Library
Maghanap
Home / Romance / Dumped by My Boss, Claimed by the Ruthless Billionaire (SPG) / Kabanata 131 - Kabanata 140

Lahat ng Kabanata ng Dumped by My Boss, Claimed by the Ruthless Billionaire (SPG): Kabanata 131 - Kabanata 140

161 Kabanata

Kabanata 131

Vanessa's POVPansamantala munang ako ang nagma-manage ng kompanya dahil nagpapahinga si Sebastian sa bahay. Siya muna ang naging hands-on dad sa anak namin na si Conrad at ako naman ay sa kompanya. Kahit papaano, kinaya ko naman ang pagpapatakbo ng kompanya sa loob ng dalawang linggo.Napamahala ko ang parehong responsibilidad bilang COO at CEO sa loob ng dalawang linggo. Nakakapagod iyon. Pero sa totoo lang, nakakapalakas din ng loob.Araw-araw, alas-singko pa lang ng umaga ay gising na ako. Nirereview ko agad ang mga report mula sa nakaraang araw. Sumasagot ako ng emails mula sa international clients. Naghahanda para sa mga meeting kasama ang mga department heads. Nag-a-approve ng budgets. Pumipirma ng mga kontrata. Gumagawa ng mga desisyong nakaaapekto sa libu-libong empleyado.At gabi-gabi naman, umuuwi ako kina Sebastian at Conrad.Unti-unti nang bumubuti ang kalagayan ni Sebastian. Bumabalik na ang kulay ng balat niya. Dahan-dahan ding bumabalik ang enerhiya niya. Hindi pa man
Magbasa pa

Kabanata 132

Vanessa's POV “Masyado kang nagpapakapagod,” bulong niya.“I know.”“Magpahinga ka naman.”“I’m trying to.”“Try harder.”Dumampi ang mga labi niya sa leeg ko. Mabagal. Magaan. Sinadya ang bawat halik.“Sebastian,” mahinang sabi ko. “Kasama natin si Conrad.”Napailing ako, kahit hindi ko napigilang mapangiti.Samantala, kinuha na nga ni Conrad ang mga gamit niya at bumalik sa kuwarto matapos kaming paalamanan.“Conrad!” tawag ko.“Yes, Mommy?”“Okay ka lang diyan?”“Yes, Mommy. Nagdo-drawing ako ng picture para kay Daddy.”“Okay, baby. Sabihin mo lang kung may kailangan ka.”“I will!”Natawa ako bago muling bumaling kay Sebastian.Nakatayo pa rin siya sa likuran ko. Nakapulupot pa rin ang mga braso niya sa baywang ko.“Seb—”“Don’t say my name like that.”Napakunot-noo ako.“Like what?”“Like you’re about to tell me to stop.”“Maybe I am.”“Are you?”Gusto kong sabihing oo.Talaga naman.Pero tila ipinagkakanulo ako ng sarili kong katawan.May kakaibang kiliting gumagapang sa balat k
Magbasa pa

Kabanata 133

Vanessa's POV I could not think. I could not breathe. All I could feel was his hands. His mouth. His body against mine.I was on his lap. His arms were around me. His lips were on my chest.I moved my hips. I felt him. Hard. Ready."Sebastian," I said. "I need you.""I know.""Now. I need you now."He smiled against my skin. "Patience.""No patience. Now."Hindi ko na kinaya ang init sa katawan ko.Inalis ko ang tuwalya sa baywang niya at tumambad sa akin ang mahaba, maugat, at malaking ari ni Sebastian.Sobrang tigas ng ari niya.I looked at him. He was ready. So ready.I wanted to kiss him. I wanted to taste him. I wanted to use my mouth on him.But he had other plans.Paglalaruan ko rin sana iyon gamit ang bibig ko, ngunit bigla niya akong pinatuwad.Napakapit ako sa table nang hawakan niya ako nang mahigpit at ibaba niya ang short ko pati ang panty ko. Ang sunod niyang ginawa ay ipinasok niya ang ari niya sa loob ko.He entered me. Fast. Deep. All the way.Sinagad niya ang pagpas
Magbasa pa

