All Chapters of ภารกิจนาทีชีวิต แพทย์เวหา : Chapter 51 - Chapter 60

ขณะที่ไป๋เหวินซีกำลังยืนพิงรถพยาบาลเพื่อพักหายใจอยู่นั้นเอง เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าก็ดังขึ้นเธอรีบหยิบขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของอาจารย์ฟางไห่จุน และมีสายไม่ได้รับก่อนหน้านี้อีกนับสิบสาย เธอก็รีบกดรับทันที“สวัสดีค่ะอาจารย์”“ไป๋เหวินซี! เธอปลอดภัยดีใช่ไหม!” เสียงของอาจารย์ฟางดังลอดออกมาด้วยความเป็นห่วงระคนกังวล “คนเจ็บเป็นยังไงบ้าง”“หนูปลอดภัยดีค่ะอาจารย์” เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายลง “คนเจ็บถึงมือหมอแล้วค่ะ ทั้งแม่และเด็กน่าจะปลอดภัย”“เฮ้อ... โล่งอกไปที” ผู้เป็นอาจารย์ถอนหายใจเสียงดัง “ฟังครูนะไป๋เหวินซี... ตอนนี้รถบัสของเรากำลังวนกลับไปรับเธอ รออยู่ที่หน้าโรงพยาบาลนั่นแหละ ห้ามไปไหนเด็ดขาด”“แต่ว่า... ถ้าวนกลับมาจะทำให้ไปถึงค่ายเก็บตัวช้ากว่ากำหนดนะคะ” ไป๋เหวินซีแย้งด้วยความเกรงใจ “หนูหารถไปเองได้ค่ะ”“ไม่ได้!” ฟางไห่จุนปฏิเสธเสียงแข็ง “จะช้าก็ช่างมัน! ครูจะไม่ยอมให้นักเรียนที่กล้าหาญและทำเพื่อคนอื่นขนาดนี้ต้องลำบากเดินทางคนเดียวเด็ดขาด รออยู่ที่นั่นแหละ นี่คือคำสั่ง!”น้ำเสียงที่เด็ดขาดแต่แฝงไว้

เช้าวันจันทร์มาถึงอย่างรวดเร็ว แม้ว่าสองพี่น้องจะยังไม่อยากจากครอบครัว ทว่า... หน้าที่และความฝันก็รอคอยพวกเขาอยู่ที่โรงเรียน... บรรยากาศหน้าเสาธงของโรงเรียนมัธยมปลาย ซีฮวาในเช้าวันนี้คึกคักเป็นพิเศษ แต่คราวนี้ไม่ใช่เพราะเรื่องอื้อฉาวแต่เป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างที่สุดผู้อำนวยการโรงเรียนยืนยิ้มกว้างอยู่บนเวที ด้านข้างของเขาคือตัวแทนจากโรงพยาบาลประจำอำเภอและหัวหน้าคนงานก่อสร้างที่ไป๋เหวินซีได้ช่วยชีวิตลูกน้องของเขาไว้ ทั้งสองคนถือธงผ้าแพรสีแดงผืนใหญ่ที่ปักอักษรสีทองคำว่า “คุณธรรมน้ำใจงาม ช่วยชีวิตดั่งปาฏิหาริย์”“เนื่องจากวีรกรรมอันกล้าหาญของนักเรียนของเรา...”ผู้อำนวยการประกาศเสียงดังผ่านไมโครโฟน“นักเรียนไป๋เหวินซีและเพื่อน ๆ ที่ได้ช่วยชีวิตคนงานก่อสร้างเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ทางโรงพยาบาลและบริษัทก่อสร้างจึงขอมอบธงขอบคุณและเกียรติบัตรเพื่อเชิดชูเกียรติให้กับเธอและทุกคนในวันนั้น”เสียงปรบมือดังสนั่นกึกก้องไปทั่วทั้งสนาม ไป๋เหวินซีได้เป็นตัวแทนของทุกคนเดินขึ้นไปรับธงขอบคุณด้วยท่าทีที่สงบนิ่งและถ่อมตนเช่นเคย แต่ในสายตาของนักเรียนทั้งหมด... เ

