian.Nakasuot siya ng itim na suit na may puting necktie. Maayos na nakaayos paatras ang buhok niya. Malinis ang mukha niya at walang kahit anong balbas. Sobrang gwapo niya.Halos makalimutan ko kung paano huminga."You're staring," sabi niya."I'm admiring my husband.""There's a difference?""With you, no."Ngumiti siya.Iyong bihira niyang buong ngiti na umaabot hanggang sa mga mata niya. Iyong ngiting para lang sa akin at kay Conrad.Pinisil ko ang kamay niya.Pinisi

Vanessa's POV Yumakap si Sebastian sa aming mag-ina. Dumagan ang dibdib niya sa likod ko habang nakapatong ang baba niya sa balikat ko."I love you both, Wife," bulong ni Sebastian bago hinalikan ang kamay ko.Hinalikan niya ang kamay ko.Pagkatapos ay ang ulo ni Conrad. At saka ang pisngi ko."I love you more, Husband," sagot ko.“Paano ba 'yan? Cancel muna ang wedding night natin dahil kasama natin si Conrad.”Napangiti na lang ako. Napatingin ako sa anak namin.Mahimbing pa rin siyang natutulog. Payapa. Perpekto."We have the rest of our lives for wedding nights," sabi ko."Promise?""Promise.""Then I'll wait."Hinalikan niya ang noo ko. Pagkatapos ay tumayo siya at nagtungo sa banyo.Narinig ko ang pagbukas ng gripo. Narinig ko siyang nagsisipilyo. Narinig ko rin siyang humuhuni ng kung anong kanta.Muli akong tumingin kay Conrad."Your father is a good man," mahina kong sabi. "He loves us. He takes care of us. He would do anything for us."Bumuntong-hininga si Conrad habang nat

Vanessa's POV "Good morning, Husband." "Good morning, Daddy!" masayang bati ni Conrad. Ibinaba ni Sebastian ang spatula at naglakad papunta sa anak namin. Agad niya itong binuhat at pinaikot. Tumawa nang malakas si Conrad. "Are you ready for your first day of school, little man?" "Yes, Daddy!" "Are you going to be brave?" "Yes!" "Are you going to be kind?" "Yes!" "Are you going to listen to your teacher?" "Maybe." Napatawa si Sebastian. "Maybe is not the right answer." "Probably?" "Better." Ibinaba niya si Conrad. Agad namang tumakbo ang anak namin papunta sa dining table at umakyat sa upuan niya. Lumapit si Sebastian sa akin. Ipinatong niya ang mga kamay niya sa baywang ko at hinila ako palapit. Hinalikan niya ang labi ko habang marahang pinipisil ang baywang ko. "Good morning to you too," sabi ko. "Sorry. I had to greet our son first. He's more excited than you." "I'm excited." "You don't look excited. You look nervous." "I'm not nervous." "Your hands are c

Kabanata 124Vanessa's POV“Seb, bilisan mo naman! Baka mahuli tayo sa kasal ng kapatid mong si Kimberly!”Mula sa harap ng salamin ay napabuntong-hininga ako habang inaayos ang hikaw ko. Halos sampung minuto ko nang tinatawag si Sebastian pero hindi pa rin siya lumalabas ng banyo. Kanina pa ako handa. Siya na lang talaga ang hinihintay ko.Ngayong araw ang kasal ni Kimberly. Isa ito sa mga pinakahihintay na okasyon ng buong pamilya kaya ayokong ma-late kami. Bukod pa roon, malapit na malapit si Sebastian sa kapatid niya. Alam kong ayaw na ayaw niyang mapalampas kahit isang bahagi ng seremonya.“Seb?” muli kong tawag habang kumakatok sa pintuan. “Are you okay in there?”Walang agad na sagot.Lalo akong kinabahan.Ilang segundo pa ang lumipas bago dahan-dahang bumukas ang pinto.Agad akong natigilan.Namumutla si Sebastian.Pawis na pawis siya kahit malamig naman ang air-conditioning sa loob ng bahay. Magulo rin ang buhok niya at parang hirap siyang tumayo nang tuwid.“Seb!”Mabilis ak

Vanessa's POV Detalyadong ipinaliwanag ni Dr. Alcantara ang buong treatment plan. Ang antibiotics, monitoring, ang mga posibleng panganib, at ang magiging proseso ng paggaling. Maingat na nakinig si Mommy Kiara. Nagtatanong siya. Nagsusulat ng notes. Praktikal at organisado pa rin siya kahit nag-aalala. Gaya ng babaeng nagpalaki ng tatlong anak habang tumutulong sa pagpapatakbo ng negosyo ng pamilya. Tahimik ding nakinig si Daddy Chase. Seryoso ang mukha niya. wMahigpit ang pagkakakuyom ng panga niya. Hindi man siya gaanong nagtatanong, kitang-kita na iniintindi niya ang bawat detalye. Tahimik namang umiiyak si Kimberly habang inaalo siya ni Michael. At ako naman ay nakatayo lang ako sa tabi ng kama. Pinagmamasdan ang asawa ko. Mukha siyang napakahina. Napaka-vulnerable. Hindi siya iyong makapangyarihang CEO na kayang magsara ng bilyong pisong deal. Hindi siya iyong lalaking kinatatakutan ng mga kalaban niya sa negosyo. Napayakap si Mommy Kiara kay Daddy Chase. Parang doon n