Kabanata 134

Vanessa's POV"Meeting adjourned," sabi ko at sinara na ang laptop.The screen went dark. The silence in the conference room was deafening. Twenty department heads sat around the long table, their faces grim. No one moved. No one spoke. They were all waiting for me to say something. To do something. To fix everything.Tinitigan ko ang mga numero sa report na nasa harapan ko.Malaki ang ibinaba ng sales ng Montefalco Group. Sa katunayan, ito na ang pinakamababang performance ng kompanya sa loob ng limang taon.Pero hindi iyon ang pinakanakakabahala.Dalawang araw na ang nakalipas nang matuklasan ko ang ilang ghost accounts sa system. Habang sinusuri ko ang financial records para hanapin kung saan nanggagaling ang discrepancy, may napansin akong vendor na hindi naman talaga umiiral.Sunod-sunod ko iyong sinuri.Fake vendors.Fake invoices.Fake payments.May taong naglalabas ng pera mula sa kompanya gamit ang mga pekeng account.At ang mas masakit, milyon-milyong piso na ang nawawala.H
Magbasa pa

Kabanata 135

Vanessa's POVDalawampung minuto lang dapat ang biyahe papunta sa school ni Conrad, pero pakiramdam ko ay napakatagal nito. Bawat stoplight at bawat mabagal na sasakyan ay lalo lang nagpapataas ng kaba ko.Pagdating ko sa school, puno na ang parking lot kaya napilitan akong mag-park nang medyo malayo.Nagmadali akong pumasok sa loob.Marami nang tao sa field. Masayang naglalaro ang mga magulang kasama ang kanilang mga anak. Puno ng tawanan at sigawan ang paligid.Agad kong hinanap sina Conrad at Sebastian.Hindi nagtagal ay nakita ko rin sila. Kasama nila si Miss Edith.Masayang-masaya si Conrad habang pinapanood sina Sebastian at Miss Edith sa isang laro. Mukhang sila ang nangunguna.Napatigil ako.Magkasangga sila sa three-legged race. Magkatali ang mga paa nila habang sabay na tumatakbo papunta sa finish line. Malakas ang tawanan nilang dalawa. At si Conrad naman ay todo cheer sa gilid."Go, Daddy! Go, Miss Edith!"Ilang segundo lang ang lumipas ay sila ang unang nakatawid sa finis
Magbasa pa

Kabanata 136

Vanessa's POVSinubukan kong maging malapit ulit sa anak ko habang kumakain kami sa restaurant, pero mas pinili niyang makasama si Miss Edith kaysa sa akin.Isa ito sa mga paboritong restaurant ni Conrad. Isang maliit na Italian restaurant malapit sa school niya. Puno ng larawan ng pasta at pizza ang mga dingding. May mga checkered tablecloth sa bawat mesa at nakapulang apron ang mga waiter.Pinili ko ang lugar na iyon dahil alam kong gustong-gusto iyon ni Conrad. Inorder ko pa ang paborito niyang spaghetti with meatballs, may extra cheese pa sa gilid. Binilhan ko rin siya ng maliit na laruan. Isang pulang kotse na makintab. Iyong klase ng laruan na dati ay ikinatutuwa niya.Pero halos hindi niya ako pinapansin.Halos hindi rin siya nakikipag-usap sa akin.Katabi niya si Miss Edith at buong oras ay sa kaniya lang siya nakatuon."Miss Edith, puwede niyo pong hiwain ang spaghetti ko?""Miss Edith, puwede pa po bang magdagdag ng juice?""Miss Edith, look! Ang cute ng dog sa labas."Tahim
Magbasa pa

