Lahat ng Kabanata ng Dumped by My Boss, Claimed by the Ruthless Billionaire (SPG): Kabanata 151 - Kabanata 160

Sebastian's POV Pagkabasa ko sa sulat ni Vanessa, pakiramdam ko ay tuluyan nang gumuho ang mundo ko. Hindi ko matanggap na basta na lang siya umalis kasama ang anak namin. Hindi ako puwedeng maupo lang at hintaying bumalik sila. Kailangan ko silang mahanap. Agad kong tinawagan ang lahat ng connections ko para ma-alerto ang lahat ng airport sa buong Pilipinas. Kailangan kong malaman kung saang bansa balak pumunta nina Vanessa at Conrad. Halos hindi na maalis ang cellphone sa tenga ko habang sunod-sunod akong tumatawag. Tinawagan ko ang airport director, ang commissioner ng Bureau of Immigration, maging ang mga kakilala kong matataas ang posisyon sa Civil Aviation Authority. Marami akong nakilalang maimpluwensiyang tao, at ngayon lang ako humingi ng ganito kalaking pabor. "This is Sebastian Montefalco," seryoso kong sabi sa bawat tawag. "I need every airport in the country on alert. I need you to stop my wife and son before they leave the Philippines." "Mr. Montefalco, hindi po gano

Sebastian's POVPaglapag ko sa Vietnam, wala na akong sinayang na kahit isang segundo. Hindi ko man lang inintindi ang pagod mula sa biyahe. Pagkababa ko ng eroplano, agad kong ginamit ang lahat ng koneksiyon ko para maalerto ang mga airport sa buong bansa.Alas-siyete na ng gabi nang lumapag ang private jet ko sa Ho Chi Minh City. Papalubog na ang araw at nagsisimula nang magliwanag ang buong siyudad. Puno ng ilaw, sasakyan, at mga taong nagmamadaling umuwi.Pero wala akong nakita ni isa sa mga iyon.Sa isip ko, mukha lang nina Vanessa at Conrad ang paulit-ulit na pumapasok.Habang naglalakad ako sa arrival terminal, hindi ko inaalis ang cellphone sa tainga ko."This is Sebastian Montefalco," seryoso kong sabi. "I need every airport in Vietnam on alert.""Mr. Montefalco...""Every single one. My wife and son landed here. Kailangan ko silang mahanap bago pa sila muling makaalis.""Sir, that's impossible. Vietnam is a sovereign nation.""I don't care about sovereignty." Napahigpit ang

Vanessa's POV"Mommy, hindi ba matutulog si Daddy kasama natin?" tanong ni Conrad matapos ko siyang punasan.Nakaluhod ako sa harap niya habang pinupunasan ang mukha niya gamit ang maligamgam na bimpo. Ang lambot pa rin ng balat niya, pero halatang pagod na ang mga mata niya. Ang dami na niyang pinagdaanan nitong mga nakaraang araw. Sobrang bigat para sa batang kasing-edad niya.Pinilit kong ngumiti. "Baby, may sarili munang room si Daddy.""But I want him to sleep with us.""I know, baby. Pero minsan, kailangan muna ng space ng mga adults.""But why? You and Daddy used to sleep together all the time."Parang may pumisil sa puso ko. "Things change, sweetheart. Minsan, kailangan lang ng panahon ng dalawang tao para maayos nila ang mga bagay-bagay.""Are you and Daddy getting a divorce?"Parang sinuntok ako sa dibdib sa tanong niya. Napatingin ako sa anak ko. Seryoso ang mukha niya at puno ng pag-aalala ang mga mata."Conrad—""Mommy, please tell me the truth."Huminga ako nang malalim.

Vanessa's POVNagising ako nang may naramdaman akong mabigat na bagay na nakayakap sa akin. Pagmulat ko, bumungad si Seb na mahigpit akong yakap habang si Conrad naman ay nakayakap din sa kaniya. Ni hindi ko maalalang tumabi ako sa kaniya. Ang natatandaan ko lang, nakaupo ako kagabi habang binabantayan at inaalagaan siya.Sumisilip na ang sinag ng umaga sa pagitan ng mga kurtina. Mainit ang silid. Malambot ang kama. At heto ako... nakayakap sa asawa ko.Mahigpit ang isang braso ni Sebastian sa baywang ko. Nakasandal ang likod ko sa dibdib niya at dumadampi ang mainit niyang hininga sa batok ko. Mahimbing pa rin ang tulog niya. Tahimik. Payapa.Sa kabilang gilid naman niya ay si Conrad. Nakayakap ang anak namin sa dibdib ng ama niya, habang nakapatong ang maliit niyang kamay sa braso ni Sebastian. Ang sarap nilang pagmasdan.Hindi ko naman planong makatulog.Gusto ko lang siyang bantayan. Siguraduhing bumaba ang lagnat niya at magiging maayos ang lagay niya.Pero marahil dahil sa pagod

Vanessa's POVBinuksan ko ang isa sa mga social media account ko at agad na bumungad sa akin ang mukha namin ni Conrad sa iba't ibang balita bilang mga nawawalang tao.Ilang araw na rin akong hindi nagbubukas ng phone. Masyado akong naging abala sa pag-aalaga kay Sebastian. Masyado akong nag-aalala sa mataas niyang lagnat. Masyado rin akong abala sa pag-iisip kung ano ang susunod naming gagawin.Pero ngayong maayos na ang pakiramdam niya, naisipan kong tingnan ang phone ko. Gusto ko lang malaman kung may naghahanap ba sa akin. Kung may nag-aalala pa ba.BILLIONAIRE SEBASTIAN MONTEFALCO’S WIFE AND SON WENT MISSING.Kung saan-saan lumalabas ang headline. Sa bawat news website. Sa bawat social media platform. Sa bawat TV channel.Nasa screen ang mukha ko. Nasa screen ang mukha ni Conrad. Lahat yata ng tao, pangalan namin ang pinag-uusapan.Nag-scroll pa ako. May mga litrato namin sa airport. May mga kuha sa hotel. May mga larawan habang naglalakad kami sa kalye.Hinahanap kami ng mga tao