《ภารกิจนาทีชีวิต แพทย์เวหา 》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

ท่ามกลางเสียงเชียร์ที่ดังกึกก้องและความยินดีปรีดาของนักเรียนเกือบทั้งโรงยิม ที่มุมอับสายตาบนอัฒจันทร์ชั้นบนสุดยังมีกลุ่มนักเรียนหญิงสามคนที่นั่งมองภาพความสำเร็จนั้นด้วยความรู้สึกที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง“น่าหมั่นไส้ชะมัด...” หลี่น่าพึมพำลอดไรฟัน “ทำตัวเป็นจุดสนใจไปซะทุกเรื่อง ทั้งพี่ทั้งน้อง”“อย่าพูดแบบนั้นสิหลี่น่า” เฉินหลันหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มที่ดูภายนอกเหมือนคนหัวอ่อนและแสนดีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเห็นอกเห็นใจ แต่แววตากลับฉายแววร้ายลึก“ไป๋เหวินซีเขาก็เก่งจริง ๆ นั่นแหละนะ... ดูสิขนาดรุ่นพี่ ซ่งเหว่ยหรือแม้แต่กัปตันเหลียงฟานยังให้ความสำคัญกับพวกเธอขนาดนั้นเลย น่าสงสารเธอนะหลี่น่า... ทั้งที่เธอเองก็พยายามตั้งใจเรียนแท้ ๆ แต่กลับถูกเด็กที่มาจากหมู่บ้านเดียวกันแย่งความโดดเด่นไปซะหมด... โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรมเอาซะเลย”คำพูดที่ฟังดูเหมือนจะปลอบใจแต่กลับแฝงยาพิษร้ายแรงเอาไว้ทุกคำ... เปรียบเหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟในใจของหลี่น่าให้ลุกโชนยิ่งกว่าเดิม“ใช่ไหมล่ะ!” หลี่น่าหันมาหาเพื่อนสนิทด้วยความคับแค้นใจ “ถ้าไม่มีนังนั่น... ที่หนึ่งของห้องอา

บรรยากาศในร้านอาหารร้อยรสยังคงอบอวลไปด้วยความโรแมนติก... ตามความคิดของเพื่อนสาวของไป๋เหวินซีและความตื่นเต้นจากการปรากฏตัวของจ้าวจวินอวี่ที่มาพร้อมของขวัญชิ้นพิเศษซึ่งการกระทำของชายหนุ่มผู้มีรูปลักษณ์โดดเด่นได้ทำให้ เพื่อน ๆ ของเธอต่างพากันซุบซิบและส่งสายตาล้อเลียนกันอย่างมีความสุข แม้แต่เฉียนหมิงที่ปกติจะนิ่งเฉยก็ยังอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มให้กับภาพที่เห็นแต่ทว่า... ความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ และความจริงที่โหดร้ายก็มักจะเข้ามาแทนที่โดยไม่ทันตั้งตัวเอี๊ยด!!!เมื่อเสียงเบรกแหลมสูงและยาวนานดังสนั่นมาจากสี่แยกไฟแดงหน้าร้านอาหาร มันดังเสียจนแก้วน้ำบนโต๊ะสั่นสะเทือน ตามมาด้วยเสียงปะทะที่รุนแรงจนทุกคนสะดุ้งโหยงโครม!!!เสียงนั้นดังเหมือนระเบิดลงกลางเมือง ผู้คนในร้านต่างพากันหวีดร้องด้วยความตกใจ บางคนถึงกับก้มลงไปหลบใต้โต๊ะตามสัญชาตญาณ“เกิดอะไรขึ้น!” จ้าวฟางเจี้ยนลุกขึ้นยืนเป็นคนแรก ก่อนที่ชายหนุ่มจะรีบวิ่งออกไปดูที่หน้าร้านตามจ้าวจวินอวี่และไป๋เหวินซีไปติด ๆ โดยที่ไป๋เหวินหยางและกลุ่มเพื่อนก็พากันลุกและตามเขามาด้วยเช่นกัน โด