Kabanata 137

Vanessa's POV"Wife," tawag niya.Hinawakan niya ang baba ko at marahang iniharap ang mukha ko sa kaniya."Tell me.""Hindi naman ako nagseselos.""Then what is it?""Sebastian, I can't...""Vanessa. Tell me."Naramdaman kong namasa ang mga mata ko.Mabilis akong kumurap upang pigilan ang mga luha."Mahal mo ba siya?" tanong ko.Lumabas ang tanong bago ko pa napigilan ang sarili ko."Ano?""Mahal mo ba si Edith?"Natigilan siya.Mula sa pagkalito ay napalitan iyon ng sakit at pagkatapos ay inis."How can you ask me that?""Sebastian...""How can you ask me if I love someone else? After everything we've been through?""I just...""Look at me, Vanessa. Look at me."Napatingin ako sa kaniya."I married you because I wanted to protect you. Nanatili ako sa tabi mo dahil nahulog ako sa 'yo. At pinakasalan kita ulit dahil hindi ko na kayang isipin ang buhay ko nang wala ka.""But you always have time for her...""She's my assistant.""You spend more time with her than with me.""Because you'
Magbasa pa

Kabanata 138

Vanessa's POVMakalipas ang mahigit limang buwan na pagpapahinga ni Sebastian, tuluyan na ring bumalik ang sigla niya. Ang lalaking halos araw-araw kong binantayan noon sa ospital ay para bang unti-unting naglaho, at napalitan ng dating Sebastian Montefalco na puno ng kumpiyansa at determinasyon.Hindi man agad-agad, dahan-dahan siyang bumalik sa kompanya upang tulungan ako sa pamamahala.Maayos na ulit ang takbo ng Montefalco Group.Natuldukan na rin ang problema sa mga ghost accounts na naging dahilan ng pagkawala ng milyon-milyong piso. Matapos ang masusing imbestigasyon, natukoy namin ang mga nasa likod nito at naibalik ang malaking bahagi ng perang nawala. Unti-unti ring tumaas muli ang sales ng kompanya.Para bang bumabalik na sa normal ang lahat.Si Sebastian ay muli nang nakaupo sa dati niyang opisina.Ako naman ay bumalik sa sarili kong opisina at sa tungkulin bilang COO.Pero hindi na tulad ng dati.Marami akong natutunan sa mga nangyari nitong nakaraang buwan.Natutunan kon
Magbasa pa

Kabanata 139

Vanessa's POV"I'm sorry, Sir. Nadulas po kasi ako at hindi ko napigilang mapakapit sa inyo."Namumula ang mukha ni Edith habang nanginginig ang boses niya. Halatang natataranta siya sa nangyari."I tripped on the rug. Napasubsob po ako. Nagkataon lang na kayo ang pinakamalapit. I didn't mean to..." Mabilis siyang napatingin sa akin. Punong-puno ng takot ang mga mata niya. "I'm so sorry, Ma'am. It was an accident. I would never..."Itinaas ko ang kamay ko upang pigilan siya.Hindi ko na hinayaang tapusin pa niya ang paliwanag.Tahimik kong pinagmamasdan ang dalawa.Nahuli ko ang mabilis na pagsulyap ni Edith sa akin habang inaalalayan pa rin siya ni Sebastian.Maliit na bagay lang iyon para sa ibang tao.Pero nakita ko.Nakita ko kung paano siya tumingin sa asawa ko.Nakita ko kung paano siya tila nag-atubiling kumalas sa pagkakahawak dito.Nakita ko rin kung paano niya siniguradong nakaalalay pa rin si Sebastian sa kaniya.Lahat iyon ay nakita ko.Pinilit kong maging mahinahon.Pinil
Magbasa pa

Kabanata 140

Vanessa's POV"Ma'am, dumating na po si Mr. Santos," sabi ng executive assistant kong si Anna nang pumasok siya sa opisina ko.I looked up from my laptop. Anna was standing in the doorway, holding a tablet. Behind her, I could see a tall man in a dark suit. He was looking around the office with an expression of mild curiosity."Send him in," I said.Anna stepped aside. The man walked in. He was older than I remembered. His hair was grayer. His face was more lined. But his eyes were the same. Warm. Friendly. Familiar."Have a seat, Mr. Santos," nakangiting sabi ko at inayos ang kontrata na kailangan ng signature niya ngayong araw.Lester Santos sat down across from me. He smiled. A wide, easy smile."Vanessa," he said. "You look exactly the same.""I look older.""We all look older. But you still have that same spark."I laughed. "I don't know about that.""I do. I remember you in college. Always the smartest one in the room. Always the most determined."I felt my face get warm. "You'r
Magbasa pa
PREV
1
...
121314151617
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status