หลังจากทุกคนได้รับข้อสอบ... บรรยากาศในห้องสอบกลุ่มเอก็เข้าสู่ความเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจและเสียงเข็มนาฬิกาที่ติดอยู่บนผนัง นักเรียนหัวกะทิทุกคนต่างจดจ่ออยู่กับโจทย์หินตรงหน้า ปลายปากกาของพวกเขาขูดขีดไปบนกระดาษคำตอบอย่างเร่งรีบและตึงเครียดในขณะเดียวกัน... ที่มุมหนึ่งของห้องประชุม ศาสตราจารย์หวังและทีมอาจารย์จากมหาวิทยาลัยจิงตูกำลังยืนสังเกตการณ์อยู่ห่าง ๆ“ปีนี้เด็ก ๆ ดูมีความกระตือรือร้นกันดีนะครับ” อาจารย์หนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้น“ใช่...” ศาสตราจารย์หวังพยักหน้ารับ “แต่คนที่น่าจับตามองที่สุด... ก็คือเด็กคนนั้น”ท่านชี้ไปทางไป๋เหวินซีที่กำลังนั่งแก้โจทย์อย่างสงบนิ่ง แตกต่างจากคนอื่นที่เริ่มมีอาการกระวนกระวาย“ไป๋เหวินซี... จากมัธยมปลายซีฮวาสินะครับ” เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจดังขึ้นจากชายวัยกลางคนผู้มีผมสีดอกเลาที่ยืนอยู่ด้านหลังสุด เขาผู้นี้คือศาสตราจารย์กู้หลัวจวิ้น คณบดีคณะแพทยศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยจิงตู ผู้ซึ่งมาร่วมสังเกตการณ์ในฐานะที่ปรึกษาพิเศษ“โอ้... ศาสตราจารย์กู้รู้จักเธอด้วยหรือครับ” ศาสตราจารย์หวังถามด้วยความแปลกใจศาสตราจ

ข่าวชัยชนะของทีมซีฮวาและวีรกรรมอันน่าทึ่งของไป๋เหวินซีได้กลายเป็นข่าวพาดหัวใหญ่ในหน้าหนังสือพิมพ์ทั่วประเทศ ไม่ใช่แค่ในแวดวงการศึกษา แต่ยังรวมไปถึงแวดวงสังคมทั่วไปด้วยภาพของเด็กสาวจากหมู่บ้านบนภูเขาที่ทั้งเรียนเก่งและเป็นเจ้าของธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย อีกทั้งยังสามารถช่วยคนได้ในกรณีฉุกเฉิน ได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้คนมากมาย และแน่นอนว่าข่าวนี้ก็ไปถึงหูของหุ้นส่วนคนสำคัญที่นครจิงตูด้วยเช่นกันจ้าวจวินอวี่วางหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะทำงานในห้องเพนท์เฮาส์สุดหรู มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างพึงพอใจ“ไม่เลว... ไม่เลวเลยจริง ๆ”“ดังใหญ่แล้วนะครับ” ฟางเจี้ยนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ผมว่าอีกไม่นาน หุ้นของบริษัท ซี.บี. ไบโอเทค ของเราคงพุ่งกระฉูดแน่ ๆ เพราะตอนนี้ใคร ๆ ก็อยากรู้จักไป๋เหวินซีนักธุรกิจอายุน้อยกันทั้งนั้น”จ้าวจวินอวี่พยักหน้าเห็นด้วย “ถือว่าเป็นจังหวะที่ดีมาก ว่าแต่โรงงานที่จัดสร้างที่นี่พร้อมหรือยัง”“พร้อมแล้วครับ” ฟางเจี้ยนตอบอย่างกระตือรือร้น “โรงงานใหม่ที่ได้มาตรฐาน GMP เสร็จสมบูรณ์แล้ว เครื่องจักรนำเข้าจากเยอร

วันเวลาเปลี่ยนผัน...จากฤดูหนาวเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิอันสดใส ชีวิตในรั้วโรงเรียนมัธยมปลายซีฮวาของสองพี่น้องตระกูลไป๋ดำเนินไปอย่างเข้มข้น ในขณะที่ธุรกิจก็กำลังเติบโตอย่างก้าวกระโดดภายใต้การดูแลของจ้าวจวินอวี่ในเมืองหลวงแม้ว่าชายหนุ่มจะยังคงมีหน้าที่อีกอย่างคือนายแพทย์ก็ตาม ทว่าเจ้าตัวก็ยังคงทำหน้าที่ได้ดี ไม่ว่าจะเป็นในกลุ่มเซี่ยกรุ๊ปหรือบริษัทใหม่ที่ทำร่วมกับหุ้นส่วนนักเรียนอัจฉริยะที่ตอนนี้มีโลชั่นสมุนไพรหวงฉีเป็นสินค้าตัวใหม่... กำลังตีตลาดอย่างถล่มทลายแต่ในขณะที่ทุกอย่างดูเหมือนจะราบรื่น สำหรับไป๋เหวินหยาง แล้ว... ช่วงเวลานี้กลับเต็มไปด้วยความกดดันมหาศาล... หลังจากที่คนเป็นพี่ได้รับโควตาเข้าเรียนแพทย์ที่จิงตูไปเรียบร้อยแล้ว ความกดดันทั้งหมดจึงตกมาอยู่ที่เขาแม้ว่าผลการเรียนของเขาจะอยู่ในระดับท็อปของโรงเรียน แต่การจะสอบเข้าคณะแพทย์ที่เป็นอันดับหนึ่งของประเทศนั้นก็ยังไม่ใช่เรื่องง่าย... ดังนั้นทางเลือกเดียวที่จะการันตีที่นั่งในมหาวิทยาลัยเดียวกันกับพี่สาวได้... ก็คือบาสเกตบอลถ้าทีมโรงเรียนซีฮวาสามารถคว้าแชมป์ระดับประเทศได้ หรือตัวเขาติดทีมชาติเยาวชน... ประ