เช้าวันรุ่งขึ้น... วันตัดสินชะตาของการประกวดสุดยอดนักจัดรายการวิทยุเยาวชนคู่แห่งมณฑลก็มาถึง... บรรยากาศในหอประชุมใหญ่ของศูนย์วัฒนธรรมประจำมณฑลนั้นยิ่งใหญ่และอลังการมากกว่ารอบสองหลายเท่าตัว...ผู้ชมเนืองแน่นจนแทบไม่มีที่ยืน ทั้งนักเรียน ผู้ปกครอง และสื่อมวลชนจากทั่วทั้งมณฑลต่างมารวมตัวกันเพื่อเป็นสักขีพยานในการค้นหาดาวดวงใหม่ในโซนที่นั่งพิเศษแถวหน้าสุด ครอบครัวตระกูลไป๋นั่งกันอยู่อย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ไป๋กั๋วเฉียงและซ่งซูเฟินแต่งกายด้วยชุดสุภาพตัดใหม่ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มแห่งความตื่นเต้น ข้างกันนั้นคือหลิวซื่อเหม่ยที่กำลังนั่งหลังตรงอย่างสง่าผ่าเผย สายตาจับจ้องไปที่เวทีด้วยความภาคภูมิใจเช่นเดียวกับครอบครัวหลิวถัดไปไม่ไกล คือกลุ่มพันธมิตรที่เหนียวแน่นที่สุดอย่างครอบครัวตระกูลถัง เถ้าแก่ถังจงและเจียงซูอวี้พวกเขามาพร้อมกับหลิงหนานที่ตอนนี้ท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที แต่เธอก็ยืนกรานที่จะมาให้กำลังใจน้องสาวผู้มีพระคุณด้วยตัวเองและข้างกายของหลิงหนาน คือชายหนุ่มร่างกำยำในชุดลำลองที่ดูทะมัดทะแมง ผิวคล้ำแดดเล็กน้อยบ่งบอกถึงการฝึกฝนร้อยเอกถังฟู่โจว ลูกชายคนเดียวของบ้านถ

บรรยากาศแห่งความปิติยินดียังคงอบอวลอยู่ทั่วบริเวณหน้าหอประชุม ในขณะที่ไป๋เหวินซีกำลังพูดคุยกับครอบครัวถังอยู่นั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักแน่นแต่มั่นคงก็ดังขึ้นจากด้านหลัง“ยินดีด้วยนะ... ไป๋เหวินซี”ไป๋เหวินซีหันกลับไปมอง ก่อนจะพบกับชายหนุ่มร่างสูงสง่าในชุดสูทลำลองที่ดูดีมีระดับ จ้าวจวินอวี่เดินเข้ามาพร้อมกับช่อดอกไม้ช่อใหญ่สองช่อในมือ“คุณหมอจ้าว!” เธออุทานด้วยความประหลาดใจ “คุณมาได้ยังไงคะ”“พอดีคุณปู่ให้มาเยี่ยมฟางเจี้ยน และผมได้ยินเรื่องของคุณก็เลยแวะมาแสดงความยินดีกับหุ้นส่วน” เขาตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำโดยเอาเรื่องน้องชายมาอ้างและเมื่อเจ้าตัวเดินเข้ามาใกล้เด็กสาวมากขึ้น... ชายหนุ่มก็ยื่นช่อดอกไม้ช่อแรกให้เธอ“ฉันได้ยินคำตอบของเธอบนเวทีแล้ว... น่าประทับใจมาก”คำพูดนี้ของเขาทำให้ไป๋เหวินซีหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีอย่างไม่รู้ตัว “ขอบคุณค่ะ” เธอรับดอกไม้ของเขามาพร้อมรอยยิ้มจากนั้นเขาก็หันไปยื่นอีกช่อให้กับหลิวซือซือที่กำลังยืนมองเธอกับพี่ชายหนุ่มรูปหล่อตรงหน้า“และยินดีกับคุณด้วยครับ... คุณหลิว การแสดงของคุณยอดเยี่ยมมาก ผมเชื

หนึ่งเดือนต่อมา... ภายในหอประชุมใหญ่ประจำมณฑลบรรยากาศภายในหอประชุมเต็มไปด้วยความตึงเครียดและเป็นทางการ มีคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่านนั่งเรียงกันอยู่ที่โต๊ะยาวหน้าเวที ด้านหลังคือผู้เข้าแข่งขันจากโรงเรียนต่าง ๆ ทั่วทั้งมณฑลที่ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศมาได้ไป๋เหวินซีและหลิวซือซือนั่งรอคิวของตัวเองอยู่ในห้องพักสำหรับผู้เข้าแข่งขันอย่างตื่นเต้นระคนกังวล... เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นตามไรผมของหลิวซือซือแม้ว่าเครื่องปรับอากาศจะเย็นเฉียบ“ซีซี... ฉันตื่นเต้นจนมือเย็นไปหมดแล้ว” หลิวซือซือ กระซิบเสียงสั่น“หายใจเข้าลึก ๆ ซือซือ” ไป๋เหวินซีจับมือเพื่อนไว้แน่น “จำที่เราซ้อมกันมาได้ไหม... แค่เป็นตัวของตัวเองก็พอ”“ต่อไป... หมายเลข 15 โรงเรียนมัธยมปลายซีฮวา เชิญครับ”สิ้นเสียงประกาศ เด็กสาวทั้งสองคนก็สูดลมหายใจเข้าลึกยืดตัวตรง... เดินขึ้นเวทีด้วยความมั่นใจ ไป๋เหวินซีในชุดนักเรียนที่เรียบร้อยและสง่างาม ส่วนหลิวซือซือก็ดูสดใสสมวัยในชุดเดียวกันหัวข้อการแข่งขันในรอบนี้คือการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า โดยกรรมการจะสุ่มสถานการณ์จำลองให้ผู้เข้าแข่งขันต้องจัดรายการสดเดี๋ยว